Naukowcy z Florida Atlantic University zauważyli pozytywne zmiany u niemowląt, które mają bliski kontakt z ciałem matki.

Badacze z pomocą elektroencefalografu sprawdzali aktywność mózgów terminowo urodzonych dzieci. Oprócz tego mierzyli poziom oksytocyny (hormon promujący więzi międzyludzkie) i kortyzolu (tzw. hormon stresu) u dzieci i u matek.

W ramach eksperymentu cześć mam utrzymywała kontakt z dzieckiem typu „skóra do skóry” (tzw. kangurowanie) przez godzinę dziennie, przez 6 tygodni. Trzymały dziecko blisko klatki piersiowej tak, że jego odkryta skóra dotykała do skóry matki. Kobiety z grupy kontrolnej używały natomiast specjalnej poduszki nawet przy karmieniu dzieci.

„Chcieliśmy dowiedzieć się, czy wystawienie na bodźce dotykowe w czasie kangurowania zwiększy poziom oksytocyny i obniży aktywność kortyzolu u dzieci” – mówi współautorka badania prof. Nancy Aaron Jones. „Chcieliśmy także sprawdzić, czy kangurowanie wpłynie na poziom oksytocyny u matek, co ma ważny wpływ na ryzyko depresji poporodowej” – dodaje badaczka.

Wyniki opublikowane na łamach pisma „Behavior and Development” pokazują wyraźny wpływ bliskiego kontaktu z matką na dziecko oraz na kobietę. Lewa strona przedniej części mózgów dzieci (związana z wyższym myśleniem i kontrolą emocji) wydaje się być stymulowana w czasie kangurowania. Do tego rośnie ilość oksytocyny u matki i dziecka, a maleje stężenie kortyzolu.

„Urodzone po pełnej ciąży dzieci i ich matki prawdopodobnie skorzystają z pozytywnych wzajemnych interakcji doświadczanych w wydłużonym czasie kangurowania” – rezultaty podsumowuje prof. Jones.

mat/ ekr/, PAP Nauka w Polsce

Więcej informacji na stronach:

https://www.eurekalert.org/pub_releases/2020-03/fau-mst032420.php

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0163638319301365?via%3Dihub (PAP)

Czy da się dobrze przygotować do rodzicielstwa?

Wydawałoby się, że w czasach, kiedy dostęp do Internetu i do ogromnej ilości informacji stały się wręcz powszechne, to każda ciężarna ma szansę zapoznać się z najważniejszymi wytycznymi i wskazaniami względem opieki nad maluszkiem. Często poza Internetem, doradcami młodych rodziców stają się także osoby trzecie. To rodzina, znajomi, a niekiedy nawet nowo poznane osoby, które chcąc „pomóc” w wychowaniu dzieci narzucając schematy postępowania, które uważają za jedyne słuszne. Dlatego bardzo ważne jest, aby każdy młody rodzic miał świadomość tego, że ani Internet ani tym bardziej niewykwalifikowane osoby nie będą znali lepiej potrzeb malucha niż oni sami. Po porady najlepiej sięgać do położnych środowiskowych i pediatrów.

To właśnie z powodu tak wielu publikacji pojawianiu się różnych teorii w temacie opieki nad niemowlakiem – bardziej i mniej sprawdzonych – powstało mnóstwo faktów i mitów. Poniżej zestawienie, tych najbardziej popularnych i moja ocena ich wiarygodności:

Czkawka. Zatrzymać może ją podanie maluszkowi wody.

FAKT
Czkawka bardzo często dokucza maluszkom podczas jedzenia albo gdy jest zimno. Nie należy się tym martwić i denerwować. Wystarczy przystawić dziecko do piersi lub podać trochę mleka lub wody.

Dzieci nie zawsze śpią, kiedy są zmęczone.

FAKT
Często zmęczone dzieci bywają marudne, niespokojne i płaczliwe. Są absolutnie uzależnione od dorosłych. Dlatego niezmiernie ważne jest zaspokajanie ich podstawowych potrzeb, aby mogły się one prawidłowo rozwijać.

