Chodzi mi o przyczyny, powiedzmy biologiczne, a dokładniej o czas ciąży i okres po porodzie, kiedy kobieta potrzebuje kilku miesięcy, żeby wrócić w pełni do życia, również seksualnego…
Czas ciąży nie musi oznaczać braku seksu, jednak w niektórych przypadkach, np. gdy ciąża jest zagrożona, seks jest niewskazany. Z takimi sytuacjami mężczyźni radzą sobie dość dobrze, ponieważ zdrowie partnerki i dziecka zwykle są wystarczającym uzasadnieniem braku zbliżeń w tym okresie. Staje się to łatwiejsze, jeśli para pozostaje blisko i nie stroni od okazywania sobie czułości. Często w naturalny sposób pojawiają się też wtedy jakieś inne formy zaspokojenia: petting, seks oralny lub masturbacja.
Nowy członek rodziny siłą rzeczy przemienia parę w trójkąt. I nie ma w tym sformułowaniu żadnej przenośni, ponieważ ten drobny maluszek w pewnym sensie dezorganizuje wcześniej istniejący układ. Część mężczyzn nie potrafi zrozumieć takiego stanu rzeczy i ma nadzieję, że poprzedni stan wrócić. Stąd, im dłużej tkwią w takim przekonaniu, tym większą frustrację mogą odczuwać.
Od momentu porodu zainteresowanie, bliskość i czułość kobiety płyną szerokim strumieniem do potrzebującego tego wszystkiego dziecka i w takim układzie mężczyzna może czuć się odrzucony. Mężczyzna tych rzeczy dostaje mniej, dlatego najczęściej to właśnie wtedy seks staje się dla nas facetów, miernikiem uczuć i zaangażowania partnerki.

Mam znajomego, który po tym, jak w jego związku pojawiło się dziecko, narzekał, że żona zupełnie go nie zauważa. A przecież zawsze była wulkanem seksualnej energii. Czy mężczyzna jest w stanie zrozumieć wstrzemięźliwość partnerki po porodzie? Depresję, poczucie braku atrakcyjności?
No właśnie. Ciekawe jest to, że ten facet zauważenia domaga się właśnie w łóżku, gdzie prawdopodobnie przy boku jego partnerki i przy jej piersi śpi już ktoś inny, do kogo ona nie kryje swych uczuć.
Ta sytuacja jest oczywiście dość symboliczna, a z moich doświadczeń terapeutycznych wynika, że szczególnie trudno radzą sobie w takich sytuacjach mężczyźni, którzy w dzieciństwie doświadczyli pewnej formy odrzucenia przez swoje matki. Wtedy, w dorosłym życiu, w swojej partnerce chcąc nie chcąc, widzą też matkę, a taka sytuacja może być przez nich postrzegana jako ponowne odrzucenie.
Takim mężczyznom trudno jest zrozumieć wstrzemięźliwość partnerki po porodzie, bo, skupiając się na swoim „odrzuceniu”, trudno jest im zająć się jej uczuciami. Partnerka może wtedy czuć się osamotniona i traktowana przedmiotowo, co oczywiście nie nastraja jej pozytywnie do seksu.

W obecności kobiety niechętnej na erotyczne zabawy, mężczyzna jest bardziej podatny na pokusy z płynące zewnątrz związku? Czy łatwiej wtedy o skok w bok?
Brak możliwości realizacji swoich potrzeb seksualnych z partnerką może sprawiać, że mężczyzna zacznie szukać innych sposobów na zaspokojenie. Trafiają do mnie też pary w takim właśnie momencie swojego życia. Takie zachowania mężczyzn świadczą często o ich niedojrzałości oraz niechęci do brania odpowiedzialności za nowopowstały układ. Często jest to też nieświadomy wyraz buntu i braku akceptacji zaistniałej sytuacji. Szukamy „innej matki”, która przyjmie z otwartymi ramionami i sprawi, że poczujemy się ważni i chciani.