Wokół hormonalnych huśtawek u kobiet narosło już wiele krzywdzących mitów i dowcipów. Praca niemiecko-szwajcarskiego zespołu to już kolejna publikacja, przecząca powszechnym teoriom na temat wpływu cyklu menstruacyjnego na funkcje poznawcze kobiety. Wprawdzie jest kilka artykułów, które je potwierdzają, ale najnowsza praca dowodzi, że tak naprawdę opisują on zjawiska nieistniejące (anegdotyczne, przypadkowe) albo wyniki badań na bardzo małych grupach (np. 10 kobiet.)

Autorzy pracy w „Frontiers in Behavioral Neuroscience” podkreślają zresztą, że większość opublikowanych wcześniej badań nie potwierdziła znaczącego i trwałego związku między wahaniami hormonów płciowych a funkcjami poznawczymi kobiet.

Warto tu też pamiętać, że badanie takich związków jest dodatkowo utrudnione ze względu na naturę wahań poziomu hormonów płciowych w organizmie kobiety. Dlaczego? Przykładowo: wprawdzie co do zasady poziom estrogenów w fazie jajeczkowania jest wyższy niż tuż przed miesiączką, niemniej jednak jest bardzo wiele pań, które mają wyższy poziom estrogenów właśnie przed miesiączką, a nie w czasie owulacji.

Metodologia badania

Do swojego eksperymentu badacze początkowo włączyli grupę prawie 100 kobiet, jednak część z nich ostatecznie zostało wykluczonych z uwagi na niektóre problemy zdrowotne, które mogły wpływać albo na poziom hormonów płciowych, albo na funkcje poznawcze. Z badania wykluczono także karmiące matki i ciężarne, pracujące na zmiany czy przyjmujące środki antykoncepcyjne. Ostatecznie w badaniu wzięło udział 68 ochotniczek z Niemiec i Szwajcarii w wieku 18-40 lat.

W kolejnych fazach cyklu menstruacyjnego mierzono ochotniczkom poziomy hormonów: estrogenów, progesteronu i testosteronu, a ponadto rozwiązywały one szereg testów sprawdzających ich funkcje poznawcze związane z działaniem kory przedczołowej.
Rezultaty

Okazało się, że zmiany hormonalne w ciele kobiet nie wpływały na ich funkcje poznawcze. Zdarzało się, że w trakcie jednego cyklu u niektórych ochotniczek obserwowano nieznaczne pogorszenie którejś z funkcji poznawczych, np. podzielności uwagi albo pamięci roboczej, jednak w kolejnym cyklu nie miało to już miejsca. Stąd badacze uznali, iż przyczyny tego zjawiska były inne niż hormony.

- Jako specjalista medycyny reprodukcyjnej i psychoterapeuta często mam do czynienia z kobietami, które odnoszą wrażenie, że cykl menstruacyjny wpływa na ich poziom dobrostanu i funkcjonowania poznawczego – mówi główna autorka badania prof. Brigitte Leeners.

- Nie wykazano jednak, by zmiany hormonalne zachodzące podczas cyklu menstruacyjnego miały jakikolwiek związek z funkcjami poznawczymi. Być może są wyjątki od tej reguły, ale generalnie funkcje poznawcze kobiet nie ulegają zakłóceniu w trakcie cyklu menstruacyjnego – dodaje.

A co z emocjami?

Ochotniczki wypełniały też testy dotyczące emocji, jednak badacze świadomie wykluczyli te wyniki z publikacji, jako że głównym celem ich badania było sprawdzenie funkcji poznawczych. Trzeba zatem poczekać na kolejną publikację. Tymczasem warto zwrócić uwagę, że naukowcy badali w testach czynności, za które odpowiedzialna jest kora przedczołowa. Jest ona odpowiedzialna w dużej mierze za działanie pamięci roboczej, planowanie ruchów i działań, rozważanie ich konsekwencji, ale wpływa także hamująco na spontaniczne i często gwałtowne stany emocjonalne.
Ograniczenia badania

Autorzy przyznają, że choć badana przez nich grupa kobiet była większa niż w wielu innych badaniach, to jednak warto podobny eksperyment przeprowadzić na co najmniej 100-osobowej grupie. Ponadto ich eksperyment dotyczył dwóch cykli, zatem trzeba sprawdzić, czy podobne rezultaty uzyskałoby się w większej liczbie cykli menstruacyjnych.

Dlaczego warto sprawdzać ewentualną zależność między hormonami płciowymi a funkcjami poznawczymi? Nie można zapominać, że istniała teoria, która uzasadniała podawanie kobietom zaraz po menopauzie estrogenów w celu zmniejszenia ryzyka demencji. Teoria ta została obalona w randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą i placebo, jednak wciąż nie jest jasne, na ile i czy w ogóle hormony płciowe wpływają na nasze funkcje poznawcze. Jeśli zostanie dobitnie wykazane, że np. estrogeny na funkcje poznawcze nie wpływają, można liczyć więc nie tylko na koniec seksistowskich uwag i dowcipów, ale i poszukiwanie skutecznej terapii zapobiegającej demencji.

Źródło: http://journal.frontiersin.org/article/10.3389/fnbeh.2017.00120/full

Justyna Wojteczek (www.zdrowie.pap.pl)

Wiąże się to z faktem, iż hormony mają wpływ na wiele ważnych dla naszego organizmu spraw (w tym również na wzrost włosów). Zmiany w kwestii pracy hormonów bardzo są widoczne na włosach. Dlaczego? Komórki włosów są tymi, które najszybciej się rozwijają, a więc zmiany zachodzą w nich najkrótszym czasie.

Najważniejsze dla naszych włosów są m.in. estrogeny i progesteron. Przerzedzone włosy to często wręcz pierwszy z sygnałów, że nie pracują one prawidłowo. Najczęściej do wahań hormonów dochodzi, gdy kobieta dojrzewa, przechodzi cykle miesiączkowe, zachodzi w ciążę, rodzi dziecko oraz podczas menopauzy. Estrogeny są bardzo ważne, ponieważ to one odpowiadają za mniejsze owłosienie na ciele kobiety w stosunku do mężczyzny, przy jednoczesnym bujnym owłosieniu na głowie. Co ciekawe, dzięki estrogenom włosy znacznie mniej wypadają i stają się piękne oraz lśniące. Uwydatnia się to m.in. wtedy, gdy kobieta jest w ciąży. Zupełnie inaczej zaczynają one natomiast wyglądać po porodzie. Niejednokrotnie się przerzedzają, znacznie łatwiej wypadają i wyglądają gorzej. To jednak chwilowa zmiana. Podobny spadek estrogenów może mieć miejsce także w trakcie menopauzy.

Aby z naszymi włosami wszystko było w porządku warto zwrócić uwagę na to czy jest zachowana równowaga pomiędzy poziomem estrogenów a progesteronem. Jeśli poziom estrogenów jest zbyt wysoki lub progesteronu zbyt niski, może to sprawić, że włosy będą kruche, łamliwe oraz zaczną się przerzedzać. Zaburzenia hormonalne mogą również występować na skutek przyjmowania leków zawierających estrogeny, stosowania tabletek antykoncepcyjnych, niedoboru niektórych witamin w diecie, przy nadwadze oraz na skutek dużej ilości stresu.

Kolejnym hormonem, który ma spore znacznie dla naszych włosów jest hormon tarczycy. Nieprawidłowo funkcjonująca tarczyca produkuje zbyt duże ilości hormonów (nadczynność tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa) lub zbyt małe jej ilości (niedoczynność, np. na skutek zapalenia Hashimoto). Sytuacja ta doprowadza do zaburzonego poziomu hormonów i w efekcie do utraty włosów. Znaczna część osób chorych w ogóle nie zdaje sobie prawy z tego, że ma problem z tarczycą. Zdarza się natomiast, iż to właśnie fryzjer, jako pierwszy, diagnozuje taką przypadłość i zwraca na to uwagę klientowi.

