EksMagazyn - ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady » artyści

Potencja: Surrealna banalność

Julia Nieznalska — Sun, 15 Feb 2026 00:19:59 +0000

Choć skrzykiwanie się w grupy artystyczne wydaje się historycznym przeżytkiem, to przecież dzięki takiej współpracy na polskiej sztuce ostatnich dekad silnie odcisnęła się aktywność takich formacji, jak Łódź Kaliska, Gruppa, Luxus czy Ładnie. Potencja zaczęła brawurowo i ma szansę dołączyć do znakomitych poprzedników. Od samego początku, czyli od połowy poprzedniej dekady, tworzy ją trójka artystów, absolwentów krakowskiej ASP: Karolina Jabłońska (ur. 1991 r.), Tomasz Kręcicki (ur. 1990 r.) i Cyryl Polaczek (ur. 1989 r.).

Szybko zaczęli odnosić indywidualne sukcesy: Tomasz Kręcicki otrzymał w 2015 r. III nagrodę na Bielskiej Jesieni, a dwa lata później na tym samym konkursie po drugie miejsce sięgnęła Karolina Jabłońska. Zaczynali z pozycji buntowniczych, w 2018 r. w czasie Warsaw Gallery Weekend otworzyli alternatywne stoisko ze sztuką pod Pałacem Kultury. Szybko jednak zostali zauważeni przez czołowe polskie galerie komercyjne. „Po siedmiu latach uznaje się ich za kanon, ale taki, który wciąż umie nabroić” – napisała w swym uzasadnieniu Anna Theiss.

Członków Potencji łączy przede wszystkim ciekawość wobec otaczającego świata; przyglądają się mu uważnie, a swoim spostrzeżeniom nadają artystyczny – niekiedy zaskakujący – kształt. Tomasz Kręcicki lubi pochylać się nad szczegółami, jakby obserwowanymi przez szkło powiększające, intrygują go na pozór banalne sprzęty i sytuacje. Cyryl Polaczek przydaje tej codzienności posmak surrealny, nieco tajemniczy i niepokojący, zaś Karolina Jabłońska zmaga się ze światem, angażując w to emocje, często poprzez swoje autoportrety lub wizerunki innych ludzi komentując doświadczenia, wydarzenia, sytuacje.

W 2022 r. Potencja przypomniała o sobie wyśmienicie przygotowaną i zaaranżowaną wystawą „Teoria humoralna” prezentowaną w BWA Zielona Góra i BWA Bielsko-Biała. Ekspozycjom towarzyszyło wydawnictwo „Potencja. Słownik symboli”, będące oryginalną formą autoprezentacji poprzez zestaw motywów podejmowanych w tworzonej przez nich sztuce.

Oni nominowali: Kuba Banasiak (Magazyn SZUM), Dobromiła Błaszczyk (Contemporary Lynx), Alek Hudzik („Newsweek”), Rafał Kamecki (Artinfo pl), Piotr Kosiewski („Tygodnik Powszechny”), Piotr Policht (Culture. pl), Karol Sienkiewicz („Gazeta Wyborcza”), Stach Szabłowski (Dwutygodnik. com), Bogna Świątkowska (Fundacja Bęc Zmiana), Anna Theiss (krytyk niezależny).

Ponadto zgłoszeni zostali: Alicja Biała, Przemek Branas, Monika Drożyńska, Krzysztof Gil, Jakub Gliński, Zuzanna Golińska, Karolina Grzywnowicz, Veronika Hapchenko, Tomasz Kręcicki, Magdalena Karpińska, Yulia Krivich, Piotr Marzec, Olga Micińska, Dominika Olszowy, Karol Palczak, Agnieszka Polska, Patryk Różycki, Aleksandra Waliszewska, Karolina Wojtas.

