Wstręt jest jedną z podstawowych emocji. Funkcjonuje uniwersalnie w różnych kulturach i objawia się w ten sam sposób, chociaż czynniki, które go powodują bywają różne – opowiada w rozmowie z PAP Michał Stefańczyk. Dzięki środkom przyznanym przez resort nauki w ramach konkursu Diamentowy Grant młody naukowiec zrealizuje grant badawczy „Geneza różnic międzypłciowych we wrażliwości na obrzydzenie”.

Jaka jest reakcja na wstręt? „Mrużenie oczu, wycofanie, zwężenie nosa. To forma zablokowania dostępu do wnętrza naszego organizmu” – wylicza Stefańczyk. Dodaje, że bywa on mylony ze strachem, mimo że jest to zdecydowanie inna emocja.

Obrzydzenie jest często związane z myśleniem magicznym. „Lepiej nie mieć styczności z przedmiotem, który nas obrzydza, bo może nam zaszkodzić. Czy zamieszalibyście zupę używaną packą na muchy, która została sterylnie odkażona? Raczej nie, mimo że nic złego by się nie nam nie stało. Ten mechanizm można określić: raz dotknięte, na zawsze brudne i doskonale opisuje poczucie wstrętu” – opowiada.

Obrzydzenie mogą wywołać różne czynniki: zgniłe jedzenie, ekskrementy, ale też np. współżycie seksualne w rodzinie, albo złamanie innych norm moralnych.

Stefańczyk, który nie ukrywa, że jest zwolennikiem psychologii ewolucyjnej w kwestii wyjaśnienia mechanizmów związanych z obrzydzeniem u ludzi twierdzi, iż korzenie wstrętu związane są głównie z mechanizmem obronnym naszego organizmu.

„Co ciekawe, to kobiety są bardziej wrażliwe na obrzydzenie od mężczyzn, mimo że ich układ immunologiczny jest silniejszy” – wskazuje badacz. Z czego zatem to wynika? Odpowiedź nie jest jednoznaczna, bo do tej pory naukowcy w czasie badań wstrętu nie zwracali zwykle większej uwagi na różnice między płciami.

„Niesłusznie, bo w psychologii bardzo rzadko zdarzają się tak duże różnice międzypłciowe” – podkreśla Stefańczyk.

Jak dowodzi, z ewolucyjnego punktu widzenia kobieta jest ważniejsza. Po stosunku płciowym musi przeżyć całą ciążę i co najmniej kolejnych kilka lat, aby dziecko uzyskało niezależność. Mężczyzna natomiast jest mniej istotny. „Kobieta musi bardziej uważać na swoje zdrowie, by nie pozostawić potomka samego sobie na śmierć. Jak wiemy, dzieci są chore na okrągło i ich system immunologiczny jest słaby. Dlatego kobieta musi być obrzydzona za dwoje – za siebie i za dziecko” – tłumaczy jedną z hipotez.

Psychologia ewolucyjna można również wyjaśnić, dlaczego u mężczyzn trudniej wywołać wstręt. Zdaniem Stefańczyka, mężczyzna eksponując się na potencjalne patogeny demonstruje, że ma silny układ immunologiczny. Oznacza to dla kobiety, że będzie dobrym partnerem i przyszłym ojcem dziecka.

Stefańczyk przeprowadzi cztery eksperymenty, na licznych próbach, weryfikujące hipotezy o różnicach w obrzydzeniu w kontekście autoprezentacji, szukania partnera, dbania o zdrowie dziecka oraz atawistycznych ról płciowych.

W jednym z nich naukowiec będzie próbował potwierdzić, że różnice płciowe w kwestii wstrętu w dużej mierze opierają się na rodzicielstwie i na tym, że kobiety spędzają więcej czasu z dziećmi i że są dla nich najważniejsze. Wychowując dzieci, muszą jednocześnie okazywać wstręt w konkretnych przypadkach, tak by dziecko nauczyło się, czego się wystrzegać.

