Młody gitarzysta razem z Tomaszem „Titusem” Pukackim, Adamem Bielczukiem i Bogumiłem Krakowskim tworzy heavy metalową grupę Ani Tank Nun, z którą nagrał dwa krążki. Początkowo Titus i Iggy planowali zrealizować tylko jedno nagranie studyjne oraz teledysk, z czasem jednak projekt rozrósł się, w efekcie czego formacja podjęła decyzję o wydaniu pełnego albumu studyjnego – „Hang’em High”, który miał premierę w 2012 r.

Jego kariera toczy się bardzo szybko. W lutym 2013 r. w katowickim spodku Anti Tank Nun supportowało koncert Slasha, a zaledwie trzy miesiące po tym wydarzeniu Igor i spółka wydali kolejną płytę – Fire Follow Me”. Nie można również zapominać o innych występach tej formacji. Grupa miała okazję zagrać również m.in. podczas Przystanku Woodstock.

Gitarzysta z Goleniowa jest również członkiem zespołu WAMI. Na pomysł stworzenia grupy wpadł w 2014 r. Marco Mendoza (Whitesnake, Blue Murder, Ted Nugent, Soul SirkUS, Black Star Riders, The Dead Daisies) po polskim występie Thin Lizzy, gdy usłyszał supportującego jego zespół 16-letniego Igora Gwaderę w składzie Anti Tank Nun. Następnie zaangażowano do projektu Vinny’ego Appice’a (Black Sabbath, Dio, Heaven & Hell, Axis, Power Project, World War III) oraz Doogiego White’a (Rainbow, Yngwie Malmsteen, Tank, Empire, Cornerstone, La Paz, MSG).

Obecnie Igor Gwadera koncertuje z Anti Tank Nun i projektem „Metropolis” oraz przygotowuje kolejne płyty.

Źródło: Soundedit
fot. materiały prasowe

Te dwie grupy są od siebie zupełnie odseparowane, ale tworzą pewną całość.Władze w mieście sprawuje dyktator – John Fredersen. Pewnego dnia, jego syn, Freder, poznaje pochodzącą z wyzyskiwanej klasy robotniczej Marię i od razu się w niej zakochuje.

Następca tronu, chcąc ponownie spotkać piękną proletariuszkę udaje się do podziemi, gdzie po raz pierwszy styka się z prawdą o okrucieństwie systemu zmuszającego ludzi do niewolniczej pracy. Zdruzgotany Freder postanawia zniszczyć porządek miasta ustalony przez ojca. Pomóc ma mu w tym Maria, która na odbywanych potajemnie zgromadzeniach dodaje strudzonym ludziom otuchy. Jest uważana za prorokinię. Sytuacja komplikuje się, kiedy okrutny dyktator odkrywa spisek i postanawia zwrócić robotników przeciwko Marii, zlecając szalonemu naukowcowi stworzenie jej złego, mechanicznego bliźniaka – robota Futura.

Film „Metropolis” został wyreżyserowany przez Fritza Langa, który jest odpowiedzialny również za takie dzieła jak: „Zmęczona śmierć”, „M”, „Doktor Mabuse”, „Kobieta na Księżycu”, „Śmierć Zygfryda” czy „Zemsta Krymhildy”. Scenariusz pomagała napisać reżyserowi jego żona – Thea von Harbou.

Co jednak sprawia, że nadal dyskutuje się o filmie mającym swoją premierę w 1927 r.? Jednym z powodów są z pewnością kwestie techniczne, które zachwycają do dzisiaj. Monumentalna scenografia oraz pierwsze sceny przedstawiające fabrykę jako Moloch pozbawiający ludzi jakiejkolwiek energii to elementy, które budują niezwykłą atmosferę filmu. Na uwagę zasługuje również wybitna gra aktorska – Brigitte Helm w roli Marie oraz Alfred Abel jako Fredersen stworzyli kreacje, o których trudno zapomnieć.

Film opowiadający uniwersalną na wielu poziomach historię sam zasługuje na dokument przygodowo-historyczno-kryminalny. Przekroczony budżet, znaczna część filmu zaginęła, część klisz odnaleziono (po kilkudziesięciu latach) w Ameryce Południowej, efekty specjalne do dziś budzą podziw filmowców i widzów. Oryginał filmu uległ zniszczeniu. Co ciekawe, Adolf H. przygotowując się do swoich przemówień wzorował się na ekspresji aktorów grających również w „Metropolis”. Dyktator postanowił zabronić wyświetlania filmu, choć reżysera chciał uczynić ministrem kinematografii nazistowskiej. Na szczęście ten ostatni odmówił.