Hormony tarczycy to m.in. kalcytonina, trójjodotyronina (T3) i tyroksyna (T4), ta ostatnia jest najczęściej powiązana z utratą włosów. Zbyt duże jej ilości wytwarzane przez gruczoł odbiją się na kondycji włosów i spowodują ich stopniową utratę. Nadczynność tarczycy powoduje równomierne przerzedzanie się włosów na skórze głowy, stają się delikatne, cienkie i osłabione. Z kolei niedoczynność tarczycy spowalnia metabolizm, co powoduje zbyt wczesne uwolnienie korzeni włosów oraz opóźnienie produkcji nowych włosów. Włosy, które wyrastają są więc rzadsze. Czasami wiąże się to również z wypadaniem włosów nie tylko z głowy, ale i innych miejsc, takich jak brwi. Inny w tej sytuacji jest także wygląd włosów – za sprawą wydzielającego się wtedy łoju, stają się matowe, szorstkie i łamliwe. Jeśli chcemy uniknąć dalszej utraty włosów, musimy stosować farmakoterapię, która wyrówna poziom hormonów.

Za łysieniem androgenowym, zwanym również łysieniem typy męskiego, stoi z kolei testosteron. Taka utrata włosów wiąże się zazwyczaj z nadwrażliwością organizmu na dihydrotestosteronu (DHT), a więc na aktywną formę testosteronu. Co dokładniej stoi za łysieniem androgenowym? Geny. Wrażliwość mieszków włosowych na działanie hormonu DHT jest bowiem dziedziczne. Na łysienie androgenowe mogą też cierpieć kobiety, u których występuje zbyt duża produkcja męskich hormonów płciowych lub niedobór hormonów żeńskich.

W tym zestawieniu brakuje jeszcze kortyzolu i adrenaliny. Badania wskazują również na pewną zależność w łysieniu androgenowym – im większa ilość kortyzolu w organizmie, tym mniej włosów na głowie. Kortyzol produkowany jest w nadnerczach. Jego stężenie wzrasta w sytuacjach stresowych, dlatego też nazywamy go „hormonem stresu”. Jego wysoki poziom może uszkadzać macierz włosa, co powoduje trudność z wytworzeniem grubych i zdrowych mieszków włosowych. Stresując się sprawiamy, że nadnercza skupiają się niemal wyłącznie na produkcji kortyzolu, znacznie mniej są natomiast skoncentrowane na wydzielaniu hormonów odpowiedzialnych za dobrą kondycję włosów. Co ciekawe, niski poziom kortyzolu też nie jest korzystny i również może skutkować przerzedzeniem włosów.

Wspomniana już adrenalina również jest istotna w całym mechanizmie stresu. To przez nią podnosi się poziom cholesterolu, a on jest natomiast niezbędnym elementem w syntezie testosteronu oraz DHT, czyli hormonów odpowiedzialnych w dużej mierze za utratę włosów.

Źródło: Guarana PR

Na pracę kobiecego ciała spory wpływ ma również męski hormon płciowy, a więc testosteron. W przypadku kobiet jego produkcja następuje przede wszystkim w nadnerczach i jajnikach. Odpowiada on głównie za utrzymanie organizmu w dobrym zdrowiu oraz wysokiej formie fizycznej i seksualnej. Im wyższy poziom testosteronu u kobiet tym znacznie większy apetyt seksualny. Co więcej, ten hormon wzmaga również szczytowanie.

Nie można zapomnieć także o progesteronie. Jest on niezbędny w procesie owulacji. Jego zadaniem jest przygotowanie macicy do zagnieżdżenia się komórki jajowej i utrzymania ciąży. Wytwarzany jest przez jajniki, a także łożysko (jeśli mówimy o kobiecie w ciąży). Wpływa na organizm kobiety zwłaszcza po owulacji – wówczas jego poziom wzrasta, co skutkuje wyciszeniem libido.

Choć nie każdemu hormony tarczycy mogą się kojarzyć z poziomem libido to faktycznie mają one na niego spory wpływ. Ten poziom zauważalnie spada, gdy mamy do czynienia z niedoczynnością tarczycy lub chorobą Hashimoto (przewlekłym zapaleniem tarczycy)

Źródło: On Board PR, „Zdrowa ONA”

Podczas satysfakcjonującego współżycia ich poziom wzrasta nawet dwustukrotnie! Jeśli wydzielanie endorfin jest na niskim poziomie, wówczas jakość życia seksualnego gwałtowanie spada. Ważne jest więc, aby ich wytwarzanie nie było zaburzone – wzrostowi endorfin sprzyja np. sportowa rywalizacja, spożywanie czekolady i niektórych ostrych przypraw np. chili oraz przyjmowanie pewnych rodzajów tabletek antykoncepcyjnych, np. tych na bazie octanu chlormadinonu.

