Na co dzień realizuje sesje zdjęciowe, prowadzi warsztaty, dzieli się swoją twórczością na łamach polskich i międzynarodowych czasopism, jest jurorką podczas ogólnopolskich konkursów. Przekazuje swoją wiedzę z pasją i zaangażowaniem, bo jak podkreśla, lubi uczyć. Za co kocha fotografię? Na czym polega fenomen Krainy Czarów? Jakie ma plany na przyszłość? O tym wszystkim opowiada Alicja Reczek, szerzej znana jako White Alice.

Czy jest coś, co drażni Cię w fotografii lub w środowisku, które jest z nią związane?

Alicja Reczek White Alice: W samej fotografii nic mnie nie drażni. Denerwuje mnie raczej złe obchodzenie się z nią. Wiem, że mówię jak o istocie żywej, ale… nawet na moje aparaty mówię „dzieciaki”. (śmiech)

fot. White Alice

O czym myślisz, mówiąc „złe obchodzenie się z fotografią”?

Irytuje mnie przerost formy nad treścią. Epickie toplessy w rzepaku, to jest dramat. Podnoszą mi ciśnienie zgorzkniali geniusze, którzy cedzą nadęte słowa. Zawiść i zazdrość świadczy o kompleksach. Rozbraja mnie jak „mistrz” robi obrazki sam dla siebie. Żałosne, jak picie do lusterka.

Dodam jeszcze brak funduszy na wspieranie młodych – zdolnych, ale i starych – zdolnych. Mamy w Polsce wielu pięknych artystów. Ich prace są niedoceniane i kończą w szufladzie.

fot. White Alice

Z czego to wynika? Nie mają siły przebicia?

Różnie. To nieśmiali introwertycy. Kłótliwi i roszczeniowi. Wkładają w fotografię zbyt mało czasu. Nie mają szczęścia. Rezygnują przed metą. Znam osoby, które świetnie się zapowiadały, ruszyły z impetem, ale pierwsze potknięcia spowodowały zniechęcenie. Ostatecznie zrezygnowali z fotografii.

Powodem ich rezygnacji były wszystkie te kwestie, o których mówisz?

Nie, zrezygnowali, bo za mało kochali fotografię. W tego typu miłości idzie się na całość. Poza tym można zajmować się zdjęciami w ramach pasji, zawodowo lub łączyć te podejścia. Każdorazowo zmienia to start, lot jak i miejsce lądowania.

Dodam, że u nas w kraju są kiepskie warunki do zajmowania się sztuką. Polacy nie mają czasu i możliwości finansowych. Mówię tu o pojawianiu się na wernisażach, kontemplacji wystaw, bo sam internet nie wystarczy. To powoduje między innymi brak dialogu. Nie stać nas na kupowanie dobrych albumów, a co dopiero mówić o fotografii kolekcjonerskiej. Zupełniej inaczej to wygląda w Paryżu, Wiedniu czy w Rzymie. Komercyjne zajmowanie się fotografią w Polsce również nie przynosi kokosów. Studia fotograficzne plajtują, a ceny za zlecenia dołują. Taki klimat zniechęca i demotywuje. Nie dziwię się, że wielu moich kolegów odchodzi z branży lub obraża się na światek artystyczny. Zostają najwytrwalsi… Ci, co kochają fotografię niezależnie od okoliczności.

fot. White Alice

Nie da się nie zauważyć Twojego wielkiego zaangażowania w fotografię. Nawet teraz, gdy o niej rozmawiamy. Trochę tak jakbyśmy mówiły o związku z mężczyzną.

Dokładnie tego nie mógł znieść mój ostatni partner.

Był zazdrosny?

Na początku nie, a potem coraz bardziej mu to przeszkadzało. Mogę zapewnić, że tego typu zazdrość jest gorsza niż zazdrość o kogoś. Po prostu bardzo trudno spersonifikować sztukę jako taką. Ale najgorsze to kazać artyście wybierać.

fot. White Alice

A Ty musiałaś wybierać?

Wybrałam, dlatego rozmawiamy.

Za co tak naprawdę kochasz fotografię?

Chyba za to, że pozwala mi być sobą. Mogę dotykać życia, a z drugiej strony marzyć na jawie. Zaznaczę, że nie zawsze są to tęczowe fantazje. Wartością jest indywidualny wgląd. Fotografia jest jak leczniczy rytuał. Uwrażliwia na wiele spraw, od detali po emocje. Jest symboliczna i zostawia ślad. A przede wszystkim pozwala na kontakt z drugim człowiekiem. To jest zawsze odkrywcze. Poza sesjami mam wiele dobrych wspomnień. Odwiedzam malownicze miejsca. Bywam na festiwalach, pokazach i eventach. Dzięki temu zainteresowałam się filmoterapią. Dużo by mówić… Dziś wiem, że zdjęcia są owocem. Zaś fotografia to proces, który mieści w sobie Drogę, Doświadczenie i Rozwój.

fot. White Alice

Czy masz jakąś złotą radę dla tych, którzy są na początku ścieżki fotograficznej?

Warto otaczać się mentorami, czyli ludźmi, którzy coś osiągnęli. Warto czytać, oglądać, ale przede wszystkim trzeba robić zdjęcia. Warto zadawać pytania, ale istotna jest także umiejętność słuchania.

