• Grypą można się zakazić przed wystąpieniem objawów. To FAKT

Choroba zaczyna się w momencie wystąpienia pierwszych objawów, ale nosiciel wirusów grypy zakaża już wcześniej.

- Wirusem wywołującym tę chorobę możemy zarażać już na… 6 dni przed tym, kiedy pojawią się u nas jakiekolwiek oznaki choroby, a więc zanim w ogóle będziemy zdawać sobie sprawę z tego, że jesteśmy chorzy! A także nawet do pięciu dni po ustaniu objawów, takich jak gorączka czy ból gardła – ostrzega epidemiolog Waldemar Ferschke z Medisept.

Warto przy tym wiedzieć, że dzieci średnio dwukrotnie dłużej zarażają grypą niż dorośli.

• Nie musisz mieć kontaktu z zakażoną osobą, żeby się zarazić. To FAKT.

Wirus grypy przenosi się drogą kropelkową, czyli kiedy ktoś na nas np. kichnie. Chodzi o to, że patogeny wywołujące grypę znajdują się kropelkach śliny i innych wydzielinach z układu oddechowego, które – by skolonizować nowego gospodarza, muszą się dostać do jego błon śluzowych jamy ustnej.

Grypą możemy zakazić się także pośrednio, to znaczy, że wirus najpierw znajdzie się na otaczających nas powierzchniach, np. na klamkach, włącznikach świateł, uchwytach w autobusie, pilocie do telewizora w hotelu, koszykach sklepowe czy telefonach komórkowych. Tych przedmiotów i powierzchni dotykamy rękami, które „zbierają” znajdujące się na nich zarazki. Dlatego tak ważne jest prawidłowe mycie rąk lub ich dezynfekcja.

- Prawdopodobieństwo, że zarazki zostaną przeniesione do organizmu, jest bardzo duże. Aż 80 procent wszystkich infekcji wywoływanych jest przez niedostateczną higienę rąk – tłumaczy lekarz.

Rękami bowiem dotykamy twarzy, posługujemy się nimi podczas jedzenia i w konsekwencji, nie zachowując prawidłowej higieny, otwieramy wirusom drogę do zakażenia. Wirus grypy najdłużej utrzymuje się na powierzchniach gładkich (do 24 h), podczas gdy na ubraniach tylko 15 minut, a na dłoniach 8 minut. W temperaturze 4 stopni Celsjusza może jednak przeżyć nawet 48 godzin,

Dlatego poza higieną rąk bardzo ważne jest także dbanie o czystość otaczających nas powierzchni.

• Grypa to nic innego, jak silniejsze przeziębienie. To MIT.

To odrębne choroby, wywoływane przez zupełnie inne wirusy. Grypa to nie jest silniejsze przeziębienie. Jak odróżnić oba zakażenia?

Grypa od zwykłego przeziębienia różni się przede wszystkim tym, że jej objawy – choć podobne – są znacznie silniejsze. Najczęściej także grypa atakuje nas gwałtownie – potrafi dosłownie zwalić z nóg w ciągu godziny, a nie rozwija się jakiś czas, tak jak ma to miejsce w przypadku przeziębienia. Częstym objawem grypy jest również wysoka temperatura wynosząca około 39 stopni Celsjusza. Dodatkowo grypie towarzyszy o wiele gorsze samopoczucie, w tym ogólne osłabienie organizmu, gorączka, brak apetytu, bóle mięśni, stawów, gardła oraz dreszcze.

Dochodzenie do siebie po grypie także zajmuje znacznie więcej czasu niż po zwykłym przeziębieniu – pacjenci przez dłuższy czas uskarżają się na gorsze samopoczucie. Po ustąpieniu najdotkliwszych objawów grypy trzeba sobie dać czas na powrót do normalnej aktywności i bezwzględnie odczekać z aktywnością fizyczną, aż w pełni dojdziemy do sił. W przeciwnym razie może dojść do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.

• Brak gorączki nie oznacza, że nie masz grypy. To FAKT.

Często powtarzanym mitem jest informacja, że bez gorączki nie ma grypy. Faktycznie wysoka gorączka, która może się utrzymywać przez kilka dni, jest jednym z najbardziej charakterystycznych i najczęstszych objawów grypy. Jednak grypa nie zawsze objawia się w ten sposób! Zdaniem specjalistów nawet 20-30 procent osób może przechodzić grypę bez zewnętrznych oznak choroby!

