Do tego występują w przeróżnych wariantach. Możemy wybrać takie, które da się zawiesić, np. na barierkach, sznurkach na pranie, haczykach wmontowanych w ścianę czy np. na gałązkach drzewka oliwnego, dużej juki, palmy czy innej wysokiej rośliny w doniczce, o ile mamy na nią miejsce na balkonie i chcemy ją wyeksponować na zewnątrz. Minusem lampek solarnych w naszym klimacie jest słabe światło. Można więc zdecydować się na ozdobne lampki na baterie. Czasami trzeba będzie je wymienić, ale przynajmniej bez wiercenia – coś za coś.

Powróćmy jeszcze na chwilę do kwestii kwiatów na balkonie. Nie każdy lubi kolorowe róże, surfinie czy pelargonie, a to zwykle właśnie te gatunki najczęściej uprawia się w wieszanych na barierkach doniczkach. Tymczasem balkon to również świetne miejsce do hodowli własnych ziół, a nawet warzyw. Jeśli jest odrobina miejsca na podłodze, to już da się stworzyć własny zielnik. Jeśli tego miejsca nie ma, doniczki z ziołami można instalować pionowo wzdłuż barierek – byle z dostępem do światła.

Gdy nasz balkon przypomina taras pod względem powierzchni, pole do popisu jest ogromne. Nawet wielkie, zdobione wazy czy średniej wielkości drzewka iglaste można z powodzeniem ulokować na balkonie, tworząc przyjemniejszą przestrzeń wokół siebie.Przy wyborze małych drzewek liściastych jesteśmy bardziej ograniczeni niż mieszkańcy krajów południowych, ale i tu można znaleźć coś dla siebie!

Koniecznie jednak trzeba zwrócić uwagę na odpowiednie zamocowanie ich – coraz częstszy silny wiatr może narobić spustoszenia. Dlatego też nie zalecamy szklanych, luźno stojących pojemników, jak te widoczne poniżej. Są piękne, mają styl, ale znacznie lepiej kierować się względami praktycznymi przy organizowaniu przestrzeni wystawionej na czynniki zewnętrzne.

Kardenolidy to związki zaliczane do glikozydów nasercowych. Są wytwarzane przez rośliny takie, jak naparstnica wełnista i purpurowa, miłek wiosenny, konwalia majowa, cebula morska czy strofant wdzięczny. Od dawna stosuje się je w leczeniu chorób serca, wykazują też potencjał jako leki przeciwnowotworowe. Są jednak bardzo toksyczne, co wymaga precyzyjnego dawkowania, dobranego do konkretnego pacjenta. Duże znaczenie ma na przykład sprawność usuwania kardenolidu przez nerki. Zbyt wysoka dawka może spowodować zatrzymanie akcji serca.

Naukowcy od dziesięcioleci próbowali ustalić, w jaki sposób rośliny biosyntezują kardenolidy. Mogłoby to pomóc w opracowaniu bezpieczniejszych leków. Jednak naparstnica i mlecz, które wytwarzają najbardziej znane kardenolidy, nie nadają się do eksperymentalnych technik identyfikacji genów i enzymów zaangażowanych w biosyntezę glikozydów.

Nowe badania przeprowadzili specjaliści z wielu ośrodków pod kierunkiem Georga Jandera z Boyce Thompson Institute, i Tobiasa Züsta, z Uniwersytetu w Bernie. Jak wykazali, jako model biosyntezy kardenolidów można wykorzystać pszonaka drobnokwiatowego Erysimum cheiranthoides, który ze względu na zawartość glikozydów eryzyminy oraz eryzymozydu stosowany był przeszłości jako środek nasercowy.

Pszonak okazał się znakomitym modelem do badań genetycznych ze względu na łatwe rozmnażanie i krótki cykl życia – daje nasiona w ciągu 10 tygodni.

Naukowcom udało się zsekwencjonować ponad 9 000 genów E. cheiranthoides i 47 innych gatunków z rodzaju Erysimum. Wyniki stanowią podstawę do identyfikacji genów kodujących enzymy biorące udział w biosyntezie kardenolidów. Udało się odkryć na przykład potencjalne ścieżki modyfikacji podstawowego kardenolidu prekursorowego – digitoksygeniny – w osiem bardziej złożonych strukturalnie cząsteczek.

Badanie ujawniło dużą różnorodność kardenolidów, występujących zarówno w obrębie rodzaju Erysimum jako całości, jak i w poszczególnych gatunkach – było ich 95. Wykryto także 25 glukozynolanów.

Wiele gatunków roślin produkuje albo kardenolidy, albo glukozynolany – jako toksyny chroniące przed roślinożernymi owadami. Z kolei wiele owadów rozwinęło odporność na jedną lub drugą klasę chemiczną, w zależności od tego, co występuje w ich pożywieniu. Rodzaj Erysimum jest o tyle niezwykły, że wytwarza oba rodzaje związków.

Jak sugerują wyniki badań, rodzaj Erysimum pierwotnie wytwarzał tylko glukozynolany, ale 2–4 miliony lat temu stał się zdolny do produkcji kardenolidów ramach “wyścigu zbrojeń” między roślinami i owadami. Kardenolidy dają Erysimum przewagę nad owadami – żaden nie rozwinął jeszcze odporności na oba rodzaje toksyn.

Co zaskakujące, produkcja dodatkowych związków wydaje się nie być istotnym obciążeniem dla roślin z rodzaju Erysimum – nie wpływa w dostrzegany sposób na ich wzrost, reprodukcję czy stan zdrowia.

Obecnie trwają prace, mające na celu poznanie całego szlaku biosyntezy kardenolidów. Jeśli to się uda, odpowiednie geny można będzie wprowadzić do genomu bakterii lub drożdży, aby produkować bezpieczniejsze od dotychczasowych leki kardiologczne lub onkologiczne.(PAP)

Autor: Paweł Wernicki, pmw/ zan/, PAP Nauka w Polsce

Dlatego musimy zachwycić się pomysłem londyńskiej pracowni Hackney Botanical, zajmującej się zawodowo upiększaniem przestrzeni otwartych i zamkniętych w brytyjskiej stolicy. Wśród jej najnowszych kreacji jest linia siedmiu stolików kawowych, których częścią jest żywy, zielony krajobraz.

Już sam fakt uwzględnienia zieleni w meblu gwarantuje ocieplenie wnętrza, a do tego Hackney Botanical jest gwarancją, że ta zieleń będzie efektownie skomponowana. Dobrane rośliny mają być łatwe w pielęgnacji i nie „przerosnąć” stolika, w który są wbudowane.

Ciekawszy jest jednak fakt, że stoliki stworzono na bazie starych ram okiennych. W większości mówimy tu o odrestaurowanych po demontażu wiktoriańskich oknach, ale są i prostsze modele. Kwiaty posadzone są więc w potężnej drewnianej donicy, a nad nimi znajduje się szklany blat – albo w postaci samej szklanej tafli, albo wprost – okna.

Nebl (od niemieckiego Nebel, tj. mgła) to dwuczęściowy zestaw złożony z doniczki i dmuchanego ręcznie klosza z mlecznego szkła. Choć przepuszcza dużo światła, ten typ szkła tworzy wrażenie powstawania mgły właśnie, dodając kwiatom aury tajemniczości. Docenią go rośliny lubiące zacienienie oraz te umieszczone w miejscach często narażonych na uszkodzenia fizyczne.

Klosz ma prosty, minimalistyczny wzór skupiony na umożliwieniu roślinom rozłożenia gałęzi i liści. Im bliżej powierzchni szkła, tym więcej kwiat dostanie światła. Z perspektywy człowieka im bliżej, tym bardziej widoczny element, a im dalej – tym bardziej tajemniczy.

Z uwagi na bardzo prosty projekt i zastosowanie neutralnych barw zestaw tego rodzaju będzie pasował tak do nowoczesnych, jak skandynawskich, klasycznych czy rustykalnych wnętrz.

Zdjęcia: Studio Rem

Twoje mieszkanie wygląda kwitnąco!

Pozostaje pytanie: cóż to może być za odmiana? Mało kto przecież ma teraz energię, by przeprowadzać pracochłonne remonty czy wdrażać innego rodzaju radykalne zmiany. Prawie na pewno lepiej będzie poprzestać na czymś niedużym, co jednak ma wielką siłę oddziaływania: nasz zdecydowany faworyt to obraz! Kwiaty z kolei, chyba najpopularniejszy motyw w całej historii sztuki, będą powiewem wiosny wśród paskudnej pogody, na pewno też wspaniale rozświetlą i urozmaicą wnętrze i… co tu dużo mówić, będą wyglądać po prostu świetnie. Co więcej, zaskakująco dobrze komponować się będą z pomieszczeniami udekorowanymi w rozmaitych stylach, także tych, które zazwyczaj z „kwiatkami-bratkami” się nie kojarzą. Przykłady? Poniżej znajdziesz ich aż pięć!

Pomysł 1: Styl industrialny, czyli kwiaty z zaskoczenia

Wystarczy szybki rzut oka na główne elementy stylu industrialnego, by wyrobić sobie opinię, że… nie ma tu miejsca na kwiaty. Między betonem a stalą, między chromem a niklem, między obnażonym okablowaniem a równie gołymi cegłami – gdzie w tym wszystkim mają być kwiaty? Świetne pytanie! Na pewno nie mogą być głównym, centralnym elementem dekoracji – to przeczyłoby idei stylu industrialnego – ale mogą za to stanowić interesujący kontrast dla całości. Z łatwością możemy wyobrazić sobie obrazy przedstawiające kwiaty (najlepiej utrzymane w czarno-białej kolorystyce nadającej im aurę czegoś surowego i nieco retro) zastosowane tutaj w charakterze stylistycznego kontrastu. Drobna uwaga: zawieś swój obraz koniecznie „na surowo”, bez ramki – do stylu industrialnego pasuje to bardzo dobrze!

Pomysł 2: Róże jak u babuni, czyli styl shabby chic w klasycznym wydaniu

Choć można sobie wyobrazić styl shabby chic – zgrabnie łączący nostalgię w stylu retro z upodobaniem do delikatnych, pastelowych kolorów – pozbawiony kwiatowych dekoracji, to jednak trzeba przyznać, że bez nich byłby znacznie bardziej ponury. Obrazy przedstawiające duże, przepyszne kwiaty, takie jak peonie czy róże, będą tutaj wyglądać wprost cudownie: nie tylko podkreślą staroświecki urok tego rodzaju aranżacji i sprawią, że wnętrze wyda się jeszcze bardziej przytulne, ale też urozmaicą i ożywią wystrój.

Pomysł 3: Styl skandynawski, czyli obrazy, kwiaty w wazonie i ciepły styl z mroźnej Północy

Styl skandynawski nie kojarzy Ci się z kwiatami? A powinien, bo kwiatowe wzory to jedna z jego specjalności! To właśnie fińska marka Marimekko stworzyła znany na całym świecie deseń w duże, jakby malowane pędzlem kwiaty, którym ozdabiała swoje produkty, i który do dziś jest oszałamiająco popularny. Styl skandynawski lubuje się w kontrastach: zestawienie białych ścian i zdobiących je kolorowych płócien jest tutaj bardzo chętnie stosowane. Duży kwiatowy obraz (kwiaty polne? A może duże, graficzne kwiaty utrzymane we wspomnianym już stylu Marimekko? Jest z czego wybierać!), zawieszony w przyciągającym wzrok punkcie wnętrza, to wybór, który wydaje się tutaj niemal oczywisty.

Pomysł 4: Kwiaty w wersji minimum, czyli styl minimalistyczny

Styl minimalistyczny jest cudowny i nic dziwnego, że zyskał sobie tak wielu zwolenników. Trzeba jednak przyznać, że czasem potrafi być nieco… monotonny. By nie rzec: chłodny. Nieludzki wręcz! Jeśli więc uwielbiasz minimalistyczne wnętrza, ale boisz się, że będą niewystarczająco „domowe”, przełam ich monotonię, wykorzystując kwiatowe obrazy. Nie musisz przecież od razu wybierać bajecznie kolorowego płótna w łączkę! Prosty obraz z wazonem pełnym białych tulipanów, zbliżenie na delikatnie rozchylone płatki róży: te i inne wzory świetnie komponować będą się z minimalistycznym wnętrzem, jednocześnie nie naruszając jego harmonii.