Stefańczyk zakłada też, że rodzice w obecności dzieci są bardziej wrażliwi na obrzydzenie niż bez obecnych dzieci, a także niż osoby bezdzietne. Ma mieć to związek z wychowaniem dziecka i troską rodziców (zapewne instynktowną) o jego odpowiednią adaptację do środowiska i przetrwanie.

PAP – Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski, szz/ ekr/ agt/

Mając w pamięci wspomnianą publikację firma IQS przeprowadziła sondaż dotyczący m.in. przeżywania prawdziwej miłości przez mieszkańców naszego kraju. Do przeżycia prawdziwej miłości przyznało się 69% badanych. Są jednak pewne różnice między płciami: do przeżycia takiego uczucia przyznaje się 74% kobiet i 65% mężczyzn. Prof. Zbigniew Izdebski, który przygotował raport „Wybrane aspekty obyczajowości seksualnej Polaków” mówi jednak, że nie jest łatwo rozstrzygnąć czy różnice te wynikają z tego, że kobiety mają więcej szczęścia czy też z tego, iż inaczej postrzegają to uczucie.

Przeżycie prawdziwej miłości nie oznacza natomiast, że partnerzy, którzy jej doświadczyli będą ze sobą do końca życia. 44% Polek i Polaków nadal jest w związku z partnerem lub partnerką, z którą przeżyło prawdziwą miłość. Co czwarty badany twierdzi jednak, że rozstał się z osobą, z którą doznał takiej miłości i jest już w innym związku.

Mężczyźni zupełnie inaczej niż kobiety opiniują przeżywane przez panie orgazmy. Blisko 45% Polek potwierdza, że kobiety podczas stosunków seksualnych udają orgazm. Podobne zdanie na ten temat ma natomiast 29% panów. Wygląda zatem na to, że to udawanie wychodzi kobietom naprawdę dobrze.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Jak najbardziej, niski odsetek kobiet w sektorze IT sprawia, że traci na tym nie tylko branża, ale także cała gospodarka. Według szacunków Komisji Europejskiej PKB rynku w Europie zwiększyłoby się o 9 mld euro rocznie, gdyby kobiety w branży informatycznej były reprezentowane tak licznie jak mężczyźni. Tracą również kobiety, bo to dziś najszybciej rozwijający się sektor gospodarki, który gwarantuje ciekawą i dobrze płatną pracę oraz elastyczne warunki zatrudnienia. Niestety, zauważamy wyraźny brak kobiet w IT, a te, które decydują się na pracę w firmach informatycznych, rzadko wybierają stanowiska techniczne, a częściej związane ze współpracą z ludźmi, tworzeniem analiz i rozwiązywaniem problemów, zarządzaniem czy dbaniem o rozwój innych. Od kilku lat we wszystkich rankingach zawodów przyszłości w ścisłej czołówce znajdują się programiści, a obecnie prawie 90% z nich stanowią mężczyźni, choć kobiety nie ustępują im kompetencjami.

Co powoduje, że kobiety tak niechętnie wybierają stanowiska techniczne?

Choć sektor IT gwarantuje wysokie zarobki i atrakcyjną ścieżkę kariery, kobiety wciąż rzadko kształcą się na kierunkach technicznych i stereotypowo postrzegają branżę informatyczną jako przeznaczoną dla mężczyzn. Na wielu wydziałach uczelni technicznych w Polsce udział kobiet nie przekracza kilku procent. Wciąż najmniej kobiet studiuje na kierunkach stricte technicznych, a zwłaszcza informatycznych, pomimo tego, że prawie połowa uczennic szkół średnich przyznaje, że lubi informatykę. Podobnie sytuacja wygląda w całej Europie -  na 1000 kobiet z wykształceniem wyższym tylko 29 posiada dyplom w dziedzinie IT i tylko 4 na 1000 podejmuje pracę w tej branży. Paradoksalnie fakt, że kobiety nie decydują się na studia i pracę w branży IT, nie oznacza wcale, że nie interesują się nowoczesnymi technologiami. Dla przykładu, warsztaty Rails Girls Szczecin, podczas których wprowadzamy dziewczyny w świat nowoczesnych technologii i uczymy je podstaw programowania, cieszą się ogromnym zainteresowaniem – na jedno miejsce mamy średnio ok. 7 zgłoszeń.