To, ile śpi dziecko zależy od jego wieku.

MIT
Długość snu w dużej mierze zależy od wieku, ale jest rzeczą bardzo indywidualną. Jedno dziecko śpi często i długo, a inne odwrotnie. Zapoznanie się z tematem fizjologii snu pomoże prawidłowo wspierać sen dzieci.

Dziecko powinno zasypiać samodzielnie.

MIT
Na ten temat zdania są podzielone. Uważam, że dziecko powinno zasypiać w najdogodniejszych, bezpiecznych warunkach, gdy czuje się pewnie w ramionach kochającej go osoby. Nie może być pozostawione samo sobie, ponieważ narasta u niego poziom stresu niekorzystnie wpływający na jego późniejszy rozwój.

Dziecko powinno spać w swoim łóżeczku.

MIT
Dzieci potrzebują przede wszystkim bliskości mamy i taty. Dla bezpieczeństwa nie powinny pozostawać w osobnym pokoju. Elektroniczna niania nigdy nie zastąpi maluszkowi rodzica, którego on słyszy, czuje i potrzebuje.

U niemowlaka może zmienić się kolor oczu.

FAKT
Dzieci rodzą się zwykle z oczkami w różnym odcieniu koloru niebieskiego. Z czasem jednak zmieniają one barwę nawet na ciemno brązowy czy czarny. Kolor oczu jest dziedziczony po najbliższych i zależy od ilości melatoniny w tęczówce. Im jest jej więcej tym oczy są ciemniejsze. Ostateczny kolor oczu u dziecka może pojawić się dopiero w wieku około 4-5 lat.

Noworodka trzeba karmić regularnie.

MIT
Najlepszym sposobem karmienia jest tzw. karmienie na żądanie. To karmienie według potrzeb dziecka. Oznacza to, że dziecko dostaje pokarm mamy tak często, jak się tego domaga. W pierwszych tygodniach życia noworodek domaga się jedzenia nawet co godzinę. Z wiekiem liczba karmień zmniejsza się.

Długotrwałe karmienie piersią prowadzi do zaburzeń u dzieci. Są one niedojrzałe emocjonalnie i zbyt mocno przywiązane do matki.

MIT
Termin „długotrwałe karmienie” to okres karmienia piersią trwający dłużej niż rok. Takie długie karmienie bardzo korzystnie wpływa na rozwój dziecka, a także na zdrowie matki.

Ma ono wpływ na zdrowie dziecka, ponieważ mleko matki zawiera substancje o działaniu immunologicznym, a więc jego waga i długość to dla młodych rodziców bardzo ważny temat. Pamiętajmy, że duży nie zawsze znaczy zdrowy. Norma wagi noworodków jest bardzo szeroka. Donoszony noworodek to taki, który waży ponad 2500 g i oczywiście taki, który waży ponad 4000 g.

Opisane przeze mnie fakty i mity na temat opieki nad noworodkiem i świadomego rodzicielstwa to jedynie wycinek całości tego obszernego tematu. Najważniejsze jest abyśmy my jako rodzice podejmowali racjonalne decyzje i ufali sobie jako osobom, które najlepiej znają potrzeby swojego dziecka i nie poddawali się presji otoczenia.

Rodzicielstwo jest piękne i pełne wtedy, kiedy jest świadome, kiedy działamy zgodnie z naszymi przekonaniami i kiedy umiemy czerpać z niego radość. Nie warto odbierać jej sobie przez ciągłe wątpliwości i domysły. Warto obserwować i „wsłuchiwać się” w swoje dziecko i jednocześnie nie bać się prosić o rady i wsparcie osoby doświadczone i przede wszystkim kompetentne do udzielenia porad i wsparcia.

Artykuł Janiny Frączek, laureatki konkursu „Położna na medal”.

To, że maltretowanie czy wykorzystanie seksualne w dzieciństwie skutkuje wieloma negatywnymi konsekwencjami w wieku dojrzewania i w dorosłości, wiadomo nie od dziś. Nowe badania sugerują, że negatywne skutki niesie też łagodniejsze, choć wciąż przemocowe traktowanie dzieci.