_________________________________________________________________________

„Kiedy mówisz, powtarzasz jedynie to, co już wiesz. Gdy zaś słuchasz, masz szansę nauczyć się czegoś nowego”.

Dalai Lama.

_________________________________________________________________________

Ostatnio sporo się u Ciebie dzieje. Słyszałam m.in. o albumie, książce, wystawie…

Rzeczywiście, po 10 latach fotografowania postanowiłam wydać album. Będzie to zbiór zdjęć analogowych. Wykonałam je aparatem średnioformatowym. Obecnie jestem na etapie uzupełniania materiału o sesje, które dopełnią koncept. Następnie skupię się na selekcji. Zasięgnę opinii ekspertów i tych, którzy mają na koncie podobne publikacje. Zdanie moich odbiorców i bliskich również ma znaczenie. Następnie etap techniczny, czyli to co związane z grafiką. Promocję wydawnictwa chcę połączyć z kilkoma wystawami.

Co do powieści, przez ostatnie lata powstawały krótkie fragmenty. Stąd robocza nazwa „Fragmenty i szkice”. Przełomowy okazał się rok 2016/2017, bo to, co napisałam ewoluowało w tytuł „Muza”. Ciekawe, że na treść żywo reagują panowie. Przyznam, że to dla mnie duże zaskoczenie. Myślałam, że piszę babską książkę. (śmiech)

fot. White Alice

W międzyczasie przygotowujesz się też do sierpniowej edycji warsztatów.

Tak, niebawem ruszamy z tygodniową edycją, która odbędzie się w Płocku. Czarujemy w dniach 12-18.08.2017. Świetna ekipa. Piękne modelki. Goście ze świata kultury i sztuki. Grażka, Maarten Eiche i Jarosław Skrzypczyk, który jest sobowtórem papieża Franciszka. Tylko nie pytaj, jak to się stało, bo sama nie wiem. Widocznie przyciągam niemożliwe. (śmiech)

Sesje odbędą się w nietypowych miejscach. Rok temu było lotnisko, a teraz odwiedzimy Teatr Dramatyczny. Czeka nas całodniowa wyprawa do muzeum w Brudzeńskim Parku Krajobrazowym. Do tego industrialne gorsety od Karola Mietkiewicza. Robią duże wrażenie, bo wyglądają jak wyjęte z obrazów Zdzisława Beksińskiego. Wizażem i stylizacją zajmie się Agnieszka Mularczyk.

Uczestnicy warsztatów zetkną się z portretem, modą i aktem. Zaplanowane są również panele teoretyczne. Poruszymy kluczowe kwestie takie jak: kompozycja, istota światła w plenerze i współpraca z modelką. To potężny mix. Będzie się działo!

Gdzie będzie można obejrzeć zdjęcia z letniej edycji?

Efekty sesji zdjęciowych można śledzić na oficjalnej stronnie www, Facebook i na Instagramie.

A co z jesiennymi warsztatami?

Jesienne warsztaty 2017 będą miały formułę weekendową. Odbędą się 21-22 października w Warszawie.

_________________________________________________________________________

,,Sztuka jest niezwykle ważna, bo upamiętnia pory roku duszy albo szczególne lub tragiczne wydarzenia w podróży duchowej. Sztuka nie jest po prostu dla nas, nie jest tylko wyznacznikiem wglądu w głąb rzeczy. Jest to także mapa dla tych, którzy pójdą naszym śladem”.

Clarissa Pinkola Estés – „Biegnąca z wilkami”.

_________________________________________________________________________

WWW http://www.warsztatyfoto.eu/

Facebook https://www.facebook.com/czarownewarsztaty/

Instagram https://www.instagram.com/white_alice_photography/

Jest autorką zdjęć do książek, płyt i tomików poezji. Fotografie Alicji zostały wykorzystane w serii widowisk m.in. w Sali Kongresowej w Warszawie. Prywatnie miłośniczka dobrej książki, muzyki i podróży. Symbolistka i prekursorka. Kobieta silna i wrażliwa. Pełna kontrastów. Chodząca własnymi drogami indywidualistka. Innym razem empatyczna, otwarta i „do bólu” romantyczna. Czarodziejka… od kołyski.

tekst: Leszek Romanek

Dlaczego zajmujesz się fotografią?

Mam wrażenie, że to ona zajmuje się mną. Kiedyś byłam przekonana, że będę malować. Życie napisało inny scenariusz.

Najdziwniejsza rzecz jaką usłyszałaś na swój temat?

Jednego dnia uśmiercono mnie dwa razy, po czym trzy razy wyszłam za mąż i to z innym mężczyzną. Dziwne uczucie.

Ulubiony artysta współczesny?

Nie mam nikogo takiego. Kiepska ze mnie fanka. Ale jeśli miałabym koniecznie wymieniać to Budda. A z żywych Bjork, Nick Cave i PJ Harvey.

Jakiej muzyki słuchasz?

Od metalu, rocka, poprzez ambient, folk i elektronikę. Mam nieszablonowy gust. Interesują mnie prekursorzy, buntownicy i wrażliwcy.

Ulubiony film?