Skąd w takim razie bierze się to przekonanie większości kobiet, że informatyka nie jest dla nich?

Tak naprawdę źródeł tej sytuacji należy dopatrywać się już w aspiracjach zawodowych rodziców wobec córek i synów. To one mają kluczowy wpływ na wybór ścieżki kształcenia przez dziecko. Wymarzone zawody wybierane przez rodziców dla dzieci odzwierciedlają dziś wciąż tradycyjny podział na typowo „kobiece” (nauczyciel, pielęgniarka, fryzjerka, kosmetyczka) i „męskie” (mechanik, elektryk, rolnik, programista). Podział ten wynika ze stereotypów związanych z płcią działających jako schematy kulturowe, czyli powszechnie podzielane przekonania o danej grupie społecznej np. o kobietach i ich roli społecznej. Dzieci dostosowują się do oczekiwań rodziców związanych z rolami w społeczeństwie i zgodnie z nimi dokonują wyboru zawodu. Gdybyśmy oparli się na aspiracjach zawodowych rodziców deklarowanych w badaniach, zawód programisty wykonywałoby 91% chłopców i 9% kobiet i takie proporcje faktycznie obserwujemy dziś na rynku pracy. Jednak ten wybór stoi w sprzeczności z potencjałem i wynikami w nauce dziewcząt, a także ofertą rynku pracy w branży IT. Zapotrzebowanie na specjalistów IT stale rośnie we wszystkich sektorach gospodarki, w najbliższych latach tylko na europejskim rynku brakować będzie ok. miliona pracowników z umiejętnościami cyfrowymi. Dlatego, wspierając dziecko w wyborze zawodu, musimy kierować się przede wszystkim jego zdolnościami, zainteresowaniami, trendami na rynku pracy, a nie tym, co tradycyjnie uważamy za dobre dla dziewczynki lub chłopca.

Czyli wystarczy nie narzucać dzieciom własnego wyobrażenia o ich przyszłej pracy zawodowej?

Nie tylko nie narzucać, ale również zachęcać dzieci (w równym stopniu córki i synów) do rozwoju zdolności matematycznych, informatycznych i budować w nich przekonania, że posiadają uzdolnienia w tym obszarze. Taką aktywność rodzice mogą wykazywać już w stosunku do dzieci 6-letnich, rozpoczynających naukę w szkole. Jest wiele inicjatyw, które rozwijają tę pasję i umiejętności u najmłodszych. W Szczecinie mamy m.in. Cyfrowych Wynalazców, Acodemię#SCI, Mat4fun oraz wiele innych ciekawych warsztatów i spotkań dla dzieci, podczas których uczą się one podstaw programowania, dowiadują się, czym jest skrypt, algorytm i pętla, wspólnie z rodzicami używają komputerów do tworzenia własnych gier, labiryntów i rebusów, tworzą własne układy elektroniczne czy nawet roboty. Tego typu zajęcia są dla dzieci niezwykłą podróżą w świat nowych technologii, pobudzają  kreatywność i rozwijają umiejętność analitycznego i logicznego myślenia. To świetna okazja do nauki poprzez zabawę oraz do twórczego wykorzystywania nowoczesnych technologii.

Wynika z tego, że ciężar przełamania stereotypu spoczywa na barkach rodziców?

