Dzisiaj, w okresie globalizacji i unifikacji, wrocławscy artyści ponownie starają się zdefiniować miejsca, w których żyją i tworzą. Odkrywając na nowo tożsamość miasta, nawiązują do artystycznych i naukowych tradycji miejsca, czerpią z wyjątkowego twórczego klimatu Wrocławia, wyłamując się z postępującego ujednolicenia. Stąd też wystawa SZTUKA SZUKA IQ. ARTYŚCI WROCŁAWIA. Inspiracją do przygotowania tej wystawy była, dla kuratorki Ewy Kraszewskiej, inteligencja. Motyw ten nie jest przypadkowy, ponieważ właśnie we Wrocławiu, 104 lata temu prof. William Stern stworzył wskaźnik IQ. Stern, ceniony w tamtym czasie podobnie jak Zygmunt Freud, Carl Jung czy Edyta Stein, przez lata był pomijany ze względu na swoje żydowskie pochodzenie. Dopiero od niedawna wszedł do oficjalnego kanonu nauki.

Ta wystawa, którą można oglądać w Narodowym Forum Muzyki w ramach programu sztuk wizualnych Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016, to sposób na podkreślenie niezwykłej idei Sterna. Stanowi ona również opowieść o tym, że dobra sztuka może być inteligentna i że warto nią grać o wizerunek i przyszłość miasta. Część dzieł pochodzi z kolekcji prywatnej, następne z pracowni artystów, a jeszcze inne z Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Niektóre dzieła zostały wykonane specjalnie z myślą o wystawie.

Wystawę można oglądać od 2 lipca do 11 września 2016 r.

Źródło: OWL PR

Wystarczy spojrzeć tylko na kilku naprawdę znanych ludzi z wysokim ilorazem inteligencji. Albert Einstein z powodu wysokiego ilorazu inteligencji omijał z daleka lekcje fizyki. Nie dlatego, że nie chciało mu się chodzić na te zajęcia, a dlatego, że podczas nich, w obrębie klasycznej wiedzy z fizyki, nie otrzymywał odpowiedzi na pytania, które ciągle sobie stawiał. Osoby o wysokich możliwościach intelektualnych dość wcześnie szukają interesujących problemów do rozwiązywania odpowiadających tym możliwościom. Prędzej czy później natrafiają na bariery, które muszą omijać w niestandardowy sposób. Trzeba również wziąć pod uwagę, że ludzie inteligentni nie zawsze są dobrze postrzegani przez otoczenie. Wynika to m.in. z ich wnikliwości i krytycyzmu.

Uzasadnione jest również ich dziwne zachowanie. Dobrym przykładem takiego zachowania są niecodzienne praktyki słynnego malarza, Pablo Picasso, który nosił zegarek na sznurku. Einstein wcale nie był lepszy, on z kolei chodził bez skarpetek.

Tę wyróżniającą się grupę postanowił zebrać angielski adwokat Lancelot Ware, który utworzył stowarzyszenie MENSA, czyli najsłynniejszą organizację zrzeszającą osoby o wysokim ilorazie inteligencji.

- Zauważył, że ludzie inteligentni są niekiedy nawet spychani na margines. Dlatego wymyślił MENSĘ, by mogli wspierać się w swoim własnym kręgu: dostarczać sobie doświadczeń, interpretować świat po swojemu - powiedział prof. Nosal.

Każdy z nas może rozwijać swoje IQ, bo nie znamy dokładnie swoich maksymalnych możliwości. Pod tym względem nie różnimy się od kogoś, kto skacze o tyczce, biega czy podnosi ciężary. Jeśli będziemy regularnie rozwiązywali np. łamigłówki logiczne, to rozwiniemy wyższy poziom możliwości intelektualnych, tylko że jest pewna granica dla tego rozwoju. Warunkują ją czynniki związane z funkcjonowaniem mózgu.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl