Wiąże się to z faktem, iż hormony mają wpływ na wiele ważnych dla naszego organizmu spraw (w tym również na wzrost włosów). Zmiany w kwestii pracy hormonów bardzo są widoczne na włosach. Dlaczego? Komórki włosów są tymi, które najszybciej się rozwijają, a więc zmiany zachodzą w nich najkrótszym czasie.

Najważniejsze dla naszych włosów są m.in. estrogeny i progesteron. Przerzedzone włosy to często wręcz pierwszy z sygnałów, że nie pracują one prawidłowo. Najczęściej do wahań hormonów dochodzi, gdy kobieta dojrzewa, przechodzi cykle miesiączkowe, zachodzi w ciążę, rodzi dziecko oraz podczas menopauzy. Estrogeny są bardzo ważne, ponieważ to one odpowiadają za mniejsze owłosienie na ciele kobiety w stosunku do mężczyzny, przy jednoczesnym bujnym owłosieniu na głowie. Co ciekawe, dzięki estrogenom włosy znacznie mniej wypadają i stają się piękne oraz lśniące. Uwydatnia się to m.in. wtedy, gdy kobieta jest w ciąży. Zupełnie inaczej zaczynają one natomiast wyglądać po porodzie. Niejednokrotnie się przerzedzają, znacznie łatwiej wypadają i wyglądają gorzej. To jednak chwilowa zmiana. Podobny spadek estrogenów może mieć miejsce także w trakcie menopauzy.

Aby z naszymi włosami wszystko było w porządku warto zwrócić uwagę na to czy jest zachowana równowaga pomiędzy poziomem estrogenów a progesteronem. Jeśli poziom estrogenów jest zbyt wysoki lub progesteronu zbyt niski, może to sprawić, że włosy będą kruche, łamliwe oraz zaczną się przerzedzać. Zaburzenia hormonalne mogą również występować na skutek przyjmowania leków zawierających estrogeny, stosowania tabletek antykoncepcyjnych, niedoboru niektórych witamin w diecie, przy nadwadze oraz na skutek dużej ilości stresu.

Kolejnym hormonem, który ma spore znacznie dla naszych włosów jest hormon tarczycy. Nieprawidłowo funkcjonująca tarczyca produkuje zbyt duże ilości hormonów (nadczynność tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa) lub zbyt małe jej ilości (niedoczynność, np. na skutek zapalenia Hashimoto). Sytuacja ta doprowadza do zaburzonego poziomu hormonów i w efekcie do utraty włosów. Znaczna część osób chorych w ogóle nie zdaje sobie prawy z tego, że ma problem z tarczycą. Zdarza się natomiast, iż to właśnie fryzjer, jako pierwszy, diagnozuje taką przypadłość i zwraca na to uwagę klientowi.

Hormony tarczycy to m.in. kalcytonina, trójjodotyronina (T3) i tyroksyna (T4), ta ostatnia jest najczęściej powiązana z utratą włosów. Zbyt duże jej ilości wytwarzane przez gruczoł odbiją się na kondycji włosów i spowodują ich stopniową utratę. Nadczynność tarczycy powoduje równomierne przerzedzanie się włosów na skórze głowy, stają się delikatne, cienkie i osłabione. Z kolei niedoczynność tarczycy spowalnia metabolizm, co powoduje zbyt wczesne uwolnienie korzeni włosów oraz opóźnienie produkcji nowych włosów. Włosy, które wyrastają są więc rzadsze. Czasami wiąże się to również z wypadaniem włosów nie tylko z głowy, ale i innych miejsc, takich jak brwi. Inny w tej sytuacji jest także wygląd włosów – za sprawą wydzielającego się wtedy łoju, stają się matowe, szorstkie i łamliwe. Jeśli chcemy uniknąć dalszej utraty włosów, musimy stosować farmakoterapię, która wyrówna poziom hormonów.

Za łysieniem androgenowym, zwanym również łysieniem typy męskiego, stoi z kolei testosteron. Taka utrata włosów wiąże się zazwyczaj z nadwrażliwością organizmu na dihydrotestosteronu (DHT), a więc na aktywną formę testosteronu. Co dokładniej stoi za łysieniem androgenowym? Geny. Wrażliwość mieszków włosowych na działanie hormonu DHT jest bowiem dziedziczne. Na łysienie androgenowe mogą też cierpieć kobiety, u których występuje zbyt duża produkcja męskich hormonów płciowych lub niedobór hormonów żeńskich.

W tym zestawieniu brakuje jeszcze kortyzolu i adrenaliny. Badania wskazują również na pewną zależność w łysieniu androgenowym – im większa ilość kortyzolu w organizmie, tym mniej włosów na głowie. Kortyzol produkowany jest w nadnerczach. Jego stężenie wzrasta w sytuacjach stresowych, dlatego też nazywamy go „hormonem stresu”. Jego wysoki poziom może uszkadzać macierz włosa, co powoduje trudność z wytworzeniem grubych i zdrowych mieszków włosowych. Stresując się sprawiamy, że nadnercza skupiają się niemal wyłącznie na produkcji kortyzolu, znacznie mniej są natomiast skoncentrowane na wydzielaniu hormonów odpowiedzialnych za dobrą kondycję włosów. Co ciekawe, niski poziom kortyzolu też nie jest korzystny i również może skutkować przerzedzeniem włosów.