Najpierw były „Wichrowe Wzgórza”. Potem „Miasteczko Twin Peaks”. Następnie wiele innych: Only „Lovers Left Alive”, „Szukając Vivian Maier”, „Księga Diny”, „Frida”, „Kuracja Yaloma”, „Ostatnia rodzina”. Ja generalnie lubię filmy.

Książka, która zmieniła Twoje życie?

Nie znoszę ‘W pustyni i w puszczy’ Sienkiewicza. Poza tym wszystkie Haruki Murakami, „Wilk stepowy” Hesse, a zaczynałam od Braci Grimm. Nie potrafię wybrać jednego tytułu, bo książki to mój fetysz.

Ideał piękna, jaki preferujesz?

Piękno jest w środku. Ładne opakowanie to za mało. Interesuje mnie inteligencja, wrażliwość i pasja. Nie mogłabym być z nudnym, nadętym dziadem.

Co Cię wpędza w chandrę?

Zima. Narzekanie, złożyczenie, zazdrość. Typowe polskie cechy.

A jak poprawiasz sobie humor?

Wino, Sex i Rock’n’roll.

Miejsce, do którego lubisz wracać?

Magic sea. Trójmiasto się na mnie uparło, tam ostatnio wracam.

Czym zajmowałabyś się zawodowo, gdybyś nie była fotografem?

Z wykształcenia jestem plastyczką, muzykiem i pedagogiem. Pracuję jako terapeuta w Domu Pomocy Społecznej. Kończę studia na kierunku psychologia kliniczna. Nie zajmuję się tylko fotografią.

Talent, który chciałabyś mieć?

Moc uzdrawiania. Rozmnażanie jedzenia i picia. Czyli damska wersja Jezusa.

Totem zwierzęcy z którym się identyfikujesz?

Kot.

Słowo, którego nadużywasz?

Kompatybilnie.

Ulubione motto?

„You are my Wonderland”.

Fot. White Alice
Więcej zdjęć White Alice możecie znaleźć na:
https://www.facebook.com/AlicjaReczekWhiteAlice/?fref=ts&__mref=message_bubble

https://www.facebook.com/czarownewarsztaty/?fref=ts&__mref=message_bubble

Czym w takim razie jest dla ciebie moda?
Moda jest dla mnie narzędziem do wyrażania siebie.

Często słyszę, że moda w dzisiejszych czasach to „odgrzewane kotlety”. Czy w tym świecie wszystko już było?
Jak dawno wymyślono wszystkie nuty, tak dawno wymyślono kroje. Owszem, nie odkryjemy nic nowego, ale za to kreatywnie możemy bawić się tym, co już istnieje. Twórczość, która nie jest ukierunkowana tylko na zarobek, ta twórczość potrafi jeszcze zaskoczyć. Cała reszta faktycznie nie.

Śledzisz najnowsze trendy, magazyny, konkretnych projektantów?
Trendy wyczuwam często chwilę wcześniej. To pomocne, wiem, co na pewno nie znajdzie się w mojej szafie, żeby nie wyglądać jak połowa ulicy (śmiech). Jest kilku projektantów, fotografów, kostiumografów, blogerów, nie mylić z szafiarkami, których social media regularnie odwiedzam.

Co jest piękne, a czym jest kicz?
Kicz może być piękny.

Co cię inspiruje?
Najbardziej inspirująca jest dla mnie muzyka. W kontrze do większości projektantów, nie otaczający świat. Po co miałaby mnie inspirować istniejąca rzeczywistość, jeżeli ja chcę tworzyć własną? A muzyka to właśnie u mnie wywołuje. Jest impulsem do działania, uruchamia moją wyobraźnię.

Gdybyś miał się określić w trzech słowach, to jakie by one były?
Zadaniowy, solidny, pracowity.

Zawsze mile wspominam nasze spotkania. Jesteś uśmiechnięty i otwarty. To taki „look” czy z natury jesteś optymistą?
Z natury jestem racjonalistą z dużą tendencją do pesymizmu. Jestem bardzo krytyczny, bywam zgryźliwym despotą, ale lubię ludzi, ich towarzystwo i lubię się śmiać. Możliwe, że w moim uśmiechu jest sporo kreacji, ale nie wynika to z wypracowania. Z doświadczenia wiem, że z uśmiechem na twarzy i otwartością do ludzi, żyje mi się lepiej, a innym ze mną.

Nie współpracujesz z wieloma fotografami. Masz paru wybrańców, do których wracasz. Z czego to wynika?
Współpracuję z tymi, którzy są w stanie podkreślić awangardę moich projektów, którzy rozumieją, co to avant garde. Jest ich niewielu.

W twoich kreacjach przeważa kolor czarny. Dlaczego?
Swoją twórczością daję upust wewnętrznym emocjom, widać mam mroczną duszę.

Jaki obraz kobiety kreujesz? Tzw. „szara myszka” chyba nie odnajdzie się w twoich kreacjach?
Niekoniecznie kreuję i chcę kreować obraz kobiety. Chcę tworzyć wyjątkową, niepowtarzalną rzeczywistość. Równie dobrze w sukniach mojego autorstwa widzę mężczyzn. Przede wszystkim muszą być to silne, wyraziste osobowości. Szara myszka w moich rzeczach może poczuje się piękna, wyjątkowa, ale nadal pozostanie szarą myszką.

