Menopauza to moment, w którym jajniki przestają produkować estrogeny i zanika miesiączka. Mogą, ale nie muszą jej towarzyszyć przykre objawy - uderzenia ciepła, uczucie zmęczenia, rozbicia, nadmierne poty, zaburzenia snu, depresja czy problemy z nawilżeniem pochwy. Specjaliści podkreślają, że tak jak każda z kobiet jest inna, tak spektrum występujących objawów też bywa różne.

Dla niektórych kobiet trudnym doświadczeniem są zmiany w postaci zmarszczek czy utrata jędrności skóry. Ale tylko dla niektórych - także sposób przeżywania zmian związanych z menopauzą jest zależny od konkretnej kobiety.

- Ja uważam, że okres menopauzy i wszystko co po nim następuje, jest  wspaniałym czasem, który możemy poświęcić dla siebie. W pracy zawodowej spijamy „śmietankę” z sukcesów wielu lat pracy, nie potrzebujemy antykoncepcji, a dzieci są już dorosłe. Ale co zrobić, by „sukienka nie była za mała” a uśmiech nie schodził nam z twarzy? Do menopauzy trzeba się przygotować! – mówi prof. Violetta Skrzypulec-Plinta ginekolog, endokrynolog.

Nie ma naukowych dowodów na to, że matki i córki przechodzą menopauzę tak samo. Wpływ na to, jak konkretna kobieta będzie przechodzić menopauzę, ma mnóstwo czynników, nie tylko genetycznych.

- Jeśli tak się dzieje, to jest to raczej sprawa przypadku. Nie sugerujemy się tymi sugestiami. Jeśli mama wyjątkowo źle znosiła ten czas, to wcale nie znaczy, że i córka będziemy miała te same objawy – podkreśla prof. Ewa Barcz, kierownik Kliniki Oddziału Ginekologiczno-Położniczego w Międzyleskim Szpitalu Specjalistycznym w Warszawie.

Tak czy inaczej zawsze warto na ten temat porozmawiać z mamą, choćby po to, by skorzystać z jej doświadczenia.

Niezbędne są też regularne kontrolne wizyty u ginekologa. Lekarz podpowie, jak przygotować się na ten czas i doradzi co robić, by złagodzić ewentualne dolegliwości. Być może rozwiązaniem okaże się hormonalną terapia.

- Jeśli nasza mama czy babcia borykała się z ciężkimi objawami menopauzy, to wcale tak nie musi być w naszym przypadku. Co istotne, gdyby tak się zdarzyło, mamy już narzędzia, by być piękne, zdrowe i uśmiechnięte. Kultowe hasło: „Jeśli chcesz zobaczyć, jak będzie wyglądała twoja żona po 50-tce – popatrz na teściową”, w 21 wieku nie jest już aktualne!” – podkreśla prof. Skrzypulec-Plinta.

mw, zdrowie.pap.pl, PAP Zdrowie

Dojrzewanie

Szalejące w tym czasie kobiece hormony płciowe mogą narazić tkanki miękkie w jamie ustnej na rozwój stanów zapalnych. Podwyższony poziom progesteronu powoduje zwiększony przepływ krwi do dziąseł, co sprawia, że są bolesne, napuchnięte i mogą być bardziej wrażliwe na resztki jedzenia.

Z badań wynika, że w wieku 14-16 lat ryzyko zapalenia dziąseł u dziewcząt wzrasta aż o kilkadziesiąt procent! Samo w sobie zapalenie dziąseł to nic strasznego, jednak w połączeniu z  niedostateczną higieną jamy ustnej może doprowadzić do choroby przyzębia.

Co robić?

• zwróć uwagę na dietę – zadbaj o zbilansowaną pod względem kalorycznym i składników
• jedz mniej słodyczy
• dbaj o higienę jamy ustnej
• stosuj nitkę dentystyczną
• zwróć uwagę na zgryz (prawidłowy zwiększa szansę na zdrowe dziąsła)

Menstruacja

Wysoki poziom hormonów żeńskich w trakcie miesiączki (zwłaszcza progesteronu) powoduje, że dziąsła są bardziej ukrwione, a to oznacza większe ryzyko stanu zapalnego.

