1. Mało ludzi, dużo przestrzeni

Islandia to kraj, w którym mieszka niecałe 390 tysięcy osób. Dla porównania – to mniej więcej tyle, ile w Gdańsku. Cała ta niewielka populacja rozsiana jest po wyspie, która ma powierzchnię większą niż Portugalia. To sprawia, że jadąc przez islandzkie bezdroża, godzinami można nie spotkać żywej duszy. Nie licząc owiec  ale do nich wrócimy za chwilę.

1. Reykjavik – stolica najbliżej bieguna północnego

Reykjavik to najbardziej na północ wysunięta stolica świata. Żyje w nim ponad dwie trzecie wszystkich mieszkańców kraju. To tu tętni życie kulturalne Islandii, ale jednocześnie wszędzie czuć bliskość natury – bo wystarczy 20 minut jazdy, by znaleźć się wśród pól lawowych, gór czy gorących źródeł.

1. Kraj bez armii

Islandia nie ma własnej armii. Nie ma też marynarki wojennej ani lotnictwa wojskowego. Bezpieczeństwo kraju spoczywa w rękach policji, straży przybrzeżnej oraz w ramach współpracy z NATO. To niezwykłe rozwiązanie w świecie, w którym wojsko jest standardem.

1. Energia prosto z ziemi

Islandczycy żyją praktycznie oraz w zgodzie z naturą. Ponad 99% energii elektrycznej pochodzi ze źródeł odnawialnych – głównie z hydroelektrowni i geotermii. Dzięki temu ogrzewanie domów jest tanie, a mieszkańcy mogą korzystać z gorącej wody płynącej prosto z wnętrza ziemi.

1. Najstarszy parlament świata

Islandzki parlament, Althing, został założony w 930 roku. Uznaje się go za najstarszy, nieprzerwanie działający parlament na świecie. Jego pierwsze zgromadzenia odbywały się pod gołym niebem, w malowniczej dolinie Þingvellir – miejscu, gdzie stykają się dwie płyty tektoniczne.

1. Islandia to naród książkoholików

Islandczycy to prawdziwi miłośnicy literatury. Statystyki pokazują, że jeden na dziesięciu mieszkańców kraju wyda w swoim życiu książkę. Co roku w grudniu odbywa się Jólabókaflóð – świąteczny zalew książek. Ludzie obdarowują się nimi na Boże Narodzenie, a potem spędzają wieczór czytając.

1. Nietypowe nazwiska

Na Islandii nie używa się nazwisk w naszym rozumieniu. Zamiast tego funkcjonują patronimy. Syn Jónasa to Jónasson, a córka – Jónasdóttir. W książce telefonicznej nie znajdziecie więc mieszkańców według nazwisk, lecz imion.

1. Wulkany pod stopami

Islandia to jeden z najbardziej aktywnych sejsmicznie krajów na świecie. Na wyspie znajduje się około 130 wulkanów, z czego kilkanaście jest czynnych. Erupcja Eyjafjallajökull w 2010 roku sparaliżowała ruch lotniczy nad całą Europą.

1. Koniki i owce – dumni mieszkańcy Islandii

Islandia słynie także ze swoich wyjątkowych zwierząt. Najbardziej rozpoznawalne są koniki islandzkie – niewielkie, ale niezwykle wytrzymałe. To jedna z najczystszych ras na świecie, bo od czasów wikingów nie wpuszcza się tu obcych koni, by nie zaburzyć genetyki. Co ciekawe, koniki te potrafią poruszać się specjalnym chodem zwanym tölt, który jest niezwykle wygodny dla jeźdźca. Drugim symbolem wyspy są owce – jest ich tu prawie dwa razy więcej niż ludzi. Latem pasą się swobodnie na górskich pastwiskach, a jesienią rolnicy organizują wielkie spędy, podczas których całe wioski pomagają sprowadzić stada z gór do zagrody.

1. Kraina wodospadów

Na Islandii znajduje się ponad 10 tysięcy wodospadów. Niektóre, jak Gullfoss – Złoty Wodospad – zachwycają złocistymi refleksami i tęczą, inne, jak Dettifoss, zadziwiają swoją siłą – to jeden z najbardziej potężnych wodospadów w Europie.