Oczywiście nie tylko rodziców, ale ich odpowiednia postawa jest z pewnością ważnym pierwszym krokiem. Równie istotna jest postawa nauczycieli i opiekunów w przedszkolach czy świetlicach szkolnych, których dziewczynki spotykają na wszystkich etapach edukacji. Oni powinni wskazywać wzorce kobiet matematyków, programistek czy informatyków. Te przykłady trzeba promować, aby budować w środowisku powszechnie podzielane przekonanie, że sektor IT jest dziedziną, która rozwija się w oparciu o potencjał intelektualny zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Dziś  postawa kobiety „jestem dobra z matematyki” jest niespójna z funkcjonującym jeszcze stereotypem „kobiety są słabe z matematyki” i  uruchamia w kobietach negatywne myśli i emocje oraz mechanizm dążenia do spójności postaw. Kobieta staje wówczas przed wyborem: albo uzna, że nie jest typową kobietą, albo zrezygnuje z aktywności zawodowej w matematyce czy informatyce. Promowanie i zachęcanie kobiet do aktywności w branży informatycznej przez społeczność jest sposobem na uwolnienie ich potencjału intelektualnego, już bez obciążających tradycyjnych schematów kulturowych.

Katarzyna Witkowska – konsultantka ds. innowacji. Założycielka i prezes Klastra IT – stowarzyszenia ponad 90 firm informatycznych działających na Pomorzu Zachodnim. Współtworzy i konsultuje strategie z obszaru wdrażania i finansowania innowacji oraz rozwoju biznesu. Praktyk w dziedzinie kreowania nowych usług dla biznesu, budowania relacji z kooperantami oraz rozwoju organizacji okołobiznesowych. Inicjatorka wydarzeń promujących przedsiębiorczość technologiczną. Założycielka pierwszego akademickiego inkubatora przedsiębiorczości w Szczecinie. Współtworzyła markę i budowała ofertę usług Technoparku Pomerania, gdzie od wielu lat kieruje działem rozwoju. Absolwentka Wydziału Biotechnologii Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego. Studiowała na studiach doktoranckich na kierunku Ekonomia oraz na kierunku Integracja Europejska. Absolwentka studiów podyplomowych w zakresie Psychologii zarządzania.

Kilku, kilkunastu, kilkudziesięciu? Jaka liczba jest w stanie przerazić mężczyznę?
Sądzę, że taka liczba, przy której ten konkretny mężczyzna i jego doświadczenia zaczną wypadać bardzo blado. Nie możemy tutaj również zapomnieć o bardzo ważnym aspekcie, jakim są przekonania religijne oraz wpojony system wartości. Dlatego, patrząc przez ten pryzmat, to, co jednym może wydawać się normą, dla innych może być niedopuszczalne. Badania wskazują, że przeciętny Polak ma w swoim życiu 4,5 partnera seksualnego, ale nawet bazując na tej średniej, trudno jest odpowiedzieć, co w subiektywnej ocenie poszczególnej osoby będzie wartością, która zacznie przerażać.

Jak to jest z tą niewinnością? Pociąga czy odstrasza?
Wydaje mi się, że nam facetom, jest czasem trudno dogodzić, bo zbyt często padamy ofiarą syndromu tzw. madonny i ladacznicy. Co oznacza, że każdy chciałby, żeby jego partnerka była w życiu codziennym wzorem cnót i dobrym materiałem na żonę i matkę dla jego dzieci, natomiast w sypialni powinna być wyzwoloną, pozbawioną wszelkich oporów kocicą, która doskonale wie, jak zaspokoić swojego partnera, ciągle podsycając ogień w ich życiu seksualnym. Stąd do łóżka marzymy o tych wyuzdanych i lubieżnych kochankach, a w życiu codziennym szukamy tych niewinnych i skromnych dziewczyn.

