Takiego luksusu nie było 10-15 lat temu, gdy z gry w piłkę wyżyć mogli tylko mężczyźni, a kobiety musiały pasję odkładać na bok, gdy szło o pieniądze. Właśnie ograniczone perspektywy sprawiły, że 35-letnia dziś Stéphanie Frappart nie zdecydowała się na grę w piłkę, choć uprawia tę dyscyplinę od wczesnych lat.

– W rodzinnym Val d’Oise grałam w piłkę, a w wieku ok. 13-14 lat zainteresowałam się zasadami gry. Zwróciłam się do lokalnego związku i szybko zaczęłam sędziować młodzieżowe i kobiece mecze. W wieku 18-20 lat musiałam już wybrać pomiędzy grą zawodową a sędziowaniem. Wtedy piłka żeńska nie była tak rozwinięta, jak dziś, dlatego wybrałam sędziowanie. I udało mi się – cieszy się Stéphanie.

Co konkretnie jej się udało? Jak dotąd – wszystko! W 2011 roku jako pierwsza kobieta została głównym arbitrem meczu trzeciej ligi męskiej. Trzy lata później tę samą rolę objęła na drugim szczeblu, a w kwietniu 2019 została obsadzona w roli sędzi na swój pierwszy mecz Ligue 1, jednej z najsilniejszych lig piłkarskich świata.

Ponad półtorej dekady ciężkiej pracy naprawdę się opłaciło, bo kobieta tylko w pewnym sensie może liczyć na taryfę ulgową w szorstkim świecie męskiej piłki.

– Piłkarze wydają się trochę bardziej hamować w kwestii słownictwa, ale koniec końców oceniają nas za umiejętności. Jest duża konkurencja i wiem, że jeśli będę źle gwizdała, to mnie zjedzą. Więc obyczajowo może jest trochę inaczej, ale przy takiej konkurencji płeć jest drugorzędna – tłumaczy sędzia, która od 7 lat gwiżdże na murawach centralnych lig.

Progresja do Ligue 1 wydaje się zupełnie naturalną konsekwencją kariery dla Stéphanie Frappart. Sędziowała już mecze Mistrzostw Świata Kobiet 2015 w Kanadzie, a w czerwcu i lipcu tego roku będzie gwizdać swój drugi kobiecy mundial, w rodzinnej Francji!

Zdjęcia: Sven Mandel, Supporterhéninois

Region ten, zaliczający się do najpiękniejszych we Francji, jest szczególnie bogaty w rzeki; woda spada tu ze stromych stoków górskich – jeziora, potoki, wodospady, głębokie doliny stanowią widok wprost bezcenny w swej urodzie, zaś lasy są tu wszechobecne.
Mieszkańcy Franche-Comté sa gościnni, serdeczni i nadzwyczaj uprzejmi. Nawet jeśli nie mówią innym językiem niż francuski, nie przeszkadza im to w toczeniu uprzejmych konwersacji w turystami, zachwalających uroki regionu.

W tym regionie można natrafić też na ślady historii, ślady osób doskonale nam znanych, jak: Ludwika Pasteura, twórcy szczepionki przeciw wściekliźnie, od którego nazwiska pochodzi nazwa procesu pasteryzacji, lub rodziny Peugeot, pionierów przemysłu samochodowego. Ich kreatywność miała wpływ na gospodarkę regionu. Przemysł zabawkarski rozwinął się tu dzięki zręczności tutejszych tokarzy. Dzisiejsze przedsiębiorstwa działające w dziedzinie obróbki drewna to prawdziwi specjaliści, jak Vilac, Monneret, Smoby. Zegarmistrzostwo rozwijało się tutaj od XV wieku, i obecnie producenci zegarów i zegarków zajmują ważne miejsce w gospodarce regionu.

Pobyt w Franche-Comté to również, a może przede wszystkim, gastronomia. Okazja, aby zasmakować w tutejszej sztuce życia oraz wyśmienitych winach z winnic Arbois. To szansa na to, aby delektować się potrawami w tutejszych restauracjach, gdzie produkty regionalne zajmują w menu szczególne miejsce, i aby pokosztować sławnych serków „Krówka Śmieszka”. To także okazja, aby wypuścić się na zakupy w stolicy regionu Besançon.

