Thermaleo jest spółką rodzinną założoną w 2004 roku przez Andrzeja i Monique Mańkowskich, reprezentowaną w Szczawnicy od kilku lat przez ich troje dzieci:
Helenę, Mikołaja i Krzysztofa Mańkowskich. Od 2015 roku Thermaleo jest głównym akcjonariuszem spółki Uzdrowisko Szczawnica S.A. W tym także roku spółka Thermaleo podzielona została na dwie spółki Thermaleo i Thermaleo Plus. Od tego czasu wspólnie realizują projekty jako Grupa Thermaleo & Uzdrowisko Szczawnica. Główne kierunki działania Grupy koncentrują się w sektorze hotelarskim, gastronomicznym oraz turystycznym, jak również leczeniu uzdrowiskowym.

Istotne znaczenie w ich pracy ma również szeroka aktywność w zakresie mecenatu sztuki oraz rozwoju kultury, a także promocji regionalnego dziedzictwa.
Grupa wspiera także rozwój lokalnych sportowców oraz klubów sportowych.
Ponadto, bierze aktywny udział w rewitalizacji miasta jako kurortu.

Wizja rozwoju Szczawnicy rodziny Mańkowskich wywodzi się z idei, która przyświecała ich pradziadkowi hrabiemu Adamowi Stadnickiemu – stworzenie w Szczawnicy kurortu z pełną gamą zabiegów i dostępem do komfortowych sanatoriów, przygotowanie bogatego zaplecza infrastrukturalnego oraz szerokiej oferty kulturalnej.

Kontynuując tę wizję Grupa Thermaleo & Uzdrowisko Szczawnica aktywnie przyczynia się do rozwoju pienińskiego kurortu, czego efektem są liczne projekty i inwestycje realizowane na terenie Szczawnicy i w okolicy. Ponadto, z myślą o mieszkańcach Szczawnicy oraz odwiedzających ją turystach, Grupa dąży do promowania Uzdrowiska, zarówno w Polsce, jak również za granicą, jako kurortu o europejskim standardzie.

Dynamiczny rozwój Szczawnicy przypadł na połowę XIX wieku. W roku 1857 przyjechał do Szczawnicy Józef Dietl – lekarz i propagator polskich uzdrowisk, który nakreślił kierunki rozwoju szczawnickiego zdrojowiska. Powstały wówczas nowe domy zdrojowe oraz pensjonaty. Odkrywane były kolejne lecznicze źródła.

W 1909 r. Szczawnica przeszła w ręce Adama Stadnickiego z Nawojowej. Jego działania, mimo że przypadły na trudny gospodarczo okres wojen światowych, doprowadziły do dalszego rozwoju Szczawnicy. Wyremontowanych zostało większość domów zdrojowych, poszerzono Park Górny o tereny Połonin, wybudowano Inhalatorium z jedynymi wówczas w Polsce komorami pneumatycznymi. Zbudowano komfortową „Willę Pod Modrzewiami”.

Wybuch II Wojny Światowej wstrzymał rozwój kurortu.

1948 r. – władze PRL upaństwowiły uzdrowisko.

1956 r. – powołano Państwowe Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Szczawnica. Lecznictwo sanatoryjne w Szczawnicy ukierunkowano głównie na terapię chorób zawodowych górników i hutników. Zaczęto budować tzw. sanatoria branżowe, między innymi: „Hutnik”, „Górnik”, z czasem i inne: „Nauczyciel”, ”Budowlani”, „Papiernik”, „Dzwonkówka” oraz „Nawigator”.

2001 r. – spadkobiercy hrabiego Adama Stadnickiego wystąpili do Ministra Zdrowia o unieważnienie decyzji z marca 1948 roku o przejęciu na własność Państwowego Przedsiębiorstwa Uzdrowiskowego.

