W nowych rozporządzeniach wprowadzony został między innymi wymóg podejmowania próby polubownego rozwiązywania sporu przed złożeniem sprawy do postępowania sądowego. Znowelizowany art. 187 § 1 pkt. 3 k.p.c. nałożył na wierzycieli formalny obowiązek zapisu w pozwie informacji czy były prowadzone rozmowy zmierzające do zawarcia ugody i z jakim skutkiem. W związku z powyższym tym bardziej wierzyciel musi w określonym terminie podjąć kroki w celu odzyskania swoich wierzytelności, aby w późniejszych działaniach, zmierzających do uzyskania nakazu zapłaty, udowodnić chęć i próby podjęcia działań polubownych. Zmianie uległy stawki profesjonalnych pełnomocników, stanowiące minimalne wynagrodzenie, jakie przysługuje im za prowadzenie spraw w zależności od ich rodzaju. W nowym rozporządzeniu ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie uregulowana jest kwestia stawek dla radców prawnych i adwokatów, których wybieramy sami oraz tych, którzy zostali ustanowieni jako pomoc prawna z urzędu. Stawki minimalne należne pełnomocnikom profesjonalnym, który reprezentuje stronę w postępowaniu uległy podwojeniu, a ich podstawą jest wartość przedmiotu sporu, czyli kwota jaką wierzyciel dochodzi od dłużnika.

Aby zobrazować tę zmianę np. do dnia 31 stycznia 2015 roku: jeżeli wartość długu wskazanego w pozwie wynosiła powyżej 5 000 zł do 10 000 zł, wymagała naliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 1 200 zł. Od 1 stycznia 2016 roku złożenie takiego pozwu wiąże się już z wyższymi kosztami wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego w wysokości 2 400 zł. Zgodnie z rozporządzeniem ministra sprawiedliwości od 1 stycznia 2016 roku stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:
1) do 500 zł – 120 zł; (do 31 grudnia 2015 – 60 zł)
2) powyżej 500 zł do 1500 zł – 360 zł; (do 31 grudnia 2015 – 180 zł)
3) powyżej 1500 zł do 5000 zł – 1200 zł; (do 31 grudnia 2015 – 600zł)
4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł – 2400 zł; (do 31 grudnia 2015 – 1 200zł)
5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 4800 zł; (do 31 grudnia 2015 – 2 400 zł)
6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 7200 zł; (do 31 grudnia 2015 – 3 600 zł)
7) powyżej 200 000 zł – 14 400 zł. (do 31 grudnia 2015 – 7 200zł)