Relację z rejsu po południowej Francji znajdziecie w papierowym i elektonicznym wydaniu EksMagazynu. Wersja papierowa dostępna jest w salonach Kolportera w Krakowie i Warszawie, elektroniczną można zamówić na naszej stronie.

Co roku w przypadające na 14 lipca święto narodowe Francji aleją przechodzi największa w Europie, niebiesko-biało-czerwona defilada wojskowa. Od kilkudziesięciu lat znajduje się tam także meta najsłynniejszego wyścigu kolarskiego – Tour de France.

Źródło ciekawostek: Paryż.miasta.org

Region ten, zaliczający się do najpiękniejszych we Francji, jest szczególnie bogaty w rzeki; woda spada tu ze stromych stoków górskich – jeziora, potoki, wodospady, głębokie doliny stanowią widok wprost bezcenny w swej urodzie, zaś lasy są tu wszechobecne.
Mieszkańcy Franche-Comté sa gościnni, serdeczni i nadzwyczaj uprzejmi. Nawet jeśli nie mówią innym językiem niż francuski, nie przeszkadza im to w toczeniu uprzejmych konwersacji w turystami, zachwalających uroki regionu.

W tym regionie można natrafić też na ślady historii, ślady osób doskonale nam znanych, jak: Ludwika Pasteura, twórcy szczepionki przeciw wściekliźnie, od którego nazwiska pochodzi nazwa procesu pasteryzacji, lub rodziny Peugeot, pionierów przemysłu samochodowego. Ich kreatywność miała wpływ na gospodarkę regionu. Przemysł zabawkarski rozwinął się tu dzięki zręczności tutejszych tokarzy. Dzisiejsze przedsiębiorstwa działające w dziedzinie obróbki drewna to prawdziwi specjaliści, jak Vilac, Monneret, Smoby. Zegarmistrzostwo rozwijało się tutaj od XV wieku, i obecnie producenci zegarów i zegarków zajmują ważne miejsce w gospodarce regionu.

Pobyt w Franche-Comté to również, a może przede wszystkim, gastronomia. Okazja, aby zasmakować w tutejszej sztuce życia oraz wyśmienitych winach z winnic Arbois. To szansa na to, aby delektować się potrawami w tutejszych restauracjach, gdzie produkty regionalne zajmują w menu szczególne miejsce, i aby pokosztować sławnych serków „Krówka Śmieszka”. To także okazja, aby wypuścić się na zakupy w stolicy regionu Besançon.

Jeśli zaś chodzi o typowy urlop, najwięcej rodaków zaczyna planować swój urlop od 5 do 12 miesięcy przed wyjazdem. Tak czyni niemal co druga osoba. Ci, którzy wykupują wycieczkę w biurze podróży, stanowią niecałe 24 proc. wszystkich turystów. Ponad połowa z nich, zanim wykupi wczasy, czeka na atrakcyjne cenowo oferty last minute. Z kolei trzy czwarte z nas rezygnuje z kupna wycieczki u touroperatora na rzecz samodzielnie zorganizowanej podróży. Decydując się na taką formę relaksu, sami rezerwują nocleg i bilety lotnicze.

W tym roku co trzeci wypoczywający spędzi swój urlop za granicą. Według raportu Wakacje Polaków TNS Pentor, najciekawszymi miejscami, które chętnie odwiedzają Polacy są: Włochy, Francja, Hiszpania, Chorwacja, Grecja, Turcja i Egipt. Według ekspertów w szybkim tempie rośnie popularność drogich wycieczek do najodleglejszych zakątków świata, a także tych ekskluzywnych i aktywnych, wykluczających jedynie przysłowiowe „leżenie na plaży”.

Biorąc pod uwagę preferencje Polaków, obecnie najlepiej zaplanować wypoczynek zimowy. Gdzie można się wybrać? Na przykład na narty w Valmeinier.