Obraz jest wpisany na listę UNESCO „Pamięć Świata”, która zawiera m.in. dzieła audiowizualne o znaczeniu historycznym i cywilizacyjnym. „Metropolis” zostało docenione również przez Kościół Katolicki. Mimo wątków ezoterycznych i fantastycznych, Watykan wpisał film na listę czterdziestu pięciu szczególnie ważnych filmów ze względu na jego wyjątkowe walory artystyczne. Film dwukrotnie podlegał procesowi cyfrowej restauracji.

Istotnym elementem dzieła Fritza Langa jest muzyka. Niezwykle klimatyczna, nie opuszcza ona widza nawet na chwilę, potęguje emocje i wciąga w opowiadaną historię. Warto wspomnieć, że krytyka oraz wymogi cenzury wymusiły na twórcach usunięcie około pół godziny materiału filmowego, głównie scen związanych z okultyzmem, oraz losami postaci pobocznych o mniejszym wpływie na fabułę.

Przesłanie filmu Fritza Langa pozostaje aktualne do dziś: „.Pomiędzy rozumem a rękami musi być serce”

Źródło: Soundedit

Od 1998 r. jest solistką Teatru Wielkiego w Łodzi. Laureatka wielu nagród i wyróżnień, właścicielka głosu, który potrafi skruszyć nawet najtwardszą skałę. Jej praca z Teatrem Wielkim rozpoczęła się już dużo wcześniej. W 1995 r. zadebiutowała w nim wcielając się w rolę Jadwigi ze „Strasznego Dworu” Stanisława Moniuszki. W repertuarze mezzosopranistki znajdują się m.in. takie partie jak: tytułowa Carmen Bizeta, Cherubin w „Weselu Figara”, Flora w „Traviacie”, Fenena w „Nabucco”, Papagena w „Czarodziejskim flecie”, Amneris w „Aidzie”, Olga w „Eugeniuszu Onieginie” czy Izabella we „Włoszce w Algierze”.

W 1996 r. w setną rocznicę powstania kina, artystka brała udział w uroczystym wręczeniu Doktoratu Honoris Causa Uniwersytetu w Lyon wybitnym reżyserom: Andrzejowi Wajdzie i Carlosowi Saura. W tym samym roku śpiewaczka odbyła tournee z łódzką Filharmonią po Belgii, Francji i Luksemburgu z „Requiem” W. A. Mozarta. W 1999 r. Agnieszka Makówka koncertowała podczas Festiwalu im. F. Chopina w Brukseli. Wielokrotnie uczestniczyła w trasach koncertowych Teatru Wielkiego w Łodzi po Niemczech, Francji, Holandii czy Austrii.

W 2000 r. wraz z orkiestrą „Mozarteum” z Salzburga mezzosopranistka odbyła tournee ze „Stabat Mater” Rossiniego po Węgrzech i Austrii. Trzy lata później artystka debiutowała na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Sanlukar be Barrameda w Hiszpanii. W latach 2008 – 2010 śpiewaczka uczestniczyła w wielu nagraniach dla Polskiego Radia pod dyrekcją Łukasza Borowicza.

W końcu przyszedł czas na projekt „Metropolis”, który tworzy razem z Igorem Gwaderą i Władysławem Komendarkiem. Projekt „Metropolis” swoją warszawską odsłonę będzie miał 10 stycznia 2017 r. Występ odbędzie się w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego.

Źródło: Soundedit
fot. materiały prasowe

W 2013 r. mogliśmy go usłyszeć podczas Międzynarodowego Festiwalu Producentów Muzycznych Soundedit w Łodzi. Otrzymał on tam nagrodę „Człowieka ze Złotym Uchem”. W trakcie festiwalu miała również miejsce premiera filmu dokumentalnego „Władysław Komendarek – W Kosmosie zawsze jest dobrze”.

W latach 2014 i 2015 zagrał na Boilerroom (wystąpił również w filmie dokumentalnym) i był gościem w projektach Tomasza Makowieckiego, Antologii Polskiej Muzyki Elektronicznej oraz zespołu Antigama. Artysta wielokrotnie występował na imprezach Group Pulsar Tranceformation i Toga Dansverg oraz na międzynarodowym festiwalu Moondalla (2005 i 2006 r.). Były to m. in.: ”35-śmietnik atomowy”, ”Szafirowa chimera”,”Kupcy czasu”, ”Widmo ducha”, „Zwierciadło epoki” bądź „Pogoń za laserem”. Na swoim koncie ma ponad trzydzieści wydanych płyt.

W końcu przyszedł czas na projekt „Metropolis”, który tworzy razem z Igorem Gwaderą i Władysławem Komendarkiem. Projekt „Metropolis” swoją warszawską odsłonę będzie miał 10 stycznia 2017 r. Występ odbędzie się w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego

Źródło: Soundedit