1. Kosmiczne krajobrazy

Islandzkie pola lawowe, czarne plaże i lodowe pustkowia wyglądają tak, jakby pochodziły z innej planety. Nic dziwnego, że to właśnie tutaj trenowali amerykańscy astronauci przed misjami Apollo. Kręcono tu też sporo produkcji filmowych, jak chociażby Gra o tron czy Interstellar.

1. Brak lasów

Dawniej wyspa była częściowo zalesiona, ale po przybyciu wikingów większość drzew wycięto na opał i budulec. Do dziś Islandia uważana jest za kraj niemal bez lasów – choć od lat prowadzi się programy zalesiania, to wciąż dominują tu gołe pola lawy i tundra.

1. Adresy bez ulic

W wielu miejscach nie istnieją klasyczne adresy. Poczta i tak trafia, bo listonosze znają mieszkańców. Zdarza się nawet, że na kopercie zamiast adresu narysowana jest mapka – i przesyłka dociera bez problemu.

1. Elfy i ukryty lud

Wielu Islandczyków wierzy w istnienie Huldufólk – ukrytego ludu. To elfy, które żyją w skałach i pagórkach. Drogi, które miałyby przeciąć ich siedliska, często omija się szerokim łukiem, by nie sprowadzić nieszczęścia.

1. Trolle zaklęte w skały

Według islandzkich wierzeń trolle nie znoszą światła dnia. Gdy promienie słońca dotkną trolla – ten zamienia się w kamień. Dlatego niezwykłe formacje skalne nad brzegiem oceanu, takie jak Hvítserkur, uznawane są za zastygłe sylwetki olbrzymów.

1. Czarownicy i czarownice

W XVII wieku także na Islandii odbywały się procesy o czary. Co ciekawe, w przeciwieństwie do większości Europy, tutaj częściej oskarżano mężczyzn niż kobiety. Na 21 straconych za praktykowanie czarnej magii, była tylko jedna kobieta.

Do dziś w muzeach można zobaczyć reprodukcje Galdrabók – księgi pełnej magicznych znaków i zaklęć.

1. Runiczna magia

Islandczycy wierzyli w moc tajemnych symboli – tzw. stave’ów. Rysowano je na przedmiotach, ubraniach czy ciele, by chroniły przed złem, dawały siłę lub przyciągały powodzenie. Najsłynniejszy to Ægishjálmur, czyli Hełm grozy – symbol odwagi.

1. Jólakötturinn – świąteczny kot

Legenda mówi, że w Boże Narodzenie po Islandii grasuje olbrzymi kot. Zjada tych, którzy nie dostali na święta nowych ubrań. Historia miała motywować ludzi do pracy – leniwi mogli skończyć w paszczy kota.

1. Trzynastu chłopców z gór

W grudniu dzieci odwiedza trzynastu świątecznych psotników – to Yule Lads, islandzki odpowiednik Mikołaja. Każdy z nich ma swoje imię i przyzwyczajenia, na przykład „Podglądacz okien” albo „Złodziej kiełbasek”. Przez 13 nocy zostawiają dzieciom prezenty w butach, a niegrzecznym – zgniłego ziemniaka.

1. Morze pełne potworów

Islandzkie sagi opowiadają o morskich bestiach – wielkich wężach i gigantycznych rybach. Choć do dziś nikt ich nie widział, stare mapy pełne są rysunków straszliwych stworzeń czających się w oceanicznych głębinach.

1. Skarb ukryty w Þingvellir

W Þingvellir – miejscu pierwszych zgromadzeń parlamentu – według legend ukryty jest skarb strzeżony przez węża. Skarb ten może znaleźć tylko odważny i czysty sercem, ale wielu, którzy próbowali, spotkał tragiczny los.

Islandia to kraj, gdzie fakty i legendy splatają się w jedną opowieść. Z jednej strony – nowoczesny, bezpieczny i ekologiczny. Z drugiej – przesycony mitami, w których elfy, trolle i magia są tak samo realne, jak dym unoszący się z wulkanu. To właśnie ta niezwykła mieszanka sprawia, że Islandia wciąga i urzeka każdego, kto ją odwiedzi.

Realizacja materiału: Grupa Medialna LIFESTYLE

Kierowniczka produkcji: Aneta Zadroga

Asysta: Magdalena Dzik Kordas

Redaktor: Michał Karaś, Łukasz Frydel

https://youtu.be/9d8-eoZGLuI?si=r7-pY3EC3MzFtfrf

Islandia – kraina lodu i ognia

Poznaj niezwykły kraj, w którym natura i mity splatają się w jedną opowieść. W tym filmie zabiorę Cię w podróż przez 21 fascynujących ciekawostek o Islandii – od faktów o wulkanach, wodospadach i energii geotermalnej, aż po baśniowe legendy o trollach, elfach i magicznych symbolach.