- Wahania hormonów podczas cyklu miesiączkowego sprawiają, że wiele kobiet boryka się w tym czasie z nawracającymi infekcjami dziąseł. Przed rozpoczęciem miesiączki dziąsła mogą puchnąć, być zaczerwienione, krwawić, u niektórych kobiet może również rosnąć tendencja do nadżerek w jamie ustnej czy bolesnych aft. Objawy te zwykle ustępują po rozpoczęciu miesiączki – mówi lek. stom. Monika Stachowicz z Centrum Leczenia i Profilaktyki Paradontozy Periodent w Warszawie.

Co robić?

• w trakcie miesiączki unikaj czynników drażniących dziąsła m.in. papierosów, alkoholu, ostrych przypraw
• szczotkuj zęby szczoteczką o miękkim włosiu
• jeśli możesz, nie planuj zabiegów chirurgicznych w obrębie jamy ustnej (np. usuwania ósemek, wszczepiania implantów stomatologicznych), ponieważ podczas menstruacji zmniejsza się krzepliwość krwi i wzrasta ryzyko krwotoków po zabiegach i operacjach.

Antykoncepcja hormonalna

Doustne środki antykoncepcyjne również podwyższają ryzyko chorób przyzębia. Progesteron obecny w tabletkach może przyczynić się do zapalenia dziąseł, z kolei wyższy poziom estrogenów zwiększa ryzyko tzw. suchego zębodołu, bolesnego powikłania po usunięciu zęba.

Co robić?

• poinformuj swojego stomatologa, że stosujesz doustną antykoncepcję, poradzi ci, jak przeciwdziałać jej skutkom ubocznym.

Ciąża

Około 40 proc. kobiet w ciąży doświadcza tzw. ciążowego zapalenia dziąseł. Zmiany hormonalne między 2. a 8. miesiącem ciąży zwiększają ukrwienie tkanek dziąseł, które stają się rozpulchnione, tkliwe, podatne na urazy, potrafią krwawić nawet podczas szczotkowania zębów.

- W trakcie ciąży musimy wyjątkowo dbać o higienę jamy ustnej i zapobiegać tworzeniu się płytki nazębnej, która dodatkowo podrażnia wrażliwe dziąsła. Aby ustrzec się przykrych dolegliwości, warto jeszcze przed rozpoczęciem starań o dziecko kompleksowo zadbać o zdrowie jamy ustnej, m.in. wyleczyć wszystkie zęby oraz w razie potrzeby – usunąć kamień nazębny – mówi stomatolog.

Co robić?

• wyjątkowo dbaj o higienę jamy ustnej,
• usuwaj kamień, oczyszczaj kieszonki przydziąsłowe – to zabiegi bezpieczne w czasie ciąży
• jeśli dojdzie u ciebie do ciążowego zapalenia dziąseł, nie lekceważ go. To bowiem stan niebezpieczny także dla embrionu i płodu. U kobiet z umiarkowaną lub ciężką chorobą dziąseł wrasta ryzyko przedwczesnego porodu oraz niskiej masy urodzeniowej noworodka.

Aż 18 ze 100 przedwczesnych porodów może być następstwem choroby przyzębia!

Menopauza

Niedobór estrogenów, który pojawia się wraz z menopauzą, wpływa na kondycję zębów i dziąseł. Po 50. r. ż. wzrasta ryzyko osteoporozy. Dotyczy to również kości, które utrzymują zęby w szczęce i żuchwie – najczęściej w obrębie jedynek, dwójek i trójek.

- Wskutek demineralizacji i osłabienia jej struktury kość przestaje być mocnym fundamentem dla zębów, które zaczynają się obluzowywać, a nawet wypadać. Zwiększa się również ryzyko recesji dziąseł, skutkującej m.in. nadwrażliwością zębów i problemem estetycznym – wyjaśnia dentystka.

Dodatkowo stosowanie u pacjentów z osteoporozą leków z grupy bisfosfonianów, choć rzadko, to może jednak skutkować powikłaniem – martwicą kości szczęk (BRONJ – Bisphosphonate Related Osteonecrosis of the Jaw), która również może doprowadzić do utraty zębów.

Menopauza to również zagrożenie dla dziąseł i śluzówek. Niedobór estrogenów i starszy wiek może powodować kserostomię, czyli suchość jamy ustnej (dotyczy 1 na 5 kobiet w wieku menopauzalnym), co z klei zwiększa ryzyko próchnicy, halitozy czy paradontozy.

