Tzw. sharing economy, czyli ekonomia współpracy, już przygotowuje nas na te zmiany. W prawie każdym dużym mieście Europy auto czy rower można pożyczać na minuty, dni czy tygodnie, zależnie od potrzeb. Z mieszkaniami jest podobnie.

Coraz prężniej działają firmy oferujące przestrzenie coworkingowe czy nawet colivingowe, czyli do wspólnego mieszkania. Powstają specjalne konferencje, jak również firmy stworzone specjalnie z myślą o pracownikach-wędrowcach, które łączą podróżujących z organizacjami z całego świata oferującymi zatrudnienie krótko- i długoterminowe.

W sieci są również dostępne specjalne rankingi miast przyjaznych zdalnym pracownikom. Wśród ocenianych tam kategorii znajdują się między innymi: bezpieczeństwo, rozrywka, wolność słowa, bezpłatny dostęp do Internetu, jakość powietrza czy tolerancja rasowa.

Rozwój tej formy zatrudnienia ściśle wiąże się ze zmianami społeczno-gospodarczymi, jakie obserwujemy od co najmniej kilkunastu lat. Wejście na rynek pracy millenialsów czy jeszcze młodszego pokolenia Z, dla których Internet to nie jest alternatywna, ale rozszerzona rzeczywistość, a także możliwość taniego i szybkiego podróżowania, globalizacja 4.0 oraz rozwój nowych technologii – wszystko to sprzyja łączeniu przyjemnego z pożytecznym, czyli pracowaniu przy jednoczesnej eksploracji świata.

Jak wynika z raportu MBO Partners zatytułowanego 2018 State Of Independence In America Research Brief “Digital Nomadism: A Rising Trend”, do tej pory aż 4,8 mln Amerykanów określiło się mianem cyfrowych nomadów. Co więcej, 27 proc. amerykańskich pracowników stwierdziło, że „mogą” stać się cyfrowymi nomadami w ciągu najbliższych 2-3 lat.

Pracującymi wędrowcami są szczególnie młodzi mężczyźni, chociaż nie tylko – 31 proc. stanowią kobiety, a 54 proc. to osoby powyżej 38. roku życia. Jednak cyfrowi nomadzi to nie tylko osoby, które regularnie zmieniają miejsce pobytu, przemieszczając się z kraju do kraju, lecz także ci, którzy podróżują do jednego miejsca na kilka tygodni.

Łączenie podróżowania z pracą jest w zasięgu ręki szczególnie tych, którzy pracują w branżach kreatywnych, a zatem freelancerów, programistów i specjalistów ds. IT, specjalistów ds. marketingu i komunikacji, copywriterów, projektantów, grafików, tłumaczy.

Udogodnienia współczesnego świata zwiększają oczekiwania pracowników względem swoich firm: w cenie jest elastyczność i niezależność. Cyfrowi nomadzi – jak sugeruje nazwa – są zależni jedynie od technologii. Rozwiązania chmurowe czy wirtualne desktopy umożliwiają dostęp do firmowych zasobów z dowolnego miejsca i o dowolnej porze przy użyciu dowolnego urządzenia.

Zatem systemy wideokonferencyjne w chmurze, rozwiązania audio i wideo służące współpracy na odległość, narzędzia do tworzenia treści, komunikatory internetowe, zwirtualizowane środowiska informatyczne gotowe do pracy w chmurze zaliczają się do niezbędnego wyposażenia zdalnego pracownika.

Oznaczając się wysoką kreatywnością oraz aktywnością, cyfrowi nomadzi są liderem w procesie przechodzenia na pracę mobilną i rozproszoną przy wykorzystaniu udogodnień, jakie niosą za sobą najnowsze technologie.

Źródło: Newsrm.tv

Wciąż zaobserwować można wyraźne różnice w reprezentacji płci na stanowiskach kierowniczych, ale od kilkudziesięciu lat dochodzi do pozytywnych zmian w poziomie tych dysproporcji. Obiektem publicznej dyskusji stają się parytety mające zrównać szanse kobiet nie tylko w polityce, ale także i biznesie. Na poprawę sytuacji kobiet na rynku pracy miały liczne inicjatywy podejmowane w okresie po II Wojnie Światowej przez rządy państw i organizacje pozarządowe. Dzięki kampaniom społecznym podejmowanym w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat i profesjonalizmowi menedżerek udało się zmienić także społeczne poglądy na temat awansów i karier pań. Wyniki badań i inicjatywy podejmowane przez korporacje pozwalają przewidywać, że pozytywne dla kobiet trendy w światowej ekonomii i na rynku pracy utrzymają się. Choć wciąż nie brak utrudnień dla ambitnych kobiet, przełamywanych jest więcej barier. W najbliższych latach kariery takie jak Ursuli Burns czy polskich menedżerek prawdopodobnie przestaną kogokolwiek zaskakiwać. Stanie się tak, ponieważ globalna ekonomia i same organizacje potrzebują równowagi, różnorodności i efektywnego wykorzystania potencjału kobiet, by radzić sobie z wyzwaniami stawianymi przez współczesny świat.

Największe różnice pomiędzy zarobkami kobiet i mężczyzn wystąpiło w grupie osób z wykształceniem wyższym ekonomicznym. Mężczyźni o takim wykształceniu zarabiali 6 000 PLN i było to o 43% więcej niż kobiety z ukończonymi studiami ekonomicznymi (mediana 4 200 PLN). Dla porównania, w grupie osób z wykształceniem humanistycznym, kobiety otrzymywały pensje w wysokości 3 600 PLN (mediana), co stanowiło 80% zarobków uzyskiwanych przez mężczyzn z takim wykształceniem (mediana 4 500 PLN).

Kobiety zatrudnione na stanowisku specjalistów w mikro firmach otrzymywały wynagrodzenie w wysokości 2 560 PLN. Było to o 340 PLN mniej niż wynagrodzenie mężczyzn w firmach tej wielkości (mediana 2 900 PLN). Różnica ta wzrastała do 611 PLN w przypadku największych firm zatrudniających powyżej 1 000 pracowników. Na stanowisku kierowniczym kobiety zatrudnione w największych firmach zarabiały 5 700 PLN, podczas gdy mężczyźni otrzymywali wynagrodzenie w wysokości 7 000 PLN.

Kobiety zatrudnione na stanowisku sprzedawcy otrzymywały wynagrodzenie w wysokości 1 600 PLN, c o stanowiło 80% zarobków mężczyzn (mediana 2 000 PLN). W przypadku stanowiska specjalisty ds. sprzedaży proporcja ta wyniosła 89%. Największe różnice w przytoczonych stanowiskach pojawiły się w przypadku stanowiska kierownika projektu. Kobiety zatrudnione na tym stanowisku otrzymywały wynagrodzenia o wysokości 5 960 PLN, podczas gdy zarobki mężczyzn były o 34% wyższe i wyniosły 8 000 PLN.

Kobiety zatrudnione w branży bankowej na stanowisku pracownika szeregowego otrzymywały wynagrodzenie w wysokości 2 990 PLN (mediana). Stanowiło to 93% zarobków, jakie otrzymywali mężczyźni na tym stanowisku zatrudnieni w tej branży (mediana 3 200 PLN). Większe rozpiętości pomiędzy zarobkami kobiet i mężczyzn wystąpiły na stanowisku specjalistów w tej branży. Kobiety otrzymywały płace w wysokości 83% zarobków mężczyzn (mediana 4 800 PLN).