Jako kolejną zmianę możemy odnotować, koszty w sprawach rozpoznawanych w postępowaniu upominawczym, elektronicznym postępowaniu upominawczym, postępowaniu nakazowym oraz europejskim postępowaniu nakazowym, będą zasądzane w wysokości 75% stawki w postępowaniu zwykłym (dotychczas stawki w tych postępowaniach były równe zasądzanym w trybie zwykłym). Pewnego rodzaju sankcją finansową dla zaskarżających takie nakazy jedynie dla przeciągnięcia postępowania jest zapis zgodnie z którym w przypadku skutecznego wniesienia sprzeciwu lub zarzutów, opłatę ustala się na zasadach ogólnych (czyli pozwany który nie zaskarży nakazu otrzyma rabat 25%).
Oczywiście nie możemy pominąć faktu, iż wzrosły również stawki adwokatów i radców prawnych w innych postępowaniach. Np. w sprawie rozwodowej zapłacimy za pełnomocnika 720 zł , a nie jak do 31 grudnia 2015 roku 360 zł. Zmianie nie uległa wysokość maksymalna stawek wynagrodzenia, gdzie profesjonalny pełnomocnik może ustalić wynagrodzenie na poziomie sześciokrotności danej stawki minimalnej, określonej w rozporządzeniu. Od stycznia 2016 adwokat lub radca prawny może, określając stawkę wynagrodzenia, doliczyć wkład wniesionej pracy, jednak nie więcej niż sześciokrotność stawki minimalnej i nie więcej niż wartość przedmiotu sprawy uwaga w sprawach „wymagających przeprowadzenia rozprawy” jeśli uzasadnia to:
1.    niezbędny nakład pracy radcy prawnego, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu;
2.    wartość przedmiotu sprawy;
3.    wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie;
4.    rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Istotną zmianą jest wprowadzenie możliwości złożenia wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego z oświadczeniem o wysokości poniesionych kosztów, jakie obciążyły stronę powodową w przypadku skorzystania z pomocy prawnej z wyboru. Przykładowo jeżeli wartość przedmiotu sporu będzie w wysokości do 10 000 zł możemy wskazać, iż rzeczywiste koszty pomocy prawnej wyniosły np. 3 500 zł, jednak w takim wypadku należy złożyć stosowne oświadczenie uzasadniające podwyższenie tych kosztów. Pamiętać musimy w tym wypadku, iż ostateczne ustalenie kosztów zastępstwa procesowego pozostaje i tak po stronie sądu.  
Kwestię udzielenia pomocy prawnej z urzędu regulują osobne rozporządzenia, co do zasady stawka ulega analogicznemu podwojeniu, jednak tu zasadą ma być ustalenie opłaty w wysokości „1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozporządzeniu”. Stawka ta nie będzie się różnić od stawki minimalnej dla pełnomocnika z wyboru obowiązującej według poprzednich przepisów, ale też  nie będzie mogła przekraczać wartości przedmiotu sporu.
Musimy mieć na uwadze, iż sprawy rozpoczęte przed 1 stycznia 2016 roku i sprawy w toku rozpoczęte do 31 grudnia 2015 roku oblicza się stawki wynagrodzeń według poprzednich zasad. W sprawach rozpoczętych po 1 stycznia 2016 obowiązują nowe stawki wynagrodzeń adwokackich. Dzięki zmianom wprowadzonym przez ministra sprawiedliwości strona wygrywająca spór zyska większą szansę za zwrot realnie poniesionych kosztów w procesie. Nadmieniam iż koszty w poprzednich stawkach obowiązywały od 2002 roku bez uwzględniania zmian gospodarczych zachodzących na przestrzeni lat.
Istotne zmiany od dnia 1 stycznia 2016 dotyczą naliczania odsetek – zarówno tych obowiązujących w relacjach prywatnoprawnych (ustawowych) jak i odsetek za zwłokę od należności podatkowych. Od 1 stycznia 2016 roku wysokość odsetek ustawowych wynosi 5 %, odsetek ustawowych za opóźnienie – 7%, odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych – 9,50 % a od zaległości podatkowych 8 %, oczywiście w stosunku rocznym. Nastąpiło odejście od stosowania kredytu lombardowego NBP. Zgodnie z nowymi przepisami, odsetki ustawowe kapitałowe liczone są: suma stopy referencyjnej NBP (obecnie 1,5 %) oraz 3,5 punktów procentowych (dziś 5%). Odsetki maksymalne nie będącą mogły być wyższe niż dwukrotność ww. ustawowych (10%) . Szczególny reżim dotyczy odsetek za opóźnienia w transakcjach handlowych mający zastosowanie do zasady odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług pomiędzy przedsiębiorcami. Jeżeli termin zapłaty nie został określony w umowie, a wierzyciel spełnił swoje świadczenie oraz nie otrzymał zapłaty lub jeśli termin został określony w umowie, a wierzyciel spełnił swoje świadczenie oraz nie otrzymał zapłaty w terminie wymagalności (przeważnie termin zapłaty określony na fakturze) wierzycielowi należą się „odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych”. Wysokość tych odsetek będzie obliczana dwa razy do roku i stanowi równowartość stopy referencyjnej NBP powiększonej o 8 punktów procentowych. W związku z powyższymi zmianami musimy pamiętać o zmianach w określaniu odsetek w pozwach na chwilę obecną jeżeli pozew dotyczy transakcji handlowych z roku 2015, a składany pozew w 2016 musimy wnieść o zasądzenie dwóch rodzajów odsetek: odsetek ustawowych od dnia wymagalności do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetek ustawowych za opóźnienia w transakcjach handlowych od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty.
Nie są to wszystkie zmiany jakie weszły od 1 stycznia 2016 roku, jednak na dziś najważniejsze w przypadku odzyskiwania należności od niesolidnych kontrahentów. Ważne zmiany dotyczą również prawa upadłościowego i naprawczego, o którym więcej w kolejnym artykule z najważniejszych rzeczy to fakt, iż wniosku nie można złożyć z pokrzywdzeniem wierzycieli.
Podstawa prawna:
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Dz. U. 2015 poz. 1800
Kodeks cywilny art. 359 § 2 k.c., art. 481. § 1 k.c., Dz. U. 2015 poz. 1830