W okresie okołomenopauzalnym rozwinąć się może również zespół pieczenia jamy ustnej (BMS – burning mouth syndrome), czyli przewlekłej choroby błony śluzowej jamy ustnej. Występuje ona aż 7 razy częściej u kobiet w okresie zmian hormonalnych podczas okresu przekwitania.

Jej objawy to m.in. przewlekłe dolegliwości bólowe o zmiennym nasileniu, uczucie palenia i mrowienia w ustach, suchość błony śluzowej, zaburzenia smaku np. metaliczny lub gorzki posmak w ustach. Ból manifestuje się w całej jamie ustnej, w okolicy języka, podniebienia twardego, wyrostków zębodołowych lub policzków, powodując dyskomfort czy trudności z jedzeniem.

- W okresie przekwitania najlepiej co pół roku zgłaszać się na kontrolę u dentysty. W profilaktyce osteoporozy ważna jest także odpowiednia dieta zawierająca wapń, witaminę D i K. Jeśli zmiany były na tyle zaawansowane, że doszło do utraty zębów, to z powodzeniem możemy je odbudować decydując się na leczenie protetyczne, założenie protezy, mostów protetycznych lub implantów stomatologicznych, które znacznie podniosą jakość życia – mówi stomatolog.

Co robić?

• wyjątkowo rzetelnie dbaj o higienę jamy ustnej
• lecz choroby towarzyszące (np. cukrzycę)
• unikaj nadmiernego ucisku protezy zębowej
• bądź pod stałą kontrolą dentysty.

W jakim wieku zdarza się menopauza?

Nie ma jednego, zależy to m.in. od genów, dlatego warto spytać o wiek menopauzy najbliższe krewne. Średni wiek wystąpienia menopauzy naturalnej w populacji polskiej wynosi 51 lat.

Wcześniej jednak mamy do czynienia z klimakterium. To okres rozpoczynający się na kilka lat przed menopauzą, trwający kilka lat po niej, podczas gdy sama menopauza oznacza wystąpienie ostatniej miesiączki. Już podczas klimakterium mogą wystąpić nieprzyjemne objawy, które zazwyczaj zwiastują menopauzę.

Objawy zbliżającej się menopauzy

Zarówno rodzaj, jak i nasilenie objawów różnią się w zależności od predyspozycji kobiety.

Jak wynika z ogólnopolskich badań przeprowadzonych w sierpniu tego roku w ramach programu „Zdrowa ONA” na ponad tysiącu kobiet w wieku powyżej 45. roku życia najczęściej wymienianymi przez kobiety objawami są:

• uderzenia gorąca (77,6 proc.),
• pocenie się i nocne poty (63,7 proc.),
• zmienność nastrojów (60,2 proc.)
• przybieranie na wadze (48,2 proc.).

Każdy z nich może być związany ze znacznym obniżeniem poziomu estrogenu. Do objawów okresu menopauzalnego zaliczamy poza tymi wymienionymi:

• uczucie lęku,
• drażliwość,
• depresyjny nastrój,
• wyczerpania umysłowe i fizyczne,
• kłopoty z sercem,
• problemy ze snem,
• bóle mięśni i stawów,
• problemy z pęcherzem moczowym,
• zaburzenia w funkcjonowaniu seksualnym oraz odczuwaną suchość pochwy.

Powyższe objawy mogą się ujawnić już około 5 lat przed menopauzą i trwać nawet do 5 lat po menopauzie. Nie wszystkie kobiety odczuwają tego rodzaju dolegliwości. Mogą one pojawiać się i znikać.

Ryzyko depresji a menopauza

Wiele badań wskazuje na częstsze występowanie depresji w wieku okołomenopauzalnym niż u kobiet w innym wieku. Wszystkie objawy menopauzy, a także zwiększone ryzyko depresji wiąże się z wahaniami estrogenów. Ale duży wpływ na depresję lub kiepskie samopoczucie mają też czynniki środowiskowe: zmiany w życiu rodzinnym, zawodowym i społecznym. Kobieta może w tym czasie cierpieć z powodu nieodwracalnych zmian własnego ciała.

Okres okołomenopauzalny sprzyja też zaostrzeniu lub nawrotowi wcześniej rozpoznanej depresji.

Jak radzić sobie z menopauzą?

W okresie okołomenopauzalnym większego znaczenia nabiera zdrowy tryb życia.