Dowiesz się m.in.:

• Dlaczego Islandia nie ma własnej armii
• Jak działa najstarszy parlament na świecie
• Ile owiec i koników żyje na wyspie
• Skąd wzięły się islandzkie nazwiska
• Co kryje się w opowieściach o trollach, elfach i czarownikach

To film o miejscu, gdzie rzeczywistość spotyka się z legendą – i gdzie każdy zakątek opowiada niezwykłą historię.

Jeśli marzysz o podróży na Islandię albo po prostu kochasz ciekawostki o niezwykłych krajach – ten film jest dla Ciebie!

Realizacja filmu: Grupa Medialna LIFESTYLE

Kierowniczka produkcji: Aneta Zadroga

Asysta: Magdalena Dzik Kordas

Redaktor: Michał Karaś, Łukasz Frydel

Muzyka: Journey

Muzyk: Oliver Hughes (Instrumental)(from Audiio)

#SukcesJestKobietą

#Islandia

Niedaleko stąd rozciąga się jezioro Mývatn, słynące z rojów owadów, które przyciągają tysiące ptaków. Wokół niego wyrastają czarne kratery i fantastyczne formacje lawowe Dimmuborgir, gdzie – jak wierzą mieszkańcy – trolle skamieniały, gdy nie zdążyły ukryć się przed słońcem.

Krajobraz północy pełen jest miejsc, które noszą w sobie echo dawnych wierzeń. Kanion Ásbyrgi, przypominający kształtem podkowę, miał powstać od kopyta Sleipnira, ośmionogiego konia Odyna. Z kolei w górach Tröllaskagi – „Krainie Trolli” – opowiada się o olbrzymie, który zaskoczony świtem zastygł w kamienną górę.

https://youtu.be/78-SAWZ-ksY?si=UJ65x1JrnM9uBi8h

Zatoka Skjálfandi, przy której leży miasteczko Húsavík, znane dziś jako stolica wielorybów, dawniej była miejscem, gdzie rybacy szeptem wspominali o hafgúfie – morskim potworze w kształcie olbrzymiego wieloryba, zdolnym zatapiać całe statki.

Nie sposób też zapomnieć o majestatycznym wodospadzie Dettifoss, najpotężniejszym w Europie, czy o polach geotermalnych Hverir, które bulgoczą i parują jak kraina nie z tego świata. To właśnie tu, zimą, niebo rozświetla się tańcem zorzy polarnej, a latem słońce niemal nie chowa się za horyzont.

Dalej na północny zachód, w sercu fiordów, leży Ísafjörður – niewielkie, lecz niezwykle malownicze miasteczko otoczone stromymi górami. Jego historia sięga XVII wieku, gdy działała tu jedna z pierwszych stacji handlowych. To miejsce znane jest z bogatej tradycji rybackiej – jeszcze dziś można odwiedzić Muzeum Morskie mieszczące się w drewnianych domach z XVIII wieku.

Ísafjörður stało się też kulturalnym centrum Fiordów Zachodnich: odbywa się tu festiwal muzyczny Við Djúpið, a także słynny festiwal muzyki klasycznej Ísafjörður Music Festival. Choć odległe i trudno dostępne, miasteczko zachwyca spokojem, otwartością mieszkańców i atmosferą końca świata, gdzie ocean i góry spotykają się w niemal teatralnym geście natury.

Północ Islandii pozostaje więc krainą na granicy – między światłem a mrokiem, między codziennością a baśnią. To przestrzeń, w której trolle, duchy i morskie potwory żyją obok ogrodów botanicznych, wodospadów i rybackich wiosek. I może właśnie dlatego jest tak wyjątkowa – bo nigdy nie wiadomo, czy za zakrętem drogi spotka nas surowy wiatr, czy dawna legenda.

Zapraszamy na wyprawę po północnej Islandii.