O ile przedawnienie roszczeń jest pojęciem prawa materialnego, to w procesie działanie, jakie może być podjęte w oparciu o upływ terminu przedawnienia określa się mianem zarzutu przedawnienia. Jest to zarzut zgłaszany w procesie, jednak oparty na przepisach prawa materialnego.

Zarzut przedawnienia
Zarzut przedawnienia nie wymaga żadnego prawnego uzasadnienia. Wystarczy, aby dłużnik (pozwany) podniósł przed sądem (na piśmie, w sprzeciwie do nakazu lub do protokołu) zarzut, że roszczenie jest przedawnione, przedstawiając uzasadnienie faktyczne, tj. upływ wskazanego w ustawie terminu do dochodzenia roszczenia. Należy tu zaznaczyć iż sąd nie bierze pod uwagę zarzutu przedawnienia z urzędu. W przypadku przedawnionego roszczenia może być tak, że dłużnik nie podniesie w sprawie zarzutu przedawnienia, a będzie procesował się w zakresie kwestii merytorycznych i, mimo że termin do realizacji roszczenia upłynął, sąd nakaże dłużnikowi spełnienie określonego świadczenia. Jeżeli dłużnik (pozwany) nie podniesie zarzutu przedawnienia i nie będzie zgłaszał żadnych zastrzeżeń innych do wierzytelności, nakaz zapłaty uprawomocni się z urzędu. Jednak gdy pozwany (dłużnik) podniesie ten zarzut, ustawodawca dał wierzycielom możliwość obrony i zastosowania przepisu art. 5 k.c.* do skutków upływu terminu przedawnienia, jeżeli podniesienie zarzutu przedawnienia przez dłużnika jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Zastanówmy się, jak ocenić i opisać istnienie przyczyny sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Sąd oceniając zarzut przedawnienia przez pryzmat art. 5 k.c.* powinien analizować wszystkie okoliczności sprawy – leżące po stronie każdej ze stron zarówno wierzyciela jak i dłużnika, a także poza nimi, przyczyny, dla których do opóźnienia w dochodzeniu roszczenia doszło oraz ogólny kontekst całej sprawy.

