Czy Clare Crowhurst mogła odwieść męża od niebezpiecznego przedsięwzięcia, jakim był rejs dookoła świata, praktycznie bez przygotowania? Być może udało by się go powstrzymać – mówi Weisz – ale z mojego punktu widzenia to portret małżeństwa, ich relacji. Co by się stało, gdyby ona go powstrzymała? Czy on by jej kiedykolwiek wybaczył? Czy w związku można odwodzić tę drugą osobę od spełniania marzeń? W tym przypadku to się okazała tragiczna decyzja. Clare Crowhurst mówiła w wywiadach, że z perspektywy czasu uważa, że powinna go powstrzymać. Ale w tamtej chwili nie czuła chyba, że ma prawo. Była w nierozwiązywalnej sytuacji.

Kiedy aktor ma grać rolę osoby autentycznej, do tego nadal żyjącej, bierze na siebie pewną odpowiedzialność. Rachel Weisz nie chciała udawać Clare Crowhurst, tylko przekazać coś z jej ducha. Jak tłumaczy: Myślę, że byłoby inaczej, gdybym grała kogoś sławnego, którego wygląd i sposób mówienie wszyscy znają. Ja gram prawdziwą osobę, która unikała mediów. Nie szukała sławy, nigdy jej to nie interesowało. Chcę ją uszanować. Oglądałam wiele materiałów, żeby zrozumieć istotę jej charakteru, ale tak naprawdę to jestem ja grająca ją.

James Marsh od dawna chciał pracować z Rachel Weisz, więc kiedy przyszedł czas obsadzić rolę Clare Crowhurst, nadarzyła się doskonała okazja. Rachel jest wspaniała i między nią i Clare jest ciekawe fizyczne podobieństwo. Nie są do siebie bardzo podobne, ale łączy je ten sam typ człowieczeństwa, tak jak Colina i Donalda.
Rachel jest jedną z tych aktorek, które zaskakują i robią rzeczy, jakich byśmy się po nich nie spodziewali – mówi Marsh. To się przenosi na innych aktorów. Bardzo mi się podobała praca z nią. Polega na swoim instynkcie, nie przepada za licznymi próbami. Rachel woli być otwarta i reagować na bieżąco. Lubię styl jej pracy.

Premiera filmu w Polsce: 29 czerwca
Dystrybucja w Polsce: Bestfilm

Historia Crowhursta jest prawdziwa, ale jednocześnie stała się zmitologizowaną opowieścią morską, przedostała się do kultury, jako gawęda o brytyjskim żeglarzu-amatorze, który sięgnął za daleko – mówi Marsh. To fascynująca i poruszająca opowieść. Jak tragedia grecka. Człowiek ma ambicje, ale ambicje nie przynoszą mu nobilitacji, a deprawację, prowadzą do dramatu. Ta historia ma konstrukcję klasycznej tragedii.

Marsh otrzymał scenariusz od słynnego amerykańskiego scenarzysty, Scotta Z. Burnsa.
Jest świetnym pisarzem. A ponieważ jest Amerykaninem, jego perspektywa była bardzo interesująca. Wykorzystał archetypiczną angielską historię, z którą nie był związany, dlatego mógł pozbyć się części związanego z nią bagażu i napisać coś mocnego i poruszającego. Z bardzo ciekawej perspektywy pokazuje działanie ludzkiego umysłu, co jest częścią tej historii. Zachwycił mnie scenariusz i bardzo chciałem zrobić ten film – wspomina Marsh.

O Donaldzie Crowhurście pisano bardzo wiele. Chciałem, byśmy opowiedzieli tę historię jak najprawdziwiej – tłumaczy producent filmu Pete Czernin. Niektórzy uważali, że on oszukiwał i robił różne rzeczy źle, ale ja się z tym nie zgadzam. Uważam, że był bardzo bohaterski. Był w dziwnej, bardzo trudnej sytuacji i znalazł sposób, by się z niej wydostać. Nie sądzę, że planował zrobić to, co w końcu zrobił. Był bohaterski i odważny. Wpadając na taki pomysł, przystępując do wyścigu, projektując łódź, budując ją, gromadząc fundusze. To imponujące. Bardzo podoba mi się koncepcja mężczyzny, który próbuje dokonać czegoś, co może być nawet poza jego zasięgiem. To pełna człowieczeństwa, wspaniała historia.