Realizacja: Grupa Medialna LIFESTYLE

Kierowniczka produkcji: Aneta Zadroga

Asysta: Magdalena Dzik Kordas

– Zaczęło się od depresji, miałam lęki i obsesje. Na przykład obsesyjnie myłam ręce, albo sprawdzałam, czy zamknęłam drzwi. Nie znałam języka islandzkiego, nie szło mi w szkole, nie miałam znajomych. Czułam się samotna, było mi bardzo ciężko…

Tak ciężko, że chciałaś zrobić ten ostateczny krok? – pyta redaktor SportowychFaktów.pl

– Miałam najgorsze myśli, zaczęłam czuć, że nie mam już innego wyboru… Gdyby moja mama w porę nie zabrała mnie do specjalisty, gdyby nie ona, to pewnie już by mnie nie było. Nie potrafiłam znaleźć w życiu żadnych plusów.

To nie był koniec. Cztery lata temu dziewczyna przeszła załamanie, choroba przybrała nową formę. 24-letnia dziś Hannah zaczęła słyszeć głosy, popadła w paranoję. Po długich, blisko rocznych obserwacjach, przepisywaniu niewłaściwych leków, lekarze stwierdzili, że cierpi na schizofrenię.

Dostała nowe proszki, rozpoczęła leczenie. W ośrodku rehabilitacyjnym w miejscowości Laugaras dowiedziała się o piłkarskiej drużynie FC Saeko (FC Psycho) z Reykjaviku – zespole tylko dla ludzi z problemami umysłowymi. Hannah próbowała nawet wcześniej różnych sportów, ćwiczyła judo, nawet hokeja. O futbolu nie myślała nigdy, bo ten akurat sport uważała za głupi. No bo, co mądrego może być w bieganiu w koło za piłką. Dała się jednak namówić, ktoś przekonał ją do wyjścia z domu, do tego że funkcjonowanie w takiej grupie jak drużyna piłkarska może jej pomóc. I wychodząc na boisko te wszystkie głosy, złe myśli może zostawić w domu. Hannah nie miała nic do stracenia, była gotowa spróbować wszystkiego, co tylko pomoże jej wrócić choć do namiastki normalnego życia. Treningi odbywały się dwa raz w tygodniu, drużyna jest koedukacyjna, nie ma znaczenia płeć, wiek, wygląd, forma fizyczna.

We wrześniu zespół dostał nagrodę UEFA Grassroots – to dział w piłkarskiej centrali poświęcony futbolowi amatorskiemu. UEFA doceniła Islandczyków za niezwykły projekt. Hannah została jedną z twarzy FC Saeko i całej kampanii #EqualGame. Na boiskach całej Europy piłkarze przed meczami prezentowali banery z tym hasłem.

UEFA nakręciła o 24-latce krótki film dokumentalny. – To hasło oznacza, że każdy może grać w piłkę, nawet ja. A przecież nie jestem jakaś wysportowana.

Dziewczyna nauczyła się, jak posadzić chorobę na ławkę rezerwowych. Nie na stałe, ale naprawdę kilka godzin bez paranoidalnych myśli jest w tym przypadku sukcesem. I poczucie, że to ona kontroluje życie, a nie choroba.

– Kiedy grasz, to jakbyś wychodził ze swojej głowy, zostawiasz ją. Piłka wyciągnęła mnie z domu, z nicnierobienia. W czterech ścianach tkwisz we własnym umyśle, słyszysz te głosy, one stają się nieznośne. Na boisku myślisz komu podać, gdzie pobiec, jak strzelić. I rozmawiasz z ludźmi o codziennym życiu. Nie tylko o problemach. Odkryłam, że ćwiczenie, rozwijanie się, sprawia mi radość.

Źródło: SportoweFakty.WP.pl

Nowa Zelandia nie każdemu się spodoba, nie ma tam praktycznie ciekawych miast, nie przetrwała jakaś egzotyczna dla nas kultura, ale my kochamy krajobraz,a ten jest tam bardzo zróżnicowany i zdecydowanie rewelacyjny. Azja zachwyca głównie kulturą, stylem życia i choć na krajobrazy nie można tam narzekać, to jednak kojarzy nam się z urokliwym zgiełkiem i tłumami Azjatów. Islandia to bardzo dziwne miejsce, z jednej strony depresyjne, ale jednocześnie wspaniałe wizualnie. Bardzo chcę tam wrócić. Jesteśmy na etapie próbowania różnych miejsc, rozmawiamy z ludźmi podróżującymi i jedno, co jest pewne, to fakt, że każdy szuka w podróżach czegoś innego…

Jakub Cegielski