- To pierwszy raz, kiedy surowe rodzicielskie praktyki niespełniające kryteriów poważnego nadużycia powiązano ze zmniejszeniem objętości struktur mózgu, podobnym do obserwowanego u ofiar wyraźnego maltretowania – podkreśla dr Sabrina Suffren z Uniwersytetu w Montrealu, którego naukowcy, wspólnie z kolegami ze Stanford University, śledzili losy dzieci przez kilka lat i mierzyli w wielu aspektach to, jak przebiega ich rozwój.

Podobnie jak w przypadku dzieci maltretowanych, porzucanych i wykorzystywanych seksualnie, u dzieci, które były wychowywane za pomocą (powtarzalnych) surowych metod wychowawczych, ale bez bardzo poważnych nadużyć, naukowcy zaobserwowali problemy w rozwoju emocjonalnym oraz zmniejszenie masy kory przedczołowej i ciała migdałowatego. To struktury mózgu istotne dla regulowania emocji. Mają też duże znaczenie dla tego, czy dana osoba jest podatna na zaburzenia lękowe i depresję. Wcześniej badacze stwierdzili, że u dzieci, których rodzice stosowali surowe metody wychowawcze, prezentowały większe natężenie lęku niż rówieśnicy z rodzin, które miały łagodny styl rodzicielstwa.

Badanie było prowadzone przez wiele lat. Dzieci i rodzice w nim uczestniczące były monitorowane od urodzenia. Sprawdzano m.in. natężenie lęku dzieci, a w wieku 12 i 16 lat mierzono ich mózgi. Jednocześnie badacze przydzielili maluchy do różnych grup pod względem narażenia na surowe rodzicielstwo.

- Trzeba pamiętać, że dzieci te były ciągle wystawione na działanie przykrych praktyk rodzicielskich w wieku od 2 do 9 lat. To oznacza, że różnice w budowie ich mózgów wiążą się z powtarzającym się wystawieniem na działanie surowych zachowań ze strony rodziców w dzieciństwie” – mówi dr Suffren.

jw., zdrowie.pap.pl

Źródło: Informacja o rezultatach badania

W przypadku kobiet, myśl o dzieciach (jeżeli ich jeszcze nie mają) pojawia się zazwyczaj, gdy w wieku 30-34 lat. W tym czasie zaczyna ona dominować w ich życiu. To potwierdza jedynie, że odsuwanie macierzyństwa na dalszy plan nie oznacza zupełnej rezygnacji z dzieci. Trzeba na nie czasami po prostu dłużej poczekać.

Badania sugerują, iż w Polsce więcej dzieci rodzi się właśnie w związkach małżeńskich. Nie oznacza to, że Polacy nie wchodzą w związki nieformalne, jednak najczęściej poprzedzają one małżeństwo, bo te są nadal najważniejszą formą życia rodzinnego. Związki nieformalne stanowią zaledwie kilka procent tych, w które wchodzą kobiety.

Zdaniem dr Anny Matysiak z zespołu badawczego Szkoły Głównej Handlowej, związki nieformalne w Polsce zawierane są przez partnerów, którzy w zasadzie planują małżeństwo, ale chcą sprawdzić, jak im będzie razem. To związki, które w naszym kraju często nie przechodzą próby czasu. Skoro ten moment traktowany jest zazwyczaj jako pewna próba to pary nie decydują się wtedy na potomstwo.

W latach 70. i 80. odsetek poczęć w związkach nieformalnych wynosił poniżej 5%. W drugiej połowie poprzedniej dekady w kohabitacji poczynanych było ok. 23%. dzieci, rodziło się około 14%, natomiast wychowywanych było mniej – dzieci poniżej pierwszego roku życia stanowiły ok. 12%, a dzieci w wieku do dwóch lat ok. 8–9%.