Mówisz o mężczyznach występujących w twoich kreacjach.
Tak, chociażby sesja z moim udziałem lub projekt GO DRAG Królowe Nocy. Polega on na tym, że mężczyźni bez wcześniejszego doświadczenia są stylizowani na drag queens. Następnie w pełnej charakteryzacji oraz peruce biorą udział w sesji zdjęciowej. Cały proces przemiany jest nagrywany.

Ostatnio czytałam o kobietach, które używają męskich perfum. W artykule zastanawiano się czy wynika to z tego, że kobiety są teraz bardziej wyzwolone. Brano pod uwagę wariant, że to potrzeba odnalezienia poczucia bezpieczeństwa. Niektóre perfumy przypominają zapach ich mężów, ojców, dziadków. A może to poszukiwanie czegoś oryginalnego lub eksperyment wynikający z nudy?
Od jakiegoś czasu obserwuję, że kobiety coraz częściej “noszą spodnie”. Faceci przejmują rolę kobiet, więc nie dziwi mnie, że te w konsekwencji sięgają po kolejne męskie atrybuty. Są coraz silniejsze, więc i zapachem chcą podkreślić swoją dominację.

Coraz częściej słyszę w kontekście twoich kreacji określenie diva. No więc, kim jest diva Sebastiana Szczepańskiego-Siccone?
Zapewne bezkompromisowa, dominująca, tajemnicza i nieoczywista.

Swoją pracownię masz na Starej Pradze. Lubisz tą część Warszawy?
Wychowałem się na warszawskiej Pradze, nie pozostawiono mi wyboru, to część mnie.

Ostatnio działaliśmy wspólnie przy okazji WARSZAWSKIEJ MAJÓWKI 2016. Modelki i modele występowali w twoich kreacjach w otoczeniu praskich kamienic i podwórek. Co sądzisz o takim kontraście?
Im coś dziwniejsze, im mniej oczywiste, tym bardziej mogę powiedzieć, że jest to moje, z tym się utożsamiam.

Podczas sesji zdjęciowych korzystaliśmy z twoich czarnych, wyszywanych sukni. Była też odjazdowa kolekcja butów. I kimona, które zainspirowały mnie do stylizacji na gejsze-albinoski. Możesz coś więcej powiedzieć na temat tych kreacji?
Potrzebowałem się wyżyć artystycznie, stworzyć coś naprawdę mocnego. Zrobiłem to i teraz skupię się na bardziej biznesowej stronie mojego bytu.

Twoje kreacje świetnie sprawdziłyby się na planie filmu lub teledysku. Masz takie współprace na swoim koncie?
Tak, niestety, moim dużym minusem jest to, że często nie mam kontroli nad tym, co dzieję się z moimi rzeczami, nie śledzę tego, ale pracuję nad tym. Dwie moje sukienki zostały użyte w teledysku Grzegorz Hyży ”Wstaję”.

Powiedziałeś, że teraz chcesz się skupić na biznesowej stronie tego, co robisz. Co planujesz w związku z tym?
Na pewien czas odkładam realizacje artystyczne, ograniczam szycie na miarę, skupię się na „ready-to-wear”. Czyli na tym, czego w sumie przez kilka ostatnich lat unikałem jak ognia.

A o czym marzy Sebastian Szczepański?
O projektowaniu do ogromnych światowych produkcji. Najlepiej, żeby powstawały także u nas w kraju.

Gdybyś mógł zaprojektować kreacje dla wybranej osoby, to kogo byś wybrał?
Madonnę! Królowa jest tylko jedna!

Ulubiony cytat, sentencja, powiedzenie?
Jest taka prosta fraza, wers pewnej piosenki: „Express yourself, don’t repress yourself”.

Rozmawiała: Alicja Reczek White Alice

*Sebastian Szczepański – autor unikatowych, scenicznych projektów, które bardziej przypominają rzeźby czy instalacje niż ubrania. W ciągu sześciu zawodowych lat zaprojektował i wykonał kostiumy do kilkunastu teatralnych, akrobatycznych i tanecznych spektakli oraz niezliczoną ilość projektów indywidualnych. Jego rzeczy używane są również w produkcjach telewizyjnych (X Factor, Orły 2014, SuperStarcie) oraz na sesjach do magazynów modowych.

*Alicja Reczek White Alice – przez wiele lat związana z Płockiem. Obecnie mieszka i działa w Warszawie. Z wykształcenia: muzyk, plastyk i pedagog. Z zamiłowania: fotograf. Na swoim koncie ma wystawę międzynarodową w Niemczech. Publikuje m.in. w Foto, EksMagazyn, Prime, Znaj i Vogue Italy. Zawodowo zajmowała się fotoedycją i fotografowaniem do magazynu. Od lat prowadzi warsztaty fotograficzne. Ma w swoim dorobku sesje komercyjne: modowe, reklamowe i reportażowe. Jest autorką zdjęć do książek m.in. „Sukces jest Kobietą” i „Kolory Nadziei”. Jej zdjęcia figurują na płytach muzycznych i tomikach poezji. Fotografie Alicji zostały wykorzystane w serii widowisk m.in. w Sali Kongresowej w Warszawie.