Fot. Leszek Zych/ Polityka

Marcin Kryszpin, Grzegorz Szczygieł (Flying Wild Hog)

Kalina Samek — Wed, 26 Apr 2023 01:53:08 +0000

Premiery doczekały się aż cztery tytuły: „Shadow Warrior 3”, „Space Punks”, „Trek to Yomi” oraz „Evil West”. Największe zainteresowanie spośród nich wzbudziła gra debiutantów – młodego, utworzonego dopiero w 2018 r. rzeszowskiego oddziału warszawskiej firmy (Flying Wild Hog istnieje od 2009 r.). „Trek to Yomi” zebrał przychylne opinie przede wszystkim dzięki obranemu kierunkowi artystycznemu i jego dojrzałej realizacji. „Czarno-biały, ziarnisty w stylu dawnych filmów obraz, Japonia okresu Edo, heroiczna opowieść o samuraju podążającym drogą miecza” – pisał recenzent POLITYKI.

„O atrakcyjności gry polskiego studia Flying Wild Hog decyduje jej sugestywność. Bohaterowie mówią głosami japońskich aktorów, a lokacje i protagoniści nawiązują do realiów historyczych lub mitologii religii shintō, czego pilnowała japońska konsultantka. Deklarowana inspiracja klasyką samurajskiego kina spod ręki takich mistrzów, jak Teinosuke Kinugasa, Akiro Kurosawa czy Masaki Kobayashi, także nie budzi wątpliwości, co koneserzy gatunku z pewnością docenią”. Estetykę tej gry docenili także paszportowi jurorzy Paszportów POLITYKI. „Hołd oddany samurajskim filmom Kurosawy” – pisał Mirosław Filiciak. Izabela Pogiernicka chwaliła „Trek to Yomi” jako „najbardziej stylową polską grę roku”.

Za ten sukces odpowiadają przede wszystkim Marcin Kryszpin i Grzegorz Szczygieł. Ten pierwszy, ur. w 1985 r. w Skopaniu absolwent Politechniki Rzeszowskiej, od wielu lat mieszka i pracuje w Rzeszowie. W 2018 r. został założycielem i Game Directorem rzeszowskiego oddziału Flying Wild Hog. Grzegorz Szczygieł, ur. w 1983 r. w Rzeszowie absolwent Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (Wydział Grafiki ze specjalizacją fotografia i multimedia), pracował przy postprodukcji wielu polskich i europejskich filmów fabularnych oraz kilkudziesięciu reklam telewizyjnych. Z branżą gier wideo związany jest od 2005 r. Z rzeszowskim oddziałem Flying Wild Hog, gdzie pracuje jako Art Director – od początku. To on jest odpowiedzialny za wizję artystyczną w „Trek to Yomi”. Sam określa siebie jako pasjonata grafiki cyfrowej i motoryzacji.

Oni nominowali: Marek Czerniak (Fundacja Indie Games Polska), Marzena Falkowska (Altergranie), Mirosław Filiciak (Uniwersytet SWPS, „Pixel”), Maria B. Garda (University of Turku, Polskie Towarzystwo Badania Gier), Adam Mazur (Blokmagazine. com, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), Iza Pogiernicka (twitch. tv/9kier, „CD-Action”), Paweł Schreiber (UKW, „Pixel”), Barnaba Siegel („CD-Action”), Michał Radomił Wiśniewski („Pixel”, Dwutygodnik. com), Elwira Wojtunik (Fundacja Photon, Patchlab Digital Art Festival).

Ponadto zgłoszeni zostali: Jakub Cisło, Paweł Janicki (WRO), The Kissinger Twins, Piotr Krajewski, Violetta Kutlubasis-Krajewska (WRO), Paweł i Wojciech Lekki (Exor Studios), Kasia Molga (Studio Molga Ltd), Agata Nawrot i Sebastian Krzyszkowiak (Holy Pangolin), Mateusz Pawłowski, Jakub Tomczak i Szymon Żak („Kroniki Myrtany: Archolos”), Krzysztof Pijarski (Laboratorium Narracji Wizualnych – vnLab/ Łódzka Szkoła Filmowa), ) Michał Stalewski i Natalia Stalewska (Evil Indie Games), Łukasz i Kamila Spierewka (Afterburn), Maciej Szcześnik, Ewa Szczepanowska (Warszawska Szkoła Filmowa), Tate Multimedia (Dawid Marcinkowski i Katarzyna Kifert), Techland, Paweł Wilk (Ice Code Games), Michał „Kiero” Woźniak (Madwizards).