Lubieżna kochanka – można powiedzieć, że to skryte marzenie każdego mężczyzny, nawet jeśli się do tego nie przyznaje?
Chyba każdy facet marzył kiedyś o takiej kobiecie w łóżku, jednak ten medal ma również swoją drugą stronę. Bo zbyt doświadczona kobieta, wiedząca czego chce i nie obawiająca się tego domagać, może faceta onieśmielać lub nawet odstraszać. Ponieważ fantazjując, myślimy zwykle tylko i wyłącznie o swoich oczekiwaniach i swojej przyjemności, a rzadziej skupiamy się na oczekiwaniach i potrzebach naszych partnerek. Z pozoru jest to dość bezpieczna technika, która ma nas uchronić przed ewentualną porażką, w przypadku gdyby oczekiwania naszej wyuzdanej i rozochoconej partnerki miały przerosnąć nasze możliwości. Bo to oznaczałoby porażkę, a my faceci nie możemy sobie pozwolić na porażki, szczególnie w seksie.

Materiał pochodzi z X numeru EksMagazynu, pełny wywiad dostępny w wersji papierowej.

Z kreacjami weselnymi najczęściej kojarzą nam się sukienki, ale nie tylko one pasują do tej uroczystości. Elegancka spódnica z dobrze uszytą i dopasowaną koszulą również może się tam świetnie sprawdzić, a do tego będzie stanowić oryginalny zestaw. Kobiety, które niezbyt dobrze czują się z odkrytymi nogami, mogą zdecydować się na bardzo modne w tym sezonie kombinezony.

Co z panami? Dla nich oczywistym wyborem jest klasyczny i jednorzędowy garnitur. W tym sezonie warto postawić na ten trzyczęściowy, zawierający w zestawie kamizelkę. Dobrym rozwiązaniem kolorystycznym – zwłaszcza, jeśli ślub odbywa się latem – będzie granatowy garnitur. Nie wyklucza to jednak czerni i szarości. Coraz częściej widziane są również tzw. zestawy koordynowane. Dobrze dopasowany, schludny zestaw uzupełniony dodatkami wysokiej jakości będzie dobrym rozwiązaniem dla panów ceniących sobie wygodę. W tym wypadku warto jednak pamiętać o tym, aby marynarka była ciemniejsza od spodni. Te klasyczne od garnituru zastąpmy chinosami, nigdy natomiast dżinsami.

Największym weselnym problemem w kwestii ubioru bywa jednak to czy dana para powinna być ubrana w tym samym kolorze czy też nie. Tutaj mamy sporą dowolność, nie ma bowiem żadnej mówiącej o tym zasady. Kilka lat temu w dobrym tonie było, gdy mężczyzna nawiązywał do stroju partnerki, na przykład kolorem krawata, muchy czy poszetki. Dziś nie zwraca się już na to uwagi, a przyjście w niedopasowanej kolorystycznie odzieży nie jest żadnym nietaktem.

Źródło: 38 PR content & communication

Spośród wszystkich typów płci psychologicznej najwyższy stopień agresji zaobserwowano u osób androgenicznych, czyli posiadających cechy zarówno kobiece jak i męskie, uniezależnione od płci biologicznej. W badaniu nie stwierdzono związku poziomu kobiecości z agresją fizyczną.

Trzeba zauważyć, że w przypadku agresji językowej kobiety wcale nie są gorsze od mężczyzn, a czasami nawet ich przewyższają. Badania wykazały również, że zazwyczaj to osoby neurotyczne są znacznie częściej agresywne. Podobnie jest z ludźmi ekstrawertycznymi. Zupełnie odwrotnie jest u tych, którzy są ugodowi, a także otwarci na nowe doświadczenia. Z pewnością dobrze wypadają osoby mające zaufanie do innych i będące skromne oraz prostolinijne.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Te buty charakteryzują się przede wszystkim płaską podeszwą i obcasem, który ma 2-3 centymetry. Co ważne, jazzówki zwężają się na czubku tworząc niewielki szpic. Podeszwa w tych butach nie powinna być oczywiście zbyt gruba, nie może się także rzucać w oczy. Najbardziej popularne były jazzówki z ozdobnymi przodami. Często były wykonywane tak, co zresztą pozostało do dzisiaj, że na cholewce znajduje się ażurowy wzorek w kształcie serca. To też stanowi pewien element, po którym od razu możemy je odróżnić od reszty. Nie oznacza to, że na rynku nie można znaleźć jazzówek, które będą zupełnie gładkie lub wykonane (przynajmniej w części) z ażurowego materiału.Takie też znajdziemy! Kolejna ważna cecha tych butów to sznurówki, którymi są związane.