Ważna jest dieta: ograniczenie tłuszczów zwierzęcych, ale zapewnienie sobie nienasyconych kwasów tłuszczowych. bardzo ważne jest pamiętanie o produktów bogatych w wapń – na ten pierwiastek w okresie okołomenopauzalnym wzrasta zapotrzebowanie. rzyw i owoców. Najlepiej jeść 5-6 posiłków dziennie, które zawierać będą fitoestrogeny, czyli naturalne związki roślinne o właściwościach estrogennych i antyestrogennych (soja, soczewica, czosnek, cebula, chmiel).

Okres okołomenopauzalny to najwyższy czas na rzucenie palenia: u kobiet po 50. roku życia aż 7-krotnie nasilają się szkodliwe skutki tego uzależnienia.

Objawy menopauzy łagodzi regularna aktywność fizyczna.

Dla wielu kobiet łagodnie przechodzących menopauzę to czas, kiedy szczególnie dbają o relacje, zarówno rodzinne, jak i przyjacielskie. Jeśli kobieta ma dzieci, często nie są one już wieku, w którym w dużym stopniu absorbują czas, więc wreszcie mogą wrócić do dawnych pasji lub rozwijać nowe. Seksuolodzy wskazują, że paradoksalnie dla niektórych kobiet okres okołomenopauzalny to czas polepszenia życia seksualnego – z racji doświadczenia i braku lęku przed niechcianą ciążą.

Zdrowy tryb życia często jednak nie wystarczy, aby zwalczyć wszystkie objawy menopauzy związane ze spadkiem hormonów, ale pozwoli poprawić samopoczucie i ogólnie wpłynie na zdrowie.

Kiedy rozważyć hormonalną terapię zastępczą

Jednym ze sposobów by skutecznie przeciwdziałać niedogodnościom związanym z tym okresem jest stosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), czyli przyjmowaniu tych hormonów, które przestaje produkować organizm kobiety.

– Hormonalna terapia zastępcza jest najbardziej efektywną metodą redukcji objawów okołomenopauzalnych. Pomaga także w profilaktyce ciężkich schorzeń z nią związanych, takich jak np. osteoporoza. Aby znów się dobrze poczuć, warto porozmawiać ze swoim lekarzem o hormonalnej terapii zastępczej, która niweluje nieprzyjemne objawy menopauzy, właśnie poprzez podawanie pochodnych estrogenów – mówi prof. Romuald Dębski, kierowniki Kliniki Położnictwa i Ginekologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Szpitalu Bielańskim w Warszawie.

Jak wskazuje, poprawa komfortu życia pacjentek celem minimalizacji odczuwanych dolegliwości może być ważnym wskazaniem do tego, żeby rozpocząć terapię HTZ. Ważne jednak, aby wziąć pod uwagę, że stosowanie hormonalnej terapii zastępczej w okresie okołomenopauzalnym wciąż jest poddawane analizie przez specjalistów.

Eksperci podkreślają jednak, że z całą pewnością nie ma jednej optymalnej formy terapii hormonalnej dla wszystkich kobiet, a jej stosowanie może wiązać się z ryzykiem, szczególnie dla niektórych grup kobiet. Stąd czas stosowania terapii hormonalnej powinien być ustalany indywidualnie z lekarzem i uzależniony od relacji potencjalnych korzyści vs ryzyko. Decydując się na HTZ kobieta jednocześnie decyduje się na stałe kontrole swojego stanu zdrowia u lekarza.

Autorka: Monika Wysocka (zdrowie.pap.pl)

NTM, czyli mimowolny, samoistny wyciek moczu najczęściej wynika ze zmian w układzie anatomicznym. – Cewka, która powinna być zgięta i zatrzymuje mocz, prostuje się i staje się „lejkiem” – tłumaczy dr n. med. Piotr Kaczmarek, chirurg urolog z Centrum Medycznego Medyceusz w Łodzi. Kolejną z przyczyn NTM mogą być długotrwałe, powracające infekcje dróg moczowych – zresztą pacjentki często mylą początki NTM właśnie z klasycznymi zakażeniami.

