Szwagier, ojciec trójki dzieci, niecieszący się wśród towarzystwa dobrą opinią, nie budzi w niej jednak odrazy, lecz jako przyszły mąż niesie nadzieję na wyczekiwaną przez lata poprawę losu dziecka niechcianego i odtrącanego przez własnych rodziców tylko dlatego, że nie urodziło się chłopcem.

Ewa ostatnia córka mecenasa Więckowskiego, która do tej pory była zahukana i poniewierana, zostaje panią we dworze i jest wprost uwielbiana przez męża, który – podobnie jak ona – pragnie pogrzebać przeszłość na cmentarzu i odciąć się od nielubianego teścia. Dwór wznoszący się od lat na końcu alei starych topoli kryje jednak stare tajemnice, które nie pozwalają zapomnieć o tym, co było.

„Aleja starych topoli” ma swoją kontynuację. W kolejnym tomie poznajemy jednak następne pokolenie Celiowskich i Więckowskich. Nie oznacza to jednak, że razem z nim kończą się tajemnice rodzinne. Tak naprawdę to dopiero początek…

Źródło: Novae Res