- Żałoba i przeżywanie straty to bardzo trudny i wymagający czas dla każdego człowieka. Pojawiających się wtedy uczuć, najczęściej bardzo negatywnych, chciałoby się uniknąć, ale, niestety nie da się „przeskoczyć”. To okres, przez który trzeba przejść, pogodzić się ze stratą i jakby nauczyć się żyć na nowo. Pamiętajmy, że każdy przeżywa żałobę na swój sposób. Zależy to od bardzo wielu zmiennych – przede wszystkim od zażyłości relacji z utraconą osobą, ale także od naszej osobowości i stylu radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Proces powrotu „do normalności” również może przybierać różną intensywność i tempo. Uczucia towarzyszące stracie mogą pojawiać się falami i z upływem czasu tracą na natężeniu. Żałoba ma zazwyczaj kilka etapów – nie od razu możliwe jest powrócenie do równowagi i codziennego, zdrowego funkcjonowania – tłumaczy Marta Kobylińska, psycholożka.

FAZA I – szok i zaprzeczanie

To pierwszy, bardzo burzliwy etap, który następuje tuż po śmierci bliskiej osoby. Często pojawiającą się wtedy reakcja jest zaprzeczeniem temu, co się stało. Zazwyczaj cała uwaga skupia się wówczas na formalnościach pogrzebowych – szczególnie, że często człowiek nie dopuszcza do swojej świadomości tragicznych wydarzeń, zwłaszcza jeśli do śmierci doszło nagle.

FAZA II – dezorganizacja zachowania

Jest to etap, w którym często trudno jest się na czymkolwiek skupić. Codzienne obowiązki schodzą na dalszy plan, aktywność i poziom energii spadają. Wśród dominujących emocji pojawiają się smutek, nieporadność czy przerażenie.

FAZA III – etap doświadczania złości

W tej fazie, osoby w żałobie zazwyczaj odczuwają złość, którą kierują wobec siebie, rodziny, losu czy Boga. Pojawia się także poczucie zazdrości wobec innych osób, których takie nieszczęście nie dotknęło.

FAZA IV – pogrążenie w depresji

To moment wyciszenia i wycofania. Wśród pojawiających się emocji najsilniej oddziałują smutek i żal. Żałobnik czuje się wtedy bardzo samotny, ma wrażenie, że nikt z otoczenia nie jest w stanie go zrozumieć – w konsekwencji zamyka się w sobie, odsuwa od innych ludzi i trudno jest mu cieszyć się codziennością.

FAZA V – czas na akceptację straty

Końcowym etapem wychodzenia z żałoby jest faza akceptacji utracenia bliskiego. Powoli codzienne funkcjonowanie wraca do normy, poziom energii i aktywności wzrastają. W tym okresie osoba zazwyczaj jest już gotowa, by na nowo interesować się życiem towarzyskim czy podejmować nowe role.

Wsparcie – czego potrzebuje osoba pogrążona w żałobie?

- Człowiek w żałobie przede wszystkim potrzebuje wsparcia, cierpliwości i akceptacji. Powinniśmy pozwolić mu przeżywać trudne emocje, nie bać się z nim rozmawiać – nawet na tematy związane ze śmiercią. Nasz bliski powinien wiedzieć, że może na nas liczyć, że zostanie wysłuchamy i nie będziemy go oceniać ani krytykować. Czasem wystarczy sama obecność i troska, jednak bardzo ważna jest także baczna obserwacja jego zachowania. Zarówno stłumienie smutku i żalu, jak i nadmierna koncentracja na nich mogą być bardzo niebezpieczne. Jeśli osoba przeżywająca żałobę nie radzi sobie z nową codziennością, co przejawia się np. zaniedbywaniem obowiązków czy w zachowaniach destrukcyjnych (np. nadużywanie alkoholu), to powinniśmy takim reakcjom przeciwdziałać i nie bagatelizować ich. Nierzadko konieczne okazuje się wsparcie psychologa, psychoterapeuty czy psychiatry, który pomoże poradzić sobie z tym trudnym doświadczeniem – mówi Marta Kobylińska.