Najbliższa edycja odbędzie się już 14-20 sierpnia 2015 w SŁUPNIE koło Płocka
Lokalizacja KRÓLEWSKI DWOREK https://www.facebook.com/mojeslupno

SESJE FOTOGRAFICZNE

„Fotograficzny tydzień był intensywny. Uwieczniliśmy trzy nimfy w deszczu. Opowiedzieliśmy wietrzną baśń o dwóch siostrach. Nasze księżniczki były ubrane w koronkowo-tiulowe suknie MAŁGORZATY MOTAS. Piękne makijaże dopełniały korony autorstwa duetu o enigmatycznej nazwie NITECZKOWY POTWÓR. Na zamku w Oporowie odbyła się sesja w której oprócz naszych modelek wzięły udział lalki bjd. Plan zdjęciowy prowadziła Monika Mostowik – MILENA, która przyjechała do nas ze swoją asystentką z Krakowa. W tej sesji najlepiej sprawdziła się kreacja w japońskiej stylistyce autorstwa Lidii Sajdak (LIIL). Nasze modelki pozowały także w sielskich, hipisowskich stylizacjach z kucykami. Świetnie w stylizacje wpisała się Magiczna Biżuteria Warmii i Mazur – WAREGENA.

Foto (od góry): Piotr Suchecki, Skibek, Katarzyna Jurkiewicz.

W malowniczym lesie odbyły się sesje do zakresów: nagość zakryta i topless. Jeśli akt, to z pomysłem i tu przydały się cylindry, kamizelki i instrumenty muzyczne. Furorę zrobiły nakrycia głowy warszawskiego florysty GRZEGORZA CHMIELA.  Mocnym punktem programu były gorsety KATARZYNY KONIECZKI.

Foto (od góry): Milena Mostowik, Petrus, Gerard Stefaniak.

Fot. Milena Mostowik

Industrialne stroje z pogranicza fantazy świetnie wpisały się w klimat ‘Czarownych Warsztatów’. Nic dziwnego, że wszystkie modelki chciały w nich pozować.

Fot. Petrus

Dwa plany zdjęciowe odbyły się na terenie hangarów i campingów przy naszym ośrodku. To wyjątkowe miejsce wyglądało jak opuszczone, amerykańskie gospodarstwo. Przywoływało na myśl apokaliptyczne horrory i filmy Lyncha. Prawdziwa uczta dla wyobraźni. Do tego pomysłowe makijaże MONIKI BOJSAN i KAYI KARASIŃSKIEJ Nie mogło nie wyjść !!! Stworzyliśmy wspaniałe kadry. A ileż było przy tym zabawy ”

White Alice

Zapisy / kontakt: alice_white@poczta.fm

Czarowne Warsztaty na fb
Alicja Reczek White Alice

www.warsztatyfoto.eu

MAGIA

„Formuła ‘Czarownych Warsztatów’ wciąż ewoluuje. Nie bez znaczenia są  dobre referencje. Kolejne edycje to nie tylko nowe stylizacje, tematy czy miejsca. To nowa energia, za każdym razem inna i atrakcyjna. Zgłaszają się do nas wspaniałe osoby niekoniecznie związane z fotografią. Łączymy siły z filmowcami, grafikami i muzykami. Chętnie gościmy poetów i rzeźbiarzy. Na jesieni odbywa się WIECZÓR KULTURALNY – to wydarzenie towarzyszące naszym warsztatom. Nie bez znaczenia jest miła atmosfera, o którą dbamy i którą świadomie pielęgnuję. Staram się, by uczestnicy warsztatów przyswajali informacje bez stresu, z przyjemnością. Tak zdobyta wiedza jest trwała. Daje przestrzeń do kreatywnego myślenia. Prowadzi do najlepszych rezultatów. A w efekcie końcowym pozwala wyrobić indywidualny styl. Umiejętność współpracy daje poczucie bezpieczeństwa. To najlepszy grunt do konstruktywnego działania. Odkrywcze jest to, że obrazki są na drugim miejscu. Nasze zdjęcia powstają jakby przy okazji i są owocem zaistniałej sytuacji – myślę, że to piękne”.
White Alice

Fot. Przemysław Paprotny

Backstage

GOŚCIE

„Oprócz sesji na naszych warsztatach odbywają się zajęcia teoretyczne. Poruszamy kwestie, jakich nie można znaleźć w książkach. Rozmawiamy o świetle w plenerze, współpracy z modelką i zasadach kompozycji. Omawiamy skróty perspektywiczne. Zastanawiamy się nad rolą inspiracji w naszej twórczości. Dotykamy tematów dotyczących prawa autorskiego i kreowania własnego wizerunku.

W międzyczasie odwiedzają nas goście ze świata kultury i sztuki. Tu należy wspomnieć Artystyczną Agencję IDO, która propaguje ideę pozytywnego myślenia.  Ryszard Wolbach i Barbara Szafraniec to autorzy rozbudowanego projektu ‘KOLORY NADZIEI’. Ponadto na lipcowej edycji korzystaliśmy z Magicznej Biżuterii Warmii i Mazur – WAREGEGENA Jerzy i Jolanta Stankiewicz opowiadali nam o swojej twórczości. Marcin Bogdan Szadkowski przedstawił swoje projekty społeczne jakie realizuje w ramach BEZKARNIE.  A nocną porą MILENA zapoznała nas ze swoimi magicznymi lalkami bjd. Dobrym duchem warsztatów okazał się być Andrzej Vitkov Witkowski. Uczestnicy warsztatów zapoznali się również z projektem: ‘Droga Krzyżowa na Fotografiach’ autorstwa Łukasza Jankowskiego-Wojtczaka, który przyjechał do nas z Kruszwicy.

