W jakim stopniu bylibyśmy inni od naszych przodków. Okazuje się, że nasz materiał genetyczny różniłby się w niewielkim stopniu, ale oblicza i postura nie byłyby już tak bardzo podobne do cech naszych antenatów, dlatego że wygląd jest w dużym stopniu determinowany przez środowisko, przez to, co jemy i w jakich ilościach. Natomiast wspólne dla naszej tożsamości jest podłoże genetyczne tego, jak wyglądamy i kim jesteśmy.

Martyna Molak-Tomsia z Muzeum i Instytutu Zoologii PAN pobiera materiał – czyli głównie kości i zęby – od archeologów, którzy takie szczątki wydobywają podczas wykopalisk. Jej zajęcia w laboratorium z pozoru nie kojarzą się z nauką: dużo jest pracy ze szlifierką – żeby wydobyć DNA z zębów i kości, trzeba je najpierw sproszkować. Są szczątki, z którymi trzeba się siłować – słowem, przygotowania są ciężkie. Po nich następuje analiza metodami biologii molekularnej oraz analiza komputerowa wyników – na poziomie populacyjnym.

Symulacje komputerowe wydają się być dobrą opcją dla tych, którzy chcieliby na własne oczy zobaczyć, jak wyglądali jego przodkowie. Molak-Tomsia uważa jednak, że próby odtwarzania wyglądu człowieka na podstawie danych genetycznych są jeszcze w powijakach. Znacznie lepiej sprawdzają się w tej kwestii metody związane z rekonstrukcją na podstawie czaszek. Metody genetyczne uzupełniają ten obraz kolorem oczu i włosów, które to cechy uczeni mogą odtworzyć z dużym prawdopodobieństwem.

W wyjątkowych przypadkach zdarza się, że metody genetyczne mogą posłużyć do identyfikacji szczątków, co do których istnieje prawdopodobieństwo, że np. należały do kogoś znanego. Zazwyczaj ma to jednak miejsce, gdy bliscy danej osoby jeszcze żyją. Tak było w przypadku króla angielskiego Ryszarda III, poległego w 1485 roku w bitwie pod Bosworth. Jego szczątki znaleziono przy budowie parkingu w Wielkiej Brytanii. Z kontekstu archeologicznego wynikało, że to mógł być król, dlatego zbadano jego DNA i porównano z żyjącymi potomkami. Wtedy naukowcy byli w stanie potwierdzić, że jest w nim wiele cech pasujących do Ryszarda III.

Źródło: naukawpolsce.pap.pl

Za anoreksję wini się m.in. świat mody promujący chorobliwie szczupłe kobiece ciała. Mimo presji, jaką na młode dziewczyny wywierają przeraźliwie chude „ideały piękna”, badania wykazały, że przyczyn anoreksji można doszukiwać się również w silnych uwarunkowaniach genetycznych.

Badania wśród rodzin wykazały, że zjawisko anoreksji cyklicznie pojawia się w rodzinach. Dotychczasowe odkrycia potwierdzają tezę, że główną przyczyną anoreksji są uwarunkowania genetyczne. Jeżeli faktycznie tak jest – najlepszym sposobem na rozwiązanie problemu byłaby terapia genowa.

źródło: PAP Nauka w Polsce

Od urodzenia uczymy się, że kiedy mama karmi swoje dziecko, to jest nie tylko smacznie, ale i ciepło, i bezpiecznie. Zapach mamy, jej głos – to wszystko sprawia, że od najmłodszych lat jedzenie kojarzy się pozytywnie – z poczuciem bezpieczeństwa, radością, miłością, i tak już nam zostaje do końca życia, tym bardziej że wiele sytuacji później, kiedy jesteśmy starsi, wzmacnia ten pierwotny przekaz.