Poziom libido może zleżeć dodatkowo od prolaktyny. To hormon, który w najwyższym stężeniu występuje u kobiet po porodzie. Wysoki poziom prolaktyny blokuje owulację i obniża popęd płciowy. To naturalnie występujące zjawisko mające na celu zapobieganie kolejnemu, zbyt szybkiemu poczęciu. Ten hormon sprawia również, że organizm matki ma szansę, aby nieco się zregenerować, a także skupić na opiece nad dzieckiem.

Dopamina stanowi natomiast jeden z najważniejszych neuroprzekaźników, który m.in. sprzyja prawidłowemu działaniu układu nerwowego. Ona odpowiada również za to, że mamy ochotę na seks. Jak tego dokonuje? Przesyła impulsy nerwowe do mózgu, pobudza go, poprawia nastrój i sprawia, ze czujemy się znacznie przyjemniej.

Źródło: On Board PR, „Zdrowa ONA”

Hormony nie tylko równoważą procesy zachodzące w naszym organizmie, ale i znacznie wpływają na pożądanie kobiet. Jak to możliwe? Wszystko przez to, że uruchamiają te części mózgu, które są odpowiedzialne za erotykę. – Dzięki nim jesteśmy w stanie zakochać się w konkretnej osobie, postrzegać ją jako atrakcyjną i podniecającą. Decydują też o tym, jaki temperament seksualny mamy, czy jesteśmy podatni na bodźce i w którym momencie cyklu mamy ochotę na zbliżenie – tłumaczy seksuolog, ekspert programu „Zdrowa ONA”, dr Andrzej Depko.

Co dzieje się jeśli hormony działają niewłaściwie? Może się to wiązać ml.in. z brakiem ochoty na seks. Nieprawidłowości w gospodarce hormonalnej są bowiem następstwem wielu chorób, takich jak cukrzyca czy zespół policystycznych jajników. U kobiet chorujących na cukrzycę może dojść do spadku poziomu testosteronu (hormonu, który odpowiada za popęd seksualny) i neuropatii, w wyniku której może zostać zaburzona wrażliwość na stymulację seksualną. Wspomniany zespół policystycznych jajników wiąże się natomiast z zaburzeniami stężenia estrogenów, progesteronu oraz prolaktyny, które wpływają na poziom pożądania. Za podobnymi problemami może również stać nieodpowiednio dobrana antykoncepcja. Efektem tego jest zazwyczaj zatrzymywanie się wody w organizmie, gorsze samopoczucie czy problemy z cerą.

Zdarza się również, że takie pigułki hormonalne sprawiają, iż ma mniejszą ochotę na seks. - Zwykle dzieje się tak wtedy, gdy są one źle dobrane. Nie oznacza to jednak, że mniejsza ochota na zbliżenia musi być normą przy stosowaniu tego rodzaju antykoncepcji. Nie wszystkie tabletki wykazują tak samo negatywne działanie na libido – np. tabletki na bazie octanu chlormadinonu, naturalnego progesteronu, nie mają wpływu na poziom pożądania kobiety. Ważne więc, aby kobieta stosująca antykoncepcję hormonalną, która zauważyła u siebie tego rodzaju skutki uboczne, poinformowała o tym swojego lekarza ginekologa. Najprostszym rozwiązaniem będzie prawdopodobnie zmiana tabletek na inne – dodaje dr Andrzej Depko.

Źródło: On Board PR

Jak te problemy łączą się z jamą ustną? Niektóre panie uważają, że w czasie miesiączki nie warto iść do dentysty. Nie jest to prawdą, jeśli faktycznie odczuwa ona ból zęba czy inny dyskomfort to z pewnością powinna odwiedzić stomatologa. Nie są jedynie wskazane zabiegi związane z wystąpieniem krwawienia. Jeżeli tylko jest taka możliwość to warto z nimi zaczekać do siedmiu dni po zakończeniu miesiączki.