‘Czarowne Warsztaty’ to święto koneserów aktu i niebanalnej mody. Dlatego w sierpniu na naszym pokładzie gościmy kolejną wspaniałą projektantkę MAGDALENĘ WILK-DRYŁO.

Jeśli lubisz robić zdjęcia, to dobry kierunek. Nieważne czy jesteś na początku czy w środku drogi. Ważne by kochać fotografię – reszta w naszych rękach. Niebawem sierpniowa edycja, warsztatów, która odbędzie się na mazowszu w 14-20.08.2015 w SŁUPNIE (nieopodal Płocka) Następnie edycje weekendowe odbędą się jesienią. Pożegnamy agroturystyczne plenery i spotkamy się w Warszawie.

Zapraszamy na pokład!

Tak było na planie lipcowych warsztatów. Fot. Alicja Reczek

PROGRAM WARSZTATÓW W SŁUPSKU

Królewski Dworek

ul. Królewska 5
09-472 Słupno
woj. mazowieckie

Zobacz więcej!

Przegląd materiału/ korekty zdjęć

http://www.warsztatyfoto.eu/

„Zabytkowa architektura. Klimatyczne podwórka. Charakterystyczne, praskie kapliczki. Awangarda i miejska bohema lat 20-stych. Zdradzę, że pomysł chodził za mną od kilku lat. Ale to rozbiórka jednej z moich ulubionych kamienic i budowa metra przyśpieszyły sprawę. No, może jeszcze te zimowe wieczory okraszone grzańcem były dobrą inspiracją (śmiech). Teraz możemy oglądać pierwsze zdjęcia z Majówki 2014, montuje się film backstage ale warto cofnąć się do samego początku. Wszystko zaczęło się od marzenia. Potem zaczęłam snuć opowieść, która przyciągnęła brygadę artystów-zapaleńców. Barwne osobowości połączyła wspólna pasja, ciekawość i entuzjazm. To stworzyło inspirującą przestrzeń i grunt do współpracy. Nasze spotkania były jak „wiatr w żagle”. Tak powstała nowa, weekendowa formuła „Czarownych Warsztatów”. I tak powstał pomysł na „Wieczór kulturalny” czyli spotkanie z gośćmi połączone z przeglądem filmów.  Park Rydza Śmigłego niegdyś ‘Park Kultury’ na Powiślu, to kolejne miejsce, które chciałam wyeksponować. Pierwszy raz trafiłam tam przy okazji analogowej sesji ‘Serenity’. Fotografowałam kreacje Patrycji Pagas. Stwierdziłam, że to idealny plener na sesje fashion. Dlatego na Majówce uwiecznialiśmy tam najnowszą kolekcję Małgorzaty Motas Do tego piękny wizaż Anny Absentii i unikatowe toczki Veil.pl Uczestnicy warsztatów wyjechali nie tylko z różnorodnym materiałem ale przede wszystkim w pogodnych, twórczych nastrojach. Niektórzy już zapowiedzieli, że wrócą na letnią edycje. Tymczasem dziękuję za wspólnie spędzony czas, a wszystkich chętnych zapraszam do Warszawy już w czerwcu.

WHITE ALICE

Aktualności:

www.facebook.com/pages/Warsztaty-Fotografii-Artystycznej-WHITE-ALICE/131264216946129?fref=ts

Kolejna warszawska odbędzie się w Warszawie 27-29 czerwca 2014. Jest to świetna propozycja dla osób zainteresowanych weekendem fotograficznym. Uczestnicy warsztatów wezmą udział w sesjach dedykowanych Starej Pradze. Następnie odbędą się sesje w parku Rydza Śmigłego. Tym razem do dyspozycji będą kreacje Grażyny Pander- Kokoszki (G-style), Lidii Sajdak (LIIL) i Piotra Pandyry. Wizażem i fryzurami zajmie się Anna Pryll, a florystyczne cuda wyczaruje Grzegorz Chmiel. Na pokładzie edycji czerwcowej będą pozować dwie oryginalne modelki i dwóch modeli.

Wieczór kulturalny i goście White Alice

W samym środku warsztatów odbędzie się niezwykłe wydarzenie kulturalne. O swojej twórczość opowie 4 GOŚĆI. Marcin Bogdan Szadkowski zaprezentuje film backstage z Majówki 2014. Kamil Braz Ziółkowski zdradzi kulisy powstawania teledysku „Karuzela zła”. Andrzej Bersz ‘schody do nieba’ skomentuje wybrane publikacje ze swojego portfolio. A Bartosz Grzywna uraczy nas przeglądem filmów w tym najnowszą produkcją „Modelina”. Reasumując, będzie to magiczny wieczór pełen inspiracji.