Fot. Leszek Zych/ Polityka

Solidarny Dom Kultury Słonecznik

Ela Prochowicz — Mon, 30 Jan 2023 01:08:41 +0000

„Słonecznik” powstał jako spontaniczna reakcja na wybuch wojny w Ukrainie i napływ do Polski setek tysięcy uchodźców. Łączy autentyczny oddolny aktywizm z instytucjonalnym wsparciem (opiekę merytoryczną i lokalową roztoczyło nad „Słonecznikiem” Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, udostępniając na jego siedzibę i działania lokal przy ul. Pańskiej).

Choć inicjatywa wyszła ze strony środowiska działających w Polsce młodych artystów ukraińskich, to szybko dołączyli do niego także aktywiści polscy. Początkowo koncentrowano się na akcjach typowo pomocowych: przygotowywano posiłki dla uchodźców, pomagano im w dopełnieniu formalności itp.

Z czasem jednak działalność się poszerzyła o projekty kulturalno-artystyczne służące bardziej trwałej adaptacji uciekinierów do nowej sytuacji. Odbywały się więc wykłady i prelekcje, warsztaty plastyczne dla dzieci, prezentacje książek, koncerty, wieczory poezji, ale też warsztaty kulinarne. Zorganizowano lekcje języka polskiego dla Ukraińców i ukraińskiego – dla Polaków. Powołano do życia think tank zajmujący się wojną z perspektywy środkowej i wschodniej Europy.

To łączenie funkcji zauważyli i docenili nominujący do nagrody. Alek Hudzik uznał „Słonecznik” za „najlepszy przykład, że w sztuce ostatecznie liczy się coś więcej niż sztuka”. Z kolei Piotr Policht zauważył, że „polityczne zaangażowanie w pole sztuki to nie tylko produkcja prac na wystawy, ale przede wszystkim wszechstronne działania artystyczno-aktywistyczno-edukacyjne”.

I bez wątpienia Solidarny Dom Kultury wyznacza nowe standardy w rozumieniu tego, czym może i powinna być sztuka w czasach globalnych zagrożeń i dramatycznych wyzwań. Jako inicjatorów stworzenia „Słonecznika” wymienia się z reguły trzy osoby: Yulię Krivich, Tarasa Gembicha i Jakuba Depczyńskiego. Ale bardzo aktywnie w tej formacji działają także Maria Beburia, Kaja Kusztra, Natalia Sielewicz, Bogna Tęczynopol i Sebastian Cichocki. Organizatorzy mocno jednak podkreślają, że to także sukces dziesiątek wolontariuszy wspierających te przedsięwzięcia.

Fot. Leszek Zych/ Polityka

Masayoshi Matsumoto: Balonowy czarodziej

magda — Mon, 19 Nov 2018 00:53:05 +0000

Zróbmy tak: najpierw obejrzyjcie niebywałe zwierzęta wykonane z balonów, a potem wróćcie do tego punktu. Już? Teraz dopiero musimy podkreślić, że każde z tych dzieł powstało wyłącznie za pomocą skręcania balonów. W żadnym przypadku nie było w użyciu kleju, nożyczek, farb czy mazaków. Od zera do gotowego dzieła wszystko odbywa się wyłącznie poprzez węzły i zgięcia balonów. Nie żadnych specjalistycznych, ale zwykłych – nawet jeśli czasami w rzadkich kolorach.

Wszystkie one wyszły spod ręki – a nawet dwóch – Masayoshiego Matsumoto, którego przygoda z dmuchaną gumą rozpoczęła się w okolicy pełnoletności. – Pierwszy kontakt ze sztuką skręcania balonów miałem 8 lat temu, po dołączeniu do kółka żonglerskiego. Odkąd zacząłem tworzyć z balonów, dążę, by moje dzieła były jak najbardziej realistyczne – mówi Matsumoto.

