Jak wyglądało życie tytułowej królowej? Warto wrócić do początków jej życia. Alienor ma trzynaście lat i funkcjonuje w świecie, którego zazdrości jej wiele rówieśniczek. Wygląda na to, że jej przyszłość będzie usłana różami i nic nie zakłóci jej spokoju. Wszystko zmienia się w 1137 roku, gdy umiera jej ojciec. Wtedy dziewczyna zostaje zmuszona do ślubu z koregentem Francji Ludwikiem, zaledwie dwa lata starszym od niej. Wkrótce młodziutka para samodzielnie zasiądzie na francuskim tronie. Eleonora stara się sprostać niełatwej roli królowej oraz roli znacznie trudniejszej: żony dewocyjnie pobożnego i niestabilnego psychicznie młodego mężczyzny, który pragnie od niej tylko jednego – dziedzica.

Elizabeth Chadwick nie raczy czytelników prostymi faktami z życia królowej. To książka z wciągającą i bardzo emocjonującą fabułą, która potrafi zainteresować tych, którzy nigdy nie lubili lekcji historii. „Pieśń królowej” to pierwszy tom fascynującej trylogii o Eleonorze Akwitańskiej.

Źródło: Prószyński Media

Nie da się ukryć, że w szesnastowiecznym świecie mężczyzn nie ma miejsca dla kobiet nawet tak inteligentnych i wykształconych jak ostatnia z Tudorów. W całym tym zamieszaniu wokół stanowiska Elżbiety I nie pomaga również tajemniczy aktor i autor sztuki o niej, Filip Sierota. Wkrada się on w łaski zarówno monarchini, jak i jej faworyta. Wygląda jednak na to, że intencje tego człowieka nie są do końca czyste.

„Królewska heretyczka” to współczesne spojrzenie na biografię królowej Elżbiety I Wielkiej nazywanej królową-dziewicą, a jednocześnie powieść przygodowa, przedstawiająca barwne życie elżbietańskiej Anglii. Ukazuje dojrzewanie królowej do samodzielnych rządów i meandry jej legendarnej już miłości do lorda Dudleya. O tym wszystkim możemy przeczytać dzięki Magdalenie Niedźwiedzkiej, która od dwudziestu lat pracuje w uczelni technicznej, równolegle pisząc powieści, najczęściej historyczne i biograficzne, a w wolnych chwilach maluje obrazy olejne i bezskutecznie oswaja stare pianino.

Źrodło: Prószyński Media

Każda z trudnych sytuacji dodaje jej odwagi i stawia na mocniejszej pozycji. Dzięki temu może ona poznawać ukrytych wrogów oraz mroczne tajemnice ula. Jest jednak coś silniejszego niż oddanie i posłuszeństwo, a więc naczelne zasady rządzące życiem wszystkim pszczelich sióstr. Jest nim własne dziecko. Żarliwa i – wszystkim poza Królową – bezwzględnie zakazana matczyna miłość sprawi, że Flora złamie najświętsze ze wszystkich praw.

Laline Paull, a więc autorka książki „Rój”, stworzyła historię, która nie tylko dziwi, ale i czasami przeraża. Przez niektórych opowieść ta jest nawet porównywana do „Folwarku zwierzęcego” Orwella. Jedno jest pewne, sposób w jaki opisywana jest Flora oraz jej życie, a także wyobraźnia autorki mogą budzić podziw. „Rój” nie tylko pogłębia naszą wiedzę o życiu pszczół, ale i pozwala stawiać nam wiele istotnych socjologicznych pytań.

Laline Paull ukończyła anglistykę w Oksfordzie, scenopisarstwo w Los Angeles oraz wiedzę o teatrze w Londynie. Mieszka w Wielkiej Brytanii z mężem, fotografem Adrianem Peacockiem, i trójką dzieci.

Źródło: Prószyński Media