Jak udało się panu pogodzić dwa światy: artysty i ojca? Praca twórcza wymaga przestrzeni, a to się raczej kłóci z poukładanym rodzinnym życiem…
Tylko i wyłącznie za sprawą dobrej organizacji. Rzeczywiście tak jest, że kiedy mam coś komponować, potrzebuję spokoju. Nie mogę mieć dziecka na głowie, bo nie uda mi się skoncentrować. Potrzebuję przenieść się w inny świat, kompletnie odlecieć na „inną planetę”, zamknąć się w pracowni i nikogo do siebie nie dopuszczać. Ustalam więc z moją żoną, że od tej do tej godziny mam czas tylko i wyłącznie na pisanie. W pracy zawodowej konieczne jest takie rozdzielenie przestrzeni, bo inaczej szkoda na tę pracę czasu, to już lepiej pobawić się z dzieckiem. Będąc jedną nogą w pracy, a jedną tatą, udaje się załatwić nieliczne sprawy: wykonać telefon, wypisać fakturę czy przejrzeć umowę, aczkolwiek też ostrożnie.

Jakie wartości chciał pan przekazać w książce dla dzieci „Bajki z zielonego lasu”, którą pan ostatnio wydał?
Te bajki służą głównie rozrywce. Zależało mi na tym, żeby były to historie, dzięki którym dzieci lepiej się poczują, zrelaksują przed snem. Pozostała reszta ma być przy okazji, czyli to, że warto pomagać sobie nawzajem, że tak naprawdę każdy problem da się rozwiązać, że przyjaźń, muzyka jest bardzo ważna. Wydaje mi się, że lepiej, żeby morały nie były nachalne. Podobne podejście miałem zawsze do muzyki. W swoich płytach przekazywaliśmy na przykład ze Zbyszkiem Książkiem, autorem tekstów, pewne wartości, takie jak miłość czy rodzinne podejście do życia, ale staraliśmy się to robić bardzo delikatnie. Wierzę, że jest to najlepsza metoda nauki pewnych rzeczy: dziecko czytając te bajki zapamięta więcej, niż gdyby mu tłuc do głowy jakieś wykłady. Oprócz bajek w formie książki, powstał również audiobook z moją muzyką, na którym czytam wszystkie teksty. Wiem od znajomych i innych rodziców, że nagranie świetnie sprawdza się w długiej trasie, podczas jazdy samochodem. Dzieci słuchają, rodzice mają spokój (śmiech). Oczywiście nie jestem aktorem, ale starałem się opowiadać te bajki tak, jak swojej córce. Starałem sobie przypomnieć jaka była atmosfera u nas w domu, wieczorem, kiedy ona się kładła do łóżeczka, a ja jej opowiadałem bajki. Mam nadzieję, że dzięki temu, jako lektor, jestem wiarygodny.

Cały materiał do przeczytania w 24. numerze EksMagazynu.