Colin Firth wyraził chęć zagrania Donalda Crowhursta jeszcze zanim James Marsh przystąpił do projektu. Pomyślałem, że to zbyt piękne, by mogło być prawdziwe. Byłem podekscytowany – wspomina Marsh. Jako aktor Colin budzi sympatię, dlatego pomyślałem, że jest idealną osobą, żeby zabrać nas w tę mroczną podróż. Historia zaczyna się bardzo optymistycznie, a kończy się szaleństwem. Dużym wyzwaniem aktorskim jest zrozumienie tej historii i zagranie postaci tak przekonująco. Kiedy dotarło do mnie, że zagra to Colin, byłem jeszcze bardziej podekscytowany projektem.
I ja, i Colin widzieliśmy sporo z naszych cech w Crowhurście – tych dobrych i złych. Obaj solidaryzowaliśmy się z bohaterem. To była bardzo harmonijna i udana współpraca.

Film w kinach od 29 czerwca.
Dystrybucja w Polsce: Bestfilm.

Myślę, że ta historia to pełen miłości portret jego samego i jego ambicji – mówi Rachel Weisz, która w filmie gra rolę jego żony. W każdym z nas jest odrobina Donalda Crowhursta. Wszyscy marzymy o chwale. W kulturze, w jakiej obecnie żyjemy, jesteśmy stale zachęcani do sięgania dalej. Gdyby Crowhurstowi się udało, mielibyśmy całkiem inną historię. To historia o marzycielu, który zaplątuje się we własne niewinne kłamstwo.

Uważam, że to przede wszystkim film o rodzinie – mówi Rachel Weisz – Donald, głowa rodziny, jest żeglarzem-amatorem, wynalazcą, marzycielem i fantastą. Kiedy zauważa, że Sunday Times oferuje 5 tysięcy funtów pierwszej osobie, która samotnie opłynie Ziemię bez zatrzymywania, marzy sobie, że mogłoby mu się udać. Niedawno Chichester opłynął świat, zatrzymując się tylko raz, a po powrocie dostał tytuł kawalerski i został bohaterem. To opowieść o tym, jak chłopcy i mężczyźni marzą o byciu bohaterami.

Zdaniem reżysera, Jamesa Marsha, sednem tragicznej historii żeglarza jest fakt, że rodzina Crowhurstów była bardzo szczęśliwa. W archiwaliach można zobaczyć, jaką uroczą parą byli Donald i Clare Crowhurstowie. Można poczuć, że byli doskonale zgraną parą i szczęśliwą rodziną. Żeglowali razem, a Donald był bardzo dobrym ojcem. Chciałem to pokazać w filmie. Dzieci wspominają go z czułością. Był dobrym mężem i ojcem. Tragiczne jest to, że chciał udowodnić żonie i dzieciom, jaki jest wyjątkowy. Myślę, że po części to była jego motywacja. W archiwalnych materiałach Clare Crowhurst jest wspaniałą kobietą, bardzo dobrą matką, a w związku są partnerami – mówi Marsh.

Dla mnie to jest historia o miłości – podsumowuje Rachel Weisz – poznajemy ich, kiedy już mają dzieci, są zgranym małżeństwem. Myślę, że byli w sobie szaleńczo zakochani, a Donald był całym życiem Clare. Ona nie pracowała, chociaż myślę, że chciała uczyć i pisać. Ale była matką i oddaną żoną. Tak ją odbieram. Myślę, że romantyzm wzmaga tu fakt, że zostali rozłączeni. W dawnych romansach przez duże „R” opowiadało się o czymś nieosiągalnym – niespełnieniu, rozłące. Na tym polega tragizm – myślę, że oni za sobą szaleńczo tęsknili, gdy byli rozłączeni.

Film w kinach od 29 czerwca
Dystrybucja w Polsce: Bestfilm