Tyle teorii, praktyka wypada niestety dość blado. Przekonują o tym badacze z Norwegii na łamach „Evolutionary Psychological Science”. Ich wnioski są bardzo rozczarowujące, co przejawia się niemal w każdej wypowiedzi.

– Jeśli ktoś prowadzi aktywne życie seksualne poza Tinderem, to aplikacja ma mu do zaoferowania co najwyżej niewielki wzrost możliwości w spotkaniach na jedną noc – zwraca uwagę Trond Viggo Grøntvedt, główny autor analizy. Jednocześnie rozczarowuje tych, którym nie wiedzie się poza Tinderem: na aplikacji pewnie nie będą szczęśliwsi.

Oczywiście od reguły są wyjątki, ale zbadanie prawie 300 norweskich studentów (62% stanowiły kobiety) wykazuje, że Tinder jest najzwyczajniej przedłużeniem normalnego życia. Nie sprzyja wcale rozwiązłości, ale jeśli ktoś z łatwością flirtuje i podrywa w barze czy na mieście, to i na Tinderze się odnajdzie.

– Tak jest też w życiu, niektórzy uprawiają dużo seksu, a dużo ludzi nie uprawia wcale – podsumowuje prof. Leif Edward Ottesen Kennair.

Oczywiście w aplikacjach wyraźnie widać różnice w oczekiwaniach i zachowaniach pomiędzy mężczyznami i kobietami, ale i tu różnice są podobne do życia codziennego: kobiety częściej szukają głębszej relacji i oceniają potencjalnego partnera dłużej, rzetelniej. Z kolei mężczyźni zwykle nie odrzucają potencjalnych partnerek, licząc na coś szybszego i płytszego.

Zresztą, do tego zdaniem uczonych Tinder nadaje się najbardziej. Szanse na stworzenie trwałej relacji na podstawie znajomości zawartej w aplikacji nie są niestety wyższe niż w przypadku codziennego życia. Nawet z jednorazowym seksem nie jest jednak szczególnie dobrze. Tylko co piąty uczestnik badania umówił się na takie spotkanie kiedykolwiek, 80% tylko raz w życiu. Reszta wcale nie znalazła seksualnego partnera. Okazuje się, że zbudowanie relacji nawet na lekkiej i niezobowiązującej stopie, zajmuje więcej czasu niż uczestnicy oczekiwali…

Istotnym czynnikiem w osiągnięciu sukcesu była – to znów żadna niespodzianka – samoocena. Osoby, które same oceniały się jako mniej atrakcyjne, miały mniejsze szanse na znalezienie partnera. Jednak niezależnie od stosowania aplikacji lub nie, norwescy naukowcy nie zauważyli zwiększonej częstotliwości w życiu seksualnym. – Po prostu, ludzie umawiający się na Tinderze, umawiali się i bez niego – wzrusza ramionami prof. Kennair.

Źródło: „Evolutionary Psychological Science”

Jeśli dochodzi do spotkania, to wtedy najczęściej chodzi o seks. Ta obiegowa opinia o aplikacjach randkowych dominuje w społeczeństwie. Czy jest uzasadniona?

Tak i nie. Tak, ponieważ korzystamy z nich w sposób bardziej płytki i wzrokowy niż z innych metod szukania partnerów i partnerek. Aplikacja jest bardziej pragmatyczna niż serwisy randkowe, nie wspominając o bezpośrednich interakcjach. A to sprzyja szukaniu właśnie kogoś do krótkiej interakcji, bez myślenia o zobowiązaniach. Z drugiej strony jednak nie ma żadnych dowodów, że osoby korzystające z Tindera czy innych aplikacji częściej uprawiają przygodny seks od osób, które nie zakładały nigdy profilu.

Zdaniem badaczy z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii (NTNU) aplikacje to po prostu nowy sposób, by robić dokładnie to, co robiliśmy jako społeczeństwo od wieków. Świadczą o tym choćby różnice w tym, jak mężczyźni i kobiety korzystają z tej samej aplikacji. Wnioski wyciągane z przepytania 641 studentów nie są może miarodajne dla całego społeczeństwa, ale na pewno ciekawe.

Kobiety wnikliwe, panowie niecierpliwi

Statystycznie kobiety znacznie dłużej analizują profile partnerów, nie tylko przeglądając zdjęcia, ale też czytając profile. Znacznie rzadziej też akceptują partnerów poprzez przeciągnięcie zdjęcia w prawo, częściej odrzucają potencjalnych adoratorów. Są w tym sensie ostrożne, że próbują uniknąć rozczarowań. Rzadziej zaczynają rozmowę w przypadku spasowania profili z partnerem.

Z kolei ankietowani młodzi mężczyźni są mało wybredni. Nie tylko nie spędzają wiele czasu nad oceną, ale też stosunkowo rzadko odrzucają partnerkę przez przeciągnięcie profilu w lewo. Rutynowo wrzucają kolejne profile do kategorii zaakceptowanych. A później chętnie zagadują, by znaleźć partnerkę.

To, zdaniem badaczy, jest idealnie zgodne z ewolucyjnymi różnicami w zachowaniach kobiet i mężczyzn. – Kobiety są bardziej wnikliwe, mężczyźni wyrywni. To ma jasne przyczyny w ewolucji. Kobieta ma znacznie więcej do stracenia wskutek niskiej jakości partnera seksualnego – argumentuje prof. Leif Edward Ottesen Kennair z wydziału psychologii NTNU.

Po co nam aplikacje? Nie każdemu służą tak samo

Choć opinia o aplikacjach randkowych nie jest najlepsza, to nie każdemu służą w ten sam sposób. Na przykład, dla kobiet aplikacja to istotne narzędzie dla stabilnej samooceny. Kobiety chcą czuć się atrakcyjne i ten aspekt był podkreślany w ankietach. Z kolei panowie… tu cel jest bardziej jednoznaczny i zgodny z powszechną opinią.

– Mężczyźni częściej podkreślają, że szukają seksu bez zobowiązań lub krótkoterminowych uniesień. Jednak trzeba obalić mit, że to jedyne czego panowie poszukują. Nie brakuje również tych poszukujących długotrwałych, silnych relacji, ale w mniejszym stopniu korzystają w tym celu z aplikacji – uważa główny autor badania, psycholog kliniczny Ernst Olav Botnen.

Źródło: Personality and Individual Differences