Pamiętajmy jednak, że każdy z nas jest inny, a przeżywanie żałoby to sprawa bardzo indywidualna. Może się zdarzyć, że nie wszystkie fazy żałoby wystąpią, co nie oznacza, że nie przeżyliśmy utraty drugiej osoby. Każdy człowiek ma inny styl radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, dlatego jego zachowanie nie powinno być odgórnie klasyfikowane. Powyższe informacje mają na celu jedynie przybliżenie emocji, które zazwyczaj pojawiają się po utracie kogoś bliskiego.

Źródło: 38 PR

Uniwersalna i bezbolesna

Mikrodermabrazja należy do gatunku zabiegów bezbolesnych i pozbawiona efektów ubocznych, które możliwe są jedynie w przypadku niewykwalifikowanych osób. Wówczas, powikłania są podobne do tych, po nieprawidłowo wykonanym peelingu chemicznym. Po wykonaniu zabiegu można po prostu wyjść z salonu i wrócić do codziennego funkcjonowania.

A jak przebiega mikorodermabrazja? Podczas zabiegu zostaje utworzone podciśnienie za pomocą próżni, która uruchamia strumień kryształków diamentu. Kryształy uderzają z dużą prędkością w powierzchnię skóry, ścierając w ten sposób martwe komórki naskórka i zanieczyszczenia, które następnie są zasysane do oddzielnego pojemnika. Dla każdego używana jest sterylna jednorazowa końcówka, która zapewnia właściwy standard higieny podczas zabiegu.

Podczas usuwaniu naskórka z górnych warstw skóry, dochodzi do intensywnego tworzenia się nowych, pełnowartościowych komórek. Wędrują one do góry i zastępują komórki uszkodzone. Złuszczanie następuje warstwa po warstwie. Proces ten stymuluje produkcję kolagenu i regenerację, dzięki temu skóra staje się gładsza, elastyczniejsza, jaśniejsza i świeższa, już po jednym zabiegu.Ponadto następuje zwężenie porów, zmniejszenie łojotoku, spłycenie i wygładzenie drobnych zmarszczek, a także poprawa kolorytu skóry i rozjaśnienie przebarwień.

Skóra po zabiegu jest delikatniejsza i wrażliwsza, dlatego istotna jest jej pielęgnacja. Bardzo ważne jest nawilżanie skóry po zabiegu i w trakcie wykonywania serii. Po mikrodermabrazji poleca się przemywanie twarzy rano i wieczorem, przegotowaną wodą. Skóra będzie wtedy mniej narażona na infekcje. Jeśli zdecydujemy się na serię zabiegów to zaleca się od 2 do 10 zabiegów w odstępach 7-14 dni pomiędzy kolejnymi zabiegami.

Diamentowa i korundowa

Wyróżniamy dwa typy mikrodermabrazji: korundową (obecnie ten typ stosuje się rzadziej) i diamentową. Zdania co do skuteczności obu typów zabiegu są podzielone. Uważa się, że mikrodermabrazja korundowa dociera do głębszych warstw naskórka, ale ma też pewien defekt: drobinki korundu drażnią skórę co powoduje dyskomfort i działa bardziej drażniąco na skórę niż zabieg wykonywany głowicą diamentową.

W mikrodermabrazji korundowej materiałem ściernym jest korund, czyli tlenek glinu, najtwardszy po diamencie minerał występujący w naturze. W kontrolowany sposób, za pomocą dyszy jest nakierowywany na skórę, w którą uderza, złuszczając ją.  W mikrodermabrazji diamentowej następuje polerowanie skóry końcówkami z warstw z naturalnego diamentu i usuwanie startego naskórka pod ciśnieniem.