W jakich kulturach związki pomiędzy krewnymi w linii prostej są akceptowalne?
Dziś w kulturach świata związki pomiędzy krewnymi w linii prostej są nieakceptowane. W większości społeczeństw istnieje tzw. tabu kazirodztwa. Zabronione są stosunki płciowe między mężczyzną, a kobietą, jeśli ona jest jego matką, siostrą, przyrodnią siostrą, wnuczką – czyli kuzynem w linii prostej.

Jaką szkodę wyrządza w psychice człowieka nieznajomość biologicznych rodziców?
Z doświadczenia z takimi pacjentami w gabinecie wiem, że w takich przypadkach występuje niezwykle duża więź emocjonalna oraz pewna ciekawość. Zdarza się tak, iż osoba, która jest adoptowana, dostrzega pewne różnice między przybranymi rodzicami, rodzeństwem, a sobą. Te osoby w dużym stopniu są ciekawe tego, co mówią jak zachowują się i wyglądają ich rodzice, chociaż zastanawiają się, dlaczego tak się stało, że są obecnie w innej rodzinie. Z drugiej strony, tzw. biologicznych rodziców, wygląda to gorzej, występuje u nich chęć poznania swojego biologicznego dziecka, ale przeważa także bardzo duży lęk odrzucenia spowodowany doświadczeniem z okresu oddania dziecka do adopcji.

Barbara Gonyo, która doświadczyła genetycznego pociągu seksualnego, twierdzi, że gdyby wiedziała o tym, że może poczuć pociąg seksualny do swojego syna, którego nie widziała 26 lat, to łatwiej byłoby jej to uczucie zwalczyć, tymczasem odnalezienie biologicznego dziecka było dla niej pasmem cierpień.
Są różne poglądy na ten temat. Utrata syna i myśl o nim przez cały czas poszukiwania mogły spowodować takie, a nie inne zachowania.

Barbara Gonyo, twierdzi też, że rozwiązaniem problemu genetycznego pociągu seksualnego są otwarte adopcje, w których rodzic biologiczny wie, dokąd trafia jego dziecko i ma możliwość kontaktu z nim…
To zaprzecza całej koncepcji adopcji. Jeśli jakiś rodzic jest zmuszony oddać swoje dziecko do adopcji, powinien liczyć się z konsekwencjami takiej decyzji.

Czy człowiek wywodzący się z naszej, europejskiej kultury, zawsze będzie miał wyrzuty sumienia, wchodząc w związek z krewnym w linii prostej?
Europa to rozwinięty kontynent, w którym takie związki są odbieganiem od normy społecznej. Tak naprawdę zależy to tylko od naszych przekonań. W Polsce stosunki kazirodcze należą do zachowań o najwyższym wskaźniku potępienia, są przecież karane. Nawet kontrowersyjna dla nas historia rodziny Fritzlów i dyskusja w mediach, która ogarnęła całą Europę, wyciąga wnioski, że związki kazirodcze budzą nie tylko moralny sprzeciw. Ów Austriak, Josef Fritzl, gdy na jaw wyszła sprawa z przetrzymywaną przez lata w piwnicy jego córką, twierdził, że czuje do niej niebywały pociąg seksualny. Co więcej, uważał to za coś naturalnego. Takie związki są też niebezpieczne ze względów zdrowotnych. Potomstwo poczęte przez tak blisko spokrewnione osoby, często miewa wady genetyczne, prowadzące do śmierci lub powodujące głębokie upośledzenie umysłowe.

