Kiedy ginie Soczek, partner Majamiego, policjanci z wydziału terroru rozpoczynają dochodzenie. Schwytanie sprawcy uważają nie tylko za swój obowiązek, ale też punkt honoru. Niestety, wydział jest przetrzebiony zmianami organizacyjnymi i zwolnieniami. W tej sytuacji, aby stawić czoła gangsterom, stołeczny komendant ściąga do Warszawy rozproszonych po prowincji, doświadczonych policjantów. W stolicy pojawiają się Despero, Metyl oraz – prosto z Waszyngtonu – Nielat, zwany obecnie Quantico. Tymczasem w walce o dominację nad miastem, toczonej między gangami z Pruszkowa i Wołomina, pojawia się trzeci, znaczący gracz – Czarna Wdowa…

Staję na planie „Pitbulla 3” jak przed największym wyzwaniem w życiu. Przyjdzie mi się bowiem zmierzyć nie tylko z gigantycznym sukcesem finansowym poprzednich dwóch części, ale także z legendą i doskonałością serialu sprzed 12 lat. Zostawiony sam sobie pewnie bym się nie podjął, ale szczęśliwie wspierają mnie producent wspomnianych blockbusterów Emil Stępień i gwiazdorzy kultowego serialu: Marcin Dorociński, Krzysztof Stroiński, Rafał Mohr i Jadwiga Jankowska-Cieślak. Nasz film nie będzie to jednak prosty miks artystycznego serialu sprzed lat i kasowych filmów z zeszłego roku, ponieważ… zmienił się reżyser i scenarzysta.  Próbuję nakręcić sensacyjny film tak, jak potrafię najlepiej zrobić to ja. Nie imituję stylu mojego znakomitego poprzednika. Może stąd tytuł filmu „Pitbull. Ostatni pies”. Niby gatunkowo pitbull, ale w szerszym znaczeniu jednak pies. Będzie więc dużo starego, ale też więcej nowości. Najbardziej oczekuję występu Doroty Rabczewskiej znanej Państwu bardziej jako Doda, i nowej muzyki, z którą pierwszy raz będę miał do czynienia. A o czym jest film? Jak zwykle o twardej przyjaźni, zasadach, tyranii złych ludzi i oczywiście o miłości. – Władysław Pasikowski.

Gatunek: akcja/kryminalny
Produkcja: Polska 2018
Producent: Emil Stępień
Producent wykonawczy: Ent One Investments
Scenariusz i reżyseria: Władysław Pasikowski („Jack Strong”, „Pokłosie”, „Psy”)
Obsada: Marcin Dorociński („Na granicy”, „Jack Strong”, „Róża”, „Pitbull”), Krzysztof Stroiński („Szczęście świata”, „Anatomia zła”, „Lęk wysokości”, „Pitbull”), Rafał Mohr („Czerwony pająk”, „W ukryciu”, „Milion dolarów”, „Pitbull”), Dorota Rabczewska („Słownik ptaszków polskich”, „Serce na dłoni”, „Przeżyj to sam”, „Metro”), Cezary Pazura („Volta”, „Skrzydlate świnie”, „Kiler”, „Psy”), Adam Woronowicz („Czerwony pająk”, „Demon”, „Pani z przedszkola”, „Chrzest”), Krzysztof Kiersznowski („Moje córki krowy”, „Pod Mocnym Aniołem”, „Drogówka”), Iza Kuna („Listy do M. 3”, „Maria Skłodowska-Curie”, „Amok”, „Wołyń”), Michał Kula („Pitbull. Nowe porządki”, „Pitbull”), Marian Dziędziel („Moje córki krowy”, „Pani z przedszkola”, „Wymyk”, „Kret”, „Wesele”), Zbigniew Zamachowski („Listy do M. 3”, „Prawdziwe zbrodnie”, „Jack Strong”, „Bogowie”), Jadwiga Jankowska-Cieślak („Tarapaty”, „Rysa”, „Pitbull”, „Oda do radości”), Agnieszka Kawiorska („Katyń”, „Ryś”, „Oda do radości”), Artur Szpilka, Katarzyna Nosowska
Dystrybucja w Polsce: KINO ŚWIAT

I OKŁADKA

Fot. Żaneta Niżnikowska/NM Studio

www.nmstudio.eu

Model: Jakub Kamiński

Charakteryzacja: Make up Artist Dagmara Wróbel

Asystent fotografa: Szymon Fit

Dziękujemy 86 Gear (www.86-gear.com) za udostępnienie wnętrz na potrzeby sesji.

II OKŁADKA

Fot. Olivia A. Davis

Stylizacja: GaGa Studio

Model: Jacek Bilczyński

Galanteria skórzana: Davidt’s
(www.davidts.eu)
(www.davidts24.pl)

Obuwie: Christopher Marthe
(www.christophermarthe.com)

Biżuteria męska: MonEgo
(www.monego.pl)

EKSces Męski

*Cezik
Za to, że od ponad roku niezmiennie pozostaje królem Internetu. I za najnowszą, rewelacyjną przeróbkę przeboju „Hej”. Oraz za ogromną siłę przebicia pozwalającą mu konkurować z najlepiej wypromowanymi gwiazdami.