• Grypę leczy się antybiotykiem. To MIT.

Grypa jest chorobą wirusową, a antybiotyki zwalczają bakterie – dlatego antybiotyk z wirusem grypy sobie nie poradzi. Jednak bywają sytuacje, że lekarz w czasie grypy zaleci antybiotyk. Dzieje się tak wtedy, gdy choroba doprowadzi do rozwoju kolejnej – tym razem wywołanej przez bakterie. To stosunkowo częste powikłanie grypy, przy czym najczęściej dochodzi do bakteryjnego zapalenia płuc.

Jeśli nie ma choroby bakteryjnej, a choroba nie ma ciężkiego przebiegu, grypę leczy się objawowo, czyli łagodząc dokuczliwe dolegliwości. Konieczne jest przebywanie pacjenta w łóżku i częste picie płynów.

• Maseczki zmniejszają ryzyko zarażenia się grypą. To FAKT.

Są badania, które wskazują, że maseczki w niewielkim stopniu ograniczają ryzyko zarażenia się grypą.

mw, jw, zdrowie.pap.pl, PAP Zdrowie

Grypa to niegroźna choroba

MIT. Grypa jest groźna chorobą. Według danych NIZP-PZH w ostatnim sezonie jesienno-zimowym (1.09.2018-22.07.2019) na grypę i choroby grypopodobne zachorowało około 4,5 mln osób. Z powodu grypy i jej powikłań zmarło w tym okresie 150 osób.

Grypa to łagodna choroba

MIT. Choć zdarza się, że grypa daje skąpe objawy, to jednak najczęściej po prostu nie da się jej przeoczyć, bo charakteryzuje się nagłym początkiem, który niemal dosłownie zwala z nóg. Chory doznaje wysokiej gorączki, silnych bólów stawów, mięśni i głowy, po około dwóch-trzech dniach zaczyna dręczyć go suchy kaszel, mogą wystąpić dreszcze i biegunka. Te objawy utrzymują się przez kilka dni, co doprowadza do silnego osłabienia. Co ciekawe, katar rzadko towarzyszy grypie.

Szczepienia przeciwko grypie nie chronią przed tą chorobą

MIT. Naukowcy są zgodni, że najskuteczniejszą ochroną przed grypą jest szczepienie przed sezonem zachorowań na nią. Człowieka atakują dwa typy wirusów grypy: A lub B. Niestety, wirusy te ciągle się zmieniają, przez co każdego roku mamy do czynienia z nowymi ich wariantami. Każdego roku wytwarzana jest nowa szczepionka, która ma za zadanie chronić nas podczas najbliższego sezonu grypowego.

Szczepienie nie daje 100-proc. gwarancji. Skuteczność szczepionki zależy zarówno od tego, na ile dobrze wytypowano wirusy, które będą dominować w konkretnym sezonie grypowym, jak i od osoby szczepionej. Szczepienie przeciwko grypie daje natomiast bardzo dobrą ochronę przed jej powikłaniami.

Grypą można zarazić się od zwierząt

FAKT. Grypą najczęściej zarażamy się od innych ludzi, ale wirus ten może też przenosić się ze zwierząt (tak było na przykład w przypadku tzw. ptasiej grypy kilka lat temu). Możliwe jest zatem przeniesienie zakażenia na ludzi przez bezpośredni, bliski kontakt z chorym lub martwym ptakiem (dotykanie), spożywanie surowego lub niedogotowanego mięsa lub surowych jaj chorych ptaków. Inne zwierzęta, które mogą nas zarazić grypą to świnie, konie, kotowate czy psy.

Na grypę choruje się tylko raz w życiu.

MIT. Ponieważ wirus grypy nieustannie mutuje, możliwe jest wielokrotne zachorowanie na tę chorobę.

Grypa może prowadzić do groźnych powikłań.

FAKT. Powikłania mogą obejmować wiele układów narządowych.

- Grypa sześciokrotnie zwiększa ryzyko zawału serca w pierwszym tygodniu choroby. Wiąże się z nią również znacznie podwyższone ryzyko udaru mózgu – ostrzega prof. Adam Antczak, pulmonolog z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi i przewodniczący rady naukowej Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy.