Do czego można je nosić? Wydaje się, że do wszystkiego. Panie z powodzeniem mogą je ubierać na co dzień oraz na specjalne okazje. Wszystko dlatego, że pasują do spodni i do spódnicy. Trzeba tylko postawić na odpowiedni model. Jeżeli chodzi o panów to możliwości również jest sporo. Mogą je oni zakładać tak samo do garnituru jak i do dżinsów.

Źródło: www.prasoweinfo.pl

Szereg badań naukowych, prowadzonych przez lata, stanowi potwierdzenie tezy mówiącej, że zmiany zachodzące u mężczyzny po ukończeniu pięćdziesiątki można powstrzymywać. Często mogą być one jednak sygnałem ostrzegawczym. Zdarza się na przykład, że zaburzenia erekcji są objawem mającego nadejść zawału serca. Czasem nawet na kilka lat wcześniej. Ich wczesne rozpoznanie może zmienić bardzo wiele w życiu mężczyzny i jego rodziny.

W ostatnim czasie mężczyźni coraz później decydują się na ojcostwo. Często, mając już dorosłe dzieci wchodzą na nowo w rolę ojca, na przykład będąc już po pięćdziesiątce. Mężczyzna w tym wieku nie wykazuje najczęściej jeszcze zaburzeń w sferze rozrodczości (jest dobrze zachowana do 70. roku życia), ale pojawiają się symptomy zmian ogólnoustrojowych – zmiany naczyniowe, w układzie kostnym, w układzie moczowo-płciowym. Przed decyzją o późnym ojcostwie mężczyzna powinien zapoznać się ze stanem swojego zdrowia.

Rozpoczęcie przygody z badaniami powinno nastąpić jeszcze przed wejściem w okres andropauzy. Duże znaczenie ma wykonanie niektórych badań nawet w wieku średnim, kiedy nie ma teoretycznie podstaw do nieprawidłowości. Wcześniej wykonane badania mogą, po kilku latach, być punktem odniesienia, w sytuacji, kiedy pojawią się jakiekolwiek problemy zdrowotne. Są badania, które powinno się wykonywać niezależnie od wieku.

Badania, które warto wykonać

Na początek jedno z podstawowych, a więc morfologia krwi. To ona pozwala wykryć wiele chorób, np. niedokrwistość czy problemy z krzepnięciem krwi. Obejmuje badania wszystkich rodzajów komórek krwi, więc warto zacząć właśnie od niej.

W dalszej kolejności warto pomyśleć o badaniu hsCRP. Stanowi ono lepszy niż OB wskaźnik toczącego się stanu zapalnego. Badanie to dodatkowo ma znaczenie jako marker podwyższonego ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej.

Co potem? Układ moczowy. Badanie moczu to ocena pracy nerek i pęcherza moczowego, które pozwala na wykrywanie chorób nerek czy zakażeń układu moczowo-płciowego. Dobrze jest je uzupełnić o oznaczenie: mocznika, kreatyniny, kwasu moczowego i badanie elektrolitów.

Choć cukrzyca bije teraz rekordy, jeżeli chodzi o częstotliwość jej występowania to nadal nie wszyscy są świadomi, że może dotyczyć także ich. Badanie glukozy nie dość, że pozwala wykryć jej obecność to także zapobiec wielu powikłaniom, które są skutkami cukrzycy.