Wyjątkowe okoliczności
Powołanie się na art. 5 k.c.* w związku z zarzutem przedawnienia może mieć miejsce tylko w wypadkach wyjątkowych, niemniej wyjątkowość ta może być związana z przyczynami dotyczącymi osoby dochodzącej roszczenia. Sąd wyjątkowo może nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia – jeżeli jego podniesienie przez dłużnika jest nadużyciem prawa.
W szczególności to wierzyciel musi wykazać, iż jego bezczynność w dochodzeniu roszczenia była usprawiedliwiona wyjątkowymi okolicznościami. Sąd zbada wówczas charakter dochodzonego roszczenia, przyczyny opóźnienia i jego proporcje miedzy długością terminu przedawnienia a długością czasu opóźnienia w żądaniu spełnienia świadczenia i ustali, czy nie zostały one zachwiane. Dlatego też bardzo istotne znaczenie dla oceny zarzutu przedawnienia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego może mieć zwłaszcza niezbyt długi czas opóźnienia w dochodzeniu roszczenia, chociaż nie może to być okoliczność wyłącznie uzasadniająca zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego. Możemy tu powołać się na okoliczność przystąpienia do rozmów z wierzycielem przez dłużnika bezpośrednio przed upływem terminu przedawnienia, co mogło wzbudzić zaufanie wierzyciela, prowadząc do powstrzymania się z wystąpieniem na drogę sądową. Ten zarzut naruszenia art. 5 k.c. * w omawianym wyżej przypadku może być podniesiony także w stosunkach pomiędzy przedsiębiorcami. Zarzut przedawnienia można podnieść do momentu wydania wyroku przez sąd II instancji pomimo, że sąd zobowiązał strony w toku procesu do złożenia w określonym terminie wszelkich twierdzeń, okoliczności i dowodów na ich potwierdzenie, bądź obowiązek ten wynika z przepisów ustawy (art. 207 § 6* art. 493 § 1*,  art. 503 § 1, k.p.c.*), sąd nie może nie uwzględnić zarzutu przedawnienia zgłoszonego po tym terminie.
Natomiast zarzut przedawnienia nie może być podniesiony w skardze kasacyjnej bądź w toku postępowania wywołanego nią, jak również nie stanowi on podstawy do wznowienia postępowania w trybie art. 399 * i następne k.p.c. bądź stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w trybie art. 4241* i następne k.p.c., albowiem w obrocie prawnym funkcjonuje już prawomocne orzeczenie, rozstrzygające co do istoty sprawy.

Prawo po stronie wierzycieli?
Zakładając możliwość wykorzystania przez wierzyciela art. 5 k.c. * należy mieć na uwadze następujące możliwe scenariusze:
*Sąd może wyjątkowo nie uwzględnić zarzutu przedawnienia, jeżeli jego podniesienie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Zasadniczymi powodami, które uzasadniają uznanie zarzutu przedawnienia za nadużycie prawa podmiotowego dłużnika, są udowodnione zachowania tego dłużnika, które wywołują u wierzyciela usprawiedliwione przekonanie, że należne mu roszczenie zostanie spełnione dobrowolnie. Ciężar dowodu obciąża tu wierzyciela, bowiem zgłoszonemu zarzutowi przedawnienia przysługuje domniemanie zgodności z prawem;
*Możliwość zastosowania art. 5 k.c. * do instytucji przedawnienia ma charakter całkowicie wyjątkowy i zachodzi jedynie w przypadkach szczególnych, w których np. wierzyciel w ogóle nie mógł dochodzić roszczenia przed nastąpieniem jego przedawnienia – o ile była to niemożliwość obiektywna;
*Znaczne przekroczenie terminu przedawnienia w zasadzie całkowicie wyklucza możliwość powołania się przez wierzyciela na sprzeczność zarzutu przedawnienia z zasadami współżycia społecznego.
Podsumowując, z jednej strony ustawodawca dał możliwość wierzycielom obalenia zarzutu przedawnienia, z drugiej jednak strony nałożył duże obostrzenia co do terminów i zasad, na podstawie których może nie przyjąć zarzutu przedawnienia. To głównie na wierzycielu spoczywa obowiązek udowodnienia czy doszło do nadużycia, naruszenia zasady wzajemnego współżycia społecznego. Bez względu na ujęcie ogólne problemu, odwołując się zarówno do postępowania dłużnika, jak i koncentrując się na przyczynach niedochowania terminu z punktu widzenia wierzyciela, orzecznictwo jest zgodne co do reguły, że wobec szczególnego i wyjątkowego charakteru art. 5 k.c. *, istnieje dopuszczalność nieuwzględnienia zarzutu przedawnienia jako podniesionego z nadużyciem prawa i zachodzi jedynie w nadzwyczajnych okolicznościach. I tu znów mamy głównie na uwadze czas reakcji wierzyciela. Nie można liczyć na niewiedzę dłużnika, że nie podniesie zarzutu przedawnienia w postępowaniu sądowym i uda się uzyskać prawomocny tytuł wykonawczy. W związku z powyższym będę cały czas nakłaniać wierzycieli, aby zwracali uwagę na swoje wierzytelności i terminy na ich odzyskanie. Tylko w ten sposób będziemy w stanie zdyscyplinować dłużników i nie dawać im możliwości dalszego działania na niekorzyść wierzycieli!

