Języki obce, a sprawa polska – sprawdziliśmy, jak jest

Badanie zostało przeprowadzone pod koniec listopada 2020 przez SW Research na zlecenie ESKK. Zrealizowano je na reprezentatywnej grupie ponad tysiąca Polaków, którzy są w różny sposób aktywni zawodowo (mają stałe zatrudnienie, pracują dorywczo czy prowadzą działalności gospodarcze). Badana grupa została także zróżnicowana pod kątem wykształcenia, zarobków oraz miejsca zamieszkania. Okazuje się, że pomimo ponad 16 lat, które mijają od wejścia naszego kraju w struktury Unii Europejskiej oraz znacznego otwarcia się polskiego biznesu na rynki zagraniczne, z naszą znajomością języków obcych wcale nie jest najlepiej. Wygląda na to, że tych, którzy znają język obcy w stopniu zaawansowanym (15,9%) oraz tych, którzy nie znają go w ogóle (14,7%) jest niemal tyle samo. Cała reszta przebadanej grupy reprezentatywnej to osoby, które znają język obcy na poziomie podstawowym (38,5%) oraz średniozaawansowanym, czyli takim, który umożliwia komunikację (36,3%).

Nie jest to zatrważający wynik, choć warto także zauważyć, że, opierając się na przeprowadzonym badaniu, nie mamy na rynku wielu specjalistów językowych. Osób z zaawansowaną znajomością języka obcego jest w Polsce jak na lekarstwo – to nawet nie jedna piąta całej populacji. Jak wypadamy na tle innych państw? Dane Eurosatu za 2016 rok pokazują, że mamy silną konkurencję: przykładowo Norwegowie znają biegle język obcy aż w 46,2%, Austriacy w 35,8%, a Duńczycy w 41,1%. Nieco gorzej jest z biegłą znajomością języków u Włochów (10,8%), Czechów (11,8%) czy Anglików (22%). Dane zgromadzone przez ESKK na przestrzeni ostatnich lat wskazują z kolei, że z roku na rok udział osób decydujących się na realizowanie kursów na poziomie zaawansowanym zwiększa się, jest to jednak nadal niewielki procent. Przykładowo w 2020 roku osób aspirujących do poziomu zaawansowanego było 10,58% jeżeli chodzi o język angielski, 2,90% w języku niemieckim czy 4,80% w języku francuskim. Poprzedni rok to kolejno dane: 8,17%, 2,99% oraz 4,42%.

Nasza systematyczność w nauce również pozostawia wiele do życzenia: niespełna 25% przebadanych przez SW Research uczy się języka obcego krócej niż 2 lata, 23,5% zamyka okres szlifowania umiejętności w przedziale od 3 do 5 lat, niemal 27% ankietowanych doskonali swój język już powyżej 5-ciu lat. Aż jedna czwarta z nas zakończyła z kolei swoją językową edukację wraz z końcem szkoły.

Języki obce w pracy

Większość z przebadanych osób albo nie uczy się i nie planuje nauki języków obcych (33,2%), albo chciałaby się ich nauczyć, ale twierdzi, że nie ma na to czasu lub pieniędzy (33,3%). Te dane wyjątkowo zaskakują biorąc pod uwagę fakt, że aż 48,5% z nas zdecydowanie deklaruje, że nauka więcej niż jednego języka obcego pozytywnie wpływa na nasze zarobki. Dlaczego zatem tych języków się nie uczymy? A może po prostu w siebie nie wierzymy? Tych, którzy aktualnie uczą się języka obcego (20,3%) lub w najbliższym czasie rozpoczynają kurs (13,1%) jest łącznie nieco ponad 33%. Jest to o połowa mniej w stosunku do tej części z nas, która chciałaby się języków uczyć, ale nie potrafi w sobie odnaleźć motywacji, żeby rozpocząć kurs. ESKK dodaje, że na przestrzeni ostatnich 30 lat, oraz przekroczonego miliona studentów w trakcie tego czasu, studentów uczących się więcej, niż jednego języka jest niewielu. To niespełna 60 tysięcy kursantów, co daje zaledwie 7% całej grupy.

- Dziś edukacja językowa jest naprawdę bardzo szeroko dostępna, szczególnie w porównaniu do innych szkoleń, kursów, studiów podyplomowych itp. Dzięki najnowszym technologiom i kursom online kształcenie językowe jest także stosunkowo mało kosztowne. Warto także zauważyć, że języków można się bardzo skutecznie uczyć w takiej właśnie w formule, czego niestety nie można powiedzieć o innych kategoriach samokształcenia, np. zawodowego. Taka forma nauki, przy odrobinie systematyczności potrafi przynieść naprawdę świetne efekty w niedługim czasie. Warto też pamiętać, że nie trzeba dysponować specjalnym talentem, by opanować język w stopniu komunikatywnym – to mit, który zniechęca wielu z nas. Co prawda możemy różnić się od siebie tempem i łatwością jego przyswajania, ale z całą pewnością komunikatywna znajomość języka obcego jest w zasięgu ręki każdego z nas – komentuje Karolina Lewandowicz-Koszlajda, Dyrektor Marketingu ESKK.

Może należy jednak odwrócić pytanie i zastanowić się, czy języki obce są nam w ogóle w pracy potrzebne? Okazuje się, że tak. Nieco ponad jedna trzecia z nas (35,2%) używa w pracy języka obcego, w 81,6% jest to język angielski. Następne miejsca to kolejno język niemiecki, rosyjski oraz włoski. Z kolei aż 39,5% z nas używa w pracy drugiego języka obcego (najczęstszymi drugimi językami są: niemiecki, angielski oraz rosyjski).