Co więcej, w trakcie trwania ciąży należy iść do stomatologa, aby ten mógł skontrolować czy w naszej jamie ustnej na pewno wszystko jest w porządku. Nieleczone zęby, a także chore dziąsła mogą bowiem sprawić, że płód będzie się rozwijał w sposób nieprawidłowy.

Wiele pań zastanawia się również czy zachodzi jakaś zależność pomiędzy zażywaniem tabletek antykoncepcyjnych a grzybicą jamy ustnej. Okazuje się, że te specyfiki mogą powodować wspomnianą grzybicę. Podobną moc mają także niektóre leki antydepresyjne czy nasercowe. Stosowanie doustnej antykoncepcji w niektórych przypadkach skutkuje również grzybicą jamy ustnej, która nieleczona może zaatakować cały organizm. Dzieje się tak za sprawą zmian hormonalnych, które rodzą się pod jej wpływem. W tej sytuacji warto zwrócić uwagę na typowe dla grzybicy symptomy. Należy do nich m.in. biały nalot, który pojawia się zazwyczaj na tylnej części języka. Zdarza się, że towarzyszy mu często metaliczny posmak, a także nieprzyjemne pieczenie. Po zauważeniu u siebie takich objawów należy od razu zgłosić się do specjalisty.

Źródło: Guarana PR

W walce z menopauzą można sięgnąć między innymi po hormonalną terapię zastępczą. Jest to bardzo popularna metoda, która musi być wprowadzona w oparciu o konsultacje z lekarzem. Nie da się ukryć, że stanowi ona skuteczny sposób na starcie z klimakterium, ale ma także swoje skutki uboczne. Co ważne, nie dotyczą one każdej kobiety, jednak zdarzają się przypadki, że zwiększa ryzyko zapadalności między innymi na chorobę zakrzepowo-zatorową oraz nowotwory.

Kolejny sposób kryje się pod nazwą fitoestrogeny. Co to takiego? To substancje podobne w budowie do hormonów kobiecych. Zawarte są w roślinach. Ze względu na wiele cech wspólnych między naszymi hormonami i tymi u roślin, organizm kobiety można oszukać tak, by jego receptory estrogenowe wyłapywały cząsteczkę hormonu roślinnego. Jednak z racji tego, że fitoestrogeny mają w porównaniu z hormonalną terapią zastępczą znacznie mniejszą moc to sprawdzają się jedynie wtedy, kiedy kobieta nie uskarża się na zbyt mocne objawy menopauzy.

Nie można zapominać także o podstawach, a więc o odpowiedniej diecie i i aktywności fizycznej. Wiele pokarmów ma wpływ na łagodzenie skutków menopauzy. Powinniśmy jeść warzywa i owoce bogate w potas (pomidory, banany, morele), który reguluje ciśnienie tętnicze. A także te, które zawierają wapń, pomagający utrzymać właściwą mineralizację kości (szpinak, rukola). Aby zmniejszyć stężenie trójglicerydów i tzw. „złego cholesterolu”, czyli frakcji LDL, powinniśmy spożywać produkty bogate w kwasy tłuszczowe omega-3 (olej lniany, tłuste ryby morskie jak tuńczyk, śledź, szprotka czy makrela) oraz w błonnik pokarmowy (rośliny strączkowe, pełnoziarniste produkty zbożowe czy wybrane rośliny i warzywa).

Wiele zdziałać można także aktywnością fizyczną. Większość kobiet w czasie menopauzy boryka się z nadwagą. Stąd też tak wielkie znaczenie ruchu. Może to być cokolwiek: spacery, jazda na rowerze czy nordic walking. Aktywność wpływa pozytywnie nie tylko na układ krążenia czy mięśniowo-szkieletowy, ale przede wszystkim sprawia, że znacznie poprawia się nasza kondycja psychiczna.