Wyjaśnia, że dzieje się tak m.in. dlatego, że w czasie infekcji dochodzi do osłabienia naczyń krwionośnych i destabilizacji znajdujących się w nich blaszek miażdżycowych, co w efekcie może doprowadzić do zawału albo udaru.

Na tym nie koniec. Lista możliwych powikłań grypy, w tym również takich, które grożą trwałym inwalidztwem lub śmiercią, jest znacznie dłuższa.

- Najczęstszym powikłaniem grypy jest zapalenie płuc. Ciężkie wirusowe zapalenie płuc może przebiegać z niewydolnością oddechową i w efekcie doprowadzić do zgonu. Ale nierzadko rozwija się też wtórne do zakażenia wirusowego nadkażenie bakteryjne, które może wywołać sepsę i doprowadzić do śmierci pacjenta w efekcie uszkodzenia wielonarządowego lub niewydolności krążeniowo-oddechowej – ostrzega dr Barbara Joanna Bałan z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Poza wspomnianymi wyżej przykładami, na liście możliwych skutków grypy znajduje się jeszcze wiele innych, mniej lub bardziej poważnych powikłań, w tym m.in.:

- zapalenie mięśnia sercowego,

- zapalenie osierdzia,

- kardiomiopatia rozstrzeniowa,

- zapalenie krtani,

- zapalenie oskrzeli,

- zapalenie zatok,

- nieodwracalne następstwa neurologiczne (np. utrata wzroku lub słuchu),

- choroby autoimmunologiczne (np. Hashimoto),

- zaostrzenie przebiegu różnych chorób przewlekłych (m.in. choroby wieńcowej, astmy czy POCHP).

U osób powyżej 65.roku życia grypa częściej niż w pozostałej populacji kończy się powikłaniami.

FAKT. Seniorzy nie są jednak jedyną grupą ryzyka ciężkiego przebiegu grypy i powikłań.

Czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu i powikłań (w tym hospitalizacji i zgonu):

- wiek powyżej 65 lat lub poniżej 5 lat (zwłaszcza do 24. mż.)

- ciąża (zwłaszcza II i III trymestr) i pierwsze 2 tygodnie połogu

- znacznego stopnia otyłość (BMI powyżej 40)

- niektóre przewlekłe choroby (bez względu na wiek): płuc (np. POChP, astma), serca (np. choroba wieńcowa, zastoinowa niewydolność serca), nerek, wątroby, metaboliczne (w tym cukrzyca), krwi (w tym hemoglobinopatie), niedobory odporności (pierwotne, zakażenie HIV, leczenie immunosupresyjne), choroby neurologiczne upośledzające czynność układu oddechowego lub usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych (np. zaburzenia funkcji poznawczych, pourazowe uszkodzenia rdzenia kręgowego, choroby przebiegające z drgawkami, nerwowo-mięśniowe).

Dlatego też lekarze zalecają w pierwszej kolejności szczepienia w tych grupach ryzyka:

- Seniorzy

- Kobiety w ciąży

- Małe dzieci

- Osoby z chorobami przewlekłymi

„Grypa stanowi zagrożenie dla osób z grup podwyższonego ryzyka m.in. seniorów. To właśnie osoby starsze są najbardziej narażone na niebezpieczne powikłania pogrypowe. Należy poprawić poziom wyszczepialności przeciw grypie w Polsce, aby podnieść odporność polskiego społeczeństwa i chronić najsłabszych” – podkreśla prof. dr hab. med. Tomasz Kostka, Konsultant Krajowy w dziedzinie Geriatrii.

„Dane wskazują, że szczepienia mogą zmniejszyć konieczność hospitalizacji z powodu zapalenia płuc i grypy nawet o 33 proc., a liczbę zgonów z powodu tej choroby u osób starszych zredukować o 67%. Zwiększenie wyszczepialności, do którego przyczyni się umieszczenie szczepień przeciw grypie na liście leków refundowanych dla osób powyżej 75 roku życia pomoże chronić osoby najmniej odporne, a także znacznie odciąży polską służbę zdrowia”.