Języki są nam zatem potrzebne. Być może nawet bardziej potrzebne niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka – nie wiemy bowiem, czy odsetek osób deklarujących posługiwanie się językiem obcym w pracy (35%) wynika z takiego właśnie zapotrzebowania rynkowego, czy może jest odzwierciedleniem naszych umiejętności. Jedno jest jednak pewne – znajomość języków obcych traktujemy jako solidną inwestycję w swoją karierę i wysokość wypłaty. Coś jednak hamuje nas przed jej realizacją.

Co na to pracodawcy?

Aż 67,9% badanych twierdzi, że znajomość języków obcych na ich stanowisku nie była wymagana (miejmy w pamięci fakt, że niemal połowa z nas jest przekonana, że znajomość więcej, niż jednego języka obcego wpływa na wysokość zarobków). 13% respondentów odpowiada z kolei, że znajomość języka była wymagana, ale w praktyce używana jest bardzo rzadko. Jedynie 12,1% z nas twierdzi, że pracodawca wymagał językowych umiejętności i w praktyce są one często w użyciu. Co zastanawiające – tylko 7% badanych regularnie i na co dzień pracuje w języku obcym. Być może języki obce nie są zatem tak wielkim „towarem deficytowym”?
Ogłoszenia o pracę umieszczane na największych w Polsce portalach rekrutacyjnych nie pozostawiają jednak wątpliwości. Już na pierwszy rzut oka widać, że wymóg dotyczący znajomości języka obcego na różnych poziomach zaawansowania, jest bardzo częstym ich elementem. Sporo widać także ogłoszeń zredagowanych już w języku obcym, najczęściej angielskim lub niemieckim. Warto również dodać, że znajomość języka obcego w ogłoszeniach pojawia się nie tylko w przypadku rekrutacji pracowników wyższego szczebla, ale także na niższych stanowiskach. Nawet jeżeli po otrzymaniu pracy nie używamy zatem swoich zdolności językowych, to są nam one często niezbędne, by tę pracę dostać.

Niestety, z badania wynika także, że tylko 15,5% pracodawców dofinansowuje naukę języków obcych dla swoich pracowników. A dziś, szczególnie w dobie pandemii, może okazać się to prostsze niż kiedykolwiek wcześniej. Bogactwo i finansowa przystępność kursów online sprawia, że edukacja językowa może stać się nie tylko ważną kwestią rozpatrywaną pod kątem działań z zakresu employer branding, ale także konkretnym profitem i odpowiedzią pracodawców na potrzeby pracowników znajdujących się na home office.

- Paradoksalnie lockdown może stać się świetną okazją do tego, żeby „odczarować” naukę języków obcych we własnym zakresie. Mamy dziś wszyscy zdecydowanie większe doświadczenie w funkcjonowaniu w przestrzeni online. Zdążyliśmy już sobie udowodnić, że jesteśmy tak samo skuteczni w realnej rzeczywistości, jak i w tej wirtualnej. W ESKK odnotowaliśmy spory wzrost zainteresowań kursami językowymi w drugim kwartale 2020 odnotowaliśmy aż 40% więcej logowań do naszej platformy e-learningowej oraz aż o 74% więcej aktywności edukacyjnych, na które składają się m.in. odtworzenia lekcji online, uruchomienia audiobooków czy realizowanie testów. Oznacza to, że brak czasu czy ogólne zabieganie może być realną przyczyną, dla której z kursów rezygnujemy. Wiemy też, że wyjątkowo skutecznym motywatorem są pracodawcy, którzy coraz częściej decydują się finansować lub dofinansowywać naukę swoich pracowników. Także w tym wypadku formuła online niesie wiele korzyści, jak np. brak potrzeby ustalania jednego terminu, który pasuje wszystkim uczestnikom kursu czy wgląd do postępów w nauce. Takie działania stały się też ciekawym pomysłem na „home office” i formą wsparcia dla wszystkich tych zatrudnionych, którzy przebywając w domu więcej, niż zwykle wreszcie mają czas i energię na to, by zainwestować w swoje językowe umiejętności – dodaje Magdalena Szajbe, Dyrektor Zarządzający ESKK.

By używać, trzeba rozumieć

Pouczenie, przestroga, morał, ogólna myśl, aforyzm – polskie powiedzenia mają różne cele. Są przekazywane z pokolenia na pokolenie i zawierają wskazówki, jak postępować w życiu, a czasem nawet nakazują pewne działania…

Przysłowia to sposób na definiowanie i zrozumienie świata. W tradycyjnych społeczeństwach najistotniejszą treścią życia była praca, dlatego wiele z nich dotyczyło tej części aktywności (np. „chłopa poznasz przy robocie, a pana przy stole”) – mówi dr Tomasz Marcysiak, socjolog. – Sens ciężkiej pracy na gospodarstwie był wyjaśniany przez sumienność, którą mierzono ilością wylanego potu i miarą niezmarnowanego czasu. Chłop więc nie musiał się kształcić, kiedy utrwalano mu w świadomości powiedzenia: „baba potrzebuje gospodarza a nie pisarza” i „chłop się rodzi filozofem, a pan się musi uczyć” – dodaje dr Tomasz Marcysiak.

Przysłowia także wzbogacają wypowiedź, sprawiają, że jest bardziej trafna i pokazują, że mówiący ma szerokie horyzonty. Ponadto przekaz staje się atrakcyjniejszy dla słuchacza. Czasem powiedzenia używane są tak często w codziennych sytuacjach, że gubimy właściwe znaczenie danego zwrotu. Interpretujemy je źle, więc rozmówca do końca nie jest w stanie odczytać naszej intencji.

Które przysłowia źle rozumiemy lub używamy błędnie?

„Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki” – część osób interpretuje to powiedzenie w taki sposób, że nie warto wracać do np. zakończonego kiedyś związku, wcześniejszej pracy. W rzeczywistości powiedzenie to oznacza, że „rzeka nigdy nie będzie taka sama” – wszystko się zmienia, wszystko płynie.

„Bogiem a prawdą” – często wplątywane jest pomiędzy te wyrazy słowo „między”, w rzeczywistości jednak „Bóg = prawda”, co rozumiemy jako „mówiąc szczerze”, „prawdę mówiąc”. Mówiący zapewnia o tym, że kieruje się prawdą, powołując się na Boga.

„Pieniądze nie śmierdzą” – to sformułowanie nie oznacza, jak niektórzy sądzą, że z chęcią przyjmiemy każdą ilość pieniędzy. Powiedzenie mówi, że nieistotne jest źródło zarobku, a sam zarobek. Autor tego zwrotu, rzymski cesarz Wespazjan, zademonstrował to swoimi działaniami – w czasie kryzysu finansowego opodatkował publiczne toalety.

Przysłowia w innych językach

Także w innych krajach wypowiedzi są urozmaicane ciekawymi zwrotami. Nie próbujmy ich jednak dosłownie tłumaczyć na nasz język! Na dane powiedzenie bardzo często wpływa kultura, region, tradycja oraz historia, więc przekładanie ich na inny język często gubi sens. Podobnie wygląda to także w przypadku „zwykłych” zdań i sformułowań niebędących przysłowiem.

– Bardzo częstym błędem podczas nauki języka obcego są tak zwane kalki językowe, czyli dosłowne tłumaczenie danych zwrotów. Część z nich swobodnie używamy, a są niepoprawne. Przykładem jest zwrot „dedicated to” (przeznaczony dla…, skierowany dla…). W języku polskim niektórzy tłumaczą „dedykowany dla… np. przedsiębiorców, profesjonalistów”. Jest to błąd i typowa kalka językowa zarazem – tłumaczy Katarzyna Grabiec-Clark, ekspertka językowa z aplikacji do nauki języków obcych.

W przypadku przysłów mamy do czynienia z całym zdaniem i to jeszcze niosącym dodatkowy sens bądź morał. Dlatego też jedno słowo może sprawić, że rozmówca nas nie zrozumie. Prezentujemy kilka powiedzeń w języku angielskim i niemieckim, które brzmią inaczej niż polskie, a ich sens jest bardzo zbliżony:

„W marcu jak w garncu” czyli „March comes in like a lion, and goes out like a lamb”

dosłowne tłumaczenie: „Marzec przychodzi jak lew i wychodzi jak baranek”

„Kłamstwo ma krótkie nogi” czyli „A lie has no legs”

dosłowne tłumaczenie: „Kłamstwo nie ma nóg”

„Kiedy wejdziesz między wrony zaczniesz krakać tak jak one” czyli „When in Rome do as the Romans do”

dosłowne tłumaczenie: „Będąc w Rzymie, czyń jak Rzymianie”

„Mądry Polak po szkodzie” czyli „Durch Schaden wird man klug”

dosłowne tłumaczenie: „Przez błędy, człowiek staje się mądry.”

„Co z oczu to z serca” czyli „Aus dem Augen, aus dem Sinn”

dosłowne tłumaczenie: „Co z oczu to z myśli.”

„Cicha woda brzegi rwie” czyli „Stille Wasser sind tief”

dosłowne tłumaczenie: „Ciche wody są głębokie.”

Jak to mawia polskie przysłowie: „Co kraj, to obyczaj”. Dlatego też powiedzenia należy traktować jako część tradycji narodowej i, jeśli nie mamy pewności co do ich znaczenia, nie używać ich w nadmiarze. Bowiem, chcąc wypaść lepiej, możemy uzyskać odwrotny skutek!

Źródło: informacja prasowa dotrelations.pl

Trzeba być wariatem, żeby chcieć nauczyć się polskiego
Bilal Satici pochodzi z Turcji i mieszka w Polsce od listopada 2013 roku. Jest przewodnikiem i tłumaczem, a poza tym pracuje w korporacji zajmującej się IT. Języka polskiego uczy się od 13 lat. – Zawodowo zacząłem posługiwać się polskim po 5 latach nauki. W tym momencie swój poziom oceniam na B2 lub C1 – wyjaśnia Bilal. W jego opinii na opanowanie języka germańskiego czy romańskiego potrzebujemy dwa lub trzy razy mniej czasu niż w przypadku polskiego.

– Najtrudniejsze dla mnie było słowo “wywoływać” oraz każde inne, w którym występowało “w” oraz “ł”. Poza tym odmiana wyrazów według kilku zasad naraz, a także cała seria wyjątków gramatycznych – te elementy sprawiły najwięcej kłopotów. Trzeba być ambitnym wariatem podczas nauki tego języka – dodaje.

Czasami robię urokliwe “klapsy”
Arina Ispolatova 6 lat temu przyjechała do Polski z Kijowa po to, aby studiować turystykę i rekreację. Jednocześnie rozpoczęła pracę. Obecnie jest kierowniczką salonu z butami, a w międzyczasie zajmuje się stylizacjami i aktorstwem.

Języka zaczęła uczyć się 7 lat temu, na rok przed studiami. – Najwięcej kłopotów sprawiają mi końcówki i ortografia. Często też pomijam słówko „się”, a czasami robię „urokliwe klapsy” jak na to mówią moi przyjaciele. Ostatnio na egzaminie z prozy zamiast „okrucieństwo”, powiedziałam „okruszeństwo” od okruszka – mówi Arina.

Karnet na siłownię sam formy nie zrobi
Marta, polonistka i nauczycielka języka polskiego jako obcego, wymienia trzy najważniejsze przyczyny rozpoczęcia przygody z językiem polskim. Przede wszystkim: lepsze odnalezienie się na rynku pracy. Możliwość swobodnej komunikacji zwiększa na to szanse. Po drugie: chęć pozostania w Polsce na dłużej lub na stałe, kiedy to myśl o powrocie jest porzucana, mimo że wcześniej plany były zupełnie odwrotne. Jedna z najczęstszych przyczyn to miłość: rodzina, partner lub partnerka pochodzący z Polski lub pojawienie się dzieci. Wtedy to znajomość języka okazuje się koniecznością.