Zmiany w kodeksie
Od stycznia 2016 został znowelizowany art. 187 § 1 pkt. 3 k.p.c.*, który nałożył na wierzycieli formalny obowiązek zapisu w pozwie informacji czy były prowadzone rozmowy zmierzające do zawarcia ugody i z jakim skutkiem. W związku z powyższym tym bardziej wierzyciel musi w określonym terminie podjąć kroki w celu odzyskania swoich wierzytelności, aby w późniejszych działaniach zmierzających do uzyskania nakazu zapłaty udowodnić chęć i próby podjęcia działań polubownych.  
W swojej długoletniej praktyce odzyskiwania należności obserwuję, że bardzo często wierzyciele nie podejmują żadnych działań, tłumacząc się utratą kontrahenta lub dobrymi stosunkami na stopie prywatnej. Co za tym idzie, w większości przypadków trafiają do kancelarii, kiedy wierzytelność ma krótki okres do przedawnienia lub już jest przedawniona. Niestety dłużnicy w chwili prób odzyskania należności nie zwracają uwagi na długoletnią współpracę czy przyjaźń i jeżeli tylko jest do tego okazja, podnoszą zarzut przedawnienia roszczenia. Negocjacje z dłużnikami należą do jednych z najtrudniejszych, wymagają od windykatorów wysokiego poziomu opanowania i odporności na zachowania dłużnika. Poza wysokim poziomem asertywności i wnikliwości, windykator musi wykazywać się również przenikliwością. Pamiętajmy, że skuteczne odzyskanie należności to przede wszystkim konsekwencja w działaniu. Paru niepłacących dłużników może doprowadzić do zatoru finansowego firmy i z wierzyciela staniemy się dłużnikiem.
Często wierzyciele nie podejmują prób skierowania sprawy na drogę sądową w związku z kosztami sprawy. Warto odpowiedzieć sobie na pytanie czy darowanie spłaty należności paru dłużnikom będzie miało lepszy oddźwięk niż skierowanie sprawy do sądu czy firmy windykacyjnej oraz czy faktycznie przez zaniechanie działań zaoszczędzimy.
Zastanówmy się czy nie podejmując czynności odzyskania swoich pieniędzy, więcej tracimy czy zyskujemy?

art. 5 k.c.* Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego.
art. 207 § 6 k.p.c.* – Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w pozwie, odpowiedzi na pozew lub dalszym piśmie przygotowawczym bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności.
Art. 493.  § 1 k.p.c. * – Pismo zawierające zarzuty wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty. W piśmie pozwany powinien wskazać, czy zaskarża nakaz w całości czy w części, przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór, oraz pozostałe zarzuty przeciwko żądaniu pozwu, a także wszystkie okoliczności faktyczne i dowody na ich potwierdzenie.
art. 503 § 1 k.p.c. *. Pismo zawierające sprzeciw wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty, a w przypadku nakazu wydanego przez referendarza sądowego – do sądu, przed którym wytoczono powództwo. W piśmie pozwany powinien wskazać, czy zaskarża nakaz w całości, czy w części, przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, oraz okoliczności faktyczne i dowody. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w sprzeciwie bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności.
art. 399. § 1.k.p.k.* – Jeżeli w toku rozprawy okaże się, że nie wychodząc poza granice oskarżenia można czyn zakwalifikować według innego przepisu prawnego, sąd uprzedza o tym obecne na rozprawie strony.
art. 399. § 1. k.p.c.*- W wypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.
§ 2.  Na podstawie określonej w art. 401 postępowanie może być wznowione również w razie zakończenia go postanowieniem.
art. 4241. § 1. k.p.k .- Uzasadnienie powinno zawierać:
1) wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych,  
2) wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku.  
art. 4241. § 1   k.p.c.-  Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
art. 187 § 1 pkt. 3 k.p.c.* -  Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać:
3)    informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia.

Autorem tekstu jest Monika Toczyńska/Audix Polska

Prawo umożliwia dłużnikom stałe uchylanie się od płatności. Co więcej, mogą oni całkowicie uniknąć odpowiedzialności za swoje zobowiązania finansowe. Gwarantuje im to zapis o przedawnieniu roszczeń, zawarty w Kodeksie Cywilnym.

Prawo po stronie wierzycieli
Przedawnienie roszczeń to bardzo specyficzna instytucja, której celem jest uregulowanie zaistniałych stosunków prawnych miedzy wierzycielem a dłużnikiem, związane ze zwolnieniem dłużnika z obowiązku spełnienia zobowiązań czyli zapłaty należności, których wierzyciel i tak sam nie dochodzi. Zgodnie z definicją, zawartą w art. 117 § 2 Kodeksu Cywilnego, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia, przy czym zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną (art. 119 k.c.).

Terminy przedawnienia roszczeń w obrocie gospodarczym
Poszczególne roszczenia przedawniają się z upływem terminów wskazanych przez ustawę. Szczególną sytuację przewiduje art. 125 § 1 k.c., roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jednak, ze względu na różne rodzaje zobowiązań finansowych, okres przedawnienia niektórych należności został ustawowo skrócony do 3 lat lub nawet do jednego roku.
Trzyletni okres przedawnienia roszczeń obowiązuje wobec wszelkich należności z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z umowy sprzedaży w ramach przedsiębiorstwa sprzedawcy, działalności rzemieślniczej, gospodarstwa rolnego oraz z tytułu płatności okresowej (np. czynsz najmu, alimenty), a więc z tytułu kary umownej, przewidzianej w umowie miedzy kontrahentami, z tytułu niezapłaconej lub niezwróconej kaucji oraz z tytułu niezapłaconej, bądź niezwróconej zaliczki i przedpłaty, odsetek od nieterminowych płatności. Ten sam okres przedawnienia roszczeń ustalony jest również dla należności z tytułu weksli, przy czym obowiązuje on jedynie wystawcę weksla własnego, gdyż dla indosanta ustawodawca określił zaledwie roczny termin przedawnienia. Trzyletni okres przedawnienia obowiązuje również z tytułu umowy ubezpieczenia.

Wyjątki w terminach przedawnienia
Należy tu wspomnieć iż Sąd wskazał dwa wyjątki co do okresu przedawnienia odsetek:
*Po pierwsze, gdy dłużnik dokona zapłaty należności głównej przed upływem terminu jej przedawnienia, roszczenie o odsetki nie przedawnia się wraz z upływem terminu przedawnienia należności głównej. Jest to spowodowane tym, że odsetki zyskują charakter świadczenia samodzielnego i pomimo wygaśnięcia świadczenia głównego jedynym terminem, jaki ich dotyczy, jest trzyletni termin przedawnienia.
*Po drugie, jeżeli przed przedawnieniem roszczenia głównego zostanie przerwany bieg terminu przedawnienia odsetek (np. w przypadku wytoczenia powództwa o zapłatę), to roszczenie o odsetki również nie przedawni się wraz z przedawnieniem roszczenia głównego.

Przedawnienie a odsetki
Terminem przedawnienia dochodzonych odsetek jest wyłącznie trzyletni termin dla świadczeń okresowych z art. 118 k.c. Jeśli więc kontrahent zalega z płatnością za zakupiony towar z tytułu umowy sprzedaży w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej i nie ureguluje należności w terminie dwóch lat (termin przedawnienia z art. 554 k.c.), nie można już dochodzić skutecznie przed sądem ani odsetek, ani roszczenia głównego.  Natomiast gdy ureguluje należność za zakupiony towar w terminie dwóch lat, można będzie żądać odsetek za opóźnienie w zapłacie przez kolejne trzy lata od daty powstania należności odsetkowych. Powództwo o zapłatę samych odsetek zostanie oddalone, jeżeli należność główna uległa przedawnieniu oraz gdy dłużnik podniesie zarzut przedawnienia.