Mówiąc o NTM, warto rozgraniczyć dwa rodzaje tej przypadłości: wysiłkowe nietrzymanie moczu oraz tzw. nadreaktywność pęcherza moczowego. W przypadku tego pierwszego, dotyczy głównie osób starszych (nie tylko kobiet!), drugie może przytrafić się każdemu.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu, które objawia się wyciekiem moczu podczas wysiłku, kichania, czy kaszlu. Leczenie zaczyna się od ćwiczeń mięśni dna miednicy: – Są to proste ćwiczenia, które można wykonywać w domu, ba, niektóre nawet podczas jazdy tramwajem, bo są dla osób postronnych w ogóle niewidoczne. Niestety często pacjentki nie mogą się do nich zmotywować, a regularnie wykonywane ćwiczenia dają świetne efekty – przekonuje dr Piotr Kaczmarek.

Jeśli ćwiczenia nie pomogą, można zastosować zabieg chirurgiczny, polegający na wszczepieniu specjalnych taśm podtrzymujących mięśnie i formujących cewkę w prawidłowy sposób.

Nadreaktywność pęcherza, wynikająca z nadmiernego pobudzenia zakończeń nerwowych w pęcherzu, leczy się zachowawczo.

Jednak ekspert zwraca uwagę na jeszcze jeden problem NTM – aspekt społeczny. – Niestety ta przypadłość wciąż jest bagatelizowana. Starsze osoby często myślą, że „tak musi być” i nietrzymanie moczu to jeden z objawów starości. A to nieprawda. Mamy skuteczne metody, wystarczy chcieć się leczyć! Będzie to z korzyścią dla samego pacjenta, ale i jego otoczenia – przekonuje dr n. med. Piotr Kaczmarek.

Źródło: 3PR

Dowodzą tego wyniki dwóch różnych projektów naukowych na angielskim Coventry University. Projekty pod przewodnictwem Dr Hayley Wright sprawdzają, jaki wpływ na sprawność umysłową ma uprawianie seksu przez osoby w wieku od 50 do 83 lat. I ma znaczący, oczywiście korzystny.

Od razu trzeba zaznaczyć, że badania wymagają większych nakładów, ponieważ liczby uczestników w obu projektach idą w dziesiątki zamiast setki czy tysiące. Jednak efekty już dziś wskazują jednoznacznie, że aktywność seksualna ma znaczenie.

Nie w każdej sferze. Nie znaleziono relacji między uprawianiem seksu a skupieniem, pamięcią czy zdolnościami językowymi. Pod tym względem uczestnicy testów radzili sobie tak samo, niezależnie czy uprawiali seks 50 razy w roku, czy wcale.

Za to pod względem umiejętności poznawczych oraz umiejętności wizualnych badanym szło tym lepiej, im częściej uprawiali seks. Uczestnikom kazano na przykład wymienić w 60 sekund jak najwięcej zwierząt lub wszystkie możliwe słowa na daną literę. Oczekiwano od nich odwzorowania na papierze skomplikowanego wzoru z pamięci. Te z pozoru proste ćwiczenia pozwoliły zaobserwować znaczącą różnicę w sprawności umysłowej.

– Z każdym kawałkiem badań na ten temat docieramy trochę bliżej do zrozumienia, skąd relacja między seksem a działaniem mózgu, jakie mechanizmy za tym stoją i czy rzeczywiście mamy do czynienia z relacją przyczynowo-skutkową – mówi dr Hayley Wright. – Ludzie nie lubią myśleć o starszych osobach uprawiających seks. Musimy jednak walczyć z tym stereotypem i sprawdzić, jaki wpływ ma życie seksualne na osoby dojrzałe i starsze, poza już znanym wpływem na zdrowie seksualne i samopoczucie.

Źródło: Coventry.ac.uk

Kobiety po menopauzie często nie przywiązują większej wagi do badań. Choroby, również te nowotworowe, lubią natomiast atakować dopiero w tym czasie. Dlatego tak ważne jest, aby także i wtedy zadbać o siebie i badać się regularnie.

Według danych epidemiologicznych najczęściej występującym nowotworem złośliwym u kobiet w krajach rozwiniętych w okresie okołomenopauzalnym jest rak piersi. Ryzyko zachorowania na niego związane jest między innymi z mutacją w zakresie genów BRCA-1 i BRCA-2, zwiększa je też fakt, że kobieta nie rodziła wcale lub urodziła pierwsze dziecko po trzydziestym roku życia. Już na samą myśl o nim pojawia się niepokój. Wykrycie go we wczesnym stadium jest jednak możliwe, a wtedy leczenie jest zdecydowanie bardziej efektywne. Skąd możemy wiedzieć, ze dzieje się coś niedobrego. Poza regularnymi badaniami warto też zwrócić uwagę m.in. na wielkość piersi. Jeśli pojawiają się pomiędzy nimi różnice, zauważamy odmienną ruchomość podczas unoszenia ramion to powinien być to pierwszy znak. Ważne są także ewentualne zmiany w okolicy brodawek sutkowych lub pojawienie się wydzieliny. Warto wziąć sobie do serca zasadę: „Nawet jeśli nic mnie nie niepokoi, minimum raz w roku muszę udać się na kontrolę do ginekologa oraz co dwa lata wykonać mammografię”.