Szacuje się, że, aby osiągnąć poziom C1 w ogólnym ujęciu potrzeba 700-800 godzin nauki. – Oczywiste jest to, że samo “siedzenie” na kursie nie wyprowadzi nas na zaawansowany poziom, tak jak zakupienie karnetu na siłownię nie zbuduje kondycji – wyjaśnia Marta. Zaznacza też, że poziom C2 jest możliwy do osiągnięcia, ale wielu Polaków mogłoby egzaminu nie zdać.

W tym szaleństwie jest metoda
Recepta na sukces w nauce języków jest prosta. To odpowiednia motywacja w połączeniu z systematycznością. Jedni wolą uczyć się przez 45 minut w otoczeniu osób na tym samym poziomie, a drudzy wybierają innowacyjne rozwiązania, które potrafią wkomponować w napięty plan dnia.

Badania naukowe dowodzą, że nasza możliwość koncentracji i zapamiętywania zdecydowanie się pogarsza po upływie mniej więcej 15 minut. Dlatego czas, który poświęcamy na naukę, ma ogromne znaczenie. I powinien być spożytkowany we właściwy sposób.

Bardzo dużym ułatwieniem podczas nauki języka jest też przebywanie w gronie osób, które się nim posługują i brak lęku przed uczestnictwem w rozmowie. Błędy popełnia każdy, więc najważniejsze, aby się ich nie bać i dzięki nim uczyć się czegoś nowego.

źródło: materiały prasowe nadesłane przez Dotrelations.pl

Oto, co Pani Aleksandra Bacańska i Pan Fabian Lesner, wiceprezes Highline, mówią o swojej marce:

„Highline jako jedyna firma w Polsce opracowała system nauki języka obcego w 6 miesięcy ze 100%-ową gwarancją wyniku. Jeśli nie uda się osiągnąć tego wyniku – zwracamy całość kosztów.

Wspieramy firmy i osoby indywidualne w zakresie nauki języków oraz tłumaczeń, z takich branż jak transportowa, produkcyjna, medyczna czy prawnicza.

Highline – Training & Translation

15 lat doświadczenia

60 wykwalifikowanych specjalistów”.

Po więcej informacji o działalności naszej Bohaterki zapraszamy tutaj:

https://highline.com.pl/

https://www.facebook.com/Highline.Language.Services

https://www.instagram.com/highline.languages/

https://www.youtube.com/@aleksandrabacanska8055

Fot. Prywatne archiwum Bohaterki

Materiał powstał w ramach projektu KONESERKI SUKCESU.

Small talk jest szczególnie istotny w krajach anglojęzycznych. To tam często pada sławetne „How are you?”, czyli „Jak się masz?”. W Polsce ten zwrot po polsku jest słyszalny raczej rzadko, a najczęściej od obcokrajowców, którzy dosłownie tłumaczą grzecznościowe pytanie z języka angielskiego. Polacy z kolei nie zawsze potrafią swobodnie na nie odpowiedzieć.

Sondaż przeprowadzony na zlecenie popularnej aplikacji do nauki języków obcych, na reprezentatywnej grupie 1010 respondentów pokazał, że 30% osób nie lubi i nie czuje się komfortowo, prowadząc small talk. Z drugiej strony podobny odsetek pytanych przyznaje, że jest to naturalne i lubi to robić. Warte podkreślenia jest to, że aż 42% nie wie, jak odpowiedzieć na to pytanie. Czy można wyciągnąć wniosek, że może nie do końcu rozumiemy, o co w small talku chodzi?

– Dla niektórych osób prowadzenie small talków to codzienność zawodowa. To właśnie na tej umiejętności zbudowali swój biznes. Zagajenie rozmowy, poznanie potrzeb swojego rozmówcy oraz sprzedaż jest oparta na takiej rozmowie. Ale podejście do small talków związane jest z uwarunkowaniami kulturowymi, jak i osobistymi przekonaniami. Dla jednych jest to zbyteczna gadka szmatka, a dla innych sposób na poznawanie ludzi i nawiązywanie kontaktów społecznych. Ale prowadzenia small talków można się nauczyć, ponieważ jest bardzo intuicyjne. Wymaga od nas taktu, empatii, uważności i otwarcia na drugą osobę – mówi dr Iwona Tyrna-Łojek, ekspertka ds. komunikacji w Wyższej Szkole Bankowej w Chorzowie.

Komu łatwiej mówić o niczym?
Jak się okazuje, to młodsze pokolenie ma mniej problemów z prowadzeniem small talku. Taka rozmowa jest naturalna dla 40% pytanych w wieku do 20 lat i niemal dla 43% w przedziale 25–34 lat. Z kolei w grupie 50+ tylko 18,7% respondentów odpowiedziało, że lubi rozmowę o niczym i czuje się dobrze, przeprowadzając ją. – Młodsi mogą mieć większa swobodę w takiego typu rozmowach. Jest to spowodowane tym, że grupa ta częściej i intensywniej komunikuje się poprzez komunikatory online, gdzie czasem dyskusje nie są aż tak merytoryczne. Starsi wolą chwycić za telefon i przedyskutować daną sprawę. Oczywiście nie jest to reguła, a pewnie uogólnienie – mówi Katarzyna Grabiec-Clark z popularnej aplikacji do nauki języków obcych.

Pewna prawidłowość była też widoczna, biorąc pod uwagę wykształcenie i dochód. Im wyższy poziom skończonej edukacji, tym więcej ankietowanych przyznawało, że lubi przeprowadzać small talk i czuje się z tym komfortowo. Podobnie sytuacja kształtuje się w przypadku dochodów – im wyższy dochód, tym wyższy odsetek procentowy Polaków przyznających, że taka rozmowa nie jest dla nich problemem.