Dwu- i jednoroczne okresy przedawnień
2 letni okres przedawnienia roszczeń przewidziany jest dla przedsiębiorcy z tytułu umowy dostawy w ramach przedsiębiorstwa sprzedawcy, działalności rzemieślniczej, gospodarstwa rolnego, nieuregulowanej płatności za fakturę. Podobnie jest w przypadku roszczeń z tytułu umowy o dzieło, tu również przedawnienie następuje w terminie 2 lat, licząc od dnia, w którym nastąpiło oddanie dzieła, lub w którym powinno oddanie działa nastąpić. Dwuletni okres przedawnienia stosuje się również z tytułu opłat za hotel, ze stosunku rachunku bankowego (z wyjątkiem zwrotu wkładów).
Jedynie jednoroczny okres przedawnienia roszczeń wyznaczył ustawodawca osobie, chcącej dochodzić swoich roszczeń z tytułu umowy przewozu osób czy mienia oraz z tytułu zawarcia umowy przedwstępnej. Ten sam okres przedawnienia ustanowiony jest dla roszczeń wynajmującego przeciwko najemcy o naprawienie uszkodzonych rzeczy, jak również dla roszczeń najemcy przeciwko wynajmującemu o zwrot nakładów za użytkowane rzeczy.

Proces przedawnienia
Bieg przedawnienia roszczeń rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego (np. wezwania dłużnika do spełnienia świadczenia), bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie (art. 120 § 1 k.c.). Roszczenie przedawnione wciąż istnieje, ale przekształca się w tzw. „roszczenie niezupełne”, które cechuje się tym, że nie może być przymusowo egzekwowane. Nader często zdarza się jednak tak, iż dłużnicy nadużywają tego prawa, celowo przeciągając niemożność ściągnięcia wierzytelności, aż do okresu przedawnienia. Temu jednak można przeciwdziałać, przerywając lub zawieszając bieg przedawnienia. Przerwanie biegu przedawniania możliwe jest na trzy sposoby, poprzez wniesienie sprawy do sądu lub zwrócenie się do komornika, poprzez wszczęcie mediacji z dłużnikiem, lub jeżeli dłużnik bezpośrednio lub pośrednio uzna swoje zobowiązania finansowe wobec wierzyciela (odpowie na monit lub zwróci się z prośba o rozłożenie długu na raty) w formie uznania roszczenia przez dłużnika.
Uznanie to może mieć postać:
a) uznania właściwego, polegającego na złożeniu przez dłużnika oświadczenia woli o uznaniu długu (np. w treści ugody),
b) uznania niewłaściwego, polegającego na złożeniu oświadczenia wiedzy, zawierającego pewne elementy woli, z którego wynika przyznanie się do istnienia dochodzonego roszczenia, np.:
– prośba o rozłożenie należności na raty lub zwolnienie z obowiązku płatności odsetek za opóźnienie, nawet jeżeli proponowane porozumienie między stronami nie doszło do skutku       
– prośba o przedłużenie terminu do spłaty zobowiązania,
– potwierdzenie salda, podpisane przez osoby upoważnione do reprezentacji dłużnika
– wskazanie wierzytelności w załączniku do podania o otwarcie postępowania układowego.
Przerwanie biegu terminu przedawnienia wskutek uznania roszczenia nastąpi wyłącznie wówczas, gdy uznanie zostanie dokonane przed przedawnieniem roszczenia. Jeżeli z treści oświadczenia lub okoliczności, w których zostało złożone, wynika taka wola dłużnika uznania przedawnionego roszczenia musi zawierać także zrzeczenie się zarzutu przedawnienia i wówczas będzie ono skuteczne nawet wówczas, gdy oświadczenie w tym zakresie złożone zostanie już po upływie terminu przedawnienia.
Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo (art. 124 § 1 k.c.). Dzięki przerwaniu biegu można znacznie wydłużyć okres, po którym należności zostaną uznane za niemożliwe do ściągnięcia, gdyż dopiero po zakończeniu wszelkich procedur sądowych, związanych z wydaniem wyroku zobowiązującego dłużnika do uregulowania zobowiązań wobec wierzyciela, następuje ponowne odliczanie okresu przedawnienia.
Więcej na temat zarzutu przedawnienia składanego przez dłużników i możliwości obrony w kolejnym artykule.

Autor: Monika Toczyńska

Event „Ladies First” miał również akcent charytatywny. Panowie obecni na imprezie albo przeszli na wejściu selekcję (mieli za zadanie przeistoczyć się w super bohaterów) albo musieli „wkupić się” na wejściu datkiem na rzecz Fundacji Ewy Błaszczyk „Akogo?”.

Atrakcje na loterię wizytówkową zapewniły: salon z designerskiem sprzętem audio GFmod (www.gfmod.pl), polski producent torebek skórzanych Gawor Collection (www.gawor-collection.pl), marka produktów dla kobiet Feminum (www.feminum.pl), DMD biżuteria, Domeno i Pawo. Partnerami premiery 26. numeru EksMagazynu były również firma szkoleniowa Orinoko (www.orinoko-szkolenia.pl) oraz kancelaria prawnicza Audix (www.audix.pl). W loterii wizytówkowej nagrody na ręce pań i panów przekazywał Jacek Bilczyński, trener gwiazd i dietetyk, stale współpracujący z EksMagazynem.

Do 26. numeru EksMagazynu dołączona jest, w cenie pisma, książka „Sukces jest kobietą! Piękna twarz biznesu”, prezentująca sylwetki przedsiębiorczych kobiet z całej Polski!

Pełna fotorelacja  w naszej galerii na FB EksMagazynu!

Fot. Piotr Koziuk

*Otwarcie piętra hotelowego wyłącznie dla Pań – pierwszy hotel w Polsce ze specjalnym piętrem  tylko dla Kobiet!

*Przyjaciele EksMagazynu i Sound Garden Hotel – Jacek Bilczyński, Radosław Majdan!

*Wirtualny Fryzjer od Moc&ArtHair – gwiazdy naszej branży na wirtualnej okładce i w fotoreportażu MeetingPlanner.pl!

*GabiClinic spotkania ze specjalistami od serca, duszy i ciała – problemy poważne i niepoważne!

*Looks oraz Klinika Ziemlewski – uroda i młodość na wyciągnięcie dłoni!

*Pokazy taneczne  „Lejdis”  for ladies!

*Zespół 77, czyli dużo dobrej muzyki na żywo!

*Bezpruderyjne sesje zdjęciowe z męskimi „ciachami”!

*Ekstremalnie rozpustne menu Szefa Kuchni Good Company Garden Restaurant!

Niekwestionowaną gwiazdą wieczoru będzie Rafał Maślak, okładkowy bohater 26. numeru EksMagazynu, Mister Polski i III Vicemister International, którego ubierze firma Pawo (garnitur – www.sklep.pawo.pl) i Domeno (buty – www.domeno.com.pl).
Eleganckie sukienki dla współprowadzących event – Anety Zadrogi i Anny Chodackiej zapewni firma Allure (www.allurethelabel.com), a ręcznie wykonaną biżuterię firma DMD Biżuteria (www.dmdbizuteria.pl). O fryzury zadba Salon Fryzjerski PJ (www.piotrjesionkiewicz.pl)

Atrakcje na loterię wizytówkową zapewnią: salon z designerskiem sprzętem audio GFmod (www.gfmod.pl), polski producent torebek skórzanych Gawor Collection (www.gawor-collection.pl), marka produktów dla kobiet Feminum (www.feminum.pl), DMD biżuteria, Domeno i Pawo. Partnerami premiery 26. numeru EksMagazynu jest również firma szkoleniowa Orinoko (www.orinoko-szkolenia.pl) oraz kancelaria prawnicza Audix (www.audix.pl). Do 26. numeru EksMagazynu dołączona jest, w cenie pisma, książka „Sukces jest kobietą! Piękna twarz biznesu”, prezentująca sylwetki przedsiębiorczych kobiet z całej Polski!