Justyna Wojteczek, zdrowie.pap.pl

Źródła: Ogólnopolski Program Zwalczania Grypy

Artykuł specjalistyczny o grypie autorstwa E. Kuchara, J. Mrukowicza, P. Sawieca, A. Gładysza na portalu Medycyna Praktyczna

Okazuje się, że lubiące chłód wirusy grypy mają się w naszym kraju coraz lepiej. W ubiegłym sezonie spowodowały one rekordową liczbę ponad 5 mln zachorowań, co oznacza wzrost o 12 proc. w porównaniu do poprzedniego sezonu. Ale to nie koniec złych wieści. W minionym sezonie znacząco wzrosła również, do niemal 20 tysięcy, liczba związanych z grypą hospitalizacji (co oznacza wzrost o 10 proc.). Ponadto, każdego roku, co najmniej kilkaset zachorowań kończy się śmiercią. Eksperci biją więc na alarm, zwłaszcza, że liczba zachorowań, hospitalizacji i zgonów spowodowanych grypą lub jej powikłaniami rośnie w Polsce systematycznie już od kilku lat.

Dlaczego grypa jest groźna: lista powikłań

– Grypa sześciokrotnie zwiększa ryzyko zawału serca, w pierwszym tygodniu choroby, a jeśli jest to grypa typu B, to ryzyko może być nawet dziesięciokrotnie większe. Wiąże się z tym również podwyższone ryzyko udaru mózgu – ostrzega prof. Adam Antczak, pulmonolog z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi i przewodniczący rady naukowej Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy.

Dlaczego pospolita grypa może wywołać aż tak drastyczne konsekwencje? Ekspert wyjaśnia, że dzieje się tak m.in. dlatego, że w czasie zakażeń dochodzi do osłabienia naczyń krwionośnych i destabilizacji znajdujących się w nich blaszek miażdżycowych, co w efekcie może doprowadzić do zawału albo udaru.

Ale na tym nie koniec. Lista możliwych powikłań grypy, w tym również takich, które grożą trwałym inwalidztwem lub śmiercią, jest znacznie dłuższa.

– Najczęstszym powikłaniem grypy jest zapalenie płuc. Ciężkie wirusowe zapalenie płuc może przebiegać z niewydolnością oddechową i w efekcie doprowadzić do zgonu. Ale nierzadko rozwija się też wtórne do zakażenia wirusowego nadkażenie bakteryjne, które może wywołać sepsę i doprowadzić do śmierci pacjenta w efekcie uszkodzenia wielonarządowego lub niewydolności krążeniowo-oddechowej – ostrzega dr Barbara Joanna Bałan z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Poza wspomnianymi wyżej przykładami, na liście możliwych skutków grypy znajduje się jeszcze wiele innych, mniej lub bardziej poważnych powikłań, w tym m.in.:

• zaostrzenie choroby wieńcowej,
• zapalenie mięśnia sercowego,
• zapalenie osierdzia,
• kardiomiopatia rozstrzeniowa,
• zapalenie krtani,
• zapalenie oskrzeli,
• zapalenie zatok,
• nieodwracalne następstwa neurologiczne (np. utrata wzroku lub słuchu),
• choroby autoimmunologiczne (np. Hashimoto),
• zaostrzenie przebiegu wielu innych chorób przewlekłych (m.in. astmy i POCHP).

Eksperci zwracają również uwagę na fakt, że grypa może przebiegać bezobjawowo lub skąpo-objawowo, co wcale jednak nie oznacza, że nie niesie ze sobą ryzyka powikłań. Dlatego, w sezonie jesienno-zimowym trzeba być bardzo czujnym i w razie jakichkolwiek wątpliwości konsultować się z lekarzem.

Jak uchronić się przed zachorowaniem na grypę?

– Wszyscy, bez względu na stan odporności, jesteśmy narażeni na zakażenie wirusem grypy. Odporne na grypę są jedynie osoby, które się przeciwko niej zaszczepią – mówi dr Barbara Joanna Bałan.

Eksperci podkreślają, że coroczne szczepienie na grypę wzmacnia odporność, znacząco redukuje ryzyko zachorowania, lecz przede wszystkim zabezpiecza przed groźnymi powikłaniami (np. zmniejsza ryzyko zawału serca o 67 proc., a udaru mózgu o 55 proc.).

W tym kontekście warto wiedzieć, że człowieka atakują dwa typy wirusów grypy: A lub B. Niestety, wirusy te ciągle się zmieniają, przez co każdego roku mamy do czynienia z nowymi ich wariantami. W efekcie, tak naprawdę nigdy nie wiadomo, który konkretnie typ i wariant wirusa będzie dominował w danym sezonie grypowym.

