Chcielibyśmy jeść produkty bezpieczne, smaczne, o atrakcyjnym wyglądzie i długim okresie przechowywania, ale najlepiej bez substancji dodatkowych.  Ale tego rodzaju listę życzeń rzadko można spełnić. Współczesny przemysł spożywczy nie mógłby istnieć bez substancji dodatkowych. Są one stosowane nawet w produktach pochodzenia ekologicznego! Co więcej, w trosce o bezpieczeństwo i zdrowie nabywcy!

„Stosowanie substancji dodatkowych zabezpiecza produkt przed tworzeniem się substancji szkodliwych, które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia konsumenta – np. dodatek azotynów zapobiega rozwojowi Clostridium botulinum (pałeczka jadu kiełbasianego), a przeciwutleniacze przeciwdziałają jełczeniu tłuszczu. Substancje słodzące są niezastąpione w diecie chorych na cukrzycę, jak również osób otyłych lub dbających o prawidłową masę ciała” – tłumaczą specjaliści z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny.

Substancje dodatkowe są stosowane do żywności w celu:

• przedłużenia trwałości produktów, a więc ograniczenia lub zapobiegania niekorzystnym zmianom powodowanym przez drobnoustroje, enzymy, procesy utleniania,
• zapobiegania niekorzystnym zmianom jakościowym powodującym zmiany barwy, smaku, zapachu, konsystencji,
• zwiększenia atrakcyjności konsumenckiej oraz ułatwienia stosowania lub wykorzystania produktu,
• utrzymania stałej i powtarzalnej jakości produktu,
• otrzymywania nowych produktów, np. żywności o obniżonej wartości energetycznej, obniżonej zawartości cukru, białka, glutenu itp.

Konserwanty – samo zło?

Mające złą sławę konserwanty, dopuszczone do żywności, są bezpieczne dla zdrowia konsumenta – o ile nie mamy na nie uczulenia i nie zjadamy ich zbyt dużo.

W wielu przypadkach konserwanty są wręcz niezbędne. Do czego? Substancje konserwujące przedłużają trwałość żywności poprzez zmniejszenie szybkości lub całkowite zahamowanie procesów rozkładu spowodowanych przez mikroorganizmy. Dzięki konserwantom produkty niepoddane obróbce termicznej są bezpieczne dla konsumenta (np. tłuszcze do smarowania pieczywa – pudełko zawierające produkt jest otwierane wiele razy, a zawartość jest spożywana nie jednorazowo lecz przez dłuższy czas, co sprzyja rozwojowi patogenów).

Co z glutaminianem i innymi wzmacniaczami ?

Gdy na skutek procesu technologicznego produkty tracą częściowo swój naturalny smak, jego wzmacniacze sprawiają, że gotowy produkt nadal jest smaczny. Niektóre produkty wysoko przetworzone w ogóle się bez nich nie obejdą, np. sproszkowane zupy czy konserwy typu pulpety w sosie. Ale ich ilość: maksymalną i dopuszczalną dawkę w żywności ustalają przepisy.

Nie zmienia to faktu, że dietetycy nie polecają częstego jedzenia tego rodzaju produktów – zawierają one m.in. stosunkowo duże ilości soli, której spożycie i tak jest w Polsce zbyt wysokie, a często także utwardzone tłuszcze, których częste jedzenie to prosta droga do kłopotów zdrowotnych. Wzmacniacze smaku mogą też u osób wrażliwych na niektóre składniki pokarmowe prowadzić do podrażnień.

Warto wyjaśnić, że glutaminian sodu (E 621), czyli sól monosodowa kwasu glutaminowego, to substancja od dawna znana w kuchni azjatyckiej, zwłaszcza w Chinach i Japonii. Sama nie ma smaku, jednak wzmacnia smak i zapach innych potraw. Japończycy mówią o niej: „umami” czyli wyśmienita, smakowita.

Specjaliści z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny tłumaczą: „zła sława glutaminianu sodu pochodzi prawdopodobnie stad, że w jednym z opisów badań na zwierzętach odnotowano negatywny wpływ glutaminianu sodu na ich system nerwowy. Tyle, że w tych badaniach podawano zwierzętom tak duże dawki tej substancji, jakich my nie mamy możliwości zjeść! (w przeliczeniu na masę naszego ciała)”.

Choć glutaminian sodu „oskarża się” o wywoływanie reakcji alergicznej, odczuwanej często po zjedzeniu potraw kuchni azjatyckiej, w której jest używany (mówi się nawet: syndrom chińskiej kuchni) nie ma na to naukowych dowodów. Uczucie pieczenia warg, podrażnienie spojówek, nudności, a nawet wymioty, na które skarżą się niektóre osoby po zjedzeniu orientalnych potraw, może być spowodowane nadwrażliwością na ten składnik lub inne. Drażniąco mogą działać ostre przyprawy (np. chili), sosy ze skorupiaków lub fermentowana soja, także obficie stosowane w kuchni chińskiej.

Co nam przyjdzie z czytania etykiet

Żywność świeża i nieprzetworzona przemysłowo ma wiele zalet, ale współcześnie rzadko jesteśmy w stanie taką sobie zapewnić. Nie zwalnia to jednak dbających o zdrowie z czytania etykiet i wybierania produktów, które:

• mają jak najmniej soli
• jak najmniej cukrów
• jak najmniej nasyconych kwasów tłuszczowych.