2005 r. – rząd polski zwrócił Uzdrowisko Szczawnica potomkom przedwojennych właścicieli, którzy podjęli się odbudowy kurortu poprzez liczne inwestycje oraz projekty propagujące Uzdrowisko w kraju i za granicą. W tym momencie Andrzej Mańkowski, wnuk hrabiego Adama Stadnickiego, wraz z żoną zdecydowali się zaangażować środki finansowe, by przywrócić Szczawnicy, miejscu które zawsze było bliskie ich sercu, dawny splendor i czar. Do realizacji tych celów założona została spółka Thermaleo.

Helena Mańkowska: Nasz pradziadek, hrabia Adam Stadnicki, w 1909 roku kupił uzdrowisko Szczawnica od Akademii Umiejętności, gdyż chciał, aby pozostało ono w polskich rękach. Upiększył je, unowocześnił i zmodernizował. Po wojnie majątek został skonfiskowany i dopiero w 2005 roku pojawiła się okazja, by odzyskać rodzinne dobra. Wtedy to nasz ojciec, Andrzej Mańkowski, postanowił zainwestować środki finansowe w odbudowę dziedzictwa rodzinnego oraz w kontynuację planów swojego dziadka – rozwoju miasta. Wtedy do Szczawnicy przyjechał mój brat Krzysztof, potem Nicolas, a po kilku latach dołączyłam też ja. Nie miałam wtedy pojęcia, że będę pracowała i mieszkała w Polsce, w dodatku w tak pięknym miejscu. Kiedy przyjechałam do Szczawnicy i odkryłam ten kurort, poczułam chyba te same emocje, które czuł mój pradziadek związując się z tym miejscem. Pierwsze było zauroczenie górami, wspaniałą przyrodą, Dunajcem i panującą dookoła ciszą. Następnie przyszło głębokie przywiązanie do mieszkańców – serdecznych, pogodnych i oddanych tradycji. I wreszcie wyzwanie, które się czuje wchodząc do pięknego zabytkowego budynku i ma się chęć, by zaczął tętnić życiem na nowo. To właśnie kombinacja tych czterech elementów cały czas ciągnie mnie do tego miejsca – rodzina, otoczenie, ludzie i wyzwania.

Czy pani narzeczony, książę Jan Lubomirski-Lanckoroński ma udział w pani projektach czy raczej starają się państwo rozdzielać sprawy zawodowe na osobne działania?

Pracując intensywnie nad projektami dużo ze sobą rozmawiamy, dzielimy się punktami widzenia, ale nie pracujemy razem. Jan wspiera mnie w projektach, bardzo często przyjeżdża do Szczawnicy, bo także zauroczył się tym miejscem i jest to dla mnie dużym szczęściem. Jan rozwija i realizuje projekty głównie w nieruchomościach i właśnie niedawno otworzył piękny nowy obiekt w Warszawie – Palazzo Murano. My także mamy poważne projekty i realizujemy je. Jesteśmy ciekawi nawzajem swoich planów i projektów, interesujemy się nimi, jednak nasze życie zawodowe jest odrębne. Każdy z nas osiąga własne cele.

Jest pani w połowie Polką a w połowie Francuzką. Jakie „narodowe” cechy pani lubi w obywatelach tych krajów? Czego jako Polacy byśmy się mogli nauczyć od francuskich braci?

Urodziłam się i wychowałam w Paryżu, więc powiedziałabym, że mam francuskie cechy i zwyczaje. Teraz, mieszkając w Polsce od 10 lat, miałam przyjemność odkryć tę polską stronę rodziny. Jest to silna strona, pełna uniwersalnych wartości. Na początku czułam się bardziej jak Francuzka w Polsce. Teraz chętnie chłonę tę polską kulturę i czuję się wzbogacona wpływem obu narodowości. Francja i Polska to wielkie kraje, z silną historią. Każdy może się od siebie wiele nauczyć. Czuję, że polska młodzież jest dynamiczna, kreatywna i ma ambicje. Młodzi ludzie są radośni, zmotywowani, inteligentni, zachowują wartości rodzinne, a jednocześnie są silni i konsekwentni w biznesie. Kraj ten rozwija się błyskawicznie nie tylko biznesowo, ale kulturowo i społecznie, co bardzo mnie cieszy.