Źródło: www.prasoweinfo.pl

Do tej pory przeprowadzono zaledwie dwa badania na temat skłonności do podejmowania ryzyka kobiet w zależności od cyklu menstruacyjnego. Ich wyniki są jednak sprzeczne z intuicją. Stwierdzono, że kobiety w czasie owulacji są mniej skłonne do ryzykowania. „Z punktu widzenia hormonalnego jest to jednak trochę dziwne, bo wtedy podwyższa się poziom estrogenu i wiadomo, że kobiety są wtedy bardziej otwarte na kontakty seksualne z mężczyznami” – opisuje rozmówca PAP. W ramach grantu uzyskanego z Narodowego Centrum Nauki dr Wichary zamierza precyzyjne zbadać związek między poziomem hormonów: estrogenu i testosteronu oraz oksytocyny, wazopresyny i kortyzolu, a podejmowaniem ryzyka zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

„Będziemy badać poziom hormonów płciowych podczas całego cyklu menstruacyjnego. Kobiety, które wezmą udział w badaniu, będą codziennie oddawały próbkę śliny, co pozwoli na określenie ich poziomu hormonów każdego dnia. Mężczyźni zrobią to tylko osiem razy w ciągu miesiąca. Oprócz tego, uczestnicy codziennie będą wykonywali zadania komputerowe, które pozwolą nam przewidzieć, jak będą się zachowywali w realnym życiu” – opisał autor badania. Sytuacje, do których będą musieli się odnieść w takiej komputerowej grze są związane z zachowaniami ryzykownymi w codziennym życiu np. z hazardem, przygodnym seksem, używaniem alkoholu i narkotyków, skłonnością do kradzieży, a u dzieci np. ze skłonnością do przechodzenia na czerwonym świetle. Zastosowanie takich prostych zadań pozwoli badaczom na ilościowe określenie skłonności do podejmowania ryzyka. W badaniu weźmie udział 240 osób, po 120 kobiet i mężczyzn między 25. a 35. rokiem życia. Nie mogą być one obarczone hormonalnymi chorobami, kobiety nie mogą być w ciąży, ani karmić piersią, czy zażywać środków antykoncepcyjnych.

„Poznanie tych mechanizmów może pomóc w opracowaniu programów doradczych, związanych z podejściem do ryzyka. Nie mówię, że będziemy mogli manipulować podejściem do ryzyka poprzez wstrzykiwanie dawki hormonów. Jednak strategie doradcze przygotowane dla kobiet mogą pomóc im uczyć się podejmowania ryzyka, a mężczyzn oduczać podejmowania ryzyka w niepotrzebnych sytuacjach” – wyjaśnia dr Wichary. Zaznacza jednak, że podejście do ryzyka jest sprawą bardzo indywidualną i zależy np. od tego, jak kalkuluje się zyski i straty. „Od kalkulacji zysków i strat zależy nasze zachowanie. Na to mogą nakładać się inne czynniki kształtowane jeszcze w życiu prenatalnym, np. poziom lęku. Im jest on wyższy, tym mniejsza jest skłonność do podejmowania ryzyka” – mówi badacz. Projekt będzie realizowany w ramach współpracy międzynarodowej z kanadyjskim Uniwersytetem Lakehead, Uniwersytetem Bazylejskim w Szwajcarii i Zakładem Antropologii Polskiej Akademii Nauk.
Źródło: PAP – Nauka w Polsce

Doktor oparł swoją analizę na badaniu 24 kobiet. Średnia wieku pań wynosiła 20 lat. Podczas eksperymentu, połowie z nich naukowcy podawali pół miligrama testosteronu, a reszta otrzymywała placebo. Po pewnym czasie w pierwszej grupie zmieniono tabletki na placebo, a w drugiej na testosteron.

Na każdym etapie badań kobietom pokazano zdjęcia twarzy 150 osób i poproszono, by w skali od +100 do -100 oceniły, czy te osoby są godne zaufania. Okazało się wówczas, że panie, które były najbardziej ufne, przyjmując placebo, stały się o 5 procent bardziej podejrzliwe, gdy podawano im testosteron.

Dlaczego tak się dzieje? Zdaniem naukowców, testosteron może podnosić poziom wazopresyny, hormonu, który ma związek z większą skłonnością do zachowań agresywnych i potrzebą bronienia swojego terytorium. Jednocześnie może też niwelować działanie oksytocyny, hormonu zaufania, która z kolei odgrywa istotną rolę w kształtowaniu się więzi społecznych.

źródło: PAP Nauka w Polsce

Zakupy rozbudzają zmysły

Zakupy stymulują i to dosłownie. Dla 97 proc. kobiet wypad na shopping skuteczniej poprawia humor niż seks. Ten wybrało aż 6 proc. mniej pań – wynika z sondażu Grupy IQS. Oznacza to, że dla większości Polek zakupy przestają być przykrym obowiązkiem, a stają się podobnie jak dla mieszkanek USA, Wielkiej Brytanii czy Kanady, czystą przyjemnością. – Do zakupów podchodzimy coraz bardziej spontanicznie, nie zawsze je planując. Często wypad do centrum handlowego podyktowany jest naszym nastrojem i staje się odskocznią od codzienności. Dziś aż 22 proc. osób odwiedzających centrum handlowe robi zakupy spontanicznie, wpadając do sklepu i po prostu kupując to, co wpadnie im w oko – mówi Dominika Musialik, marketing manager Silesia City Center.

Co ciekawe, niekoniecznie chcemy mieć świadków naszych zakupowych szaleństw. Aż 91 proc. z nas preferuje samotne zakupy. Lubimy też poszaleć między regałami ze znajomymi – z koleżanką lub przyjaciółką na zakupy wybrałoby się 72 proc. Polaków. Nie lubimy za to zakupów z partnerem lub współmałżonkiem. Śledcze oko żony lub męża nie przeszkadza 68 proc. Wszystko z powodu ilości pieniędzy, które zostawiamy w centrum handlowym. Pod tym względem nasze wydatki wzrastają. Dziś aż 8 proc. Polaków podczas jednego wypadu na shopping zostawia w galerii 400 zł. Najczęściej na ubrania, biżuterię i sprzęt – wynika z badań ankietowych Silesia City Center. Nic więc dziwnego, że wolimy to robić bez świadków.

- Polacy lubią robić zakupy w nieskrępowany sposób. Bez współmałżonka, dzieci i ochroniarza chodzącego krok w krok za nami po sklepie. Wolimy także nie mieć świadków, którzy komentują nasze często bardzo spontaniczne i drogie zakupy. Już dziś 5 proc. z nas w ogóle nie kontroluje swoich wydatków podczas zakupów, a 11 proc. przyznaje wprost, że często robi zakupy dla swojej własnej przyjemności, nie oglądając się na komentarze przyjaciółek, męża czy syna – mówi Musialik.

Skoro seks, to sexy bielizna

Zdaniem naukowców z University of Westminster naszemu zakupowemu podnieceniu winne są hormony, które uaktywniają się podczas zakupów. Może dlatego też w badaniach First Magazine 4 na 10 kobiet mając do wyboru seks lub zakupy, wybrałoby to drugie. Ale to nie jedyne tego typu korelacje. Naukowcy coraz częściej określają zakupy jako substytut seksu. Ponad 50 proc. z 12 tys. Brytyjczyków przebadanych przez psychologa dr Arica Singmana odczuwało podniecenie na myśl o zakupie nowego produktu. Aż 19 proc. badanych zostało przez naukowca określonych, jako „zakupomaniacy”, z tej grupy 95 proc. stanowiły kobiety, dla których szczególnym zakupowym afrodyzjakiem są kosmetyki.

- Polacy podobnie jak Brytyjczycy czy Niemcy lubią swój hedonistyczny zakupoholizm, pod warunkiem, ze nie przybiera on skrajnej postaci. W naszej kulturze zdarza się on po raz pierwszy i dotyczy w dużej mierze kobiet poniżej 35 roku życia, czyli osób z grupy młodych, zdolnych, otwartych i lubiących luksus. To właśnie takie kobiety stanowią dziś aż 60 proc. klientek centrów handlowych. Są to kobiety dobrze zarabiające, dynamiczne, na wysokich stanowiskach. Dla nich zakup nowych butów, perfum czy torebki to nie planowany zakup, a przyjemność, którą mogą sprawić sobie same – śmieje się Musialik.