Z pewnością każda z nas ma swoje marzenia, które w natłoku codziennych zajęć ciągle odsuwane są w czasie. Może właśnie, kiedy nasi panowie zajęci będą swoją pasją jest szansą na realizację własnych marzeń, pragnień i planów. Kiedy ostatnio byłaś w teatrze na koncercie czy w kinie lub w galerii?  Może warto przejrzeć aktualny repertuar przeanalizować premiery, które cię ominęły i spróbować nadrobić zaległości kulturalne.

- Bez obawy  zaplanowaliśmy spektakl „d_o_w_n_u_s” w czerwcu. Jesteśmy przekonaniu, że bez względu na czas, spektakl o sprawach ważnych znajdzie swoją publiczność- informuje Madalena Chaszczyńska, producentka sztuki „d_o_w_n_u_s” wystawianej w Teatrze Ludowym w Krakowie. Po spektaklu czy seansie filmowym w towarzystwie przyjaciółki możemy bez pośpiechu wypić kawę i porozmawiać o wszystkich bolączkach tego świata. Niejedna z nas marzy o kursie językowym, kursie tańca czy przeczytaniu kilku wartościowych książek. Nadszedł być może czas, kiedy nikt nam w tym nie będzie przeszkadzał,  a może nawet nie zauważy naszego kulturalnego odlotu. Euro dla kobiety to idealny moment, żeby zrobić sobie kilka dni wolnego i wykorzystać ten czas na spełnienie własnych zachcianek. – Dla pań przygotowaliśmy w czasie Euro ciekawe pakiety pobytowe, jeden  z truskawkami w tle, inne z zabiegami. Na upały polecamy nowość – masaż zimnymi kamieniami – zachęca Dagmara Leja z  hotelu Dosłońce Conference & SPA.

Możliwości znalezienia dla siebie odpowiedniego cenowo pakietu, dostosowanych do naszych potrzeb zabiegów kosmetycznych czy relaksacyjnych jest ogromna. Ośrodki prześcigają się w przygotowywaniu ciekawych propozycji, które pozwolą nam zredukować wagę, poprawić stan skóry czy po prostu zrelaksować się i odpocząć Zazwyczaj wejście do strefy SPA wliczone jest w cenę pobytu. Można skorzystać tu z basenu, jaccuzi czy sauny. Musimy pamiętać, że czas spędzony  w ośrodku  SPA to nie skrajny egoizm ale inwestycja w nasze zdrowie a zwłaszcza w psychikę. A masaż,  aktywność ruchowa w basenie, nordic walking, tenis czy po prostu spacer pomogą nam lepiej pracować i oddawać się swoim obowiązkom po powrocie do domu.

EksMagazyn: Znasz języki, uczestniczysz w konferencjach naukowych, lubisz literaturę i podróże – dla przeciętnego człowieka to nie jest obraz kibica. Skąd się wzięło twoje zainteresowanie futbolem?
Joanna Łaska: Mam to w genach. Mój tata na przełomie lat 70/80 grał w drugiej drużynie Broni Radom. Kiedy się urodziłam, bardzo chętnie zabierał mnie na niedzielne spacery na stadion Radomiaka – można więc powiedzieć, że to były moje pierwsze mecze w charakterze kibica. Piłka nożna była u nas obecna zawsze. Kiedy w 1993 roku graliśmy z Anglikami, pojechaliśmy z tatą i bratem na lotnisko, żeby zobaczyć Alana Shearera, który był naszym idolem. Później przeprowadziliśmy się do Wrocławia, trafiłam na stadion przy Oporowskiej i tak mi już zostało. Nigdy nie potrafiłam tego jakoś oderwać od całości mojego życia. Wiem, że przeciętny człowiek jest przekonany, że do bycia kibicem trzeba mieć wykształcenie co najwyżej zawodowe oraz być facetem w dresie, z papierosem w zębach i puszką piwa w ręce, ale to jest obraz często daleki od rzeczywistości, chociaż i takich „stereotypowych kibiców” spotyka się na stadionie. Ja jestem kibicem, magistrem politologii, człowiekiem pracującym dla innych tak samo naturalnie, jak inna osoba jest pielęgniarką, strażakiem czy architektem. Najważniejsza w tym wszystkim jest pasja, ona musi płynąć prosto z serca.