Temat rozmowy o niczym to…
Jeśli chodzi o wachlarz tematów, to jest on bardzo szeroki. Należy pamiętać, że nie ze wszystkimi porozmawiamy o wszystkim. Zgodnie z sondażem najczęściej poruszanym tematem podczas rozmowy o niczym jest pogoda. Ponad połowa ankietowanych (57,3%) wskazała tę odpowiedź. Drugie miejsca na podium zajęła tematyka związana z czasem wolnym i rozrywką. Tę odpowiedź wskazało 43,6%. Natomiast częściej niż co trzeci pytany postawił na życie rodzinne i prywatne (33,6%). Na dalszych pozycjach znalazła się praca, ale także polityka, gospodarka i ekonomia oraz podróże. Pytani mogli zaznaczyć więcej niż jedną odpowiedź.

– Small talk powinien dotyczyć tematów neutralnych, a przekaz pozytywny jest zawsze tutaj priorytetem. Nie zawsze trzeba kurczowo trzymać się naszego pomysłu na temat rozmowy, bo może on wyjść dopiero w trakcie nawiązywania kontaktu. Ważne jest, aby dobrze zagaić rozmowę, aktywnie słuchać, powstrzymać się od oceniania drugiej osoby, jak i skupić swoją uwagę na rozmówcy. Dobrym sposobem nawiązania pierwszej rozmowy jest po prostu obdarzenie uśmiechem naszego rozmówcy, obserwowanie jego reakcji oraz mowy ciała. Jeżeli odwzajemni nasz uśmiech, spojrzy w naszą stronę, to znak, że możemy działać. Warto pamiętać, że na samym początku łatwiej też jest utrzymywać small talk niż go inicjować, ale właśnie to nas uczy prowadzenia takich konwersacji – mówi dr Iwona Tyrna-Łojek.
Czy takie konwersacje są potrzebne?

Jak dowiodło badanie, small talk nie jest naturalny dla wszystkich Polaków i nie wszyscy czują się dobrze, przeprowadzając taką rozmowę. Powodów może być wiele – nie jest to zakorzenione w naszej kulturze, nie jesteśmy tak otwartym i rozgadanym narodem czy po prostu wynika to z osobowości poszczególnych jednostek. Pewne jest jednak to, że co drugi Polak (49,5%) uważa, że small talk jest potrzebny i przydatny. Odmiennego zdania jest co piąty pytany. Nadal jednak duży odsetek (31,5%) nie ma opinii na ten temat. Czy z biegiem czasu otworzymy się bardziej na taką rozmowę i będziemy częściej ją przeprowadzać?

źródło i fot.: informacja prasowa dotrelations.pl

Przypomnijmy, że do wygrania były:

* Roczny kurs angielskiego dla średnio zaawansowanych (e-podręczniki i nagrania do lekcji, program do nauki słówek, materiały video, opieka nauczyciela, interaktywny kurs ONLINE, audiobook).

* Roczny kurs dowolnego języka obcego dla początkujących.

Poprosiliśmy, byście opisali nam krótko swoją wymarzoną podróż, w którą wybierzecie się, jak tylko będzie to możliwe i bezpieczne. Musimy przyznać, że zaskoczyliście nas zarówno zainteresowaniem konkursem, jak i Waszymi wymarzonymi destynacjami! Ostatecznie, po długich naradach podczas kolegiów redakcyjnych, wybraliśmy dwie zwyciężczynie.

Zwyciężczyni Aleksandra:

Nie mam jednej wymarzonej destynacji podróży, pozwolę więc napisać o pierwszej trójce. Bardzo, ale to bardzo chciałabym zobaczyć Nową Zelandię, Hawaje i Moskwę!

Nową Zelandię dlatego, że, jak wiadomo od lat, to kraina czarów, magii, wróżek, Hobbitów i cudownych zaklęć. A także niesamowitej i przepięknej przyrody, gór, zieleni, niezwykłych szklaków! No i jest praktycznie na końcu świata, a tam zawsze chciałam dotrzeć!

Hawaje dlatego, że jako dziecko oglądałam dużo filmów, gdzie wszyscy zakochani wyruszali tam na najpiękniejsze wakacje życia i chciałabym sprawdzić, czy rzeczywiście wyspy wulkaniczne należące terytorialnie do USA są aż tak warte grzechu.

A Moskwa? Chyba po to, by zobaczyć na własne oczy najbardziej skontrastowane miasto świata i poszukać w zaułkach, czy aby nie czai się tam gdzieś charakterny Bahemot w kraciastej marynarce w towarzystwie tajemniczego dżentelmena w meloniku, spacerującego ulicami tej niezwykłej stolicy. No i może spotkałabym gdzieś Małgorzatę z bukietem żółtych kwiatów?

Zwyciężczyni Dagmara:

Kraj, o którym marzę, aby go kiedyś odwiedzić to Australia. Zaczęło się od książek z Tomkiem Wilmowskim i wszelkiego rodzaju książek dziecięcych i młodzieżowych, bo kiedy moje marzenie się rodziło, to były czasy, gdy głównie z książek poznawałam inne kraje i ich kulturę. Wyobraźnią dziecka, a później nastolatki, przeżywałam to, co widziałam i czułam na kartach każdej z nich.

Zobaczyć kolorowe papugi, misie koala czy kangury, zobaczyć – już nie na filmie, ale na własne oczy, jak rośnie scrub czy eukaliptus…

Jedno z moich marzeń życiowych już spełniłam, była to wyprawa do Nowego Jorku prawie dwa lata temu. To miasto, jego wizja, legenda, urok – była to wielka miłość, która domagała się spełnienia od lat. W związku z tym, że to marzenie udało mi się spełnić, kolejne pojawiły się w kolejce.

Czekam na czas, gdy znów będzie można bezpiecznie podróżować i… może to będzie właśnie moja Australia. Bardzo w to wierzę, mimo, że wydaje się totalnie nierealne, tak jak ta podróż do NYC jeszcze 2 lata temu. A jednak, wtedy się udało, uda się i kolejny raz!

