Różnica w rodzaju skały nie zrobi wrażenia na nikim, kto nie pasjonuje się geologią. Za to widok Scala dei Turchi nie pozostawi Was obojętnymi. W dosłownym tłumaczeniu to miejsca nazywa się Schody Turków, ponieważ rozbójnicy i piraci z tego rejonu mieli wykorzystywać to miejsce jako schronienie.

Choć Sycylia nie jest wielką wyspą, ani z Palermo, ani z Katanii nie jest tu szczególnie blisko. Scala dei Turchi znajduje się na południowym zachodzie, w prowincji Agrigento. Jeśli nie dla samych skał, z pewnością warto się tutaj pojawić dla zachowanych do dziś antycznych świątyń, a także wyjątkowo urokliwego wybrzeża.

Nie całe wybrzeże tej części wyspy jest jednak cudownie białe. Nagie margle wystają jedynie na odcinku ok. 2 km piaszczystej plaży, a sama „turecka skała” ma niecałe 200 metrów długości. Jej wyjątkowość polega nie tylko na olśniewającej bieli, ale też na kształcie. Nie bez powodu mówimy o „schodach”, ponieważ osadowe warstwy naturalnie układają się w dosłowne schody, po których można wejść.

Choć UNESCO nie zgodziło się uznać Scala dei Turchi za godne miana atrakcji światowego dziedzictwa, bez wątpienia to imponujące miejsce powinno być punktem obowiązkowym przy planowaniu wyprawy na Sycylię!

EksMagazyn zachwycił się nie tylko komunikacją Sycylijczyków. Jednym z miejsc, które warte jest uwagi równie dużej, co lingwistyczne zdolności mieszkańców wyspy, jest słoneczne, żółte Agrigento. Na pierwszy rzut oka przypominające marokański Fez, pełne wąskich uliczek, zbudowane „piętrowo”, ciche i spokojne. Położone nad morzem, co przyciąga latem turystów z całych Włoch.

Niewielu wie, że w Agrigento znaleźć można ślady wielowiecznej historii Sycylii. W dolinie Valle dei Templi, wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, znajduje się zespół świątyń starożytnych z V w. p.n.e. Najsłynniejsze zabytki to: świątynia Heraklesa, świątynię Concordia oraz świątynie poświęcona bogini Junonie.

W 2011 roku w dolinie znaleźć można było polski akcent. Z okazji rocznicy przyłączenia Sycylii do Włoch zorganizowano wystawę rzeźb Igora Mitoraja. Obok świątyń sprzed naszej ery można więc podziwiać Ikara, Erosa Spętanego, czy Dedala.