Nigdy nie zobaczę w nim ojca
– Kiedy pierwszy raz spotkaliśmy się na lotnisku, to było, jak powrót do domu. Poczułam się błogo i bezpiecznie. Po pierwszej spędzonej z nim dobie poczułam się tak, jakbyśmy znali się zawsze – opisuje Ruth*. Po kilku spotkaniach postanowili wyjechać do ciepłych krajów, żeby lepiej się poznać. Tam narodziło się miedzy nimi uczucie. Bynajmniej nie takie, które powinno łączyć ojca i córkę. Ruth opisuje, że dała porwać się fali uczuć, choć wiedziała, że są niewłaściwe. Zaczęła się nawet zastanawiać nad tym, czy jej biologiczna matka się nie pomyliła, podając imię ojca dziecka w akcie urodzenia. Ruth i jej ojciec zaczęli sobie wmawiać, że ich rzekome pokrewieństwo to jakieś straszne nieporozumienie. Zaczęli snuć plany wspólnego życia. Ruth zamieszkała z ojcem po wakacjach. Zrobili test DNA, aby upewnić się, czy faktycznie są spokrewnieni. Był pozytywny i nie można było mówić o pomyłce. Ruth postanowiła zostawić ojca – kochanka. Dzień przed wylotem do domu w Anglii dowiedziała się, że jest w ciąży. Mimo to postanowiła odejść. Wróciła do ojca w szóstym miesiącu ciąży, nie mogąc poradzić sobie z samotnością i tragizmem całej sytuacji.

Po narodzinach synka jednak wróciła do Londynu. Została samotną matką. Chłopiec dowiedział się prawdy w wieku 9 lat. Kiedy skończył 13 lat wyprowadził się do ojca.

- Moje życie to koszmar. Musiałam o wszystkim powiedzieć moim adopcyjnym rodzicom, co całkowicie zniszczyło nasze relacje. Powtarzali, że to była jego wina, bo był starszy. To nie jest prawda. Ja też tego chciałam. To była miłość. W świetle prawa jednak popełniliśmy odrażającą zbrodnię kazirodztwa – mówi rozgoryczona Ruth.

Raport: „Genetycznie Modyfikowana Miłość” znajdziecie w VI numerze EksMagazynu, dostępny jest w Empikach w całej Polsce oraz – w wersji elektronicznej tutaj.

Z niezrozumieniem, i to w najlepszym wypadku, spotykają się osoby, które dotyka GSA. Genetyczny pociąg seksualny, o którym mowa, to temat tabu. A przecież co chwilę docierają do nas informacje o kazirodczych związkach, a nawet zbrodniach popełnianych na tle seksualnym na najbliższych członkach rodziny. To temat trudny, tym bardziej zasługujący na zgłębienie. Starałyśmy się to zrobić w aporcie „Kocham cię genetycznie”.

W jesiennym numerze znajdziecie także artykuł o „leczniczych komórkach macierzystych”, poznacie historie dzieci – leków, dowiecie się, dlaczego ludzie decydują się na tak kontrowersyjne decyzje, jak spłodzenie kolejnego potomka dla ratowania chorego dziecka…

Zapraszamy Was również do niekomercyjnego świata Kayah, na spacer – niekoniecznie boso – z Sebastianem Karpielem – Bułecką, wokalistą Zakopower, na przejażdżkę z mistrzem kierownicy – Michałem Kościuszko, na ostrą rozmowę z równie ostrą Elżbietą Zapendowską i na kanapę do jednego z najbardziej uwielbianych przez Amerykanów komika – Jimmy’ego Kimmela.

Piszemy też o sadystycznych praktykach seksualnych w Renesansie, przedstawiamy historię powstania królowej szafy – „małej czarnej”, wspominamy modzie na pole dance i zastanawiamy się, czy Joanna Papieżyca jest tylko wymysłem średniowiecznych kronikarzy, czy też „papież w spódnicy” naprawdę istniała…

Na deser zaś serwujemy pociągającego i zmysłowego awanturnika. Indiana Jones – tym razem, zamiast tajemnic z zamierzchłych czasów, odkrywa nieco swoich… Bo wiemy, że tak naprawdę sięgacie po EksMagazyn z dwóch powodów. O pierwszym wspomniałam na początku, drugi zaczyna się na stronie 48. Satysfakcjonującej lektury i przyjemnych wrażeń.

Zdjęcia do sesji Indiana Jones wykonała Beata Synkiewicz. Więcej jej twórczości znajdziecie tutaj.