Pani ma piękne motto życiowe „jeśli możesz o czymś marzyć, możesz to również osiągnąć” – jak się spełnia marzenia na taką skalę? Od czego zacząć?

Od marzeń. W życiu bardzo ważnym jest by mieć marzenia zarówno te prywatne, jak i te zawodowe. One pokazują nam cel i dają siłę do działania. Bez marzeń i pasji nie ma energii do realizacji tego czego się pragnie. Jeżeli marzy się o czymś bardzo mocno i dąży się w tym kierunku, to wszystko staje się możliwe.

Odnowili państwo Pijalnię Wód Mineralnych po pożarze sprzed kilkunastu lat. Pamiętam to miejsce z wyjazdów do Szczawnicy i dla mnie było nierozerwalnie związane z pobytem tam. Czy dlatego właśnie państwo odnowili je – dla symboliki i piękna tego miejsca?

Kiedy zaczęliśmy rewitalizację Uzdrowiska Szczawnica od razu stało się oczywistym, że nie bylibyśmy w stanie rozwijać atrakcyjności turystycznej tego miejsca bez rozwoju usług dla zdrowia. Pijalnia jest obecna w każdym uzdrowisku na świecie i jest symbolem leczniczego źródła. Dlatego, w 2008 roku postanowiliśmy przywrócić Pijalnię w jej historycznym miejscu. Odrestaurowanie jej było częścią pełnego remontu Willi Szwajcarka, gdzie mieści się także kawiarnia „Café Helenka”. Od tego czasu Pijalnia i cały ten budynek stały się symbolem Szczawnicy wraz z Placem Dietla, który odnowiliśmy w 2012 roku.

Pani rodzina odbudowała także od podstaw znany Dworek Gościnny, który jest obecnie jednym z największych prywatnych teatrów w Małopolsce. Skąd wziął się ten pomysł?

Dworek Gościnny zawsze stanowił bardzo ważne miejsce dla mieszkańców Szczawnicy oraz regionu. Za czasów świetności Uzdrowiska Dworek znany był na całą ówczesną Europę – koncentrował życie towarzyskie i intelektualne, zjeżdżali tutaj artyści oraz przedwojenna śmietanka towarzyska. W 1962 roku budynek został zrównany z ziemią przez pożar pozostawiając jedynie fundamenty. Bryła Dworku odbudowana została zgodnie z pierwowzorem i w 2011 roku oddano go ponownie do użytku, przywracając tym samym jego dawny blask.
Dzisiaj Dworek Gościny to nowoczesne centrum kulturalno-biznesowe, którego serce stanowi multifunkcjonalna sala (idealna jako kino, teatr, sala biznesowa, sala koncertowa), którą z łatwością można zmienić w salę balową dla 300 gości. Stworzony z myślą o najbardziej wymagających wydarzeniach i koncertach, gościł już wielu znakomitych artystów, jak Nigel Kennedy, Leszek Możdżer, Anna Maria Jopek, Zakopower czy orkiestra Aukso. Odbyło się w nim szereg festiwali, dużych kongresów i konferencji dla firm krajowych i międzynarodowych. Planujemy cały czas poszerzać program organizowanych wydarzeń.

Proszę opowiedzieć o pani kolejnych projektach zawodowych – czy to będzie tylko hotel czy ma pani pomysły na nowe realizacje?

Każdego roku, zaczynając od 2008, oddawaliśmy do dyspozycji gości kurortu kolejne budynki, nowe miejsca i atrakcje oraz dodatkowe propozycje poszerzające ofertę Grupy. Działając bardzo dynamicznie przez 10 lat z sukcesem zrealizowaliśmy ponad 20 projektów, w tym hotele, kawiarnie, restauracje, centrum konferencyjny czy stadninę, jak również wyremontowaliśmy przestrzeń i architekturę parkową. W ciągu najbliższych kilku lat zamierzamy wprowadzić Uzdrowisko Szczawnica na najwyższy europejski poziom. Jesteśmy w trakcie zakrojonej na szeroką skalę modernizacji naszej Grupy.

Kolejnym budynkiem, który planujemy otworzyć latem przyszłego roku, jest piękny czterogwiazdkowy hotel Medical Spa liczący 120 pokoi. Jego jedyna w swoim rodzaju architektura – 12-piętrowa, w wyjątkowym pienińskim otoczeniu sprawia, że hotel jest idealnym miejscem do podziwiania walorów krajobrazowych okolicy. Hotel ten oferował będzie wysoki standard obsługi, fitness, siłownię, ogromną strefę Wellness, przestrzeń dla dzieci, sky bar i kilka niespodzianek, które zachowujemy na dzień otwarcia.

To obiekt przeznaczony zarówno dla sportowców, którzy przyjadą przygotować się do zawodów czy biznesmenów na relaksujące zabiegi. Ale przede wszystkim hotel dedykowany będzie dla rodzin i kobiet oferując 1000 m2 powierzchni Medical Spa.

Jak udało się państwu stworzyć miejsce a raczej kilka miejsc, do których zadowoleni goście wciąż wracają?

Sukces tkwi w ludziach i atmosferze. W naszej rodzinie kładziemy mocny nacisk na każdy aspekt – pomieszczenia są dobrze zaprojektowane, ale to serwis ma kluczowe znaczenie. Nawet najpiękniejsze wnętrza nie będą przytulne bez uśmiechu i pozytywnego nastawienia zespołu – od recepcjonistów czy kelnerów, przez houskeeping, po sprzedawców i managerów. Każdy pracownik jest u nas ambasadorem rodziny. Mamy szczęście posiadać świetny zespół, który jest z nami już od wielu lat, co stanowi nasz ogromny atut. Jeśli ludzie pamiętają miejsca, pamiętają ludzi, atmosferę jeszcze bardziej. Zwracamy szczególną uwagę na doświadczenie jako całość, miejsce, scenografię, zapachy, światło, serwis, szczegóły. To właśnie sprawia, że nasze budynki stają się unikalnymi miejscami, jak Modrzewie Park Hotel***** od lat nagradzany przez prestiżowe i międzynarodowe instytucje oraz organizacje tytułem Najlepszy Butikowy Hotel w Polsce i w Europie.

Przy tak aktywnym życiu łatwo się zatracić. Jaką wskazówkę by pani miała dla kobiet, które szybko i aktywnie żyją, mają swoje biznesy, dom, rodzinę i przyjaciół – jak to wszystko pogodzić? Czy pojęcie „czas wolny” istnieje dla pani? Jak pani ładuje akumulatory?

Przez ostatnie lata koncentrowałam się bardzo mocno na pracy i naszych projektach. Posiadanie wolnego czasu, w przypadku prowadzenia biznesu rodzinnego, nie jest proste, gdyż nawet jak nie przebywa się w pracy to myśli nadal krążą wokół bieżących tematów.

Jednakże, w ostatnim czasie staram się znaleźć równowagę pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym, by mieć także czas dla siebie i swojego narzeczonego, jak również przyjaciół i rodziny. Ten wspólnie spędzany czas mocno ładuje moje akumulatory. Lubię także pływać dla relaksu i oderwania myśli, czy pójść na długi spacer lub konną przejażdżkę po górach. Szczawnica i jej okolice są stworzone do tego. Najważniejsze, to znaleźć własny balans pomiędzy biznesem a życiem prywatnym.

Jak silną wagę przykłada pani do tradycji a gdzie siłą rzeczy (czas, prowadzenie biznesu etc.) wchodzi nowoczesność?

Tradycja zawsze była dla mnie i mojej rodziny bardzo ważna. Widać to także w naszych realizacjach rewitalizacji Szczawnicy, gdzie staramy się łączyć ducha tradycji, regionu z nowoczesnością, nowymi rozwiązaniami technicznymi czy udogodnieniami. Tradycja to element, który nas definiuje i powinniśmy o niego dbać, ale żyjemy w coraz bardziej zaawansowanym świecie i nowoczesność przenika już chyba każdą sferę naszego życia i biznesu. Będąc blisko tradycji i historii nie oznacza, że nie można żyć w zgodzie z obecnymi czasami oraz nowoczesnością.