26-letni dziś twórca przyznaje, że od dziecka kocha wszystkie żywe stworzenia, a do ich odtwarzania poprzez sztukę zainspirowała go twórczość innych japońskich artystów, na czele z ultra-realistycznymi żywicznymi kreacjami Riusuke Fukahoriego. Na podstawie fotografii zwierząt tworzy w głowie plan, dobiera kolorystykę i zaczyna skręcać. Nie ma komputerowych projektów, z rzadka najwyżej szkic na papierze, a najczęściej po prostu kręci i wygina. Po kilku godzinach i kilkudziesięciu skręceniach (najbardziej złożona praca to ok. 100 węzłów) jego wyjątkowo realistyczne balonowe dzieła są gotowe.

Najcięższa i – zdaniem samego autora – najbardziej realistyczna dotąd praca to iguana, której przygotowanie zajęło mu aż 6 godzin. Na liście realizacji znajdziemy jednak niebywałą różnorodność: od larw, nimf, bardzo licznych stawonogów i bezkręgowców, po wielkie ptaki, małpy, a nawet bydło.

Co dzieje się z dziełami po ukończeniu? Każde z nich jest fotografowane, a następnie Masayoshi je przebija. Dlaczego? – Najzwyczajniej nie mam miejsca w mieszkaniu, by je trzymać – odpowiada nam wprost, bez żalu. 26-letni inżynier z zawodu przyznaje, że nie robi tego komercyjnie. To tylko hobby. Zresztą, jego dzieła i tak po kilku dniach zaczynają tracić powietrze i wyjściową sprężystość. Dlatego właśnie najlepiej podziwia się je uwiecznione na zdjęciach, publikowanych regularnie na stronie internetowej autora zawsze z opisem wybranego gatunku i jego fazy rozwoju.

Zdjęcia: Masayoshi Matsumoto

Blossoms: Królowie rankingów z Manchesteru

Edyta Nowicka — Tue, 21 Feb 2017 02:51:23 +0000

Tradycja gitarowych zespołów z Manchesteru jest tak ogromna, że z jednej strony każdy wyróżniający się skład ma plus za pochodzenie już na starcie. Z drugiej jednak strony, próba stawienia czoła dorobkowi tych historycznych grup może wręcz paraliżować przed ewentualnymi porównaniami czy szukaniem podobieństw. Blossoms są już jednak na tym etapie kariery, że o porównania bać się nie muszą, a i kwestie lokalne wykorzystali znakomicie.

Debiutancki album tej formacji, zatytułowany po prostu „Blossoms” trafił do sklepów w lipcu ubiegłego roku. Już po pierwszym tygodniu sprzedaży dotarł natomiast na szczyt listy najchętniej kupowanych płyt w Wielkiej Brytanii. Takiego sukcesu ze swoimi debiutanckimi płytami nie mieli nawet The Libertines, Kaiser Chiefs czy Bloc Party, których muzyka bywa często wymieniana jako źródło inspiracji Blossoms.

Na krążku znaleźć można 12 utworów zespołu. Aż 8 piosenek, które tam trafiły były już do tej pory singlami. Taki rozwój wypadków nie mógł być zbiegiem okoliczności, bo Blossoms już w styczniu znaleźli się na 4. miejscu listy BBC Sound of 2016, wskazującej na najważniejszych wykonawców danego sezonu.

Do grona fanów zespołu trafił również Ian Brown, co zaowocowało supportem przed The Stone Roses podczas gigantycznego koncertu w Manchesterze. Co więcej, nie da się ukryć, że to właśnie koncert są siłą Blossoms i dzięki nim zyskali oni popularność. Obliczono, że tylko latem tego roku wystąpili na ponad 40 festiwalach! Teraz przyszedł czas na podbój całej Europy. Podbój będzie dotyczył również Polski. Artyści pojawią się w naszym kraju na dwóch koncertach. 25 lutego będzie ich można posłuchać w Warszawie, a 26 lutego w Poznaniu.

Zespół otrzymał także nominację do prestiżowej nagrody BRIT w kategorii British Breakthrough Act! Gala Brit Awards 2017 odbędzie się 22 lutego w londyńskiej O2 Arena!

Źródło: Universal Music Polska

Młoda polska sztuka i młodzi polscy artyści

Ela Makos — Wed, 28 Sep 2016 03:05:50 +0000

Na konkurs Credit Suisse & Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016 nadesłano aż 200 różnych kandydatur. Z nich wybrano jednak 20 najlepszych osób, które już od 13 października, będą mogły zaprezentować swoje prace we wrocławskiej galerii Art Main Station by mia. Zostaną tam do 10 listopada 2016 r.

