Kiedy taki problem występuje, pani jest proszona o interwencję?
Tak. To jest takie samo zachowanie, jak każde inne. Ważne jest, żeby zareagować w takiej sytuacji, ale też, żeby też nie robić zbyt wielkiego szumu wokół tego. Jak każde inne zachowanie u dziecka może ulec wygaszeniu. Jeśli nie chcę, żeby dziecko biło inne dziecko, to reaguję. Mówię np., że nie wolno tego robić. Mogę też pokazać dzieciom, jak inaczej rozwiązywać kwestie sporne. Z drugiej strony, trzeba do tego podejść tak, żeby nie zaszczepić w dziecku przekonania, że cała sfera seksualna jest zła. To jest trudne. Dziecku można powiedzieć jedno zdanie, nawet nie intencjonalnie, a ono zrozumie je po swojemu i efekt może być przeciwny do zamierzonego. Jednak nie należy się poddawać, wiele z dziećmi można wypracować.

Co dalej?
Około 6. roku życia następuje okres wyciszenia. Dzieci skupiają się na zdobywaniu umiejętności. Idą do szkoły, to zajmuje ich uwagę, to jest ich priorytetem. Dzieci chcą wejść do grupy rówieśników. Moje dziecko przyszło dziś do domu niezadowolone bo na 20 równań do rozwiązania, zrobiło tylko 10 i dostało 3. I to jest problem.
Stopniowo, dzieciom bardziej, niż na rodzicach, powinno zależeć na kolegach, koleżankach. Jeśli dziecko skupia się na czymś innym, jak pokazy mody, sesje zdjęciowe, to jego priorytety się zmieniają. Chce ładnie wyglądać, pokazać się. Tak duże nasilenie zainteresowania swoim wyglądem nie jest zgodne z przyjętą normą rozwojową dziecka. Aczkolwiek świat się zmienia. Kiedy zaczynałam pracować, bardzo się dziwiłam, że dzieci nie potrafią pisać. Nie mają łatwości grafomotorycznej. Inny psycholog zwrócił mi uwagę na prosty fakt, nikt nie pisze już listów, piszemy emaile, stukamy w klawiaturę. Wyćwiczenie ręki może być teraz trudniejsze. W Polsce też można zauważyć wyraźne zmiany w kwestiach moralnych, obyczajowych. To wpływa na dzieci. Nie wiem, czy ten kierunek jest dobry, ale to się dzieje. To zawsze jest tak, że jak coś się zmienia w obyczajowości, to jest to spektakularne i szokujące. Kiedy zobaczyłam zdjęcia dziesięcioletniej modelki w Vogue’u, to byłam właśnie zaszokowana. Pomyślałam, że to dorosła kobieta, a nie dziewczynka. Pomyślałam, że coś jest tutaj nie tak. Zareagowałam tak osobiście, dlatego, że to wybiegało poza normy, do których jestem przyzwyczajona.

Magazyn, który te zdjęcia opublikował miał taki cel. Żeby podniosło się larum i żeby dzięki temu wzrosła sprzedaż. I teraz jest pytanie, czy ta sesja mogła zrobić tej dziewczynce krzywdę? Może robimy z igły widły? Może ekipa na sesji była super i mała modelka cały czas czuła się bezpiecznie?
Myślę, że wprost krzywdy jej nie zrobiła. Nie wiem, czy to dziecko wcześniej brało udział w takich przedsięwzięciach. Nie sądzę, żeby jedna sesja była traumatyzująca, choć ciekawa jestem, jak taka dziewczynka zareaguje, jak zobaczy takie swoje zdjęcie w gazecie. Jak ona w swoim małym, dziecięcym rozumku, przetworzy taki przekaz? Jak jej rówieśnicy zareagują? Jak zareaguje rodzina? Nikt o to nie pyta.

Cały materiał w najnowszym, 9. numerze EksMagazynu.

Zimą, myśli o szybkim numerku w windzie, pod biurkiem w pracy, w samochodzie stojącym w korku, w sklepowej przymierzalni…

Lubi też wcielać swoje fantazje w życie. Dlatego potrzebuje takiego mężczyzny, który nie ograniczy się do dziesięciominutowego maratonu w łóżku, w pozycji misjonarskiej, na chwilę przed snem…

Nie wiem, czy mężczyźni zdają sobie do końca sprawę z tego, że istnieją takie kobiety, które mogą mieć ochotę na seks, równie często, co oni. I że czasami można ze swoim życiem erotycznym udać się poza sypialnię. Jeśli nawet nie do parku, czy do pracy, to przynajmniej na kuchenną podłogę, czy przed łazienkowe, obowiązkowo duże, lustro… Bo, czy może być coś przyjemniejszego, niż oglądanie każdego ruchu swojego mężczyzny z dwóch różnych perspektyw…;)