Jeśli ktoś chce się odchudzać, powinien też sprawdzać kaloryczność danego produktu i wybierać ten o mniejszej zawartości energii.

Oprac. Monika Wysocka, PAP Zdrowie

Źródło: Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny

NNKT – dziecinnie proste

Przygotowując posiłki dla naszych maluchów powinniśmy pamiętać, że właściwa dieta, to taka, która zapewni młodym organizmom uzupełnianie wszystkich niezbędnych składników przez cały okres dorastania. Do takich związków zaliczają się zwłaszcza te, których organizm ludzki sam nie produkuje, m.in. NNKT, czyli niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe. Mają one znaczenie już w życiu płodowym, następnie w diecie kobiety karmiącej, a po odstawieniu piersi w odpowiedniej ilości na talerzu malucha. Do kwasów NNKT zaliczamy kwasy tłuszczowe: linolowy ( LA, z grupy omega – 6) i alfa – linolenowy ( ALA, z grupy Omega-3). Jednym z najlepszych źródeł są oleje roślinne, jednak przy ich wyborze należy kierować się nie tylko procentową zawartością kwasów, ale i proporcją kwasów Omega 6 do Omega 3.” Idealnie wyważony stosunek kwasów zawiera olej rzepakowy, gdzie proporcja kwasów tłuszczowych omega – 6 do omega – 3 wynosi właśnie 2:1. Posiadając w swym składzie ponad 30  proc. złożonych kwasów nienasyconych, w tym 10 procent Alfa – kwas linolenowy (Omega – 3 kwas tłuszczowy), oraz 10 % kwasów linolowych, olej rzepakowy jest jednym z najlepszych źródeł kwasów tłuszczowych, które bez problemu możemy wprowadzać do diety nawet bardzo małego dziecka” – tłumaczy Pani dietetyk.

Mądry już w brzuchu mamy

W rozwoju umysłowym człowieka kluczowe znaczenie mają pierwsze 2-3 lata życia. Badania dowodzą, że dzieci, których dieta była bogata w NNKT mają lepszy wzrok, a ich umysł szybciej się rozwija, niż jest to w przypadku dzieci, których dieta była uboga w te substancje. Dostarczanie NNKT zaczyna się już na etapie życia płodowego. Wysoki poziom kwasów tłuszczowych w diecie matki zapobiega przedwczesnym porodom i niskiej masie urodzeniowej noworodków oraz pozytywnie wpływa na rozwój centralnego układu nerwowego oraz zdolności poznawcze. Ma również wpływ na zmniejszenie ryzyka wystąpienia reakcji alergicznych i zmian atopowych skóry u tych dzieci. „Symptomami niedoboru NNKT u wcześniaków i małych niemowląt są zaburzenia widzenia i dojrzewania układu nerwowego, objawiające się gorszym rozwojem neurologicznym oraz funkcji poznawczych. Problemem mogą być również zmiany zapalne skóry. Zbyt mała ilość tych kwasów tłuszczowych powoduje również zaburzenia wzrostu oraz zwiększoną predyspozycję na czynniki infekcyjne. Minimalne spożycie przez kobiety w ciąży powinno zatem wynosić 4, 5  proc. ogólnej energii dziennej racji pokarmowej, co jest warunkowane zapotrzebowaniem rozwijającego się płodu. Dla kobiet karmiących jako minimalny poziom spożycia przyjmuje się 6 proc. energii z NNKT, gdyż z mlekiem kobieta wydziela w ciągu doby 3-5 g tych kwasów” – podsumowuje specjalista.
Stosowanie oleju rzepakowego u dziecka niesie wiele korzyści zdrowotnych. Należy pamiętać o jego stosowaniu w codziennym przygotowywaniu posiłków dla naszych pociech. Ten łatwo dostępny dodatek powinien znaleźć się zarówno w diecie każdej kobiety ciężarnej, karmiącej jak później w diecie malucha zapewniając mu jak najzdrowszy start.

Uniwersalny olej rzepakowy marki Rapso pozyskiwany jest na drodze delikatnego tłoczenia na ciepło bez ekstrakcji za pomocą środków chemicznych.  Certyfikat badania jakości nadany przez agroVet Gmbh wykazuje, iż rzepak przeznaczony do produkcji oleju Rapso nie został zmodyfikowany genetycznie.  Olej rzepakowy marki Rapso posiada specyficzne spektrum kwasów tłuszczowych. Ponad 60% stanowią proste nienasycone kwasy tłuszczowe, w tym kwas olejowy, na kolejne ponad 30% składają się złożone nienasycone kwasy tłuszczowe – z tego 10% Omega 3. 100 gram oleju Rapso zawiera w sobie 30 mg naturalnej witaminy E.

Olej marki Rapso:
Pojemność: 0,75 ml
Cena brutto: 14,99 zł
Marka: Rapso
Producent: VOG Polska sp.zoo

VOG Polska Sp.zoo
ul. Przemysłowa 8
96-100 Skierniewice
www.vog.pl