Z jedzeniem łączymy wszystkie rytuały, jak chrzciny, komunia, ślub czy pogrzeb, ale też mniejszy sukces nieraz czcimy kolacją czy wyjściem na lody. Związek emocji z jedzeniem jest więc bardzo silny. Niestety, w pośpiechu codziennego życia zapominamy nieraz o starym porzekadle: „Jesteś tym, co jesz” i dajemy się skusić niezbyt zdrowej, ale atrakcyjnie podanej żywności.

Nagradzanie się i bycie nagradzanym jest naturalną potrzebą człowieka i jest nam potrzebne, żeby się dobrze czuć i rozwijać. Problem pojawia się wtedy, gdy wachlarz nagród się niebezpiecznie kurczy i pozostaje tylko jeden sposób, np. właśnie jedzenie.

PAP – Nauka w Polsce

Zespół Michela Poulina (University at Buffalo) obserwował zachowania osób, mających różne wersje receptorów dla hormonów wazopresyny i oksytocyny. Wcześniejsze badania wskazywały, że hormony te wpływają na sposób, w jaki się do siebie odnosimy.

Oksytocyna pobudza zachowania macierzyńskie, a osoby wystawione na jej działanie w warunkach laboratoryjnych są bardziej towarzyskie.

Ponieważ u różnych osób istnieją różne, uwarunkowane przez geny, wersje receptorów dla oksytocyny i wazopresyny, naukowcy postanowili sprawdzić, czy ich rodzaj wpływa na reakcje ludzi w przypadku zbiórki na cele dobroczynne, płacenie podatków, zgłaszanie przestępstw czy zasiadanie w ławie przysięgłych. Na podstawie sondaży internetowych ustalono, jakie poglądy na te i inne zagadnienia mają ankietowane osoby.

Później od 711 z nich udało się uzyskać próbkę śliny w celu przeprowadzenia analizy DNA. Okazało się, że osoby, które oceniały świat jako przerażający były mniej skłonne do pomagania innym – chyba, że miały specyficzną wersję genu kodującego receptory dla hormonów.

PAP Nauka w Polsce

Następnie na podstawie analizy próbek śliny naukowcy zidentyfikowali różnice w obrębie genu CD36. Osoby z wersją AA (obecną u 21 proc. populacji) oceniały tłuste sosy jako bardziej kremowe i smaczne niż osoby posiadające inne wersje genu.

„Te badania pomagają wyjaśnić, dlaczego niektórym ludziom trudniej jest stosować dietę niskotłuszczową, a lepsze rezultaty osiągają na diecie bogatej w tłuszcze lecz zawierającej małe ilości węglowodanów, jak na przykład dieta Atkinsa” – mówi kierująca badaniami Kathleen Keller.

PAP – Nauka w Polsce

Dotychczas naukowcy robili podobne badania przyglądając się chromosomowi płciowemu X. Teraz przebadano pozostałe 22 pary chromosomów tzw. somatycznych. Pominięto jedynie męski chromosom płciowy Y, bo jest bardzo ubogi w geny.

Amerykanie odkryli, że pewne odcinki DNA na chromosomie 7,8 i 10 były częściej identyczne u homoseksualnych braci, niż wskazywałby na to rachunek prawdopodobieństwa. Z tego wynika, że szanse rodzeństwa na odziedziczenie tych samych fragmentów DNA czy genów wynoszą 50 proc. Inaczej jest tylko wśród bliźniąt jednojajowych – te mają identyczne DNA.

Podczas badania odkryto, że kilka fragmentów DNA było identycznych u 60 proc. homoseksualnych braci.
Prowadzący badania psycholog Brian Mustanski przekonuje, że wyniki potwierdzają teorię, że nie istnieje jeden gen homoseksualizmu. Nie dziwi go to jednak, gdyż od dawna był przekonany, że orientacja seksualna ma bardzo złożony charakter. Jednak jego zdaniem, to czy mężczyźni interesują się kobietami, czy innymi mężczyznami, zależy od tego, w jaki sposób oddziałują ze sobą różne geny i czynniki ze środowiska zewnętrznego.