Wystawa „Przypływ. Młoda polska sztuka współczesna” to efekt konkursu, który ma przede wszystkim wspierać i promować młodych polskich artystów, a tych w naszym kraju nie brakuje. Szczególne znaczenie dla jury konkursu miało jednak to, aby artysta wykorzystywał w swojej twórczości różne środki przekazu. Poza tym wzięto również pod uwagę wiele innych czynników. Komisja zadbała o to, aby sprawdzić kandydatów w różnych aspektach.

- Zależało nam, by wybór artystów nie opierał się jedynie na przeglądzie portfolio czy ocenie jednej, wybranej pracy. Wizyty w pracowniach i rozmowy z artystami pozwoliły lepiej zapoznać się z ich całą twórczością, z ich wizją sztuki i ideami, które ich interesują bądź motywują do działania. Te spotkania potwierdziły, że młoda polska sztuka jest różnorodna i stoi na wysokim poziomie. Wystawa, na której zaprezentujemy ponad 20 wybranych artystów, wyeksponuje najbardziej intrygujące idee i inspirujące prace, starając się tę różnorodność odzwierciedlić – zapowiedziała kuratorka wystawy Małgorzata Miśniakiewicz.

Sztuki wizualne w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016 to nie tylko wystawy, ale i interwencje artystyczne w przestrzeni publicznej, a także wiele działań edukacyjnych czy warsztatów dla grup wykluczonych i samowykluczających się. To również szansa i platforma współpracy dla artystów z całej Polski.

Źródło: OWL PR

Inteligentna wystawa

Ela Makos — Tue, 05 Jul 2016 04:23:31 +0000

Wrocław to szczególny punkt na artystycznej mapie Europy. To właśnie tam, w 1961 r. powstała Szkoła Wrocławska, która z czasem stała się Grupą Wrocławską. Już wtedy widoczna była odrębność tego miejsca. Zupełnie inne środowisko plastyczne tego terenu otwierało natomiast drzwi do szerszych prezentacji w całej Polsce. Właściwie do 1978 r. można było oglądać organizowane przez tę grupę wystawy. Cieszyły się one spora popularnością.

Dzisiaj, w okresie globalizacji i unifikacji, wrocławscy artyści ponownie starają się zdefiniować miejsca, w których żyją i tworzą. Odkrywając na nowo tożsamość miasta, nawiązują do artystycznych i naukowych tradycji miejsca, czerpią z wyjątkowego twórczego klimatu Wrocławia, wyłamując się z postępującego ujednolicenia. Stąd też wystawa SZTUKA SZUKA IQ. ARTYŚCI WROCŁAWIA. Inspiracją do przygotowania tej wystawy była, dla kuratorki Ewy Kraszewskiej, inteligencja. Motyw ten nie jest przypadkowy, ponieważ właśnie we Wrocławiu, 104 lata temu prof. William Stern stworzył wskaźnik IQ. Stern, ceniony w tamtym czasie podobnie jak Zygmunt Freud, Carl Jung czy Edyta Stein, przez lata był pomijany ze względu na swoje żydowskie pochodzenie. Dopiero od niedawna wszedł do oficjalnego kanonu nauki.

Ta wystawa, którą można oglądać w Narodowym Forum Muzyki w ramach programu sztuk wizualnych Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016, to sposób na podkreślenie niezwykłej idei Sterna. Stanowi ona również opowieść o tym, że dobra sztuka może być inteligentna i że warto nią grać o wizerunek i przyszłość miasta. Część dzieł pochodzi z kolekcji prywatnej, następne z pracowni artystów, a jeszcze inne z Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Niektóre dzieła zostały wykonane specjalnie z myślą o wystawie.

Wystawę można oglądać od 2 lipca do 11 września 2016 r.