– Wirus grypy jest podstępny, nieprzewidywalny, ponieważ ciągle mutuje i ewoluuje. Pod tym względem ma nad nami pewną przewagę. Dlatego szczepionki na grypę zawierają więcej niż jeden typ wirusa i stale wzbogaca się ich skład. Każdego roku wytwarzana jest nowa szczepionka, która ma za zadanie chronić nas podczas najbliższego sezonu grypowego – wyjaśnia prof. Adam Antczak.

Eksperci podkreślają, że w tym sezonie w polskich aptekach i placówkach służby zdrowia dostępne będą bardzo skuteczne szczepionki czterowalentne, a więc w praktyce składające się z czterech różnych szczepionek (przeciwko różnym wariantom wirusów grypy, zarówno typu A jak i B).

– W tym roku została wprowadzona 50-procentowa refundacja szczepień przeciw grypie dla osób powyżej 65 roku życia. To bardzo dobra decyzja Ministerstwa Zdrowia, bo najwięcej powikłań dotyka właśnie osoby w wieku podeszłym i to one płacą najwyższą cenę za nieszczepienie się przeciw grypie – mówi prof. Adam Antczak.

Szacuje się, że nawet do 80 proc. zgonów z powodu grypy i jej powikłań dotyczy właśnie seniorów.

Innymi grupami podwyższonego ryzyka, którym eksperci szczególnie rekomendują profilaktyczne szczepienia na grypę są:

• kobiety w ciąży,
• dzieci w wieku poniżej 5 lat,
• osoby z otyłością znacznego stopnia (BMI ponad 40),
• osoby z chorobami przewlekłymi płuc, serca, nerek, wątroby, układu krwiotwórczego i chorobami reumatologicznymi.

Eksperci podkreślają, że szczepić przeciwko grypie powinny się również osoby chore na nowotwory, bo mają one obniżoną odporność i są przez to bardzo narażone na infekcje i ich groźne powikłania.

Kiedy zaszczepić się przeciw grypie?

Wiele osób zastanawia się, kiedy jest najlepszy moment na zaszczepienie się przeciwko grypie. Eksperci podpowiadają, że najlepiej wykonać je w okresie od września do końca grudnia. Najsilniejsza ochrona przed wirusem po szczepieniu występuje po 4 tygodniach od szczepienia. Nie warto więc zwlekać ze szczepieniem na ostatnią chwilę, tuż przed szczytem zachorowań.

Na temat tych szczepień krąży też wiele mitów. Niektórzy twierdzą np., że zaszczepili się na grypę, a mimo to na nią zachorowali.

– Szczepienie na grypę chroni nas przed zachorowaniem na grypę. A jest jeszcze wiele innych wirusów wywołujących infekcje dróg oddechowych, czyli tzw. przeziębienia – tłumaczy dr Barbara Joanna Bałan.

Eksperci podważają też mity na temat rzekomej, powszechnej szkodliwości szczepionek, np. możliwości doznania wstrząsu anafilaktycznego wskutek szczepienia. Profesor Antczak przekonuje, że coś takiego zdarza się niezwykle rzadko – raz na 1,5 mln przypadków. Według niego, wielokrotnie większe ryzyko takiego wstrząsu wiąże się z zażyciem powszechnie stosowanej aspiryny.

Tymczasem ruchy antyszczepionkowe w Polsce wciąż trzymają się mocno, co z pewnością przekłada się na wciąż sporą niechęć Polaków do wykonywania dobrowolnych szczepień ochronnych, w tym także na grypę.

Z danych przedstawionych przez ekspertów Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy, poziom wyszczepialności przeciwko grypie w Polsce osiągnął w zeszłym roku poziom niespełna 3,7 proc. ogólnej populacji. To zdecydowanie za mało, aby powstrzymać ekspansję grypy i wywoływanych przez nią problemów.