Czas przejść do cholesterolu. Badanie, które dobrze określi jego poziom w organizmie to lipodogram. Pozwala na ocenę ryzyka rozwoju miażdżycy – podstawowej przyczyny chorób krążenia – szczególnie choroby wieńcowej.

Kolejny ważny obszar naszego organizmu to wątroba, w jej wypadku warto postawić na próby wątrobowe. To one pozwolą ocenić funkcje dróg żółciowych oraz samej wątroby.

PSA jest z kolei markerem charakterystycznym dla przerostu gruczołu krokowego lub procesu nowotworowego tego narządu.

Obowiązkowo należy zbadać poziom testosteronu, który odpowiedzialny jest przede wszystkim za libido i sprawność seksualną. Badanie to jest szczególnie ważne dla mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia.

To tylko kilka z wielu badań, które można przeprowadzić. Warto jednak pamiętać, że ogólny stan zdrowia ma wpływ na seksualność mężczyzn, dlatego tym bardziej należy o niego dbać.

Źródło: www.prasoweinfo.pl

Zaburzenia erekcji również i w innym przypadku mogą brać się „z głowy”, a raczej z układu nerwowego. Dlatego też coraz częściej panów, szczególnie tych młodych, nie podnieca już zwykły seks.

- Ci mężczyźni nie mogą osiągnąć wzwodu, bo okazuje się, że ich partnerki nie są tak zbudowane jak aktorki z filmów porno i w dodatku nie chcą wykonywać takich czynności, jakie widuje się w takich filmach - tłumaczy lekarz dr Zygmunt Domagała, ale zaznacza, że nie jest to najczęstszy powód kłopotów ze wzwodem. Problemy te najczęściej pojawiają się jednak u starszych mężczyzn. Wtedy nie są jednak związane z układem nerwowym, odnoszą się natomiast do układu krwionośnego.

Do powstania wzwodu niezbędne jest prawidłowe funkcjonowanie śródbłonka – komórek wyściełających m.in. naczynia krwionośne. W śródbłonku produkowany jest tlenek azotu niezbędny do powstania wzwodu. Za sprawą tej substancji następuje rozluźnienie naczyń, napływ krwi tętniczej do ciał jamistych prącia i zablokowanie odpływu krwi żylnej. Prącie w tej sytuacji się powiększa i usztywnia, a erekcja może się utrzymać. Tymczasem np. w miażdżycy, cukrzycy, a także wśród palaczy tytoniu śródbłonek może produkować zbyt mało tlenku azotu.

Dr Domagała zwraca uwagę, że stosunkowo rzadko przyczyną zaburzeń erekcji są zaburzenia hormonalne. Dlatego w przypadku zaburzeń erekcji swoje pierwsze kroki lepiej skierować nie do endokrynologa czy urologa, ale raczej do lekarza pierwszego kontaktu. On powinien pokierować pacjenta do odpowiedniego specjalisty.

Co może wpłynąć na długotrwałą sprawność seksualną? Z pewnością odpowiedni tryb życia mężczyzn. Dobrze, aby panowie stronili od nałogów, regularnie ćwiczyli i zwracali uwagę na to, co jedzą. Warto także prowadzić regularną aktywność seksualną.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Naukowcy odkryli właśnie bardzo prozaiczną i w gruncie rzeczy banalną rzecz, a mianowicie, że na rachunkach sklepowych drukowanych na papierze światłoczułym można znaleźć znaczące ilości groźnego związku organicznego, bisfenolu A, o którym wiadomo, że może zakłócać gospodarkę hormonalną organizmu.

Okazuje się, że rachunki sklepowe są o wiele bardziej niebezpieczne dla mężczyzn niż dla pań chętniej wydających w sklepach pieniądze. U mężczyzn może kontakt ze wspomnianą substancją może powodować niski poziom męskich hormonów płciowych, niższą potencję i niższą płodność.

źródło: RMF FM