Eksperci twierdzą jednak, że pozostawanie w związku nieformalnym i wychowywanie w nim dzieci nie jest symptomem indywidualistycznego stylu życia czy zmian wartości. Nie robimy tak, ponieważ chcemy pokazać wszystkim naszą odmienność, a dlatego, że napotykamy pewne ograniczenia lub bariery, które sprawiają, że nie decydujemy się na małżeństwo.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Śliczna pościel dla malucha

Każda mama wie, że pościel musi być nie tylko ładna czy przytulna, ale i praktyczna. Pościel od Bolo. posiada wszyte na stałe wypełnienie, przez co nie wymaga zakładania dodatkowych poszewek. Wiąże się to także z innymi korzyściami – piorąc ją w całości zapewniamy naszemu dziecku 100% poczucia czystości, co jest niezwykle istotne szczególnie w przypadku dzieci borykających się z alergiami.

Pościel występuje w trzech rozmiarach i jest przeznaczona dla maluchów od pierwszego dnia życia do wieku 3-4 lat, największy rozmiar to 100×135, natomiast najmniejszy to 70×90. Każdy komplet składa się z kołderki oraz płaskiej poduszeczki z odpowiednimi przeszyciami, które zabezpieczają przed przemieszczaniem się wypełnienia. Pościel charakteryzuje się unikatowym designem, a wzory są radosne i przyjazne dla oka dziecka. Znajdziemy tam zarówno trochę mięty, różu, jak i szarość, beż czy nawet czerń.

To, co jednak przede wszystkim przyświeca marce to fakt, iż stawia ona wyłącznie na polskie i bezpieczne dla dzieci produkty. Zarówno tkaniny jak i wypełnienia, które są stosowane przy produkcji posiadają certyfikaty gwarantujące bezpieczny sen każdego dziecka. Ma być komfortowo i zdrowo – antyalergiczne wypełnienie zapewnia bowiem odpowiednią cyrkulację powietrza oraz posiada zdolność odprowadzania wilgoci i przepuszczania powietrza.

Kocyk idealny – miękki i przyjemny w dotyku

Poza pościelą Bolo. oferuje również tkane kocyki bawełniane i bambusowe, które idealnie nadają się do otulania oraz okrywania maluchów. Większość posiada kapturki, co pozwala również na okrycie główki maluszka.

Kocyki bambusowe są niezwykle delikatne i miłe w dotyku, wykonane w 100% z przędzy bambusowej, która charakteryzuje się właściwościami antybakteryjnymi, antyalergicznymi oraz antygrzybicznymi. Poza tym bambus posiada dużą zdolność absorbowania i oddawania wilgoci, co zapewnia idealny komfort termiczny.

Kocyki bawełniane są nieco grubsze od bambusowych. Przędza, z której zostały wykonane pochodzi od polskiego producenta i oprócz certyfikatu Oeko-tex Standard 100 posiada również certyfikat potwierdzający właściwości antybakteryjne PURISTA.

Poza bezpieczeństwem i wysoką jakością produktów, cechują je również… pompony. To one nadają całości odpowiedniego charakteru i są uwielbiane przez najmłodszych.

Więcej informacji na: www.bolo.pl i https://www.facebook.com/bolopl123/

Od momentu porwania i uwięzienia w tajemniczym budynku na odludziu postanawia za wszelką cenę uratować swoje nienarodzone dziecko i zemścić się na bandycie, który jej pilnuje, oraz na jego wspólnikach. Kolekcjonuje „atuty”, które mają jej pomóc w realizacji tego zamiaru: koc, uchwyt wiadra, temperówkę, stare radio…

Dziewczyna opracowuje wszystko w najdrobniejszych szczegółach. Chce uciec i się zemścić. W tym celu wykonuje skomplikowane obliczenia, ćwiczy, czeka na odpowiedni moment i zamierza zaatakować prześladowców.

Bohaterka książki „Metoda” napisanej przez Shannon Kirk jest niezwykle metodyczna, precyzyjna, opanowana i skrupulatna. W końcu staje się niemal równorzędnym przeciwnikiem porywaczy, którzy grożą jej śmiercią. Poznając jednak „Metodę”, zaczynamy się zastanawiać, kto tu jest ofiarą, a kto napastnikiem.