Autor: Wiktor Szczepaniak (zdrowie.pap.pl)

Grypa trudna do opanowania
Okres wylęgania grypy czyli czas od zarażenia do pierwszych objawów może wynosić od 2 do nawet 7 dni. W tym czasie rozprzestrzeniamy zarazki. Epidemię grypy zazwyczaj wywołuje wirus typu A, który dzięki swojej budowie bardzo szybko i sprawnie mutuje, przez co nabyta na niego odporność przydaje nam się tylko na krótki czas. Niestety odporność na określony szczep wirusa grypy można uzyskać tylko chorując, ponieważ wtedy organizm produkuje przeciwciała, które go „pamiętają” lub szczepiąc się na niego. Dodatkowo wirus grupy ma ciekawą umiejętność mutowania między różnymi gatunkami ssaków, co dodatkowo utrudnia walkę z nim (stąd m.in. tak zwana świńska grypa).

Czym jest pandemia?
W Polsce o tym, czy dana intensywność zachorowań jest już epidemią decyduje Minister Zdrowia, na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego, pandemię ogłasza WHO (Światowa Organizacja Zdrowia). Te instytucje mają też możliwość zastosowania różnych działań prewencyjnych.
Pandemia oznacza masowe zachorowania na wielu kontynentach. Pandemią była legendarna już epidemia grypy zwanej hiszpanką, na którą zachorowało 500 milionów ludzi na całym świecie. Wywołana była odmianą wirusa typu A, a jej wysoka śmiertelność wiązała się z bardzo silną reakcją układu odpornościowego, co sprzyjało groźnemu powikłaniu – krwotocznemu zapaleniu płuc.

Sposoby zarażania
Grypa przenosi się drogą kropelkową. Nie znaczy to jednak, że możemy złapać grypę tylko wtedy gdy ktoś kichnie blisko nas i wirus dostanie się do naszego organizmu wraz z oddechem. Zarazki przenosimy również na rękach i wprowadzamy je dotykając twarzy, szczególnie ust i nosa, a także wtedy gdy zjemy coś, czego dotknęliśmy rękami, na których były wirusy, przeniesione na przykład z poręczy w autobusie. Chora osoba zaraża w trakcie choroby, przed wystąpieniem jej objawów, ale również nawet do 5-10 dni po wygaśnięciu objawów choroby, tak więc bardzo długo.

Sposoby ochrony przed wirusem grypy
Wprawdzie mamy na to niewielki wpływ, ale jednak możemy ograniczyć ryzyko zarażenia. Każdy lekarz powie wam, żeby unikać dużych skupisk ludzi, ale to przecież nierealne. Przede wszystkim należy myć ręce tak często, jak to możliwe. Temperatura wody nie ma znaczenia, ale ważne jest jak długo myjesz ręce – należy to robić przez 30 sekund, intensywnie rozprowadzając mydło po dłoniach. W ogólnodostępnych toaletach korzystaj z ręczników papierowych lub swoich chusteczek, unikaj suszarek do rąk, a na pewno nie korzystaj z tradycyjnych ręczników. W domu nie zapominaj o myciu i dezynfekowaniu skupisk bakterii – telefonu, pilota, klawiatury i myszki komputerowej. Oddychaj przez nos, jest znacznie lepszą barierą dla drobnoustrojów niż gardło.  Najlepszym wyjściem jest pozostanie w domu, dla dobra swojego i setek ludzi, których możesz zarazić. W razie kontaktu z innymi należy często myć ręce. Należy natychmiast wyrzucać zużyte chusteczki jednorazowe, kichać w chusteczkę lub rękaw na przedramieniu. Kichanie w dłoń oczywiście wpływa na zmniejszenie rozprzestrzeniania się zarazków w powietrzu, ale jednocześnie zostawia je potem we wszystkich miejscach, których dotykasz dłonią.

Witamina C
Kwas askorbinowy jest jedną z najlepiej przebadanych substancji. Jest tania w produkcji, występuje również w wielu owocach i warzywach. Witamina C nasila produkcję przeciwciał, poziom interferonu, który zapobiega dostawaniu się wirusów do komórek. Przy okazji, przez obniżenie poziomu LDL (złego cholesterolu) i podniesienie HDL (dobrego cholesterolu) przyczynia się do ograniczenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Udowodniono również, że osoby spożywające odpowiednią ilość witaminy C rzadziej chorują na raka prostaty i okrężnicy.

Dzienne spożycie kwasu askorbinowego powinny kształtować się na poziomie około 200mg. Owoce szczególnie bogate w witaminę C to: guawa, papaja, truskawki, kiwi, melon (szczególnie odmiana kantalupa), pomarańcza, czy grapefruit. Dzienną dawkę lepiej podzielić na kila mniejszych porcji.