Pomysł 5: Kwiaty we włosach, na ścianach kwiaty, czyli styl boho nie tylko dla hipisów

Nie tylko dzieci-kwiaty lubią styl boho: w ostatnich latach zyskał on sobie ogromną popularność. Ta radosna, pełna kolorów, deseni i etnicznych nawiązań estetyka podbiła serca ludzi na całym świecie: także tych, którzy o istnieniu hipisów wiedzą tylko z podręczników historii. Jeśli uwielbiasz barwne wzory i w Twoim sercu nie ma ani odrobiny miłości do minimalizmu, to tutaj poczujesz się jak w domu. Nasz pomysł na kwiatowe obrazy do wnętrza boho? Minigaleria! Weź kilka (albo kilkanaście, jeśli czujesz się odważnie!) obrazów z kwiatowymi wzorami i zawieś je na jednej ścianie, tworząc coś pomiędzy kolażem a patchworkiem. Najlepiej, by obrazy coś łączyło: może są to wizerunki różnych kwiatów, ale w tym samym kolorze? Albo wszystkie płótna mają ten sam rozmiar? Każdy oprawiony jest w ramkę o tym samym odcieniu? Jest wiele możliwości: mieszaj swoje obrazy i łącz je, a efekt będzie za każdym razem oryginalny i interesujący!

Pomysły kwitną! A Twój?
Czy znalazłeś wśród powyższych propozycji swój ulubiony styl? A może Twoje mieszkanie już jest udekorowane na jeden ze sposobów, które wymieniliśmy? Czy są w nim obrazy z kwiatami? Koniecznie opisz nam swoje doświadczenia z tymi dekoracjami w komentarzu!

Kwiaty cebulowe stanowią ozdobę rabat i kwietników, cieszą oko, kwitnąc w balkonowych skrzyniach czy donicach. Drobne śnieżyczki, szafirki, dzwonki cebulicy syberyjskiej czy bardziej okazałe krokusy – wszystkie te rośliny są pierwszymi, których pędy wyłaniają się z ziemi wczesną wiosną. Nie szkodzą im niskie temperatury, odporne są nawet na lekkie przymrozki. Wymienione kwiaty mają jeszcze jedną wspólną cechę: należą do roślin przyjaznych pszczołom. Oznacza to, że ich pyłek i nektar stanowią pokarm dla owadów zapylających.

Co możemy zrobić, by wiosną w ogrodzie lub na balkonie na nas i na pszczoły czekała kwietna niespodzianka? Wykorzystać czas ostatnich prac w ogrodzie na posadzenie kwiatów cebulowych. Cebulki można sadzić do połowy października, a najlepiej zrobić to przed nadejściem pierwszych mrozów, tak by zdążyły wypuścić korzenie.

Jak odpowiednio zabrać się do sadzenia cebul, by wiosną doczekać się kwiatów? Na szczęście, rośliny te nie mają dużych wymagań. Generalna zasada co do głębokości sadzenia jest taka, że warstwa ziemi powinna być dwukrotnie grubsza niż wysokość cebuli. Należy więc wykopać dołek o głębokości trzech wysokości cebuli. Większość gatunków roślin cebulowych lubi stanowiska słoneczne lub półcieniste, umiarkowanie wilgotne. Spróbujmy jednak poznać te kwiaty nieco lepiej.

Śnieżyczka przebiśnieg

Głębokość sadzenia cebulek powinna wynosić 5-8 cm. Kwiaty te najlepiej prezentują się wzdłuż ścieżek lub pod koronami drzew. Śnieżyczka jest rośliną, która wiosną zakwita jako pierwsza, gdy nie stopniały jeszcze śniegi, dlatego nazywana jest zwiastunem wiosny.

Szafirek

Pierwsza połowa października to ostatni dzwonek na posadzenie cebulek szafirka. Sadzi się je na głębokości 6-8 cm. Liczne, granatowo-niebieskie kwiaty najładniej prezentują się posadzone w dużych grupach na skraju ogrodowej rabaty. Szafirki nadają się również do uprawy w doniczkach, śmiało więc możemy zaplanować przyozdobienie nimi naszego balkonu na wiosnę.

Cebulica syberyjska

Niewielkie cebulki należy posadzić na głębokości 5-10 cm. Drobne, niebieskie kwiaty o dzwonkowatym kształcie z powodzeniem mogą zastąpić na naszych rabatach śnieżyczki, gdy te już przekwitną. Cebulica najlepiej wygląda w ogródkach skalnych lub w towarzystwie krzewów. Możemy ją jednak posadzić również w pojemnikach na balkonie.

Krokus

Bulwy krokusów sadzimy jesienią na głębokości 6-7 cm. Kwiaty krokusów potrafią sprawić, że nasze trawniki czy ogródki skalne będą zachwycać bogactwem kolorów – od liliowego, przez niebieski, biały po odcienie żółci. Rośliny te kwitną w lutym i marcu. Warto pamiętać, że do czasu zaschnięcia ich liści należy powstrzymać się przed koszeniem trawy.

Dlaczego pszczoły potrzebują naszej pomocy?

– Nazwa „pszczoła” oznacza wiele gatunków owadów zapylających. Wśród nich tylko pszczoły miodne mają zapewnioną opiekę pszczelarzy, którzy w razie potrzeby je dokarmiają. Ogromnej liczbie innych gatunków pszczół, w tym samotnic i trzmieli, bez naszej pomocy grozi wyginięcie
z powodu braku dostępu do pokarmu – wyjaśnia Kasia Dytrych, przyrodniczka.

– Spośród 470 gatunków owadów zapylających aż 222 są zagrożone wyginięciem. Możemy im pomóc, zamieniając swój ogród czy balkon w miejsce przyjazne pszczołom. Uwzględniając różne terminy kwitnienia roślin, stworzymy przestrzeń, która zapewni pszczołom dostęp do pyłku i nektaru przez cały sezon. Wykorzystajmy ostatnie ciepłe tygodnie jesieni na posadzenie cebulek, by wiosną cieszyć się z kwiatów i uchronić pszczoły przed głodem – zachęca przyrodniczka.

Źródło: Profile

Żółty i pomarańcz można uzyskać m.in. z kwiatów rezedy, złoty i brązowy – z łusek cebuli. Z kolei z krokosza barwierskiego uzyskiwano – w zależności od części rośliny – barwnik żółty lub czerwony. Czerwień z rośliny używana była dawniej np. w pomadkach do ust. Tego barwnika używano również do barwienia bandaży mumii, które to wbrew pozorom nie były białe.

Ci, którzy lubią róż i czerwień powinni docenić marzannę barwierską, która nazywana jest również broczem. Co ważne, kolor dawany przez tę roślinę był niezwykle intensywny. Stąd też funkcjonujące do dziś powiedzenie „broczyć krwią”.

Dawniej osoby cenione lub bogate można było rozpoznawać właśnie po intensywności kolorów ich ubrań. Takie wyraziste barwy były zdecydowanie trudniejsze do uzyskania i znacznie droższe.

Na czym polega wydobywanie kolorów z roślin? Barwniki z roślin uzyskuje się zazwyczaj poprzez gotowanie czy fermentację, a barwieniu często towarzyszy nieprzyjemny zapach. Tak było np. w przypadku niebieskiego barwnika – indygo. Uzyskiwano go poprzez długotrwałą fermentację liścia indygowca. Zapach, który powstawał w tym procesie był tak nieprzyjemny, że brytyjska królowa Elżbieta I zakazała praktyk barwierskich w okolicy 5 mil od swojego zamku. Kolor indygo znany był już jednak w starożytności. Mogła go użyć np. Boadicea (znana też jako Budyka), przywódczyni plemienia Brytów z I w. n.e., która miała pomalować na niebiesko swoje ciało i tylko w farbę przyobleczona miała poprowadzić swój lud w walce z Rzymianami.

Kolor niebieski i fioletowy uzyskiwano z jagód, jeżyn czy bzu czarnego czy alkanny barwierskiej. Barwnikiem zielonym w roślinach jest za to chlorofil, znajdujący się w chloroplastach. Badacze zauważają jednak, ze nie jest to trwały barwnik. Przy farbowaniu na zielono wykorzystuje się zatem barwnik niebieski i żółty.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

VIANEK to kosmetyki naturalne, będące odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie rynku i zainteresowanie, nie tylko świadomych konsumentek. W pierwszym kontakcie przyciąga wzrok.

Opakowania zdobią niepowtarzalne wzory zalipiańskie, malowane z pasji i poszanowania polskiej tradycji, wywodzącej się z XIX wieku, przekazywanej z pokolenia na pokolenie w małopolskiej wsi Zalipie.

VIANEK to także zapach – świeży, przyjemny dla zmysłów, naturalny, przywołujący wspomnienia, zachęcający. Zapach to emocje, a pozytywne skojarzenia sprawiają, że kosmetyk ten pozostaje zapamiętany.

VIANEK to bezpieczny, naturalny skład. Przyjazne skórze produkty są poszukiwane i doceniane. Kosmetyki te zapewniają łagodną pielęgnację, a nowatorskie receptury gwarantują zadowalające efekty stosowania. Każda kobieta, niezależnie od wieku, chce mieć pewność, że wybierając dla siebie kosmetyk, ofiarowuje swojej skórze tylko to, co najlepsze, a dodatkowo czerpie z tego samą przyjemność.

VIANEK, inspirowany dziewiczym, naturalnym pięknem, pomaga każdej kobiecie identyfikować jej własne potrzeby i wybierać najlepsze kosmetyki. Wybrane produkty są dobierane z poszczególnych serii, zgodnie z przeznaczeniem i konkretnym, ukierunkowanym działaniem.

VIANEK to marka masowa, dostępna we wszystkich kanałach sprzedaży, przede wszystkim w drogeriach.

Niepowtarzalne kosmetyki naturalne, zawierające ekstrakty polskich kwiatów i ziół, pochodzących z upraw ekologicznych. Ich zapachy to czyste, owocowe szaleństwo: malina, czerwona porzeczka, gruszka, jabłko, wiśnia, brzoskwinia. To marka, w której kolor idealnie współgraz zapachem, działaniem i przeznaczeniem każdego kosmetyku.

Sześć serii produktów, przeznaczonych do pielęgnacji twarzy, ciała i włosów, które wyróżniają się kolorem:

- seria niebieska – nawilżająca
- seria zielona – orzeźwiająca i oczyszczająca
- seria pomarańczowa – odżywcza
- seria czerwona – ujędrniająca i przeciwzmarszczkowa
- seria różowa – relaksująca i łagodząca
- seria fioletowa – kojąca i wzmacniająca

SYLVECO Piela Radosław
Stobierna 1076, 36-002 Jasionka
Kontakt: biuro@sylveco.pl
tel. 790 526 333
www.vianek.pl

Materac – ważna rzecz

Ten czas to także dobry moment na wiosenne porządki. Warto wziąć pod uwagę wszystko co znajduje się w sypialni, nawet materac. Produkty piankowe odwracamy na drugą stronę, a jeżeli materac znajduje się w pokrowcu to ściągamy go i pierzemy. Podczas tych działań można także uznać, że używany dotychczas materac jest stary i zniszczony. Jeżeli ma 10 lat lub więcej na pewno warto pomyśleć o jego wymianie. W końcu w czasie przesilenia wiosennego dobry sen jest dla nas jeszcze ważniejszy niż zwykle.

Pozytywne drobiazgi

Całe wnętrze naszego domu to jednak nic, gdy nie mamy odpowiednio dobranych dodatków. W nadchodzącym czasie sypialnia powinna być przede wszystkim pełna kwiatów. Ich obecność znacznie wpływa na stan powietrza w pomieszczeniu. Istotne są także same walory estetyczne. Co jeszcze może się przydać? Z pewnością pledy i poduszki. Najlepiej gdyby były wielokolorowe. Nie da się oczywiście pominąć światła słonecznego, które odgrywa tu ogromną rolę.

Warto zamienić również ciężkie, zimowe zasłony i rolety na zwiewne tkaniny. Ta mała wymiana pozwoli promieniom słonecznym lepiej rozgościć się w domowym wnętrzu. Narzuty można w łatwy sposób wykonać samemu – jako kolorowy patchwork lub robiony na drutach pled. Każdorazowo zmiana poszewek na poduszki nie musi wiązać się z wielkimi wydatkami – zakup kolorowych materiałów nie nadwyręży portfela, a pozwoli w łatwy sposób udekorować sypialnie wedle uznania. To także dobry czas na zapachowe świece, które po gruntownym wietrzeniu mieszkania stworzą idealną atmosferę snu.

Z takim przygotowaniem wiosna może nadchodzić!

Źródło: Sfera Group

Jak powiedziała PAP dietetyk z Olsztyna Dorota Jesiołowska-Sołoducha, kwiaty w naszym menu „nie są konieczne, bo zawierają składniki, które są pestkach, warzywach czy owocach”, ale dodała, że warto pamiętać o tym, że aspekt wizualny odgrywa w posiłkach ogromną rolę.
„Jeśli ktoś się przełamie do zjedzenia sałatki warzywnej ozdobionej kwiatami, bo będzie ona piękna, to jak najbardziej polecam i bratki, i płatki róży, i czarny bez i wszystkie inne jadalne kwiaty” – powiedziała Jesiołowska-Sołoducha. Zaznaczyła, że nie można zapominać też o właściwościach leczniczych np. kwiatów czarnego bzu, czy mniszka lekarskiego popularnie zwanego mleczem. Rośliny te pomagają m.in. w walce z przeziębieniami. Kwiaty, które możemy zjadać zawierają spore ilości związków przeciwutleniających, witaminę C czy sole mineralne. Takie związki zawiera m.in. nasturcja większa. Kwiat ten, jak przekonuje Kmieć, ma pikantny, lekko piekący smak i doskonale sprawdza się, jako dodatek do sałatek warzywnych oraz nafaszerowana twarożkiem lub pastą jajeczną.

Eulalia Paszkiewicz, która pod Giżyckiem prowadzi kuchnię regionalną kwiaty akacji dosypuje teraz do słodkich wypieków. Zapewniła PAP, że „aromat i smak są niezrównane”. Innym popularnym jadalnym kwiatem jest nagietek lekarski. Można go dodawać do sałatek, ale też jego płatki można suszyć i stosować, jako barwnik do potraw z ryżu i makaronów (występuje w nich spora ilość karotenoidów , które są silnymi przeciwutleniaczami, flawonoidów działających przeciwzapalnie, a także soli mineralnych). Z popularnych i rosnących w każdym parku stokrotek, jak przekonuje Kmieć, warto przyrządzić omlet, bo stokrotki zawierają sporo witaminy C i kwasów organicznych.

Naukowcy przestrzegają jednak przed jedzeniem kwiatów dopiero co kupionych na bazarze, czy w supermarkecie. „Kwiaty, które są przeznaczone do masowej sprzedaży regularnie są opryskiwane i nawożone, m.in. po to, by nie były zbyt wysokie i by nie atakowały ich szkodniki. Najzdrowsze i najpewniejsze są te kwiaty, które sami zasiejemy. Jeśli jednak chcemy jeść kwiaty +marketowe+, poczekajmy ok. miesiąca, by ustało działanie wszelkich oprysków” – zaznaczyła w rozmowie z PAP dr Beata Płoszaj-Witkowska z katedry ogrodnictwa olsztyńskiego uniwersytetu. Kwiaty, które chcemy zjeść najlepiej jest zbierać rano, tuż po opadnięciu rosy. „Kwiaty, które są zwiędnięte mogą być gorzkie” – napisała w swojej pracy Kmieć.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce