Przypomnijmy, że mięśniaki to najczęściej występujące niezłośliwe guzy macicy. Ma je co piąta kobieta po 35. roku życia i co druga miesiączkująca po pięćdziesiątce. Lekarze apelują o to, by je jak najwcześniej diagnozować, monitorować i w razie potrzeby leczyć, bo pozostawione bez kontroli, mogą się dynamicznie rozwijać i prowadzić do wielu komplikacji.

– Mięśniaki to zmiana chorobowa często stwierdzana u kobiet. Nie wszystkie jej typy generują dolegliwości, lecz wszystkie mogą potencjalnie wpłynąć w znaczący sposób na zdrowie. Mięśniaki mogą wpływać na samopoczucie pacjentek, ich płodność, utrudniać poród, prowokować krwotoki, a w ostateczności prowadzić do konieczności usunięcia macicy. Warto by było, aby świadomość tej choroby była większa i aby kobiety wcześniej podejmowały konsultację z lekarzem w celu leczenia zachowawczego lub w ostateczności operacyjnego – mówi dr Grzegorz Południewski, specjalista ginekolog, ekspert programu edukacyjnego „Zdrowa ONA”.

Specjalista podkreśla, że w kontekście profilaktyki mięśniaków macicy nie tylko rozmowa z lekarzem jest ważna. Wiele spośród chorób ginekologicznych, w tym także mięśniaki macicy, jest bowiem genetycznie uwarunkowanych (dziedzicznych). Zapoznanie się z historią choroby w rodzinie może zatem pomóc skutecznie określić, czy jesteśmy w grupie ryzyka zachorowania na te choroby. Z taką wiedzą można zareagować odpowiednio wcześnie i uniknąć wielu możliwych do uniknięcia problemów zdrowotnych.

– Wiele chorób, w tym mięśniaki macicy, może mieć podłoże genetyczne. Znajomość tendencji i historii chorób ginekologicznych w rodzinie – u matek, babek – może być pierwszym sygnałem ostrzegawczym, który skłoni nas do wykonania badań profilaktycznych i konsultacji ze specjalistą. Apeluję więc do wszystkich pań, aby nie czekały, nie wstydziły się i zaczęły rozmawiać o swoim zdrowiu – zarówno z lekarzami, jak i rodziną – mówi dr hab. Sławomir Woźniak, specjalista w dziedzinie położnictwa i ginekologii, ekspert programu „Zdrowa ONA”.

Vik, zdrowie.pap.pl

Mięśniaki mogą dotyczyć kobiet wieku. Zazwyczaj występują one jednak u pań będących w wieku rozrodczym, czyli mającymi około 35-45 lat. Najpopularniejszym sposobem leczenia mięśniaków macicy jest ich operacyjne usunięcie. Współczesna medycyna oferuje jednak coraz szersze możliwości terapii, indywidualnie dostosowane do potrzeb i stanu zdrowia pacjentki.

To, w jaki sposób będą leczone mięśniaki jest zależne przede wszystkim od ich umiejscowienia i wielkości. Lekarze biorą pod uwagę również wiek pacjentki oraz jej plany na przyszłość, szczególnie te, dotyczące posiadania potomstwa. Mięśniaki są bowiem często diagnozowane u kobiet planujących macierzyństwo, przez co u wielu z nich leczenie operacyjne wywołuje obawy o późniejsze problemy z zajściem w ciąże lub jej donoszenie. Na zmniejszenie inwazyjności zabiegu wpływ może mieć zastosowanie leczenia farmakologicznego np. octanem uliprystalu, przed jego przeprowadzeniem. Lek ten działa również  samoistnie, umożliwiając zajście w ciąże oraz łagodząc dokuczliwe objawy towarzyszące mięśniakom.

- Zaawansowane mięśniaki i często związany z nimi przymus przeprowadzenia inwazyjnego zabiegu mogą utrudniać zajście w ciąże i jej prawidłowy przebieg. Dlatego w przypadku kobiet planujących macierzyństwo operacja klasyczna (z rozcięciem ściany brzucha) powinna być taktowana jako ostateczność. Aktualnie dostępne metody leczenia pozwalają odłożyć zabieg chirurgiczny na później. Jedną z nich jest zastosowanie terapii opartej na octanie uliprystalu, który działa bezpośrednio na mięśniaki redukując ich wielkość oraz przyczynia się do łagodzenia ich dokuczliwych objawów, takich jak krwawienia czy bóle podbrzusza, a co za tym idzie, podwyższa jakość życia pacjentek. W wielu krajach europejskich leczenie octanem uliprystalu od dawna finansowane jest ze środków publicznych – komentuje ekspert programu „Zdrowa ONA”, ginekolog, prof. Grzegorz Jakiel.

Warto również pamiętać, że nie wszystkie mięśniaki macicy wymagają leczenia, czy to farmakologicznego czy operacyjnego. Jeśli są niewielkie oraz nie wywołują dokuczliwych objawów często wystarczy jedynie regularna obserwacja pod opieką lekarza ginekologa.

Źródło: On Board