Autorka powieści na co dzień jest praktykującym prawnikiem. Mieszka w Massachusetts w Cape Ann z mężem i synem. Jest trzykrotną finalistką William Faulkner William Wisdom Writing Competition i członkiem International Thriller Writers i Mystery Writers of America.

Źródło: Prószyński Media

Simone i Matt wiedzą, że muszą żyć dalej i niewiele mogą już zrobić w tej sprawie. Ciągle mają jednak nadzieję. Pewnego dnia wszystko się jednak zmienia. Do Simone zgłasza się młoda kobieta imieniem Grace, twierdząc, że ma informacje o jej zaginionym dziecku. Nikt nie wie jednak, kim jest ta kobieta i czy tak naprawdę można jej ufać.

Grace znika tak szybko, jak się pojawiła, a Simone rzuca się na poszukiwania swojej córki i kobiety, która być może zna miejsce pobytu jej dziecka. W pogoni za prawdą zapędzi się na niebezpieczny grunt. Simone straciła już córkę. Czy straci jednak życie, próbując ją odnaleźć?

Premiera książki jest zaplanowana na 15 marca.

Źródło: Burda Media

Więcej informacji o kampanii oraz procesie rekrutacji na stronie: http://szukamymamy.pl/

Tysiące dzieci, tak jak Janek, czekają, aby rodzice zawołali je do domu:
http://szukamymamy.pl/?utm_source=banerfree_lifestyle&utm_medium=banerfree_lifestyle&utm_content=rekrutacjarodzicow

A jeżeli ktoś chce pomóc dzieciom, ale rodzicielstwo zastępcze to dla niego zbyt odległy temat, warto przekazać choćby 1% podatku. Wystarczy wpisać KRS 0000 056 901 w odpowiednią rubrykę formularza PIT.

To nic nie kosztuje, a może przynieść tak wiele dobra.

FIT Magazyn: Czego możemy dowiedzieć się na twoim blogu sportsmama.pl?

Aleksandra Rożnowska: Można na nim znaleźć wszystkie moje treningi, które przygotowałam z myślą o mamach. Mają one różne poziomy zaawansowania. Jednym ze sztandarowych programów, jakie stworzyłam jest akcja „Wróć do figury sprzed ciąży”, którą proponuję każdej świeżo upieczonej mamie po to, aby rozruszać i przygotować ciało do większej aktywności. Jest tam również dużo dawki motywacji. Jak wiadomo, nas kobiety, najbardziej motywuje inna kobieta, która znalazła się w podobnej sytuacji. Dlatego też w zakładce „Motywacja” figurują moje podopieczne – prawdziwe mamy, które zmagają się z codzienną rzeczywistością pieluszek, kupek, kolek, nieprzespanych nocy, itp. Pomimo wszystkiego osiągnęły swój sukces i udało im się zrzucić sporo zbędnych kilogramów, z czego są bardzo dumne. Ja oczywiście tym bardziej! Na mojej stronie można również znaleźć pomysły na pyszne posiłki, zdrowe i szybkie w przygotowaniu, co jest dla mam najistotniejsze.

Czy trudno pogodzić macierzyństwo z osiągnięciem wymarzonej sylwetki?

I tak, i nie. Wszystko zależy od zorganizowania swojego czasu. Każda mama musi dostosować trening do rytmu dnia dziecka, wybrać najdogodniejszą godzinę, czy to w trakcie drzemki, czy też wtedy, kiedy dziecko ładnie się bawi. Jeżeli wpisze swój trening w rytm dnia i systematycznie będzie się tego trzymać, jest w stanie zawalczyć o wymarzoną sylwetkę. Najgorsze, co można zrobić to poddanie się, gdy napotkamy przeszkody, np. przez chorobę dziecka. Czasem przymusowa przerwa w treningu jest nieunikniona, bo ciężko jest trenować, gdy dziecko walczy z wysoką gorączką, ale po chorobie, gdy już wszystko wraca do normy, należy również wrócić do treningów! Macierzyństwo to nie taki straszny diabeł, jak niektórzy starają się pokazać (śmiech). Na pewno nie jest tak beztrosko jak było przed urodzeniem dziecka, ale też wszystko spokojnie można zrealizować. Uważam nawet, że macierzyństwo jeszcze bardziej motywuje do rozwoju i większej walki o lepsze.

