Sama Jarosz mówi wprost, że grę zainspirowała ogólnopolska akcja zbuntowanych kobiet w 2016 r., znana jako Czarny Protest. Innymi słowy „Fantastic Fetus” może być odczytany jako głos przeciw odbieraniu kobietom prawa do decydowania o swoim ciele, w tym prawa do aborcji. Na stronie gry można znaleźć odnośnik do strony strajkkobiet.eu oraz uwagę, że spośród krajów Unii Europejskiej tylko Polska – obok Malty – wprowadziła tak restrykcyjne prawa reprodukcyjne.

Do gier protestu na koncie Aleksandry Jarosz można zaliczyć także wykpiwającą płaskoziemców – czyli rosnących niestety w liczbę ignorantów przekonanych, że Ziemia jest płaska – arcade’ową grę na urządzenia przenośne „Australia is a Lie!”, „Indygo” – sugestywne studium depresji w formie narracyjnej gry przygodowej – oraz bazującą na eseju filozoficznym Petera Zapffego „The Last Messiah” (1933 r.) prowokacyjną antyutopię o tym samym tytule. W tej strategii turowej gracz wciela się w Wielkiego Anihilatora, którego celem jest zniszczenie wszelkiego życia na Ziemi.

Fot. ⓒ POLITYKA / Leszek Zych

Michał Staniszewski, urodzony w 1981 r., absolwent Wydziału Matematyki Uniwersytetu Łódzkiego, jest z demosceną związany od niemal 20 lat. Jednak wydana w 2016 r. gra „Bound” pokazuje, że dziś działa w zupełnie innej skali niż wcześniej. Przygotowana z myślą o konsoli PlayStation 4 gra – o kobiecie, która wraca do wspomnień z dzieciństwa, przechodząc zarazem w fantastyczny świat kolorów i tańca. Pochwały za jej walory wizualne spłynęły niemal z całego świata. Dziś Staniszewski wraz z grupą Plastic zajmuje się rozwijaniem technologii wirtualnej rzeczywistości na platformie Sony PlayStation.

Paweł Olszewski, nominując Michała Staniszewskiego do nagrody, podkreślał, że jako jeden z nielicznych twórców gier wideo na świecie potrafi łączyć odważne autorskie pomysły z działaniami na rynku komercyjnym: „Jego gry ukazują się na konsolach PlayStation, czyli w samym środku mainstreamu. Mimo wsparcia produkcyjnego Sony, ciężko je jednak nazwać mainstreamowymi”.

Paszportowe jury skupiało się w swoich ocenach głównie na estetycznych walorach „Bound”. Michał Radomił Wiśniewski nominował tę grę za „poetyckie podejście i zbudowanie emocjonalnego przekazu”. Maria B. Garda – za „ambitne wykorzystanie estetyki sztuki nowoczesnej”. Doceniła również niebanalną, wielopłaszczyznową opowieść, której próżno szukać w grach głównego nurtu. Paweł Schreiber nominował Staniszewskiego za „udane połączenie estetyk demosceny, gry platformowej, sztuki modernistycznej i teatru tańca, a wszystko to w celu opowiedzenia skomplikowanej, niejednoznacznej historii o rozpadzie rodziny i próbie jej odbudowania”.

Poza Michałem Staniszewskim nominowano również Piotra Iwanickiego i 11 BIT Studios.