Zdjęcia: Olivia A. Davis

Stylizacja, make up: GaGa Studio

Produkcja: PressFactory

Włosy red. naczelnej Anety Zadroga:
MK Hairdresser
ul. Nadwiślańska 11 lok. 330
30-527 Kraków

www.kesner.pl

DZIĘKUJEMY PARTNEROM SESJI:

Odzież: Darksus
(www.darksus.com)

Biżuteria: DMD Biżuteria
(www.dmdbizuteria.pl)

Torebki i portfele: Paolo Peruzzi
(www.paoloperuzzi.it)

Buty: PASO a PASO
(www.store.pasoapaso.pl)

Zdjęcia: Karolina Sztaba (Karolina Sztaba Photography)

Kreacje: Sigma For You (www.sigmaforyou.com) oraz Golden Number

Buty: Pamar  (www.store.pasoapaso.pl)

Biżuteria: Impressimo (www.impressimo.pl)

Torebki i portfele: Always Wild (www.alwayswild.pl)

Włosy: Salon Avant Apres (www.avantapres.pl)

Plan zdjęciowy: salon SF Meble (www.sfmeble.pl)

Make up: Dream Factory (www.dream-factory.pl)

Stylizacja & koncept: GaGa Studio

Asysta na planie: Łukasz Frydel

Zapraszamy za kulisy sesji:

Sesja twórczyń EksMagazynu

Babskie równouprawnienie…
Historia EksMagazynu sięga pomysłu przyjaciółek, który narodził się „przy piwie”. Wszystkie były dziennikarkami, wszystkie chciały zrobić coś, czego jeszcze w Polsce nie ma i wszystkie, zamiast nadmiernego rozważania argumentów „za” i „przeciw”, wolały działać. – Od pomysłu do wydania pierwszego numeru minęło niespełna pół roku. W dużych wydawnictwach tak szybka realizacja projektu jest nie do pomyślenia. I to była i jest nasza przewaga, że nie musimy na żaden z naszych projektów mieć niczyjej zgody, poza własną intuicją i przekonaniem, że coś jest dobrym pomysłem – mówi Aneta Zadroga, redaktor naczelna. – Mamy to szczęście, że znamy się na mediach, choć niezależny magazyn, który w ciągu kilku miesięcy z lokalnego krakowskiego przedsięwzięcia zamienił się w ogólnopolskie pismo, to jednak duże wyzwanie. Zwłaszcza, że właścicielkami i „szefowymi” są trzy kobiety – żartuje.
– Jednak, mimo częstych różnic zdań, a nawet „babskich awantur”, udało nam się stworzyć niezależny, wysokiej jakości magazyn, który z numeru na numer zyskuje coraz więcej fanek. Przekonanie, że kobiety „nie grają” w zespole jest mocno przesadzone, czego jesteśmy najlepszym przykładem – dodaje.
– Poza tym, któż zrobi lepszy magazyn z rozbieranym mężczyznami dla kobiet, jeśli nie one same – uśmiecha się Joanna Jałowiec, dyrektor kreatywna. – Nasze czytelniczki, a wiemy z badań, że to panie w wieku od lat 20 do 80 (sic!), żartują, że wraz z naszym pismem, w ich domach nastąpiło równouprawnienie: on czyta „Playboy’a”, ona nasz magazyn. I jeszcze często kobieta wysyła tego swojego mężczyznę do sklepu po EKSa – dodaje.

…i męskie wątpliwości
O ile kobiety przyjęły magazyn z nagimi mężczyznami entuzjastycznie, o tyle panowie już nieco mniej. Ba, zdarzają się nawet oburzone listy i maile do redakcji, w których przedstawiciele płci brzydszej podkreślają, że Playboy dla kobiet jest pomyłką, gdyż „wpędza w kompleksy porządnych mężczyzn, którzy nie wyglądają tak, jak modele i może doprowadzać do spadku męskiej samooceny”.
– Panowie reagują zwykle sceptycznie, mówią że to Photoshop, że ten model na pewno tak nie wygląda i na pewno coś majstrowałyśmy przy sesji. A jeśli już tak wygląda, to pewnie ma kompleksy, albo jest głupi – mówi Joanna Jałowiec.
Redaktorki EksMagazynu komentują takie „oskarżenia” krótko: Mężczyźni jeszcze nie przyzwyczaili się do tego „seksownego równouprawnienia” i w nagich kobietach nie widzą niczego nieodpowiedniego, a w nagich mężczyznach owszem. Trudno, muszą przywyknąć do tego, że kobiety też mogą pooglądać roznegliżowanych panów.

Pole dla kobiecej wyobraźni
Mają jedną zasadę – nie pokazują męskich penisów, gdyż, jak twierdzą, od tego są magazyny gejowskie, a kobiety, zamiast dostać wszystko „na tacy”, wolą użyć wyobraźni. I właśnie pożywkę dla kobiecej wyobraźni starają się Polkom dostarczyć trzy założycielki EksMagazynu.
– Kobieta też ma prawo do tego, aby pooglądać sobie nagiego faceta. Niby wszyscy to wiemy (w końcu kobiety są dziś takie wyempancypowane, samodzielne, równouprawnione, etc.), ale nikt nic z tym nie zrobił do czasów EksMagazynu – mówi Anna Chodacka, sekretarz redakcji. Mamy trudniejsze zadanie niż pisma dla mężczyzn. Kobiety są bardziej skomplikowaną konstrukcją – absolutnie nie obrażając w żaden sposób panów – trudniej im dogodzić pod wieloma względami. Dlatego też staramy się, żeby nasze sesje były zmysłowe. Żeby faceci byli również erotyczni i mieli to „coś”. W każdej sesji jest to coś innego. Poza tym facet ma do pokazania o wiele ciekawsze części ciała niż przyrodzenie. A chcąc uzyskać zmysłowość nie pokazując wszystkiego, trzeba się nieco nagimnastykować. Po rosnącej popularności i kolejce panów, którzy chcą się u nas rozebrać, widać jednak, że warto – dodaje.
Okazuje się, że wcale nie trzeba tak dużo odkrywać, żeby sesja była seksowna. Na kobiety działają zupełnie inne bodźce, niż na mężczyzn. Panie zwracają uwagę na historię, jaką opowiada zdjęcie, złapaną w kadrze sytuację, tło, światło, spojrzenie modela, im więcej pola do działania ma wyobraźnia, tym lepiej. Niektórzy modele nie pokazują nawet pośladków, a sesja ocieka seksem.
Aneta Zadroga podkreśla, że Playboy damski, ze względu na odbiorców, musi różnić się od tego „tradycyjnego”. I że ci krytykowani przez mężczyzn, okładkowi „Adonisi”, to jedynie zachęta na kilka chwil. – Przede wszystkim, poza zmysłową sesją, potrzeba treści, dobrych tekstów, reportaży, bo kobieta kupuje magazyn skuszona okładką, a zostaje z nim, zainteresowana treścią – mówi. – Nasze wierne czytelniczki to panie, które są w związkach od wielu lat i żartują często, że nasze sesje traktują jako przyjemne estetyczne przeżycie na kilka chwil, po czym wracają myślami do swojego nie-idealnego, ale ukochanego faceta, a po EKSa sięgają właśnie dla tekstów – dodaje.

Od lewej: Joanna Jałowiec, Anna Chodacka, Aneta Zadroga.

Zdjęcia: Olivia A. Davis

Asystent: Go Jarema

Torby damskie: GAWOR & BERGEL (www.gaworandbergel.pl)

Zdjęcia: Olivia A. Davis
Asystent: Go Jarema
Wizaż i stylizacja: GaGa Studio
Postprodukcja: GaGa Studio
Produkcja: PressFactory

Odzież: MOE (www.moe.pl)
Buty: NOEVISION (www.noevision.pl)
Biżuteria: SEZAM (www.jubilersezam.pl)
Zegarki: JACOB JENSEN/CLASSIC WATCH (www.classicwatch.com.pl)
Płaszcze: COCHO (www.cocho.pl)
Walizki: RONCATO (www.roncato.com)

Weźmy pierwszego z listy – Piotr. Cóż to za banalne imię. Pół męskiej części Polski tak się nazywa. Imię zbyt popularne odpada. Mikołajczyk… W sumie ładnie brzmi, ale takie jakieś długie to nazwisko. No i jak nauczyć je wymawiać tych z Hollywood, które chce się podbić?

Rozważając owe imienno – nazwiskowe przemiany, postanowiłam, całkowicie z dobrego serca, a także mając na uwadze powodzenie EksMagazynu (gdyż jego redaktorki sporo mi płacą i nie chciałabym zbyt szybko stracić takiego dopływu gotówki) zająć się lingwistyczną stroną ich przyszłej kariery. Bo, powiedzmy sobie szczerze, z takimi nazwiskami daleko nie zajdą. Oryginalność, moje drogie Panie, szczypta pikanterii, polotu, czegokolwiek, a nie od razu, co w metryce, to do publicznej wiadomości. No naprawdę… A zatem czytajcie uważnie, bo powtarzać dwa razy nie będę.