Witamina E
Jest znakomitym przeciwutleniaczem, który nasila swoje działanie w obecności wspomnianej wcześniej witaminy C. Ale to nie wszystko, witamina E, pobudza produkcję komórek NK (natural killers), które wyszukują i niszczą drobnoustroje. Dodatkowo pobudza wytwarzanie komórek B układu odpornościowego, odpowiedzialnych za produkcję przeciwciał. Udowodniono również, że witamina znacznie podnosi sprawność układu odpornościowego u osób w podeszłym wieku.

W zależności od trybu życia (stres, używki) dzienne spożycie witaminy E powinno wynosić od 100 do 400 mg dziennie. Produkty które zawierają jej najwięcej to: olej słonecznikowy, migdały, orzechy pini, masło orzechowe, suszona bazylia i oregano, zielone oliwki czy suszone morele. Mimo wszystko dostarczenie odpowiedniej ilości tej witaminy może sprawiać trudności. Z pomocą przychodzą preparaty witaminowe. Jeśli zamierzasz sięgnąć po jeden z nich, pamiętaj by spożywać je z posiłkiem, szczególnie tłustym, poprawi to ich wchłanialność.

Karotenoidy
To naturalne substancje które nadają kolor owocom i warzywom. Należą do prekursorów witaminy A. Są znakomitym źródłem przeciwutleniaczy. Zwiększają produkcję limfocytów typu T i komórek NK przez co znakomicie wspomagają działanie układu odpornościowego. Dodatkowo obniżają poziom cholesterolu oraz chronią przed nowotworami i szkodliwym wpływem promieniowania słonecznego. Najbardziej znaną i aktywną biologicznie substancją z tej grupy jest beta karoten.

Te organiczne związki najobficiej występują w: marchwi, batatach, dyni, pietruszce, papryce i szpinaku.

Bioflawonoidy
czyli naturalne substancje fitochemiczne występujące w roślinach. Chronią błony komórkowe przed toksynami i zarazkami. Jeśli spojrzeć na komórkę, okaże się, że na jej powierzchni są specjalne miejsca receptorowe, przypominające miejsca parkingowe. Toksyny i zarazki mogą zatrzymywać się w tych miejscach i stopniowo degenerować komórkę. Bioflawonoidy wypełniają te miejsca, przez co nie ma miejsca dla szkodliwych substancji. Dodatkowo mogą wiązać toksyczne pierwiastki jak miedź czy ołów i bezpiecznie wydalać je z organizmu.

Produkty bogate w bioflawonoidy to: czerwony pieprz, brokuły, truskawki, czosnek, brukselki, różne odmiany herbaty, mango czy papaja.

Cynk
Ten minerał zwiększa produkcję białych krwinek i sprawia, że stają się bardziej „agresywne” w stosunku do drobnoustrojów. Podnosi również ilość komórek układu odpornościowego zwanych NK oraz limfocytów typu T.
Udowodniono, że dzieci, których dieta jest bogata w cynk rzadziej chorują ostre infekcje dróg oddechowych.
Tu jednak zalecana jest ostrożność, udowodniono, że przekroczenie dawki 75mg cynku dziennie, działa odwrotnie, zamiast stymulować układ odpornościowy, hamuje jego działanie.  Dzienna dawka powinna wynosić od 15 do 25mg.

Dobrym źródłem cynku są: płatki zbożowe, ostrygi, kraby, wołowina, fasola, indyk.

Czosnek
Do jego pozytywnego wpływie na zdrowie nie trzeba nikogo przekonywać. Substancje w nim zawarte pobudzają namnażanie zwalczających infekcje białych krwinek. Podnoszą aktywność komórek NK oraz zwiększają efektywność produkcji przeciwciał. Ta roślina z rodziny cebulowatych skutecznie poprawia również pracę serce i chroni układ pokarmowy.

Selen
Minerał będący doskonałym antyoksydantem, mobilizuje układ odpornościowy przez nasilenie produkcji komórek typu NK. Działa synergicznie z witaminą C oraz E.

Najlepsze źródła cynku to: tuńczyk, produkty pełnoziarniste, krewetki, brązowy ryż, żółtka jaj, twaróg pestki słonecznika oraz czosnek.

Jacek Bilczyński

Fit&Lifestyle Coach