Szerokie oddziaływanie tego hormonu na kobietę powinno sprawiać, że będzie się do niej podchodziło holistycznie. Przejawem takiego podejścia jest m.in. dobieranie kobietom terapii hormonalnych indywidualnie. Nie ma jednej, uniwersalnej terapii hormonalnej dla każdej kobiety. Nie chodzi tutaj o to, by cofać proces starzenia się. Nie jest to wykonalne, ale można eliminować czynniki, które go przyspieszają. Do tych czynników należy z pewnością palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, brak aktywności fizycznej czy też otyłość. Ważna jest jeszcze troska o badania przesiewowe takie jak mammografia czy cytologia.

Okres menopauzy powoduje zmiany nie tylko w ciele kobiety, ale również w jej psychice. Nic w tym dziwnego, zaczyna się zupełnie nowy okres w jej życiu. W tym momencie wiele kobiet zaczyna przewartościowywać pewne spawy i szukać nowych ról społecznych. Niejednokrotnie w tych momentach przydać się jej może wizyta u psychologa i wsparcie ze strony partnera czy rodziny. To, w jaki sposób przejdzie ona ten okres będzie oddziaływało na jej późniejsze postrzeganie siebie i akceptację własnej osoby. Może ona ten czas wykorzystać na realizację swoich celów i marzeń. Najgorzej jest, gdy wpadnie ona w błędne koło negatywnego myślenia, a do tego będzie się czuła nieatrakcyjna. To może prowadzić do depresji, która dodatkowo nasila złe nastawienie do siebie i świata. Takie błędne koło można jednak przerwać, stosując psychoterapię czy terapię hormonalną.

Ważne jest, aby panie, które przeszły menopauzę nie rezygnowały z seksu. Ich seksualność wprawdzie zmienia się z powodu zmian hormonalnych, ale spadek aktywności na tym polu jest w dużym stopniu związany z nastawieniem i sposobem myślenia. Ten czas ma być dla kobiety nowym, lepszym okresem w jej życiu. Problem jednak w tym, by się przełamać i zmienić negatywne stereotypy kobiet i całego społeczeństwa na temat menopauzy; pokazać, że nie musi ono oznaczać rezygnacji z uroków życia, że po 50. można również odnosić sukcesy, być atrakcyjną, kobiecą i korzystać z życia, również w sypialni.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Pozostaje jednak pytanie, po co produkować te plemniki aż z takim rozmachem? Produkcja jest wyjątkowa – trzy tysiące plemników na sekundę. U kobiet od początku wiadomo ile jajeczek jest przewidzianych do zapłodnienia. Po co mężczyzna produkuje kilkadziesiąt razy więcej testosteronu niż kobieta, skoro tak naprawdę do działania wykorzystuje od 0,5 do 2% całkowitej wytworzonej puli? Pozostały testosteron jest związany z białkami i praktycznie nie działa w sferze prokreacji.

Ich imponująca liczba to dopiero pierwszy krok do tego, by mieć dzieci. Okres dojrzałości, który dla mężczyzny zaczyna się około 20. roku życia i trwa mniej więcej do 45. to optymalny dla mężczyzny czas na to, by spłodzić potomka. Nie zawsze jest to jednak takie proste. Odkładanie decyzji o ciąży na później, zbyt rzadkie współżycie, palenie papierosów, alkohol, nieprawidłowa waga ciała, stres, przemęczenie, odwodnienie (po alkoholu), niedostatek snu, zaburzenia rytmu dobowego (praca w nocy), przegrzewanie jąder (kąpiele, bielizna), sterydy anaboliczne, nadmierne ćwiczenia fizyczne, praca w warunkach szkodliwych (metale ciężkie, herbicydy, rozpuszczalniki organiczne, promieniowanie rtg) powoduje, że o problemach związanych z zaburzeniami płodności dowiadujemy się stanowczo za późno.

Być może wynika to również z faktu, że mężczyźni zazwyczaj nie kontrolują tego typu spraw u specjalisty, nie mają przypisanego lekarza. Po co to zresztą robić, skoro radzą sobie świetnie w łóżku? To, że panowie mogą zadowolić seksualnie swoje partnerki, nie jest równoznaczne między innymi z ich zdolnością do zapłodnienia i posiadania potomstwa. Czasami warto wysłać zatem swojego mężczyznę do lekarza. Nie tylko w przypadku, gdy planujecie dziecko, ale również dlatego, by po prostu wiedzieć, że z jego zdrowiem wszystko jest w porządku.

Źródło: www.prasoweinfo.pl