Źródło: OWL PR

Artyści teatrów warszawskich „Solidarni z Ukrainą”

JJ — Mon, 03 Mar 2014 15:00:55 +0000

Pomysł koncertu powstał w ramach Inicjatywy Teatrów Warszawskich, zrzeszającej państwowe i prywatne stołeczne teatry. Inicjatywa ta zrodziła się w lutym br. na patio Teatru Żydowskiego, a jej celem było stworzenie nieformalnej platformy artystów, której działalność byłaby ponadczasowa. – Jak wiemy, sztuka nie od dziś ma moc jednoczenia ludzi i motywowania ich do działania. Chcemy pokazać, że w tym momencie, a także w trudnych chwilach w przyszłości, będziemy z potrzebującymi i pomożemy na tyle, na ile będziemy mogli. Zjednoczeni zdziałamy więcej! – mówi Gołda Tencer, wicedyrektor Teatru Żydowskiego.
Impulsem do zorganizowania koncertu były ostatnie wydarzenia w Kijowie – bolesne tym bardziej, że w zespole Teatru Żydowskiego są artyści pochodzenia ukraińskiego, z niepokojem śledzący wydarzenia w swojej ojczyźnie. – Choć wydaje się, że najgorsze już minęło, Ukraińcy wciąż potrzebują wsparcia, szczególnie od Polaków, którzy w tych wydarzeniach odnajdują analogię do swojej historii – zapewnia Roksana Vikaluk, artystka ukraińskiego pochodzenia, mieszkająca w Polsce.
Wszystkim występującym artystom los obywateli Ukrainy nie jest obojętny, dlatego w geście solidarności postanowili zaangażować się w inicjatywę, niosącą pomoc i wsparcie duchowe wschodnim sąsiadom w tak ważnym dla nich momencie. Celem koncertu jest pomoc materialna poprzez zbiórkę pieniędzy na specjalistyczny sprzęt medyczny, który zostanie przekazany polskim lekarzom wysłanym z misją na Ukrainę. Artyści robią to z przekonaniem, że wsparcie moralne udzielone obywatelom Ukrainy poprzez ten gest, będzie największą wartością tego przedsięwzięcia.

Do inicjatywy przyłączyły się między innymi: Teatr Rozmaitości Warszawa, Teatr Nowy, Teatr Imka, Teatr Polski, Teatr Powszechny, Teatr Syrena, Teatr Rampa, Teatr Kwadrat, Teatr Studio, Teatr Kamienica, Teatr Ateneum, Teatr Dramatyczny, Teatr Współczesny, Teatr Roma, Teatr Narodowy, Teatr Baj, Teatr Polonia, Och Teatr, Studio Buffo.

Miejsce: Teatr Żydowski
Czas: 17 marca 2014 r. godz. 19.00
Bilety-cegiełki: 100 zł
Rezerwacja biletów pod numerem (+48 22) 8506450/51, (+48 22) 8505656 i bow@teatr-zydowski.art.pl oraz online http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Galeria nie z tego świata

magda — Wed, 25 Aug 2010 06:28:33 +0000

Galeria skoncentrowana jest na promocji polskich i europejskich artystów, zarówno debiutantów, jak i tych o ugruntowanej pozycji, poprzez organizowanie wystaw oraz współpracę z instytucjami kultury i niezależnymi kuratorami. Chcąc dotrzeć do możliwie szerokiego kręgu odbiorców, Galeria 2 Światy prezentuje zarówno prace o charakterze eksperymentalnym, jak i te bardziej tradycyjne, wykorzystujące różnorakie media: malarstwo, grafikę, fotografię, rzeźbę oraz sztukę użytkową.

Galeria 2 Światy ma w swojej kolekcji dzieła młodych, często debiutujących artystów, m.in. Michała Minora, Piotra Pająka, Justyny Respondek, Katarzyny Pałetko, Pauliny Steligi, Grzegorza Marta i Katarzyny Krawczyk, jak również uznanych twórców, takich jak Jan Lebenstein, Bożena Lesiak, Krystyna Nowakowska, Mariusz Krawczyk, czy Jan Szancenbach.

Od 2009 roku Galeria współpracuje z Fundacją Forum przy organizacji międzynarodowego festiwalu dizajnu Design Attack.
Galeria 2 Światy to miejsce przyjazne sztuce i twórcom, otwarte na nowe, ciekawe inicjatywy i idee.