Marzena Diakun ma swoim koncie wiele konkursów dyrygenckich m.in. u Jerzego Salwarowskiego, Gabriela Chmury, Howarda Griffithsa, Davida Zinmana, Pierre’a Bouleza czy Kurta Masura. Zdobyła II nagrodę na 59. Konkursie Dyrygenckim w ramach Festiwalu Praska Wiosna (2007 r.) oraz Srebrną Batutę na IX Międzynarodowym Konkursie im. G. Fitelberga w Katowicach (2012 r.).

W 2003 r. miała okazję współpracować z Jerzym Maksymiukiem – pełniła bowiem rolę asystenta w Filharmonii Koszalińskiej. W 2006 r. – Andrzeja Boreyki w Bernie w Szwajcarii, w 2012 r. – Richarda Rosenberga w Chestertown (USA).

Kolejnym etapem rozwoju jej kariery był staż dyrygenta-asystenta podczas Tanglewood Music Festival. Staż ten otrzymała ona w 2012 r. od Boston Symphony Orchestra. Co ciekawe, współpracowała również m.in. z Orkiestrą Czeskiego Radia w Pradze, Orchestre Philharmonique de Paris, Orchestre National de Lyon, Orquestra Sinfónica do Estado de São Paulo, Bournemouth Symphony Orchestra, Nordiskakammarorkestern, Orquesta Sinfonica del Principado de Asturias, Göteborg Opera, NOSPR w Katowicach, Filharmonią Narodową.

W latach 2009-2012 była pierwszym dyrygentem hiszpańskiego zespołu Smash Ensemble, z którym dokonała wielu prawykonań dzieł hiszpańskich twórców. W 2010 r. uzyskała doktorat w Akademii Muzycznej w Krakowie; od 2011 r. prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W 2015 r. otrzymała Marin Alsop Taki Concordia Fellowship, stypendium promujące najlepsze dyrygentki na świecie. Od września 2015 r. jest natomiast dyrygentem asystentem w Orchestre Philharmonique de Radio France; zyskała sławę koncertowym wykonaniem „Umarłego miasta” Korngolda transmitowanym we francuskim radiu i medici.tv.

Jakub Puchalski nominował Marzenę Diakun „za konsekwentny rozwój kapelmistrzowskiej osobowości i kariery, mimo braku wsparcia albo wręcz jakby wbrew woli polskiego środowiska”. Dorota Kozińska docenia natomiast jej zrozumienie partytury „Zagubionej autostrady” Olgi Neuwirth wykonanej we Wrocławiu. Dla Jacka Marczyńskiego to z kolei jedna z ciekawszych postaci nowego pokolenia europejskich dyrygentów.

Szansę na zdobycie Paszportu POLITYKI w kategorii „Muzyka poważna” mieli też Krzysztof Bączyk i Łukasz Dyczko.

Na swoim koncie ma także występy na kilkunastu płytach polskich i zagranicznych wykonawców. To ona zrealizowała także muzykę m.in. do nagradzanego „Dybuka” nominowanej w tym roku do Paszportu w kategorii teatralnej Anny Smolar (Teatr Polski w Bydgoszczy). Co ciekawe, Natalia Fiedorczuk-Cieślak jest też współautorką ścieżki dźwiękowej do filmu „Mów mi Marianna” Karoliny Bielawskiej.

Książka „Jak pokochać centra handlowe” nie jest debiutem Natalii Fiedorczuk-Cieślak. Pierwsza była publikacja zatytułowana „Wynajęcie”, wydana w 2012 r. nakładem fundacji Bęc. Autorka odniosła się w niej do problemów związanych z rynkiem mieszkaniowym i estetyką mieszkalnictwa w Polsce. Nominowana do Paszportu została natomiast dzięki wspomnianej książce dotyczącej zupełnie innych tematów, a konkretniej – macierzyństwa.

„Jak pokochać centra handlowe” to z jednej strony bezlitosny obraz rodzicielstwa w naszej dzisiejszej Polsce, a z drugiej – zapis rozpadu, nieradzenia sobie z życiem. To natomiast może dotyczyć każdego, nie tylko kobiet zajmujących się swoimi pociechami.

Opowieść, której autorką jest Fiedorczuk-Cieślak nie jest żadnym poradnikiem, to historia o bohaterce w kryzysie, wśród ról, których nie da się pogodzić. Narracja Fiedorczuk jest pozbawiona sentymentalizmu (z jakim często pisze się o macierzyństwie), za to nie brak jej autoironicznego humoru. „Fiedorczuk pisze o macierzyństwie chłodno, ostro, przenikliwie, umykając banalności dwubiegunowej kategoryzacji szczęście-cierpienie” – zauważył Piotr Kofta. Zofia Król nominowała ją „za żywy, pełen poczucia humoru literacki język, który nie boi się absurdów i nagłych zmian stylu”. Doceniła też „próbę zrozumienia przestrzeni znanej i codziennej, ale pełnej elementów zaskakujących i nieoczywistych, dotąd w polskiej prozie nieopisanych”.

Poza Natalią Fiedorczuk-Cieślak nominowani w kategorii „Literatura” byli: Stanisław Łubieński i Zośka Papużanka.