Co by pani mogła doradzić osobom, które chcą zainwestować w odnowienie jakiegoś pięknego, historycznego miejsca. Jak nie stracić fortuny i się nie zniechęcić w chęci przywrócenia blasku danemu obiektowi?

Odnawianie starych obiektów to fascynująca rzecz i wspaniałe uczucie. Przywracanie dawnego blasku i obserwowanie jak ponownie tętni życiem. Wymaga to sporo wytrwałości, konsekwencji w dążeniu do celu oraz cierpliwości, bo znacznie trudniej odnowić niż wybudować nowe.

Doświadczeniem zawodowym z pani kariery można by obdzielić kilka osób. Czy to sprawa znakomitej organizacji dnia czy naturalne predyspozycje do prowadzenia biznesu?

Zanim przyjechałam do Polski pracowałam w wielu różnych firmach prezentujących różne rodzaje biznesu – agencja reklamowa (bbDO), luxury business (Cartier), dystrybucja (Le Printemps), prasa (Hachette Filipacchi, Reed Business Information). Zawsze podobała mi się różnorodność, która nauczyła mnie dobrej organizacji i współpracy z ludźmi. Teraz doceniam to doświadczenie, które niezwykle pomaga w poruszaniu się w biznesowych zawiłościach. Ponadto, w prowadzeniu biznesu nigdy nie jest się samemu. To zespół odpowiednich ludzi na właściwych miejscach.

Pani definicja kobiety sukcesu to…?

Dla mnie kobieta sukcesu to pasja w działaniu, pozytywna energia, która motywuje także cały zespół. Sukces bierze się z bycia silnym, zmotywowanym, skupionym na działaniu oraz wierze w swoje marzenia i możliwości. Każda kobieta ma w sobie, bez wątpienia, ogromne możliwości i talent, które tylko czekają by je uwolnić.

Rozmawiała: Dagmara Wójcik – Jędrzejewska

Redakcja: Anna Chodacka – Penier, Aneta Zadroga

Niniejszy materiał pochodzi z E-booka „Akcja 100 na 100. Wybitne Polki”, do przeczytania tu (Uwaga! E-book jest DARMOWY!):

Jak to się stało, że związała pani swoje życie z Polską?
Odkąd pamiętam, nasz ojciec zawsze marzył o powrocie do rodzinnych stron. Kiedy to w 2005 roku pojawiła się okazja, by odzyskać rodzinne dobra, nasz ojciec postanowił zainwestować środki finansowe w odbudowę dziedzictwa rodzinnego oraz w kontynuację planów swojego dziadka, Adama hr. Stadnickiego, na rozwój miasta. Cała rodzina postanowiła zaangażować się w to przedsięwzięcie i stąd jesteśmy tutaj. Najpierw przyjechał do Szczawnicy mój najstarszy brat Christophe, potem mój drugi brat Nicolas, a później ja w 2009 roku.

Dlaczego zajęła się pani takim, a nie innym biznesem?
Zanim przyjechałam do Polski, pracowałam w wielu różnych firmach prezentujących różne rodzaje biznesu – agencja reklamowa (bbDO), luxury business (Cartier), dystrybucja (Le Printemps), prasa (Hachette Filipacchi, Reed Business Information). Zawsze podobała mi się różnorodność. Obecnie, prowadząc ten biznes mamy ogromne możliwości, gdyż realizujemy wiele projektów. Nasza działalność jest bardzo szeroka, koncentruje się w sektorach: hotelarskim (wille, hotele o różnym standardzie, jak Nawigator czy pięciogwiazdkowy Modrzewie Park Hotel), gastronomicznym (restauracje i bary), kulturalnym (Dworek Gościnny, Galeria Pijalni Wód, Muzeum Uzdrowiska) i turystycznym (stadnina koni RAJD). Ponadto, wydajemy magazyn „Pieniny” promujący ten region Polski, w maju ubiegłego roku uruchomiliśmy produkcję wód mineralnych w 5l opakowaniach, a w planach mamy wprowadzenie kolejnych produktów „uzdrowiskowych”, mamy także lody domowej roboty, a nawet fundację promującą regionalną kulturę, która powstała rok temu, butik z pamiątkami i wiele innych aktywności. A to dopiero początek. Czeka nas jeszcze wiele wyzwań, mamy ogromne możliwości rozwoju miasta, jakich nie mielibyśmy szansy realizować gdzie indziej, to czyni ten biznes wyjątkowym.

Z jaką myślą zakładała pani spółkę Thermaleo?
Thermaleo to spółka rodzinna założona w 2004 roku. Ma na celu rewitalizację miasta jako kurortu i inwestowanie w jego dalszy rozwój. Poprzez spółkę kontynuujemy wizję, która przyświecała naszemu pradziadkowi – stworzenie całorocznego kompleksowego kurortu dla wszystkich: rodzin z dziećmi, par, biznesmenów, grup czy indywidualistów – dla ludzi z różnymi potrzebami i w każdym wieku. Ma to być miejsce dla kuracjuszy, ale też dla ludzi aktywnych sportowo, którzy szukają wyzwań i przygód; dla szukających spokoju i luksusu; dla chcących zaczerpnąć trochę kultury i rozrywki. Uzdrowisko zmienia się dynamicznie właśnie w tym kierunku. Tu ponownie, obok zakładów sanatoryjnych i leczniczych, tętni życie kulturalne oraz artystyczne. Wszystko nawzajem się przenika i uzupełnia. Dzisiaj, cała nasza trójka – moi bracia, Christophe i Nicolas, oraz ja – reprezentujemy naszą rodzinę i staramy się przywrócić miastu dawny czar.

Czy łatwo było doprowadzić do ponownego otwarcia Pijalni Wód Mineralnych? Dlaczego to miejsce ma duże znaczenie?
Rewitalizacja Pijalni Wód Mineralnych była jednym z naszych pierwszych zrealizowanych projektów i jak to zwykle bywa na początku, nie było łatwo. Po pożarze w 2002 roku powróciła na swoje prawowite, historyczne miejsce i zaczęła ponownie funkcjonować w 2008 roku. Każdy odnawiany budynek staramy się odtwarzać możliwie jak najwierniej na podstawie archiwalnych zdjęć, tak by oddać ducha czasów naszego pradziadka. Oczywiście, adaptujemy nowe rozwiązania i funkcjonalności, jednak przy jednoczesnym poszanowaniu regionalnego stylu. Przywiązujemy bardzo dużą wagę do tradycji i regionalnej kultury. Wszelkie detale architektoniczne, każdy fragment budynku to dzieło sztuki regionalnej i taki klimat staramy się utrzymać i zachować we wszystkich naszych realizacjach.

Z jakiego projektu jest pani najbardziej dumna?
Jestem dumna ze wszystkich naszych projektów. Gdy popatrzymy wstecz, co udało nam się do tej pory zrealizować, to jest tego naprawdę bardzo dużo, nie tylko ze względu na ilość projektów, ale także ich skalę. W przeciągu sześciu lat, praktycznie co roku, realizowany był jeden projekt – otwarliśmy Café Helenka, Pijalnię Wód, Muzeum, hotele, wille, Dworek Gościnny. Dodatkowo przeprowadziliśmy wiele renowacji, jak np. Stadnina Koni Rajd, Willa Marta czy Parki. To wszystko przy udziale małego, ale bardzo zaangażowanego zespołu. Oczywiście mam swój ulubiony projekt – to jedna z naszych ostatnich zakończonych inwestycji – Dworek Gościnny. Po pożarze w 1962 roku zostały z niego tylko fundamenty. Bryła budynku odbudowana została zgodnie z pierwowzorem i w 2011 roku oddany został ponownie do użytku. Za czasów świetności Szczawnicy Dworek znany był na całą ówczesną Europę – koncentrował życie towarzyskie i intelektualne, zjeżdżali tutaj artyści oraz przedwojenna śmietanka towarzyska. Pragnęliśmy przywrócić ten blask. Obecnie Dworek to centrum kulturalno-biznesowe Pienin. Znajduje się tutaj jedna z największych sal multifunkcjonalnych w Małopolsce. Sala, o najwyższym standardzie technicznym, zaprojektowana została dla 362 osobowego audytorium, a dzięki automatycznie składanej widowni sala zmienia się w piękną salę balową. To idealne miejsce zarówno na organizację kongresów i konferencji jak i wesel, bankietów czy koncertów. W ostatnich latach odbyły się koncerty wielu sław, jak Nigel Kennedy, Jarka  Śmietany czy Zespołu Śląsk (110 artystów). Mieliśmy również przyjemność gościć prezydenta Komorowskiego, odbyła się konferencja polskich uzdrowisk. Organizujemy coraz więcej imprez na dużą skalę, cieszą nas takie działania.

Być kobietą biznesu to…
Dla mnie kobieta biznesu niewiele różni się od mężczyzny biznesu. Obydwoje potrzebują pasji w działaniu, pozytywnej energii do motywowania swojego zespołu. Wydaje mi się, że jako kobiety musimy być czasami stanowcze i twarde, by zyskać szacunek, szczególnie wśród mężczyzn. Ja nie miałam nigdy z tym problemu, w końcu wychowałam się z dwójką braci.

Jak pogodzić życie zawodowe z rodzinnym? Czy ma pani jakiś przepis?
Przez cztery lata koncentrowałam się bardzo mocno na pracy i naszych projektach. Teraz staram się znaleźć równowagę pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym, by mieć także czas dla siebie. Ważne jest, by cały czas pozostać efektywnym. Jednakże jest to rodzinny biznes, więc bardzo trudno jest w czasie wolnym nie rozmawiać w ogóle o pracy i o tym, co aktualnie realizujemy.

Jakie są pani zawodowe marzenia?
Ciągle mamy wiele projektów do realizacji i moim marzeniem jest przywrócenie Szczawnicy jej dawnego czaru i splendoru oraz ponowne zaistnienie na rynkach europejskich. Marzę o czasach kiedy Szczawnica stanie się miejscem, zarówno dla Polaków jak i turystów zagranicznych, do którego trzeba przyjechać, które trzeba odwiedzić. To wymaga czasu, ale damy radę!

Jakie plany na najbliższą przyszłość?
W najbliższym czasie planowane są dwie duże inwestycje – Zakład Przyrodoleczniczy, który będzie nowoczesnym i w pełni wyposażonym centrum rehabilitacyjno-leczniczym, gdzie będzie możliwe przeprowadzenie 200 zabiegów w tym samym czasie. Goście będą mieli do dyspozycji baseny, nowoczesne solaria, jak również stanowiska inhalacyjne oraz gabinety masażu. Planujemy także kapitalny remont i ponowne otwarcie Sanatorium „Hutnik”. Ma to być hotel, w którym przygotowane zostanie centrum biznesowe z dużymi i nowoczesnymi salami konferencyjnymi, zapleczem fitness oraz dużym basenem i komfortowym SPA. Ale co jeszcze – atrakcję Hutnika będzie stanowił „Sky Bar”, który znajdował się będzie na ostatnim, dwunastym piętrze budynku – jedyne miejsce w regionie Pienin, gdzie możliwe będzie podziwianie pięknej panoramy Szczawnicy i okolic. To te najbliższe, bo planów mamy wiele więcej. W ten sposób za 10 lat będziemy mieli produkt kompletny, czyli wszystko i dla wszystkich. To jest nasz cel i nasza strategia. Szczawnica ma być ekskluzywna, ale nie cenowo, tylko ze względu na wyjątkowość tego miejsca. W Szczawnicy panuje niesamowita atmosfera, a dodatkowego uroku dodają jej przemili i życzliwi mieszkańcy. Z pewnością kto raz wybierze się do Szczawnicy będzie chciał ponownie tutaj wrócić…

www.thermaleo.pl