Wspomniana już adrenalina również jest istotna w całym mechanizmie stresu. To przez nią podnosi się poziom cholesterolu, a on jest natomiast niezbędnym elementem w syntezie testosteronu oraz DHT, czyli hormonów odpowiedzialnych w dużej mierze za utratę włosów.

Źródło: Guarana PR

Na pracę kobiecego ciała spory wpływ ma również męski hormon płciowy, a więc testosteron. W przypadku kobiet jego produkcja następuje przede wszystkim w nadnerczach i jajnikach. Odpowiada on głównie za utrzymanie organizmu w dobrym zdrowiu oraz wysokiej formie fizycznej i seksualnej. Im wyższy poziom testosteronu u kobiet tym znacznie większy apetyt seksualny. Co więcej, ten hormon wzmaga również szczytowanie.

Nie można zapomnieć także o progesteronie. Jest on niezbędny w procesie owulacji. Jego zadaniem jest przygotowanie macicy do zagnieżdżenia się komórki jajowej i utrzymania ciąży. Wytwarzany jest przez jajniki, a także łożysko (jeśli mówimy o kobiecie w ciąży). Wpływa na organizm kobiety zwłaszcza po owulacji – wówczas jego poziom wzrasta, co skutkuje wyciszeniem libido.

Choć nie każdemu hormony tarczycy mogą się kojarzyć z poziomem libido to faktycznie mają one na niego spory wpływ. Ten poziom zauważalnie spada, gdy mamy do czynienia z niedoczynnością tarczycy lub chorobą Hashimoto (przewlekłym zapaleniem tarczycy)

Źródło: On Board PR, „Zdrowa ONA”

Symptomy mówiące o tym, że zbliża się menopauza mogą się pojawić dużo wcześniej. W wyniku obniżania się poziomu estrogenów, kobiety skarżą się bowiem na uderzenia gorąca, przyrost masy ciała, bóle głowy, problemy z koncentracją i pamięcią, a także zmęczenie i trudności ze snem. Do tego dojść może również osteoporoza, problemy z układem moczowym, a także nadciśnienie tętnicze. Ważnym problemem może być suchość pochwy, która niejednokrotnie utrudnia długotrwałe siedzenie, jazdę na rowerze czy nawet współżycie. Na rynku istnieje jednak wiele środków, które bez problemu sobie z tym radzą. Ważne jest natomiast to, aby po pojawieniu się menopauzy pójść do ginekologa i poddać się badaniom.

Menopauza może być tym czasem, w którym kobieta wygląda znacznie lepiej niż wcześniej i tak się również czuje. Do tego potrzebne jest jednak jej zaangażowanie. Aby faktycznie tak było powinna się ona stosować do kilku ważnych zasad. Prof. Violetta Skrzypulec-Plinta specjalista ginekolog, endokrynolog, seksuolog i Wiceprzewodnicząca Sekcji Menopauzy i Andropauzy Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego radzi, żeby w tym czasie przede wszystkim dbać o zdrowy styl życia. Oznacza to m.in. stosowanie się do wskazań nowej Piramidy Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej. Warto zwrócić jednak uwagę na to, by ta aktywność była dostosowana do wieku i potrzeb każdej kobiety z osobna.

Ważne w tym czasie jest również odpowiednie nawadnianie się, najlepiej jest pić spore ilości wody, a także jeść możliwie jak najwięcej warzyw i owoców. Nawet jeśli będą one spożywane w małych ilościach to warto je dostarczać do naszego organizmu. Najlepiej kilka razy dziennie. Tłuszcz zwierzęcy warto w tym czasie zamienić na roślinny. Co więcej? Istotne jest również uzupełnianie niedoborów kwasów Omega-3, wapnia i witaminy D.

Jeśli kobieta zażywa leki to powinna wiedzieć również, że te przeciwzapalne i przeciwbólowe podnoszą ciśnienie tętnicze. Nie można zapomnieć też o badaniach profilaktycznych, a także samobadaniu piersi, które należy wykonywać mniej więcej raz w miesiącu. Istotne jest, aby panie w tym czasie dbały o swoje zdrowie intymne i nie wstydziły się rozmawiać z ginekologiem na temat nietrzymania moczu czy suchości pochwy. Istnieje wiele preparatów, leków które są w stanie szybko pomóc. Jest jeszcze coś o czym kobiety w okresie menopauzy często zapominają, seks nie jest zarezerwowany jedynie dla osób przed 50. rokiem życia. Dlatego, jeśli tylko mają ochotę, powinny wchodzić w relacje intymne.

Źródło: Profile Sp.z o.o.