***Zacznę od najlżejszego przypadku, czyli takiego, w którym zmienić trzeba wszystko. Redaktor kreatywna – Joanna Jałowiec. No błagam, jak można być kreatywną mając tak prozaiczne imię i „krzaczaste” nazwisko? Że też naczelna zatrudniła taką osobę, nie każąc jej od razu przerobić dowodu… Ale i do naczelnej zaraz wrócimy, bo tam również nieciekawie. A zatem: Joanna Jałowiec niech zniknie raz na zawsze, a w jej miejsce niech pojawi się, powiedzmy Giovanna. Wiadomo, włoski brzmi dobrze, trochę wyrafinowania, tajemnicy, seksu. Nie na darmo ktoś nazwał tym imieniem linię bielizny. A przy okazji i skojarzenie z Giovannim i jego „Dekameronem” też zrobić może więcej dobrego niż złego (głównie dlatego, że większości coś na dźwięk tego słowa świta, ale szkoła średnia zbyt dawno skończona, żeby pamiętać, a nie wszyscy musieli przecież studiować historię literatury. A tajemnica, jak wiadomo, kusi i ciekawi). Załatwione zatem. Idźmy dalej.

***Anna Chodacka – pani sekretarz. Przemiła osóbka, ale z tak pospolitym imieniem świata nie zawojuje. Lekka korekta imienia obowiązkowa. Niech będzie Anne – już zalatuje angielską wymową, zatem idziemy w dobrym kierunku. I nazwisko. Za długie, za polskie, nie do wymówienia poza granicami naszego kraju. Niech będzie coś krótkiego i chwytliwego. Zachowajmy pisownię oryginalną, żeby nie było, że język polski całkowicie dyskryminujemy. Co powiecie na Cho? A niech tam, idźmy dalej. Tak daleko jak poszedł Tomek, jakiś czas temu znany jako Kamel, a teraz już jako Kammel. I my dodajmy więc jeszcze jedno „o”. Anne Choo… I Tomek Kammel może się schować. Poprawi się wymowa, a skojarzenie – bezcenne. Miliony kobiet, które marzą o butach mężczyzny o identycznym nazwisku na pewno zapamiętają, ba, mogą nawet polubić, bo to, co nam się kojarzy przyjemnie, przecież lubimy.

***I na koniec naczelna. Aneta Zadroga. No katastrofa. Jak wydawca mógł nie kazać jej zmienić nazwiska dając pracę, wolę nie wiedzieć. Trzeba to jak najszybciej naprawić. Imię nie jest najgorsze. Jedną literkę dodamy, jedną zmienimy i mamy już piękną, francusko brzmiącą Anette. I logika zachowana, gdyż imię to, jak wiadomo wywodzi się z Francji właśnie i było tam niegdyś zdrobnieniem Anny. Z nazwiskiem już jest gorzej, żeby nie powiedzieć, że tragicznie. „Zadroga”… Nie wiadomo, czy to od ceny, czy od drogi i w ogóle jakoś tak mało medialnie brzmi. Dajcie mi jednak sekundę, coś na pewno wymyślę… Zostańmy może dalej przy francuskim, skoro z imieniem poszło tak łatwo. No i proszę bardzo. Mamy „drogą”, czyli Chère. Albo jeszcze lepiej: Chéri. Anette Chéri. E -voilà!

Podsumowując, Drogie Panie: Jak najszybciej proszę pozbyć się tych topornych i pospolitych imion i nazwisk. Szybciutko zmienić je na nowe, bardziej medialne, lepiej brzmiące i intrygujące. Nie zapomnijcie również, że do nowego imienia i nazwiska niezbędny jest nowy look.

A zatem: Najpierw dieta, żeby każda lekko wskakiwała w rozmiar 34. Najlepiej, jeśli o tej diecie (pamiętajcie, że musi odpowiednio dużo kosztować, bo inaczej jest bez sensu) poinformujecie świat na jakimś blogu czy w innym pamiętniku. To się dziś naprawdę sprzedaje. Kto się zachwycał Anną Muchą, zanim nie przeszła na swoją cenną dietę?

Ale na tym nie koniec. Co najmniej dwóm z Was sugeruję powiększenie biustu. Wszystkim – podpompowanie usteczek. Botoks nigdy nie zaszkodzi. Następnie wyrzućcie wszystko z szaf, określcie na nowo swoją fascynującą osobowość i biegnijcie na zakupy. Weźcie ze sobą kilka kart kredytowych, jedna może nie wystarczyć. Wyskoczcie na relaksujący weekend do Paryża, na kawkę do Wenecji, po szmatki do Harrodsa…

I gotowe. Teraz macie świat u swoich stóp. W sumie niewiele więcej Wam już potrzeba. Przykłady z życia wzięte  pokazują, że ani polot, ani inteligencja, ani też błyskotliwość, tudzież fascynujące wnętrze nie są niezbędną składową sukcesu we współczesnym show–biznesie. W innych dziedzinach również nader często nie wydają się konieczne. Powodzenia!

PS. Za tę radę policzę sobie ekstra wynagrodzenie.