Ale nie każdy miłośnik futbolu staje się takim aktywistą. Właśnie jedziesz do siedziby UEFA, prowadzisz akcje dla kibiców niepełnosprawnych, wspierasz pozytywne inicjatywy kibiców we Wrocławiu, a nawet w całej Europie.
Zacznijmy od tego, że sama jestem po prostu kibicem, więc ci ludzie, to środowisko, to dla mnie najbliższe otoczenie, czuję się z nim związana i reaguję na wszelkie wydarzenia wewnątrz. „Od zawsze” wiedziałam, jaki jest społeczny odbiór naszego środowiska i nie potrafiłam się z tym pogodzić. To mnie uwierało i nie dawało spokoju, a że z natury jestem osobą, która woli walczyć o swoje, niż pokornie chylić głowę, to postanowiłam przyłączyć się do działań osób, które chcą coś zmienić. Ja nie odkryłam Ameryki, nie zaczęłam czegoś nowego czy innowacyjnego, takie działania już były prowadzone przez samych kibiców, dlatego wstąpiłam do Stowarzyszenia Kibiców „Wielki Śląsk”.
Później nawiązały ze mną kontakt osoby z Klubu Kibiców Niepełnosprawnych i to chyba był jeden z najważniejszych momentów w moim życiu, poznałam ich i pokochałam tak mocno, że od tej pory to zawsze oni stanowią priorytet w moich działaniach. To są moi znajomi, przyjaciele, najbliższe mi osoby i podejmowanie jakichkolwiek inicjatyw nakierowanych na nich wychodzi samo z siebie.

Wiele kobiet ma opory. Prof. Magda Środa jest kibicami przerażona i stawia ich w opozycji do gejów. Niektóre feministki przy okazji Euro 2012 podkreślają, że futbol to samczy sport, a dla kobiet miejsce w nim ogranicza się do półnagich ozdób.
Niby piłka nożna jest samcza, a to na meczach nie budzącej kontrowersji siatkówki (również kobiecej!) w przerwach standardem są tańczące i machające wszystkim, czym ich matka natura obdarzyła, cheerleaderki. Na meczach piłki nożnej takie zabawianie panów na trybunach na szczęście należy do rzadkości. Odnosząc się do tej opinii, to chyba jest ona najczęściej wypowiadana przez osoby, które na stadionach raczej nie bywają, a „kobiety–kibiców” kojarzą co najwyżej z modelkami biorącymi udział w konkursach na Miss Kibiców organizowanymi przez kluby czy organizacje piłkarskie.

Cały artykuł znajdziecie w X numerze EksMagazynu – w Empikach w całej Polsce.

W pana domu nie ma sprzeczek o pilota?
Największe sprzeczki są wtedy, kiedy zaczyna się tydzień pucharów europejskich. Dzielimy się jednak w miarę sprawiedliwe. Poza tym ja wciągnąłem się w niektóre seriale. Panuje równowaga (śmiech).

Żona wie, kiedy jest spalony?
Teraz już tak. Coraz częściej chodzi na mecze. Ale wie pani, jak to jest – jak się raz połknie bakcyla, to potem ciężko przestać.

Czy kobiety są dobrymi kibicami?
O tak! Kobiety wprowadzają pozytywną atmosferę, choćby do dyskusji o piłce. Na stadionie przeżywają bardziej niż mężczyźni. A piłkarzom na pewno jest miło, kiedy widzą panie na trybunach. Zresztą ważny jest każdy kibic – mężczyźni, kobiety, dzieci, nastolatki.

Czy z kobietami można porozmawiać o piłce nożnej?
Powiem tak: Z żoną dyskutuję. I większość tych rozmów jest pozytywna, nie ma w nich agresji. Czasem zaiskrzy, bo mamy odmienne zdanie np. na temat prowadzenia zespołu. Najczęściej rozmawiamy nie tyle o taktyce, stylu gry, co o prowadzeniu zespołu i psychologicznych aspektach piłki.

Cały artykuł znajdziecie w X numerze EksMagazynu – w Empikach w całej Polsce.