Jaki jest podróżujący Polak?
Najwięcej turystów, bo aż 66 proc., to osoby z wyższym wykształceniem. Rzadziej podróżują ci, którzy skończyli szkołę średnią, ponieważ stanowią oni jedną trzecią osób przekraczających granice kraju w celach wypoczynkowych. Dwie trzecie Polaków, którzy wyjeżdżają na urlop, nie przekroczyła 40 roku życia, natomiast ci, którzy znaleźli się poza tą granicą, stanowią ponad 20 proc. ogółu urlopowiczów. Najmniej aktywną grupą są seniorzy (powyżej 55 roku życia). Na wakacje udaje się tylko dwunastu na stu. Czas wolny na wakacjach podróżujący Polak spędza zwiedzając zabytki i poznając kulturę (71 proc.), odpoczywając na plaży (21 proc.), uprawiając sporty oraz bawiąc się do białego rana (niecałe 8 proc.).

Jeśli zaś chodzi o zakwaterowanie, to 65 proc. Polaków najchętniej wybiera hotele do trzech gwiazdek, pensjonaty oraz schroniska. Z noclegu o wyższym standardzie, który oferują cztero- i pięciogwiazdkowce, korzysta niemal co piąty mieszkaniec kraju nadwiślańskiego. Na wakacje bez kosztów noclegu może sobie pozwolić co dziesiąty Kowalski, który wypoczynek łączy z odwiedzinami u znajomych czy krewnych.

Co robić zimą?
Okazuje się, że jedną z najbardziej atrakcyjnych ofert zimowych ma dla nas Francja. Na narty w Valmeinier – do trzech małych dolin można wybrać się będąc pewnym niezapomnianych przeżyć.

Region Valmeinier-Valloire położony jest w słonecznej Dolinie Maurienne. Ten obszerny teren narciarski określany jest jako mniejsze wydanie 3 dolin – Trois Vallées. Słynne 3 doliny mają właściwie swój początek w Valmeinier. W roku 1986, po otwarciu Valmeinier, powstała karuzela narciarska obejmująca 3 doliny, których bajeczne nartostrady, szerokie zbocza górskie i głębokie kotliny w niczym nie ustępują słynnym 3 dolinom Trois Vallées. Dodatkowo, Valmeinier położone jest pośrodku dwóch Parków Narodowych Ecrins i Vanoise. Legendarna jest tu przełęcz z Valloire do Col du Galibier, najwyższego przesmyku Alp na trasie Tour de France. Valmeinier 1500 jest malowniczą górską wioską ze swoimi starymi, w tradycyjnym stylu utrzymanymi domami z kamienia. Valmeinier 1800 to w przeciwieństwie do tego nowoczesna stacja, która została dopasowana do krajobrazu górskiego z dużą starannością.

Domki wybudowane są w stylu chalet, z dużą ilością drewna i rozmieszczone w kształcie podkowy okalającej stację. Zjazd na nartach jest możliwy praktycznie pod same tarasy słoneczne kawiarni. Ponadto znajdują się tu liczne restauracje, bary, 3 kina i sklepy, oddalone od siebie o zaledwie kilka metrów.

Już samo miejsce, w pobliżu Montmartru i dzielnicy czerwonych latarń (kto nie słyszał o placu Pigalle) było znamienne. Z jednej strony skupisko artystów, z drugiej miejsce, gromadzące córy Koryntu, gwarantowało interesującą klientelę. Bardzo szybko zresztą Moulin Rouge zaczęło przyciągać środowisko francuskiej bohemy.

Cechą, która wyróżniała wieczory w Moulin Rouge były występy kobiet, tańczących francuskiego Kankana. Taniec ten, początkowo kojarzony z niższymi sferami społecznymi, został zaadoptowany przez kobiety lekkich obyczajów, które pragnęły w ten sposób kusić męską klientelę.

Francuski kankan, w przeciwieństwie do wersji anglosaskiej, był tańczony indywidualnie. Tancerki starały się go wykonywać w maksymalnie prowokacyjny sposób, między innymi podnosząc spódnicę w taki sposób, że można było zobaczyć bieliznę (bądź jej brak). Oprócz tańca, Moulin Rouge był także jednym z pionierów rozwijającego się striptizu. Za punkt zwrotny można uznać występ w 1907, francuskiej aktorki, Germaine Aymos, której jedyne odzienie stanowiły trzy muszle.