Wszystkim uczestniczkom i uczestnikom ogromnie dziękujemy za wspólną zabawę. Mamy nadzieję, że choć na chwilę daliście się porwać marzeniom o podróżach i że te marzenia pomogą Wam przebrnąć przez najbliższe, zapewne niełatwe tygodnie. Nagrodzonym serdecznie gratulujemy! Ze zwyciężczyniami skontaktujemy się mailowo!

Nie od dziś wiadomo, że znajomość języków obcych przydaje się w pracy i wpływa na wyższe i bardziej atrakcyjne zarobki. Nieco ponad jedna trzecia z nas (35,2%) używa w pracy języka obcego, w 81,6% jest to język angielski. Następne miejsca to kolejno: język niemiecki, rosyjski oraz włoski. Z kolei aż 39,5% z nas używa w pracy drugiego języka obcego (są nimi: niemiecki, angielski oraz rosyjski).

Języki obce przydają się również w trakcie podróżowania! Czekając zatem na otwarcie granic i koniec pandemii, zapraszamy Was do zabawy, w której nagrodami są firmowane przez ESKK kursy:

1. Roczny kurs angielskiego dla średnio zaawansowanych (e-podręczniki i nagrania do lekcji, program do nauki słówek, materiały video, opieka nauczyciela, interaktywny kurs ONLINE, audiobook).

2. Roczny kurs dowolnego języka obcego dla początkujących.

Wystarczy, że opiszecie nam krótko swoją wymarzoną podróż, w którą wybierzecie się, jak tylko będzie to możliwe i bezpieczne, wyślecie ten opis na adres projekt.sukces@gmlifestyle.pl do 3 marca 2020 roku (w tytule wiadomości proszę wpisać: KONKURS JĘZYKOWY ESKK). Redakcja wybierze z nadesłanych wiadomości 3 najbardziej inspirujące, które nagrodzimy kursami językowymi!

Paradoksalnie lockdown może stać się świetną okazją do tego, żeby „odczarować” naukę języków obcych we własnym zakresie. Mamy dziś wszyscy zdecydowanie większe doświadczenie w funkcjonowaniu w przestrzeni online. Zdążyliśmy już sobie udowodnić, że jesteśmy tak samo skuteczni w realnej rzeczywistości, jak i w tej wirtualnej. Wykorzystajmy więc ten czas, by zdobyć nowe umiejętności, które przydadzą nam się w przyszłości!

O ESKK:

Od 30 lat kursy ESKK do samodzielnej nauki języka pokonują ograniczenia wynikające z braku czasu, dostępu do odpowiednich szkół i atrakcyjnych pomocy naukowych.

ESKK oferuje metody kształcenia na odległość wszystkim zainteresowanym podniesieniem kwalifikacji zawodowych bądź rozwojem własnych zainteresowań.

ESKK gwarantuje wysoki poziom merytoryczny kursów:

- materiały opracowywane przez kadrę fachowców w danych dziedzinach

- nowatorskie programy nauczania dostosowane do potrzeb rynku

- każdy student jest „jedyny w klasie” – sam wybiera tempo, w jakim będzie się uczył

- zapewniona opieka osobistego nauczyciela

Polacy boją się najbardziej
Strach oraz stres to emocje, które w naturalny sposób towarzyszą nam przez całe życie. Ich obecność jest potrzebna – często ostrzegają nas przed niebezpieczeństwem lub wskazują, że dane wydarzenia czy decyzje mogą nie być dla nas korzystne. Jednak to jak często i intensywnie się stresujemy w dużej mierze zależy także od naszego nastawienia oraz od umiejętności obiektywnej oceny sytuacji. Z badania przeprowadzonego przez IPSOS dla Babbel wynika, że w Polsce stres bardzo często towarzyszy nam także podczas nauki języka. A konkretniej: denerwujemy się próbami mówienia w języku innym, niż rodzimy. Wśród przebadanych krajów to właśnie w Polsce strach związany z mówieniem i błędnym akcentem jest największy.

Badanie zostało przeprowadzone w grudniu 2019 roku w 8 krajach (Kanada, Francja, Niemcy, Włochy, Polska, Hiszpania, Wielka Brytania i USA) za pomocą wywiadów internetowych. Grupą docelową byli kobiety i mężczyźni w wieku od 18 do 65 lat z co najmniej umiarkowanym stopniem zainteresowania nauką języków obcych.

Wyniki badania wskazują, że wśród wszystkich ośmiu krajów, to właśnie Polska znajduje się na pierwszym miejscu w rankingu państw, w których akcent najczęściej powstrzymuje przed mówieniem w obcym języku.

Polska – 46%
Włochy – 40%
Francja – 39%
Kanada – 39%
Niemcy – 39%
Hiszpania – 38%
Wielka Brytania – 38%
USA – 35%

- Niektóre badania naukowe rzeczywiście sugerują, że osoby posługujące się językiem obcym z rodzimym akcentem są przez słuchaczy podświadomie odbierane jako mniej wykształcone i wiarygodne. Wynika to przede wszystkim ze zwiększonego wysiłku, jaki nasz mózg musi zainwestować w zrozumienie informacji przekazanej w mniej zrozumiały sposób (np. o nienaturalnej intonacji czy niepoprawnie wymówionych dźwiękach). Mimo to, coraz powszechniejsze staje się podejście, zgodnie z którym akcent języka ojczystego stanowi integralną część tożsamości i autentyczności, którą użytkownicy języka obcego chcieliby zachować. Należałoby się zatem zastanowić, czy akcent powstrzymuje Polaków przed używaniem języka obcego w związku z podświadomymi kompleksami nas jako Polaków, czy ma to związek jednak z niższym poziomem znajomości języka – komentuje wyniki badania dr Katarzyna Jankowiak, językoznawczyni w Centrum Bilingualism Matters @Poznań przy Wydziale Anglistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Czy i jak Polacy mówią po angielsku?
Nikogo raczej nie zaskoczy fakt, że to angielski jest najczęściej używanym językiem obcym w Polsce. Większość ankietowanych, uczących się tego języka, jest na poziomie początkującym lub średnio zaawansowanym. Jednak tylko 17% z nich włada angielskim w stopniu zaawansowanym lub biegłym – to najniższy wskaźnik wśród wszystkich przebadanych krajów!