*Czesław Mozil
Przede wszystkim za to, że, trochę, jak EksMagazyn, stara się iść pod prąd i dobrze mu to wychodzi. Poza tym, za uroczy, roznegliżowany film, który podbił sieć oraz za serię występów w najmniejszych domach kultury i klubach w całej Polsce. Czesław udowadnia, że można być artystą głównie dla swoich fanów.

*Marcin Dorociński
Za to, że zagrał skandalicznie dużo dobrych ról w tym roku. I zdołał połączyć ilość z jakością.

*Adam Małysz
Za odważną zamianę nart na samochód rajdowy. I za to, że przez kilka dni cała Polska, bez względu na wiek i płeć, zapuszczała dla niego wąsy.

*Janusz Radek
Za nieprzemijającą klasę oraz brak nachalnego lansu, a mimo to pełne sale na koncertach. Za wyrazisty charakter i niebanalną osobowość, których brakuje dziś wielu artystom i celebrytom.

Na Waszych ulubieńców możecie głosować też odwiedzając naszą stronę fanowską na Facebooku: www.facebook.com/eksmagazyn. Ta gwiazda, którą nasi Czytelnicy polubią najbardziej, otrzyma specjalną nagrodę publiczności.

Dla fanów też mamy coś ciekawego. Wystarczy znaleźć wpis dotyczący nominowanej osoby i napisać, dlaczego to ona powinna otrzymać nagrodę.

Za najciekawsze uzasadnienia przyznamy nagrody! Udział w zabawie możecie wziąć do 15 września 2011 roku. Dzień później dowiecie się, kto z Was wygrał upominki od EksMagazynu.

Wyniki Waszego głosowania oraz werdykt Redakcji ogłosimy 27 października podczas urodzin EksMagazynu. Zapraszamy do zabawy!

Fot. Seat.pl

Na Waszych ulubieńców możecie głosować też odwiedzając naszą stronę fanowską na Facebooku: www.facebook.com/eksmagazyn. Ta gwiazda, którą nasi Czytelnicy polubią najbardziej, otrzyma specjalną nagrodę publiczności.

Dla fanów też mamy coś ciekawego. Wystarczy znaleźć wpis dotyczący nominowanej osoby i napisać, dlaczego to ona powinna otrzymać nagrodę.

Za najciekawsze uzasadnienia przyznamy nagrody! Udział w zabawie możecie wziąć do 15 września 2011 roku. Dzień później dowiecie się, kto z Was wygrał upominki od EksMagazynu.

Wasz wybór oraz werdykt Redakcji ogłosimy 27 października podczas urodzin EksMagazynu. Zapraszamy do zabawy!

Aż pewnego dnia, a raczej pewnej deszczowej nocy, zjawia się On. Wygląda jak Humphrey Bogart w „Casablance”, w długim prochowcu, kapeluszu, z papierosem w ustach i mocnym prawym sierpowym, którego nie waha się użyć w obronie czci kobiety… On to Bronek (świetna rola Marcina Dorocińskiego), w którym Sabina zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Problem w tym, że po pierwszym mamy drugie i trzecie wejrzenie i z tymi jest już o wiele gorzej. Bronek okazuje się szczerbatym tępakiem, w dodatku z „tych nowych”, a jego zainteresowanie nie jest bynajmniej spowodowane nagłą miłością do zahukanej sekretarki.

„Rewers” ma kilka ogromnych atutów. Po pierwsze są to doskonałe zdjęcia. Utrzymane w stylistyce czarno – białej momentami przywodzą na myśl francuskie kino noir, gdzie nic nie jest takie, jak powierzchownie jest. I tej dewizy zdaje się trzymać Lankosz. Bo w „Rewersie” nic nie jest tym, czym wydaje się na pierwszy rzut oka. Szara mysz wcale nie jest bezbronnym niewiniątkiem, umierająca babcia okazuje się świetnym detektywem, boski książę zmienia się w odrażającą ropuchę, a efekt przypadkowej (chodź nie do końca) znajomości może, wbrew pozorom, nadać sens całemu życiu. I okazać się trochę dowcipem historii… Po drugie, tercet Buzek-Janda-Polony zwala z nóg. Świetne postaci, doskonałe kobiece role. Po trzecie, sam pomysł na intrygę, a zwłaszcza wprowadzenie tegoż pomysłu w życie w filmowych realiach też na piątkę. Drobne niedociągnięcia w scenariuszu, trochę przewidywalności pod koniec i zestawienie koloru z szarością to niewielkie minusy, które nikną jednak przy całościowej ocenie debiutu Lankosza.

„Rewers” walczył o nominację do Oscara za 2009 rok. Niestety, tak, jak się obawiałam, wielu smaczków nie-mieszkańcy krajów byłego bloku wschodniego nie mieli szansy dostrzec. Bo któż poza Polakami i mieszkańcami pozostałych krajów bloku socjalistycznego zrozumie chichot w podwórzu po ogłoszeniu żałoby narodowej po śmierci Wodza Stalina, porozumiewawcze spojrzenia, robotników na budowie w centrum Warszawy i końcową scenę zapalania znicza pod Pałacem Kultury… Chociaż jedno z piękniejszych powiedzonek na pewno może spodobać się nawet nieobytym w polskiej historii. „Lepiej spędzić życie samemu niż w złym towarzystwie” – mówi w pewnym momencie babcia Sabiny. Parafrazując, lepiej nie chodzić do kina, niż oglądać złe filmy. Na szczęście „Rewersu” to nie dotyczy, bo to film bardzo dobry. Z każdej strony.