Powiecie zapewne, że taka rada ode mnie to szaleństwo w czystej postaci i moje słowa nie mogą być prawdziwe. Nic bardziej mylnego. Czym innym bowiem jest stwierdzenie oczywistych faktów, jak to, że 99 proc. mężczyzn nie zniesie, jeśli kobieta będzie lepsza w czymkolwiek, co robią, tyleż samo będzie cierpiało w przypadku niepowodzenia podczas podrywu, a cały samczy gatunek da się zmanipulować odpowiednio wyeksponowanym piersiom i uwypuklonym ustom. Czym innym natomiast jest wytykanie każdego potknięcia z pozycji wszystkowiedzącej matrony, która jest ze wszystkiego niezadowolona.

Siedzicie w barze ze znajomymi. Twój luby udaje się po drinki. Dostajesz swojego i co? „Nie, no chciałam przecież Martini, a nie wódkę z colą, jak zawsze nie pamiętasz, co lubię”… Inne historie? „Nigdy nie pamiętasz o ważnych dla mnie rzeczach”, „Nie umiesz zrobić tego, tamtego, to wyszło ci źle, a tamto jeszcze gorzej”… I tak w kółko. Nie tędy droga.

Oczywiście. Facet nie jest tak przebiegły jak kobieta. Nie jest nawet w połowie tak dobrym manipulatorem, jak ona. Myśli głównie używając swoich narządów rozrodczych. Ale… Trzeba to zaakceptować, bo zmienić się tego nie da. To jednak nie znaczy, że samcowi należy wypominać wszelkie jego nieudolności. Nie robicie w ten sposób niczego dobrego. Sprawiacie, że facet, na którego utyskujecie, staje się przez to jeszcze większym niedorajdą. Magda Gessler powiedziała mi kiedyś, że mężczyzn trzeba traktować trochę jak małe dzieci. Chwalić, zachęcać do działania, pozwalać im poczuć się „łowcami” i panami świata. Coś w tym jest. Popatrzcie na to z dobrej strony – chwaląc możecie w końcu łatwiej brzydszą częścią społeczeństwa manipulować, a nie oszukujmy się – każda z nas to robi;)