Inny nowotwór, który upodobał sobie czas około- i pomenopauzalnym to rak błony śluzowej trzonu macicy. Szacuje się, że tylko 10-15% przypadków rozpoznaje się poniżej 40. roku życia. Wśród czynników zwiększających ryzyko zachorowania poza obciążeniami genetycznymi wymienia się między innymi brak potomstwa, zespół policystycznych jajników, otyłość, cukrzycę i nadciśnienie tętnicze. Na jakie objawy warto zwrócić uwagę w tym przypadku? W 90% przypadków pierwszym objawem klinicznym jest nieprawidłowe krwawienie z macicy. Jeśli zatem tego typu krwawienie pojawi się już po menopauzie należy od razu zgłosić się do lekarza. On, po wykonaniu badań, m.in. USG narządów rodnych określi, co było jego przyczyną.

Niechlubną pierwszą trójkę tak zwanych rozrostów złośliwych kobiecych narządów płciowych zamyka rak jajnika. Nazywa się go „cichym zabójcą kobiet”, bo przez długi czas rozwija się on bezobjawowo. Symptomy pojawiają się bowiem dopiero w stadium dużego zaawansowania choroby. Należy do nich m.in. uczucie ucisku w obrębie jamy brzusznej, wzdęcia, niestrawność, brak apetytu, zwiększenie się obwodu brzucha czy parcie na mocz. Brak programu profilaktycznego, który pozwalałby skutecznie rozpoznawać wczesną postać raka jajnika, obliguje wszystkie kobiety do wykonywania regularnych profilaktycznych badań ginekologicznych. Szczególną czujnością powinny się wykazać te kobiety, u których w rodzinie znane są przypadki zachorowań na ten właśnie nowotwór.

Źródło: Wizerunkowo.com

Pytanie tylko: jak to zrobić? Właściwie co trzecia Polka uważa, że najlepsza w tym wypadku jest metoda naturalna. – Ze względu na to, że wahania hormonów odpowiadają za objawy związane z menopauzą najskuteczniejszym sposobem ich eliminacji jest hormonalna terapia menopauzalna. Syntetyczne hormony zawarte w HTM są chemicznie i biologicznie identyczne jak hormony ludzkie. Kobiety, które w zastępstwie HTM stosują fitohormony i lecznicze preparaty ziołowe, powinny pamiętać, że estrogeny roślinne i zioła nie są tak skuteczne w niwelowaniu objawów menopauzy, jak te zawarte w HTM – zaznacza ekspert programu „Zdrowa ONA” prof. dr hab. n. med. Violetta Skrzypulec-Plinta.

Pomocna może się również okazać regularna aktywność oraz zdrowa dieta. Podstawą w tej nowej lepszej diecie kobiety powinno być przede wszystkim rzucenie palenia, jeśli wcześniej ulegała ona temu nałogowi, a także ograniczenie spożycia alkoholu. Do diety warto również dorzucić większą ilość wapna oraz witaminy D3, te składniki zmniejszą ryzyko osteoporozy. Aktywność pozwoli natomiast utrzymać odpowiednią masę ciała. Dobra może się tu okazać m.in. joga, pomaga ona bowiem wzmocnić mięśnie miednicy, a to zapobiega natomiast ewentualnemu nietrzymaniu moczu.

Dla 40% Polek najlepszym rozwiązaniem wydaje się być natomiast forma transdermalna hormonalnej terapii menopauzalnej. Wydaje się ona być przede wszystkim lepsza niż doustna. Spray z estradiolem pozwala na dobór idealnej dawki hormonów. Warto jednak przy wyborze każdej z tych metod regularnie się badać. Dzięki tym badaniom możliwa będzie ocena stanu zdrowia kobiety, a tym samym dobór odpowiedniej dawki hormonów.

