Osoba o nieheteroseksualnej orientacji przechodzi długą drogę, aż do pełnej akceptacji swojej prawdziwej seksualności. Droga ta wiedzie od totalnego wyparcia własnych potrzeb, aż do akceptacji swojej konstrukcji psychoseksualnej. Cena samoakceptacji jest wysoka i wymaga pokonania wielu trudności związanych z własnymi uprzedzeniami i lękami.

Osoba, która pragnie porozmawiać ze swoimi bliskimi o samej sobie, jednocześnie konfrontuje się ze swoimi lękami dotyczącymi przyjęcia tej informacji przez swoich bliskich – formują się one w twierdzenia „odwrócą się ode mnie”, „przestaną ze mną rozmawiać”, „zmienią swoje nastawienie do mojej osoby”. Bardzo często zdarza się, że lęki te są nieracjonalne i nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości. Wiele osób, które przeszło coming out opisuje swoje doświadczenia jako pozytywne, zaskakujące pod względem reakcji swoich bliskich.

Jak to natomiast wygląda z drugiej strony? Cóż reakcje na taką informację są różne. Bywa, że osoby bliskie nie potrafią poradzić sobie z taką informacją i ich reakcja wydaje się gwałtowna, nieadekwatna – mogą wycofywać się z relacji, zamykać się lub wręcz przeciwnie – wybuchać jak wulkan i ranić swoich rozmówców. Chciałabym podkreślić, że wynika to głównie z trudności z przyjęciem tej informacji, a nie z rzeczywistej agresji i złości wobec rozmówcy. Niestety takie doświadczenie bywa bolesne dla obu stron. Jednakże coraz częściej poziom zrozumienia i gotowość wsparcia podnosi się, co przyczynia się do budowania pozytywnej relacji między rozmówcami.

Sprzyja nam zmieniająca się sytuacja społeczna w Polsce, z którą wiąże się nabywanie coraz większej świadomości społecznej w wielu zakresach, w tym wiedzy o sprawach mniejszości seksualnych. Z dzisiejszej perspektywy ciężko uwierzyć, że 10 lat temu sytuacja gejów i lesbijek była zupełnie inna niż dzisiaj. Świadomość społeczna jest kształtowana przez obecność mniejszości w życiu publicznym, politycznym. Bycie gejem czy lesbijką nie jest tematem tabu, o którym mówi się ściszonym głosem, jak o czymś wstydliwym. W ostatnim dziesięcioleciu powstało wiele organizacji mających na celu edukację i spełniają to zadanie w szerokim zakresie, prowadząc poradnictwo dla osób nieheteroseksualnych i ich rodzin, organizując szkolenia, warsztaty i budując pozytywny wizerunek gejów i lesbijek.

Nie mamy niestety żadnego wpływu na to jak nasze słowa zostaną odebrane i zinterpretowane. Istotne jest natomiast, aby rozmowa została przeprowadzona w spokojnej i bezpiecznej atmosferze, w miejscu gdzie obie strony czują się komfortowo. Nie da się w sposób szczegółowy przygotować do takiej rozmowy, nie da się przygotować na zapas i odgadnąć reakcji rozmówcy. Można to zrobić tylko raz i bez prób generalnych. Warto skupić się na swoich uczuciach, zaufać sobie i w sposób jasny i komunikatywny przekazać to co się pragnie. Pamiętajmy, że nie musimy przepraszać za to kim jesteśmy, jacy jesteśmy. Mamy za to prawo czuć się dumni z tego, że nie wstydzimy się siebie i chcemy żyć zgodnie z prawda.

Przeciętny wiek inicjacji seksualnej użytkownika sieci wynosi 18,8 lat. Najczęściej ankietowani mieli w ciągu życia dwóch lub trzech partnerów seksualnych. Do zdrady przyznało się 42 proc. kobiet i 48 proc. mężczyzn. Jedna czwarta internautek miała propozycję seksu za opłatą.

Seks przed ukończeniem 16 roku życia deklaruje 11,4 proc. mężczyzn i 7,9 proc. kobiet. Proporcje wyglądają inaczej w przypadku rozpoczynania współżycia seksualnego w wieku 16-18 lat (50 proc. kobiet w stosunku do 46,1 proc. mężczyzn) oraz w wieku 19-20 (24,2 proc. kobiet w stosunku do 21,7 proc. mężczyzn).

Co dwudziesta osoba przyznaje się do orientacji biseksualnej. Kobiety, częściej niż mężczyźni, przyznają się do kontaktów seksualnych z osobami tej samej płci. Najczęściej zdradzają osoby biseksualne (60 proc.), heteroseksualni internauci do kontaktów seksualnych poza związkiem przyznają się w 45 proc. Najwierniejsi są homoseksualiści. Do zdrady przyznaje się 42 proc. z ankietowanych.

Eksperyment przebiegał następująco: Uczestników badania poproszono o zapamiętanie fotografii 10 twarzy, a później o rozpoznanie ich wśród 50 innych, pokazywanych jedynie na kilka milisekund. Zdjęcia były czarnobiałe i komputerowo opracowane tak, aby twarze pozbawić uszu, włosów i przebarwień, które znacząco ułatwiają rozpoznanie. Zadaniem uczestników było jak najszybsze wskazanie nowych twarzy.

Okazało się, że homoseksualni mężczyźni w ten sam sposób co heteroseksualne kobiety korzystają podczas zapamiętywania i rozróżniania twarzy z obydwu stron mózgu. Dzięki temu mogą szybciej wykorzystać zapamiętaną informację. Heteroseksualni mężczyźni w tego typu zadaniach wykorzystują prawą półkulę mózgu i wypadają gorzej.

źródło: PAP Nauka w Polsce