Co dla ciebie stanowiło największe wyzwanie?

Pierwsze trzy miesiące macierzyństwa, później już jest z górki (śmiech). Przynajmniej w moim odczuciu.

Stworzyłaś cykl ćwiczeń dotyczący trenowania z dzieckiem w domu i na świeżym powietrzu. Czy możesz wymienić kilka przykładów?

Tak, stworzyłam cykl ćwiczeń „60 dni powrotu do figury sprzed ciąży”, następnie „Nowa Ty w 90 dni” i wiele innych. Na każdym z tych filmików przewija się mój synek. Na początku „pełzał”, później raczkował… Dosłownie na oczach dziewczyn zaczął chodzić! Nie ukrywam, że samo nagrywanie filmików i ich obróbka przy małym dziecku była dla mnie sporym wyzwaniem, ale udało się. Nadal robię to dlatego, żeby po pierwsze pokazać innym mamom, że MOŻNA, jak się chce oraz dlatego, żeby miały kogoś, kto jest im bliski. Nie jestem trenerką z pierwszych stron gazet, ale zwykłą dziewczyną, po prostu mamą – taką jak one. I to bardzo się im podoba, bo nie ma między nami żadnej przepaści. Jest za to spora nić porozumienia.

Od czego powinny zacząć mamy, aby powrócić do formy sprzed ciąży?

Po pierwsze: koniecznie po porodzie należy udać się do ginekologa na konsultację. Następnie, gdy wszystko jest w porządku – wdrażać delikatnie ćwiczenia i obserwować, jak dziecko na nie reaguje. Polecam zaangażować dziecko do ćwiczeń, aby pokazać mu „co mama robi” i tym samym w taki sposób spędzić z nim czas. No i najważniejsze: obrać  sobie cel, zrobić plan dnia, zaplanować minimum 3 dni w tygodniu na treningi i po prostu zacząć ćwiczyć. Nie przejmować się porażkami, tylko systematycznie dążyć do celu.

Dobra dieta stanowi spore wyzwanie, szczególnie dla miłośniczek słodyczy. Czy często zdarzają się twoim podopiecznym chwile słabości i uleganie pokusom? Czy istnieje skuteczna metoda, aby poradzić sobie ze złymi nawykami?

Oczywiście! Problem ze słodyczami ma chyba większość z moich podopiecznych. Przy dziecku mamy często zapominają o posiłkach dla siebie i podjadają różne słodkości lub też dojadają posiłek po dziecku, co jest niezmiernie niebezpieczne! W taki sposób zjada się sporą nadwyżkę kalorii. Jedyną metodą jest po prostu uświadomienie sobie efektu, tego, do czego prowadzi takie podjadanie, jak bardzo wpływa niekorzystnie na nasze ciało, itp. Polecam wybrać sobie tylko jeden dzień w tygodniu na „ciasteczka”, a przez resztę tygodnia jeść zdrowo i rozsądnie.

Co chciałabyś przekazać wszystkim mamom na zakończenie tej rozmowy?

Wszystkim mamom chciałabym powiedzieć jedno zdanie: NIEMOŻLIWE NIE ISTNIEJE. Wszystko w naszym życiu zależy od nas samych i od tego, jak wiele serca, cierpliwości i chęci temu oddamy. Tyczy się to zarówno aktywności i powrotu do formy, jak również wychowania dziecka. Wskażmy naszym maluszkom drogę, którą warto iść. Sport nie tylko kształtuje nasze ciało, ale przede wszystkim charakter. Codziennie pokonujemy własne przeszkody i możliwości. Dziecko, widząc jak walczymy o swoje marzenia, będzie miało wzorzec, aby o swoje marzenia w przyszłości również mocno walczyć!

Rozmawiała: Agnieszka Słodyczka
Fot. Archiwum Bohaterki