Źródło: On Board PR

Niewielu zdaje sobie również sprawę z tego, że na płodność kobiety może wpłynąć również stan dziąseł. To nie jedyny czynnik powodujący problemy z zajściem w ciążę, ale w z pewnością ten należący do najczęściej pomijanych. Zazwyczaj za tymi kłopotami stoją bowiem kwestie hormonalne czy zdrowotne. Wpływ na płodność kobiety ma także jej styl życia oraz wiek. Powracając jednak do kwestii chorych dziąseł warto wziąć pod uwagę, że zanim zaczniemy się starać o dziecko powinniśmy zdiagnozować stan jamy ustnej. Dobrze jest zatem jeśli każda z zainteresowanych pań wykona m.in. RTG panoramiczne, dzięki któremu możliwe jest wykrycie wszelkich stanów zapalanych.

Panie będące już w ciąży nie powinny się natomiast obawiać wizyt u stomatologa. Co więcej, w tym stanie możliwe jest również podanie znieczulenia stomatologicznego. Zupełnie niepotrzebnie wiele kobiet boi się, że może to być niebezpieczne dla płodu. Należy oczywiście poinformować najpierw stomatologa, że jest się w ciąży, ponieważ znieczulenie powinno zawierać wtedy nieco mniej adrenaliny, jednak nie jest ono zupełnie wykluczone.

Źródło: Guarana PR

Symptomy mówiące o tym, że zbliża się menopauza mogą się pojawić dużo wcześniej. W wyniku obniżania się poziomu estrogenów, kobiety skarżą się bowiem na uderzenia gorąca, przyrost masy ciała, bóle głowy, problemy z koncentracją i pamięcią, a także zmęczenie i trudności ze snem. Do tego dojść może również osteoporoza, problemy z układem moczowym, a także nadciśnienie tętnicze. Ważnym problemem może być suchość pochwy, która niejednokrotnie utrudnia długotrwałe siedzenie, jazdę na rowerze czy nawet współżycie. Na rynku istnieje jednak wiele środków, które bez problemu sobie z tym radzą. Ważne jest natomiast to, aby po pojawieniu się menopauzy pójść do ginekologa i poddać się badaniom.

Menopauza może być tym czasem, w którym kobieta wygląda znacznie lepiej niż wcześniej i tak się również czuje. Do tego potrzebne jest jednak jej zaangażowanie. Aby faktycznie tak było powinna się ona stosować do kilku ważnych zasad. Prof. Violetta Skrzypulec-Plinta specjalista ginekolog, endokrynolog, seksuolog i Wiceprzewodnicząca Sekcji Menopauzy i Andropauzy Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego radzi, żeby w tym czasie przede wszystkim dbać o zdrowy styl życia. Oznacza to m.in. stosowanie się do wskazań nowej Piramidy Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej. Warto zwrócić jednak uwagę na to, by ta aktywność była dostosowana do wieku i potrzeb każdej kobiety z osobna.

Ważne w tym czasie jest również odpowiednie nawadnianie się, najlepiej jest pić spore ilości wody, a także jeść możliwie jak najwięcej warzyw i owoców. Nawet jeśli będą one spożywane w małych ilościach to warto je dostarczać do naszego organizmu. Najlepiej kilka razy dziennie. Tłuszcz zwierzęcy warto w tym czasie zamienić na roślinny. Co więcej? Istotne jest również uzupełnianie niedoborów kwasów Omega-3, wapnia i witaminy D.

Jeśli kobieta zażywa leki to powinna wiedzieć również, że te przeciwzapalne i przeciwbólowe podnoszą ciśnienie tętnicze. Nie można zapomnieć też o badaniach profilaktycznych, a także samobadaniu piersi, które należy wykonywać mniej więcej raz w miesiącu. Istotne jest, aby panie w tym czasie dbały o swoje zdrowie intymne i nie wstydziły się rozmawiać z ginekologiem na temat nietrzymania moczu czy suchości pochwy. Istnieje wiele preparatów, leków które są w stanie szybko pomóc. Jest jeszcze coś o czym kobiety w okresie menopauzy często zapominają, seks nie jest zarezerwowany jedynie dla osób przed 50. rokiem życia. Dlatego, jeśli tylko mają ochotę, powinny wchodzić w relacje intymne.

Źródło: Profile Sp.z o.o.