W książce nie brakuje błyskotliwych puent, dowcipnych anegdot, historii o słynnych ludziach, z którymi Osieckiej dane się było zetknąć (m.in. Hłasko, Ważyk, Kobiela, Cybulski, Czyżewska, Przybora i Wasowski). „Lubię farbować wróble” to niezwykle ciekawy portret fascynującej postaci, która do dziś silnie oddziałuje na polską kulturę.

Wspomniana książka została spisana przez Violettę Ozminkowski, która połączyła w jedno udzielone przez artystkę wywiady, nadając im spójną, współczesną formę. Lektura udzielonych przez nią wywiadów okazuje się równie inspirująca. Celne podsumowania, poetyckie widzenie świata i ciekawe przemyślenia. Każde słowo wiernie spisane z rozmowy, bez przeinaczeń i nadinterpretacji.

To nie jest rozmowa o tym, kto kogo znał albo kto kogo kochał, a kto kochać nie chciał. To nie jest rozmowa o tym, kto z kim przeciwko komu. To nie jest rozmowa o tym, jak żyć i czego nie jeść.

To jest rozmowa o tym, że życia nie da się ułożyć w chronologiczną całość, bo czas wcale nie pędzi do przodu. Dlatego jedne okruchy codzienności zapadają nam w pamięci na zawsze, a inne giną bezpowrotnie. To jest rozmowa o tym, że być może czas jest podobny do wiatru. To jest rozmowa o tym, że życie jest czymś innym, niż myśleliśmy, że jest.

Źródło: Prószyński Media