Dla przykładu w Niemczech wskaźnik ten wynosi 34%, a we Francji 30%. – Powodów może być wiele – począwszy od systemu edukacji, po dostęp do odpowiedniego wzoru językowego, czy też często obserwowane w szkołach zjawisko uczenia się języka obcego co roku od podstaw – wyjaśnia dr Katarzyna Jankowiak. – Aktualnie obserwujemy w Polsce silną i bardzo ważną tendencję do umożliwienia dzieciom kontaktu z językiem obcym tak wcześnie jak to możliwe, jednak musimy pamiętać, że dla efektywnej edukacji językowej, ilość czasu spędzonego z językiem obcym musi iść w parze z jego jakością. A zły wzór językowy może wykształcić u uczniów niepoprawne nawyki językowe (np., w postaci błędnej wymowy), co w przyszłości może utrudnić im władanie językiem obcym w stopniu biegłym – dodaje językoznawczyni.

Jak lęk wpływa na naszą codzienność?
Obawy dotyczące mówienia w obcym języku towarzyszą nam zarówno w prywatnych sytuacjach (np. podczas podróży), jak i w życiu zawodowym. Co ciekawe, aż 6 na 10 (61%) badanych Polaków unika podróży do obcego kraju z obawy przed mówieniem w obcym języku. Natomiast 17% z nich przez wzgląd na tę obawę nie podróżuje wcale. Tracimy przez to okazje na odwiedzenie znanych miejsc za granicą, zobaczenie popularnych zabytków, ale także na zwykły wypoczynek w cieplejszym kraju na niebiańskich plażach, których w Polsce nie ma.

– Wychowywani w polskiej kulturze szybko uczymy się, że o naszym poczuciu wartości świadczy poziom posiadanych kompetencji, zdolności oraz umiejętności. Stąd tendencja do unikania sytuacji, w których bylibyśmy wystawieni na ocenę albo moglibyśmy obnażyć swoje niedoskonałości, czyli właśnie np. podczas rozmowy w języku obcym – tłumaczy Marta Żysko-Pałuba, psycholożka i psychoterapeutka. – Boimy się, a strach jest fizjologiczną reakcją organizmu silnie odczuwaną w ciele, więc staramy się mu zapobiegać unikając sytuacji w której trzeba coś powiedzieć w obcym języku głównie dlatego, że spodziewamy się dramatu. Niestety potrzeba bycia zrozumianym nie jest tak ważna jak potrzeba ograniczenia odczuwania nieprzyjemnego strachu – dodaje Marta Żysko-Pałuba.

Problemy z mówieniem i akcentem mamy także używając obcego języka w pracy. Aż 81% badanych zgodziło się ze stwierdzeniem, że aby osiągnąć w przyszłości profesjonalne cele należałoby się pozbyć akcentu wskazującego na kraj pochodzenia. Jednak respondenci zgadzają się też, że nawet jeśli jest wyraźnie słyszalny, to mówienie w języku obcymi i tak jest przewagą zawodową nad tymi, którzy języka nie znają (76%).

– Warto pamiętać, że postrzeganie obcego akcentu nie jest jednoznaczne – szczególnie w międzynarodowych środowiskach zagraniczny akcent może działać jak swoisty „dowód tożsamości”. W wielu wypadkach staje się też znakiem rozpoznawczym osoby, która się nim posługuje – to cecha, którą zapamiętujemy i która w wyraźny sposób wyróżnia naszego rozmówcę. Szczególnie jeżeli zasób słownictwa czy umiejętności gramatyczne są na wysokim poziomie, akcent nie stanowi żadnej bariery we wzajemnej komunikacji i zrozumieniu. Zasadniczo nie wpływa on znacznie na funkcjonalny aspekt używania obcego języka i nie jest traktowany ani przez rozmówców, ani przez ekspertów jako błąd – komentuje Katarzyna Grabiec-Clark, ekspertka językowa z aplikacji umożliwiającej samodzielną naukę języków.

Obawy związane z niedoskonałym akcentem występują we wszystkich krajach, które wzięły udział w badaniu. Nie można zaprzeczyć, że wśród Polaków owy strach jest szczególnie widoczny. Wyniki wyraźnie pokazują, że mamy bardzo surowy stosunek do swojego akcentu – aż 83% z osób, które wzięły w Polsce udział w badaniu i które posługują się językiem obcym, usilnie próbuje pozbyć się swojego akcentu. Czy to dlatego, że jesteśmy perfekcjonistami i surowo siebie oceniamy, czy może mamy “kompleks języka wschodniego”? Jedno jest pewne: nawet wyraźny akcent nie blokuje nam możliwości komunikacji w obcym języku, więc receptą na sukces będzie podejmowanie prób łamania barier w mówieniu i skupienie się na praktycznym użyciu języka.

źródło: informacja prasowa Dotrelations

Od czego zacząć?

Przygotowania do rozmowy rekrutacyjnej po angielsku warto zacząć już na etapie tworzenia CV. Pierwszym krokiem powinno być określenie własnego poziomu znajomości języka w momencie poszukiwania nowych wyzwań zawodowych. Rzetelne sprecyzowanie własnych umiejętności ułatwi selekcję ofert pracy, na które chcielibyśmy aplikować i zminimalizuje obawy, że nie spełniamy wymagań językowych potencjalnego pracodawcy, które będą weryfikowane podczas rozmowy kwalifikacyjnej.

Posiadanie certyfikatów ułatwia zadanie i zawsze warto wspomnieć o nich w CV. Co jednak w sytuacji, kiedy kandydat nie może się nimi pochwalić albo zdał egzamin kilka lat temu i nie do końca jest pewien swoich aktualnych umiejętności?

Pomocne na pewno będą internetowe testy poziomujące, które są zwykle bezpłatne i odwołują się do europejskiego poziomu biegłości językowej (Common European Framework of Reference for Languages). Wypełniając taki test w łatwy sposób sprawdzimy, czy możemy się pochwalić angielskim na poziomie A2 (początkujący) czy C1 (zaawansowany).

Natalia Bogdan, ekspert ds. rynku pracy, właścicielka jednej z agencji pracy.

CV po angielsku

Kolejnym pomocnym krokiem będzie przygotowanie angielskojęzycznej wersji CV, nawet jeśli proces rekrutacyjny tego nie wymaga. Może to być doskonałe ćwiczenie, które ułatwi rozmowę po angielsku o dotychczasowej ścieżce kariery.

Opisywanie obowiązków na poszczególnych stanowiskach pomoże odświeżyć branżowe słownictwo lub poszerzyć jego zakres. Dokumenty aplikacyjne po angielsku to pewnego rodzaju gotowa lista słówek i zwrotów przydatnych podczas rozmowy o doświadczeniu zawodowym, o które rekruter z pewnością zapyta.

Kluczowe pytania

Sama tematyka rozmów rekrutacyjnych nie różni się szczególnie od tych prowadzonych po polsku. Podczas spotkań z kandydatem najczęściej poruszane są kwestie jego dotychczasowego doświadczenia, słabych i mocnych stron, przebiegu kariery zawodowej, motywacji do podjęcia właśnie tej pracy czy planów rozwojowych na przyszłość. Mogą również pojawić się pytania dotyczące konkretnej branży, pozwalające zweryfikować doświadczenie i umiejętności rekrutowanego.

Warto też przed rozmową przejrzeć angielskojęzyczną wersję strony pracodawcy, by dowiedzieć się czegoś więcej o wartościach i historii firmy oraz najważniejszych obszarach jej działania. Czasem rekruter może też sięgnąć po luźniejsze pytanie, dotyczące np. zainteresowań, ostatnio przeczytanej książki czy uprawianych sportów. Warto przygotować się do rozmowy także pod tym kątem.

Zapytaj rekrutera

Wymagane kompetencje językowe na takim samym stanowisku mogą się różnić w poszczególnych organizacjach. Podobnie jest z weryfikacją znajomości języka w trakcie rekrutacji. Nie bójmy się pytać rekruterów o to, w jaki sposób nasze umiejętności lingwistyczne będą sprawdzane oraz kto będzie za to odpowiedzialny. Może to być test językowy sprawdzający znajomość specjalistycznego słownictwa, telekonferencja z managerem z zagranicy albo po prostu 2-3 proste pytania przez telefon, już podczas wstępnej rozmowy z rekruterem. Im więcej informacji uda nam się zdobyć na początku, tym łatwiej będzie nam się przygotować do rozmowy – mówi Natalia Bogdan.

Płynna i swobodna komunikacja

Rozmowa po angielsku służy nie tylko ocenie kompetencji lingwistycznych, ale też poznaniu osobowości kandydata, jego umiejętności radzenia sobie ze stresem i reakcji na różne sytuacje. Rekruterzy zwracają również uwagę na płynność i łatwość porozumiewania się w języku angielskim, dlatego warto skupić się przede wszystkim na swobodzie w komunikacji i formułowaniu myśli, mniejszą wagę przywiązując do gramatycznych niuansów. Jak to zrobić? Rozmawiajmy ze znajomymi po angielsku, opowiedzmy im o swoich sukcesach zawodowych czy kluczowych obowiązkach w ostatniej pracy. Można również skorzystać ze wsparcia lektora lub native speakera. Bez względu na wybraną metodę, każdy wysiłek zaprocentuje w przyszłości i zminimalizuje stres przed spotkaniem rekrutacyjnym.

źródło: informacja prasowa DSpectrum, publikacja Pulshr.

Teraz naukowcy z Boston College, MIT i Harvard University sprawdzili, ile czasu faktycznie trwa „okno” dla najefektywniejszej nauki języków obcych. Wyniki pokazują m.in., jak dobrze ludzie w różnym wieku radzą sobie z poznawaniem nowej gramatyki.

Badacze wykorzystali w swojej pracy potężny zbiór informacji – na temat aż 700 tys. osób, które wypełniły specjalną ankietę internetową. Zdobyte dane zostały następnie przetworzone przez zaawansowane algorytmy komputerowe.

– To co odkryliśmy umożliwia nam zrozumienie na nowo tego, dlaczego dzieci uczą się języka efektywniej i dokładniej, niż dorośli – mówi prof. Joshua K. Hartshorne z Boston College, jeden z autorów pracy opublikowanej w piśmie „Cognition”.

Okazało się, że najlepszy czas na naukę języków trwa o dekadę dłużej, niż zakładano. Zdolności językowe zaczynają się bowiem pogarszać przeciętnie w wieku 17,4 lat. Dotyczyło to zarówno języków o prostej, jak i o skomplikowanej składni.

– Wyjaśnienie tego okresu krytycznego dla poznawania języków jest kluczowe nie tylko dla zrozumienia, dlaczego ludzie – a nie zwierzęta czy maszyny – uczą się języka, ale jest ważne także dla badań nad rozwojem i plastycznością układu nerwowego, dla edukacji dwujęzykowej, nauki języków obcych, leczenia zaburzeń mowy oraz stymulacji we wczesnym dzieciństwie – wyjaśnia prof. Hartshorne.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce