Zapytaj lekarza

Po pierwsze, decyzję o karmieniu piersią w okresie ciąży zawsze należy skonsultować z lekarzem lub położną prowadzącymi ciążę. Istnieją pewne przeciwwskazania do karmienia piersią dla ciężarnych. Są to między innymi: bóle i skurcze podbrzusza, krwawienie i plamienie z dróg rodnych. Ograniczenia dotyczą też przyszłych matek, które mają problemy z łożyskiem (łożysko przodujące lub łożysko umiejscowione na ścianie przedniej) albo występuje u nich sytuacja skracanie się szyjki macicy.

Dodatkowa ostrożność zalecana jest też w przypadkach, w których poprzednie ciąże zakończyły się poronieniem lub przedwczesnym porodem.
Karmienie piersią w okresie prawidłowo przebiegającej ciąży nie wpływa negatywnie ani na starsze dziecko, ani na dziecko rozwijające się w łonie matki. Ssanie piersi powoduje uwalnianie się oksytocyny, hormonu odpowiadającego za wywołanie skurczów porodowych. Takie ilości oksytocyny powodują delikatne skurcze macicy podobne do tych, które nienarodzone dziecko odczuwa podczas orgazmu mamy. A przecież gdy ciąża przebiega prawidłowo, kobiety nie powinny rezygnować z seksu. Warto też pamiętać, że w czasie karmienia piersią w ciąży zmienia się skład mleka.

Mleko zawiera więcej przeciwciał. Przed porodem piersi zaczynają produkować żółtą siarę. Wszystko po to, by w pierwszej kolejności zaspokoić potrzeby noworodka. W tym momencie u starszych dzieci zaczynają pojawiać się luźniejsze stolce. W praktyce, niektóre dzieci same rezygnują ze ssania piersi w momencie pojawienia się siary.

Można zaobserwować, że w ciąży brodawki stają się bardziej wrażliwe, a dodatkowe ssanie piersi może powodować dolegliwości bólowe. W takich wypadkach można karmić stosując silikonowe osłonki na brodawki.

Mleka pod dostatkiem

Nieprawdą jest, że rozwijający się w brzuchu mamy płód jest okradany przez starszego brata z witamin, minerałów i innych ważnych składników odżywczych. Natura tak to mądrze zaplanowała, że w pierwszej kolejności dba o rozwijające się w ciele matki życie, potem o karmione piersią dziecko, a na samym końcu samą matkę. Po narodzinach dziecka można karmić noworodka i starsze dziecko. Nie należy się obawiać, że zabraknie mleka. Na pewno wystarczy go dla dwojga dzieci, tym bardziej, że ssanie powoduje wydzielanie pokarmu.

W pierwszych dniach po porodzie noworodek powinien być jednak karmiony jako pierwszy. Często, po przyjściu na świat dziecka, starsze rodzeństwo chce powrócić do karmienia piersią. I jeżeli tylko mama chce karmić oboje dzieci, to nie ma powodu by na to nie pozwalać. Każda ciąża jest inna, różne są historie karmiących mam. Najważniejsze jednak, by pamiętać, że sama ciąża nie jest powodem do zaprzestania karmienia piersią.

źródło: materiały prasowe heimastudio.pl

Jak wyobrażasz sobie swoją zawodową przyszłość za kilka lat?
Mam ogromne szczęście, że mam wspaniałą pracę z cudownymi ludźmi, szef również jest bardzo dobrym człowiekiem. Ale moim największym marzeniem jest własny biznes, sklep z używaną odzieżą, poukładane rozmiarami, kolorami, sklep, w którym panie odnajdą tanie perełki, ale i będą mogły usiąść wypić kawę, zorganizować wymianę ciuchową. Chciałabym za parę lat mieć miano zawodowej pisarki – to marzenie, które realizuję już długi okres czasu, ale wiem, że pewnego dnia dojdę do mety. Planów mam wiele, przede wszystkim praca! Aby ją mieć, gdyż to ona mnie kształtuje od samego początku, dała mi wiele pokory i szacunku. Chciałabym być czynna zawodowo, kształcić siebie.

Co starasz się przekazać obserwującym Cię fanom?
Nie mam pojęcia czy w swoim życiu posiadam jakichkolwiek fanów, ale osoby, które mnie czytają na blogu są bardzo ważne, ponieważ chciałabym przekazać im to, co sama przeszłam, czyli doświadczenia życiowe, smutki, żale, radości i jak również sobie radzić z różnymi problemami dnia codziennego. Chciałabym przekazać każdej osobie, która mnie obserwuje i czyta mojego bloga, że życie jest piękne, pomimo trudnych początków.

Co sprawia Ci w pracy największą radość?
Oczywiście kontakt z ludźmi. To codzienne spotykanie kogoś nowego, rozmowa, zmuszanie się do myślenia, pisanie ważnych pism i wzbogacanie swojego języka – to dla mnie największa radość. Moja praca znajduje się w biurze z kilkoma wspaniałymi osobami, to daje mi radość, że codziennie się z nimi widzę, rozmawiam, piję kawę, uczę się od nich.

Co chciałabyś przekazać innym kobietom, aby uwierzyły w siebie i w swoje możliwości?
Od kiedy zostałam mamą, wiem, że my kobiety jesteśmy najwspanialszym stworzeniem na ziemi. To dzięki Nam są rodziny pełne miłości, dajemy życie. Od kiedy zostałam mamą, wiem ile trudności trzeba w dniu codziennym, wysiłku, pracy, cierpliwości, pokory i szacunku do siebie, rodziny i innych. Chciałabym przekazać innym kobietom, żeby nigdy się nie poddawały, nawet jeżeli mają na swojej drodze problemy. PAMIĘTAJ! Je zawsze możesz rozwiązać, prędzej czy później znajdziesz racjonalne rozwiązanie, będziesz to wspominała. Bez względu na to co się w Twoim życiu dzieje – to nauka, po której wyjdziesz mądrzejsza! To my kobiety jesteśmy piękne, czy rozmiar S czy XXXL, jesteśmy dumą świata i powinnyśmy o tym pamiętać, że mamy nieskończone możliwości i to od nas zależy czy to kiedykolwiek wykorzystamy.

Największe marzenie przed Tobą to?
Największe marzenie to książka dla przyszłych mam i tych świeżo upieczonych. Moja ciąża była wspaniała, po porodzie było trochę gorzej, ale chciałabym napisać książko-poradnik, by pomóc mamom i odpowiedzieć na nurtujące pytania, chciałabym stworzyć taki pamiętnik dla kobiet w ciąży, by mogły zbierać pamiątki z najbardziej magicznego okresu w ich życiu.
Kolejne marzenia to oczywiście własny ogródek, piękne kwiaty, tuje, drzewa, warzywa i owoce.

Jaka jest Twoja definicja sukcesu?
Sukces to dar! Tylko i wyłącznie ode mnie zależy czy wykorzystam to, co w życiu mi dane, bym była szczęśliwym człowiekiem. Sukces to akceptowanie siebie i szanowanie. Sukces to realizowanie własnych celów, marzeń. Sukces to pewne priorytety i dążenie do osiągania wystawionego sobie celu.

Zapraszam na: http://matkapolka89.blogspot.com/

Rozmawiała: Agnieszka Słodyczka

Nina nie jest tutaj jedyną bohaterką. Poznajemy również jej córkę Joannę, która niezbyt przychylnie patrzy na to, co robi jej matka. Nie dostrzega, że bagaż doświadczeń matki jest przepełniony. Nic zatem dziwnego, że wszystko zakończyło się właśnie w ten sposób…

„Matka swojej córki” autorstwa Iwony Żytkowiak to historia o nadziei, zrozumieniu i wybaczeniu. Opowieść o dwóch kobietach – matce i córce, które nie potrafią żyć obok siebie, ale i nie potrafią żyć bez siebie.

Autorka Iwona Żytkowiak jest absolwentką polonistyki i studiów filozoficzno-etycznych na Uniwersytecie Szczecińskim oraz studiów podyplomowych w Instytucie Badań Literackich PAN. Członek Związku Literatów Polskich. Od urodzenia mieszka i pracuje w Barlinku. Czas dzieli w miarę równo pomiędzy rodzinę, pracę i pasję (kolejność nie jest przypadkowa). Matka czterech synów. W wolnych chwilach uwielbia długie spacery po Bieszczadach i grę na pianinie z najmłodszym synem. Autorka powieści „Tonia” (2011 i 2016), „Spotkania przy lustrze” (2012), „Kobiety z sąsiedztwa” (2013), „Tam, gdzie twój dom” (2014), „Dokąd teraz?” (2015) i „Świat Ruty” (2016) oraz tomu wierszy „Żywot jętki” (2016).

