Fez to jednak przede wszystkim najbardziej poplątana medina w całym Maroku, garbarnie i farbiarnie skór, które koniecznie trzeba obejrzeć z góry. Widok jest imponujący – jedną stronę zajmują skóry rozwieszone na ogromnych wieszakach, naprzeciw leżą tabuny zwierzęcych kosmyków i loków. Przestrzeń w środku wypełniają kamienne baseny wypełnione barwnikami. Mężczyźni pracujący przy farbowaniu mają często zabarwione po ramiona ręce takim kolorem, przy jakim spędzają najwięcej czasu. Po wielu latach pracy farba już nie schodzi, nawet po najdokładniejszej kąpieli…

A w samym centrum mediny, między królującymi nad miastem meczetami czeka… brytyjska kawiarnia, mekka spragnionych wytchnienia i jedzenia w Ramadanie obcokrajowców. Karmi, poi, zapewnia odpoczynek. Trafiają tu tylko wtajemniczeni – tacy, których przyprowadzą przewodnicy dostający od właściciela kilka dirhamów (jeden dirham to niespełna 40 groszy). Taka knajpa „U Ricka” z niezapomnianej „Casablanki”, tyle, że zamiast czarnoskórego Sama na fortepianie, pobyt umila gościom gramofon, właściciel jest Brytyjczykiem, a nie Amerykaninem i zamiast białego smokingu nosi krótkie szorty i koszulkę na ramiączkach…