Rozbudowany program. Piękne i oryginalne modelki i modele. Klimatyczne i malownicze plenery miejskie. Zaskakujące stylizacje. Inspirujące spotkanie z twórcami w ramach ‘Wieczoru kulturalnego’. To idealna propozycja na weekend dla każdego pasjonata zdjęć. Kto nie zdążył na Majówkę, jest okazja, by znowu zawitać do Warszawy.

kontakt:  http://www.warsztatyfoto.eu/kontakt

Fot. White Alice

Fot. White Alice

Fot. Tomasz Jachowicz

Fot. Skibek

Backstage, fot. Tomasz Jachowicz

Fot. Rafał Kaźmierczak

Fot. Gerard Stefaniak

Fot. Janusz Wiewióra

Fot. Magdalena Preis

Fot. Amadeusz Andrzejewski

Aktualności na FB:

https://www.facebook.com/pages/Warsztaty-Fotografii-Artystycznej-WHITE-ALICE/131264216946129?fref=ts

Oficjalna strona: http://www.warsztatyfoto.eu/

Kontakt: alice_white@poczta.fm

White Alice (Alicja Reczek): Ekscytujące w pracy fotografa jest właśnie ten namacalny progres. Ciekawy, nieszablonowy i nieobliczalny rozwój wydarzeń. A przez ostatnie trzy lata zdarzyło się u mnie sporo. Przede wszystkim przeprowadziłam się na stałe z Płocka do Warszawy. Tam poznałam smak pracy redakcyjnej zajmując się fotografowaniem i fotoedycją w magazynie. Zrealizowałam kilka kampanii reklamowych ekskluzywnych marek. Wzięłam udział w projekcie dla kobiet plus size. Projekt zakończył się wernisażem. Poza tym moje zdjęcia zostały zaprezentowane na wystawie międzynarodowej w Niemczech. Nie ukrywam, że zaskoczyła mnie ta propozycja. Pewnie, że było to moje marzenie, ale uważałam, że trzeba wielu lat pracy twórczej na takie podsumowanie, a tu szansa i pozytywny, motywujący kopniak ! Ponadto w dalszym ciągu organizuję i prowadzę autorskie warsztaty fotograficzne, na które utarło się mówić ‘CZAROWNE WARSZTATY’ www.warsztatyfoto.eu.To ukłon w stronę moich odbiorców i propozycja szkolenia dla ludzi otwartych, kreatywnych, ciekawych fotograficznego świata. Dodam, że zapraszam do współpracy: wizażystów, projektantów, muzyków, poetów, grafików, filmowców, a w tym roku nawet florystkę. Warto podkreślić, że to nie tylko warsztaty, a piękne, artystyczne święto. Kolejne znaczące przedsięwzięcie to „Kolory nadziei”, unikatowa publikacja, która powstawała od 2008 r. Książka autorstwa Barbary Szafraniec, dotyczy pozytywnego myślenia i jest okraszona moimi zdjęciami. Integralną częścią tej publikacji są 2 płyty z muzyką: Ryszarda Wolbacha i Kamila Szafrańca (SOPOR). Prace nad publikacją to setki rozmów i konsultacji. Kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt sesji. Rok 2013 r. przyniósł wyczekaną premierę. O fotografii w kontekście współpracy mogłabym mówić długo. To moja praca, ale również pasja i sposób na życie.

Czy jesteś w stanie wskazać swoje najtrudniejsze zlecenie?

Każde zlecenie to inna bajka. Dlatego nie lubię ich porównywać. Póki co najbardziej czasochłonne były właśnie „Kolory nadziei”. Oprócz wspomnianej publikacji, to również widowisko. Miało ono swoją premierę jesienią 2012 w sali kongresowej w Warszawie. Moje zdjęcia tworzyły wizualizację multimedialną i oprawę całej imprezy. Współpraca z takimi artystami jak: Ryszard Wolbach, Piotr Cugowski, Michał Jelonek, Marcin Kołaczkowski, Michał Rudaś, Kalina Kasprzak, SOPOR, Alternatywny Teatr Tańca „LUZ” to nie tylko nobilitacja, ale przede wszystkim solidne wyzwanie. Po wakacjach odbędą się widowiska w kolejnych miastach. Kto nie był zapraszam, to niekwestionowana uczta dla zmysłów. Od następnego roku rusza seria warsztatów dedykowana „Kolorom”. To póki co najbardziej rozbudowana produkcja i przedsięwzięcie w jakim brałam udział i oby więcej takich w naszym kraju. http://www.kolorynadziei.pl/

Twoje warsztaty fotograficzne cieszą się coraz większą popularnością. Kto przyjeżdża się od siebie uczyć? Co tobie samej dają takie warsztaty?

Przyjeżdżają pasjonaci, amatorzy i zawodowcy. Jeszcze 5 lat temu przeważali panowie. A teraz mamy coraz więcej pań. Lata doświadczeń nauczyły mnie umiejętności integrowania różnych grup. Poza tym staram się do każdego podchodzić indywidualnie. Przekazuję konkretne informacje teoretyczne i praktyczne. Mówią, że zaciekawiam, wciągam i uzależniam (śmiech). A serio, myślę, że jestem po prostu autentyczna. Fotografia to nie tylko sztuka robienia ładnych obrazków. To finezja myślenia nad tym „jak” ale i „po co”. Niedawno ktoś zgrabnie spuentował swoją motywację przyjazdu stwierdzając: „Stwarzasz jedyne w swoim rodzaju baśnie dla dorosłych”. A co mnie dają warsztaty ? Dojrzałam do momentu, w którym zapragnęłam dzielić się swoją „Krainą Czarów”. Chciałam też posłuchać co inni mają do powiedzenia. Myślę, że to eksperyment wiązany: energia, interakcja, inspiracja.

Specjalizujesz się w aktach. Co fascynuje cię w ludzkim ciele?

To kolejny temat rzeka (śmiech) Nagość od wieków ciekawiła artystów. A intryguje fakt, że w dalszym ciągu jest tematem tabu. Ciało to wyśmienity środek wyrazu. Można nim doskonale opowiadać. Wyrażać skrajne, skomplikowane i jakże bliskie emocje. Lubię fotografować portrety, bo kocham mapę ludzkiej twarzy. W ostatnim czasie coraz intensywniej zajmuję się fotografią fashion, bo lubię podbijać nowe planety. Natomiast akt artystyczny zawsze będzie mnie uwodził. Nagość jest pierwotna, alchemiczna i ponadczasowa.

Czy w dalszym ciągu fotografujesz głównie kobiety ?

Dalej przeważają kobiety, ale coraz częściej fotografuję mężczyzn. Są to profesjonalni modele np. Rafał Sieradzki ale też muzycy i artyści różnej maści. Tu wspomnę chociażby wokalistę zespołu metalowego CHAINSAW. Postawny gość o wyglądzie wikinga z włosami po sam pas. Ostatnio dużo współpracowałam z Andrzejem Berszem znanym pod pseudonimem „schody do nieba”. Mimo, że ma obecnie 65 lat, to niezwykle intensywnie działa w świecie modelingu, bierze udział w teledyskach i publikacjach. Wspólnie realizowaliśmy analogową sesję aktową z dwoma modelkami w Jabłonnej. Niebawem czeka mnie warsztatowa sesja w Lucieniu z Lechem Korusiewiczem. Jest kontrowersyjnym modelem i instruktorem jogi. Ciekawe, że fotografowani panowie przeważnie sami się do mnie zgłaszają (śmiech). I to się nazywa mieć szczęście!

Stajesz czasem po drugiej stronie obiektywu?

Rzadko. Nikt mnie nie chce (śmiech). Nieufna, wymagająca i pyskata. Jestem pod tym względem wyjątkową cholerą. Na przestrzeni ostatnich lat dałam się uwiecznić jedynie koleżance fotografce i to na moich warunkach. W efekcie końcowym wybrałam jedno zdjęcie, którym posługuję się do dzisiaj. Nie ukrywam, że dostaję sporo propozycji sesji od kolegów z branży. Niektórzy to niekwestionowani mistrzowie, ale jeszcze żaden nie okiełznał mojej rogatej natury. Profesjonalną modelką nie będę, bo kosztuje to zbyt dużo pokory ale pracuję nad otwartością. Głęboko wierzę w to, że jednak znajdzie się jakiś śmiałek, który mnie uwieczni (śmiech).

Rozmawiała: Anna Chodacka

MAŁGORZATA CHARA, LILIA D.KOT, ANNA INNA.

termin: 2-8 sierpień 2013
oficjalna strona: www.warsztatyfoto.eu
facebook: www.facebook.com/pages/Warsztaty-Fotografii-Artystycznej-WHITE-ALICE/131264216946129?fref=ts

W tym roku proponujemy wiele atrakcji. Każda z edycji odbywa się w innym miejscu. Będziemy stacjonować w klimatycznych ośrodkach mając do dyspozycji wspaniałe plenery: jezioro Lucieńskie, rozlewisko rzeki Skrwy, Brudzeński Park Krajobrazowy, zabytkową chatę nad Wisłą, urokliwy zamek w Oporowie czy też folkowy skansen w Sierpcu  www.warsztatyfoto.eu/miejsce.html Do tego profesjonalna i uśmiechnięta kadra. Rozbudowany i kreatywny program. Oryginalne i piękne modelki: www.warsztatyfoto.eu/fotomodelki.html

Będziemy korzystać z wyjątkowych stylizacji i kreacji od projektantów. Szeroko pojętym wizażem zajmie się specjalistka w tej dziedzinie: Renata Bator. Ponadto odwiedzą nas wyjątkowi goście ze świata kultury i sztuki: www.warsztatyfoto.eu/goscie.html W ramach ciekawostki oprócz modelek pozować będą również panowie: Lech Korusiewicz (oldskul) i Kamil Szafraniec (SOPOR). Wspaniałą pamiątką będą filmy BACKSTAGE. Dwie tegoroczne edycje uwieczni: Amadeusz Andrzejewski i Aleksander Ikaniewicz.

Wykład dotyczący prawa autorskiego, omówienie specyfiki aktu, rozwikłanie tajemnicy kręcenia filmów lustrzanką cyfrową, ciut jogi i psychologii, szczypta filozofii i marketingu …a potem spływ kajakowy i sesja o zachodzie słońca. A jeśli wrażeń w dalszym ciągu będzie mało, to maraton filmowy. Rozgwieżdżone niebo i odpoczynek przy ognisku. Wkoło rusałki, dobra wiedźma i uśmiechnięty faun. Brzmi jak bajka ? A może za dużo procentów ? Myślisz, że trafiłeś do fotograficznego raju ? Wszystko to prawda. WHITE ALICE wita na „Czarownym Pokładzie” !!!