Źródło: Prószyński Media

Dla kobiet nie ma rzeczy niemożliwych. aby się o tym przekonać wystarczy spojrzeć na związek matki i córki. Z jednej strony jest on trudny i niejednokrotnie pełen łez, a z drugiej wyjątkowy i szczęśliwy. Jego fundamentem powinna być jednak miłość. Historię takiej zwykłej – niezwykłej relacji opisuje w swej najnowszej książce „Przekonaj mnie, że to ty” Anna Karpińska.

Matka – Urszula nie potrafi poradzić sobie ze śmiercią swojego męża. Postanawia jej pomóc córka – Edyta. Świeżo upieczona maturzystka wspiera ją w prowadzeniu pensjonatu nad morzem, a do tego stara się uporać z własnym życiem. To w końcu dla niej czas podejmowania trudnych decyzji. Wspólnie mierzą się jednak z niewiadomym i stawiają czoła burzliwej przeszłości. W tym wszystkim muszą sobie radzić ze skrajnie różnymi postawami wobec świata, a także wcześniejszymi niesnaskami.

Czy Urszula zawsze wie, co jest najlepsze dla córki? Ile można zrobić w imię miłości do matki? Odpowiedzi na te pytania szukać należy we wspomnianej powieści o życiu dwóch najbliższych sobie kobiet, które aby się zrozumieć, muszą pokonać długą drogę. To również książka dla kobiet lubiących nieoczekiwane zwroty akcji i hiszpańskie klimaty.

Autorka, Anna Karpińska ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę zajmującą się szkoleniami i wdrażaniem systemów jakości. Jak sama jednak mówi:  „Nie żałuję niczego (…). Bez zdarzeń, ludzi, zajęć, wrażeń nie byłoby ani mnie, ani moich bohaterów”.

Źródło: Prószyński Media

Przyszła matka powinna czuć, że jest kochana, być pewna swoich kompetencji pozwalających na zajmowanie się dzieckiem, musi czuć, że ma wsparcie w otoczeniu, które wierzy, że może tę rolę dobrze wypełniać. Gdy jeden z tych trzech warunków nie występuje, może czuć się nieprzygotowana do macierzyństwa. Jeśli mimo to kobieta zdecyduje się ma macierzyństwo, dziecko może nie dostać tyle miłości, ile potrzebuje, matka może natomiast zaszczepić w nim poczucie lęku i niepewności.

Jak się to objawia? Takie matki mogą np. rzadziej patrzeć na swoje dzieci podczas karmienia, a kontakt wzrokowy w pierwszych miesiącach życia jest bardzo ważny. Rzadziej też je przytulają, ponieważ czują się bezradne, a bezradność prowadzi do gniewu. Gorzej też radzą sobie z gniewem, choćby wtedy, gdy dziecko płacze i nie można go uspokoić.

W takich sytuacjach kobietom przydaje się wsparcie. Powinno ono wychodzić przede wszystkim od ojca dziecka i osób najbliższych. warto jednak pamiętać, że gdy pojawia się dziecko tworzy się zupełnie nowa rodzina, która kieruje się swoimi zasadami. Dlatego też dobrze jest ograniczać przesadną interwencję rodzinną z zewnątrz.

W Polsce wciąż żywy jest mit idealnej matki, a taką, która sobie z czymś nie radzi, uważa się za złą. Zła jest wtedy, gdy rodzi przez cesarskie cięcie czy też w sytuacji, gdy nie karmi piersią. Ten sposób postrzegania kobiet często jest zupełnie mylny, a konkretne panie ocenia się zbyt pochopnie. Trzeba także wziąć pod uwagę, że dla kobiet ten czas jest bardzo trudny jeżeli chodzi o jej zdrowie psychiczne.Warto wtedy o nią lepiej zadbać, a nie oceniać.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Zastanawiając się nad tym, czy przeprowadzić tę ważną rozmowę z córką warto przede wszystkim pamiętać o tym, że jeżeli się na nią nie zdecydujemy to wiedza, którą powinna ona otrzymać od rodziców zostanie zastąpiona informacjami od rówieśników lub z internetu. Oznacza to, że posiadana przez nią wiedza będzie niepełna, ale być może i szkodliwa. Rozmowę warto więc przeprowadzić już w momencie, kiedy nastolatka wkracza w okres dojrzewania. Ponieważ seks czy antykoncepcja to niezwykle ważny temat, warto zarezerwować sobie na dyskusję więcej czasu, aby omówić wszystkie istotne wątki. Pamiętajmy jednak o tym, że brak takiej rozmowy nie sprawi, że córka nie rozpocznie życia seksualnego. Może to jednak zrobić bez odpowiedniego przygotowania i informacji.

Taka rozmowa nie może zostać przeprowadzona byle jak. Ważna w tym wypadku będzie strategia. Przed rozmową przemyślmy co dla nas oznacza sfera seksualna. Znajdźmy punkt, od którego zaczniemy rozmowę i który da nam poczucie komfortu. Ważne, aby przekazać dziecku nasze wartości – córka powinna wiedzieć, że seks jest naturalną konsekwencją bliskości, głębokiej relacji między kobietą i mężczyzną. Jeśli czujemy, że mamy niepełną wiedzę zwłaszcza o antykoncepcji, przed rozmową odświeżmy ją – wsparciem w tej kwestii może okazać się dla nas lekarz ginekolog.

Cała ta sytuacja nie powinna być stresująca i jeżeli odpowiednio się do niej przygotujemy to z pewnością nie będzie dla nas aż tak trudna. Najważniejsze jest jednak to, aby to zdenerwowanie nie udzieliło się córce, ponieważ wtedy trudniej nam będzie podjąć z nią niektóre kwestie. Nie martwmy się jednak gdy nasze uczucia będą widoczne, ale stawiajmy przede wszystkim na miłą i przyjazną atmosferę.

Podczas dyskusji warto przekazać te najważniejsze informacje. Przede wszystkim poinformuj córkę, że z seksem nie warto się spieszyć, a bliskość fizyczna to nie tylko stosunek płciowy. Przekaż, że namiętność nie wyklucza rozsądku, dlatego ważna jest wiedza dotycząca antykoncepcji – stosunek przerywany nie chroni przed niechcianą ciążą, a po pierwszym współżyciu czy w trakcie miesiączki także można zajść w ciąże. Warto tu uświadomić dziecku, że czasem jedna chwila uniesienia może zaważyć na całym późniejszym życiu, dlatego zawsze należy się zabezpieczać.

Nie chodzi tutaj jednak o to, aby straszyć córkę, ale dać jej możliwość pozyskania informacji od kogoś naprawdę zaufanego. Ta rozmowa dla obu stron może się okazać niezbyt komfortowa, dlatego nie strasz swojej córki, unikaj kategorycznych stwierdzeń i nie przedstawiaj też seksu jako czegoś zupełnie złego. Czasami takie negatywne przedstawienie sprawy może skutkować problemami z nawiązywaniem bliskich więzi.

Przy okazji takich rozmów warto też poruszyć temat wizyty u ginekologa. Przede wszystkim dobrze jest powiedzieć córce, w jaki sposób ona przebiega i dlaczego jest aż tak ważna dla jej zdrowia. Nie ma wyznaczonego wieku kiedy dziewczyna powinna iść do lekarza po raz pierwszy. Jeśli rozwija się prawidłowo i nie skarży się na żadne dolegliwości namówmy ją na wizytę ok. 18 a nawet 20 roku życia najlepiej przed rozpoczęciem współżycia. Im jednak szybciej uda się do lekarza tym większe prawdopodobieństwo, że stanie się to jej nawykiem i będzie systematycznie dbać o sprawy intymne.

Źródło: On Board Public Relations

Naukowcy porównali samoocenę jawną (uświadamianą przez osoby badane) i utajoną (to znaczy tę nieuświadamianą, bądź ukrywaną przez osobę badaną) grupy matek dzieci urodzonych przed terminem (tzw. wcześniaków) z samooceną matek dzieci urodzonych w terminie (tak zwanych dzieci donoszonych). Sprawdzili także, czy posiadanie pracy bądź brak zatrudnienia wiąże się istotnie z poczuciem własnej wartości matek – zarówno wcześniaków, jak i dzieci donoszonych.

Wyniki badania pokazały, że u matek dzieci urodzonych przed terminem występuje istotnie niższa samoocena – zarówno jawna, jak i utajona – niż u matek dzieci donoszonych. Im wcześniej nastąpił poród, tym niższa samoocena badanych. Psycholodzy wykazali ponadto, że matki posiadające miejsce pracy charakteryzuje wyższa samoocena niż matki niezatrudnione.

Oba te czynniki: termin urodzenia dziecka oraz zatrudnienie mogą się ze sobą łączyć: w przypadku matek zatrudnionych samoocena jest tym wyższa, im bliżej terminu porodu urodziło się dziecko, natomiast u matek niezatrudnionych samoocena jest z gruntu niska i termin urodzenia dziecka nie ma już z nią istotnego związku. Najwyższą samooceną charakteryzują się natomiast matki, które urodziły dziecko w terminie i mają pracę.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce