Podkreśla, że młodzież ma też utrudniony dostęp do antykoncepcji. – Młoda dziewczyna, dopóki nie osiągnie pełnoletniości, praktycznie nie może sama uzyskać recepty na pigułki antykoncepcyjne. Jeśli nastolatki nie chcą, żeby rodzice wiedzieli o tym, że rozpoczęły współżycie, raczej zrobią to bez zabezpieczenia niż poproszą w domu o pomoc w tym zakresie – zaznacza.

Wanda Nowicka z Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny ocenia, że do prowadzenia zajęć z zakresu edukacji seksualnej nie są przygotowani sami nauczyciele. Jak powiedziała, najczęściej zajęcia te prowadzone są przez osoby związane ze środowiskami konserwatywnymi, przez co wiedza, którą przekazują, jest niewiarygodna, a czasami nawet szkodliwa. – To konieczne, by młoda osoba, która stoi przed problemem związanym ze zdrowiem seksualnym, mogła uzyskać indywidualną poradę, a jeżeli sytuacja będzie tego wymagała – również pomoc, np. socjalną czy medyczną” – zaznacza Nowicka.

Sytuację dodatkowo pogarsza brak dostępu do psychologów w szkołach. – Na pięć milionów uczniów przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, w poradniach zatrudnionych jest siedem tysięcy specjalistów – alarmuje Jolanta Gałczyńska ze Związku Nauczycielstwa Polskiego. Statystyki są szczególnie niepokojące w przypadku gmin wiejskich i wiejsko-miejskich. Na przykład w Wielkopolsce, na 270 takich gmin działa tylko osiem filii poradni.

Andrzej Depko z Fundacji Promocji Zdrowia Seksualnego ocenia, że polska młodzież wie, jak podejmować kontakty seksualne, ale nie ma pojęcia o emocjonalnych aspektach życia seksualnego. – O tym powinna mówić edukacja seksualna, która – zgodnie z rekomendacjami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), której Polska jest sygnatariuszem – powinna wskazywać nie tylko na elementy biologiczne, ale na wszystkie elementy seksualności – podkreśla.

źródło: PAP