Jedno z nich, Predimed-Plus, objęło aż 1986 osób w Hiszpanii, które przez rok poddawały się zmianom nawyków, by schudnąć. Wszyscy uczestnicy mieli albo znaczną nadwagę, albo byli otyli, albo cierpieli z powodu tzw. zespołu metabolicznego.

W toku 12 miesięcy każda osoba uwzględniona w badaniu przeszła szereg poważnych zmian w życiu. Uwzględniały niskokaloryczną dietę śródziemnomorską każdego dnia, zwiększoną aktywność fizyczną, a do tego terapię behawioralną.

Ogólne rezultaty są zadowalające – w całej grupie zaobserwowana została poprawa masy ciała. Jednocześnie ujawnił się jednak wyraźny związek między zaburzeniami snu a efektywnością podjętych zmian.

Osoby, które regularnie spały zbyt mało (mniej niż 6 godzin), chudły znacznie wolniej niż inni. Podobnie było z uczestnikami, którzy nie mieli odpowiedniego rytmu snu. Im większe były wahania w ich porach snu i jego długości, tym mniej chudli.

W dużym uproszczeniu można więc powiedzieć, że pilnowanie w miarę regularnego rytmu dobowego i dbanie o odpowiednią dawkę snu każdej nocy może okazać się bardzo pomocne w utrzymaniu lub uzyskaniu odpowiedniego BMI. Badacze z Universitat Rovira i Virgili w Tarragonie przypominają również, że zaburzenia snu u osób z nadwagą i otyłością mogą prowadzić do dalszych problemów zdrowotnych, potencjalnie niebezpiecznych dla zdrowia.

Źródło: International Journal of Obesity

Aż trudno uwierzyć, że zaczęło się prawie przypadkowo. Jako młoda, 18-letnia dziewczyna bez skończonej szkoły średniej wyprowadziła się od matki i wyjechała do Osaki. Marzyła o karierze scenicznej, dlatego została komiczką, wraz z przyjaciółką. Rozstały się z powodów osobistych, ale Naomi ze sceny już nie zeszła.

Od końca 2007 występowała solo, a w 2008 udało jej się dostać z krótkim występem do popularnego programu telewizyjnego. Miała wystąpić jako Mariah Carey, ale ostatecznie upodobniła się do Beyonce. Ten występ zmienił jej życie i do dziś znana jest jako „japońska Beyonce”. Choć angielski zna w stopniu umiarkowanym, to w kolejnych latach przebierała się też za inne gwiazdy, by wymienić chociaż Lady Gagę.

Rosnąca wraz z jej popularnością masa ciała miała i wady, i zalety. Z jednej strony dała natychmiastową rozpoznawalność w bardzo szczupłym społeczeństwie Japonii, a z drugiej okazało się, że prawie nie ma odzieży szytej na osoby XXL. Początkowo więc ubierała się w działach męskich, zresztą do dziś nie stroni od odzieży męskiej czy uniseks.

Gdy popularność okazała się wystarczająco duża, Naomi stworzyła własną markę odzieżową, która ma znacznie szerszą gamę rozmiarów niż większość konkurencji. Nazywa się Punyus, co w luźnym przekładzie na polski oznacza „pulchna”. Rozmiar plus i tu stał się istotnym elementem wizerunku, wystarczy spojrzeć na reklamę kolekcji jesień-zima z zeszłego roku:

Poza odzieżą Naomi tworzy też swoje kolory kosmetyków, a w makijażu czuje się swobodnie niemal jak w komedii. Z jednej strony gra w filmach i serialach, gdzie oglądają ją miliony ludzi, a z drugiej jej krótkie filmiki z instrukcją nakładania make-upu również mają miliony wyświetleń. Z wielką łatwością, w ciągu kilku minut, przygotowuje na swojej twarzy zmysłowy makijaż sceniczny, układając cienie do powiek palcami w zaledwie paru ruchach.

We współpracy z tokijską marką Shu Uemura opracowała własne kolekcje szminek i cieni, które reklamuje w specyficzny dla swojego wizerunku sposób. Kosmetyki przykładane są do szyby, a następnie do nich przykładane są jej piersi, ramiona lub pośladki. W ten sposób kolejny raz Watanabe bawi, pokazuje dystans do swojego rozmiaru, a przy tym wysyła „ciałopozytywną” wiadomość do innych kobiet, by i one pokochały swoje ciało.

Według niemal wszystkich badań polskie dzieci nie spożywają wystarczającej ilości warzyw i owoców, a tyją szybciej niż rówieśnicy w innych krajach. Wg Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej do 2035 Polska może być niechlubnym liderem pod względem zagrożenia cukrzycą. A to właśnie przy udziale roczników chodzących dziś do szkoły.

Jeśli dzieci i młodzież nie przywykną do zdrowych posiłków w młodym wieku, najprawdopodobniej w dorosłym życiu będą serwować niezdrowe produkty nie tylko sobie, ale również swoim dzieciom. Jedząc zbyt małe ilości warzyw i owoców, najzwyczajniej nie dostarczymy do organizmu odpowiedniej ilości substancji odżywczych i witamin.

Co znajdziemy w owocach i warzywach?

Wśród wielu składników, w które bogata jest dieta roślinna, należy wymienić:

• witaminy (C, z grupy B, beta-karoten)
• składniki mineralne (potas, magnez, wapń, żelazo)
• cukry (proste, dwucukry, wielocukry)
• błonnik
• barwniki

Składniki te wpływają na prawidłowy rozwój i funkcjonowanie młodego organizmu, dodają mu energii i wzmacniają odporność. Spożywanie warzyw i owoców już od najmłodszych lat może uchronić nas przed otyłością i rozwojem chorób cywilizacyjnych – jak nowotwory, zawał serca czy choroby sercowo-naczyniowe.

Od 6 miesięcy

Dziecko powinno otrzymać pierwsze warzywa, gdy ma pół roku. Zacznijmy od podawania małych porcji – wystarczy jedno warzywo dziennie. Następnie powinniśmy stopniowo zwiększać ich ilość, jak i wprowadzać owoce. Aby zachęcić najmłodszych do jedzenia produktów roślinnych powinniśmy być cierpliwi i konsekwentni – dotyczy to obojga rodziców. Po jakimś czasie dziecko będzie samo sięgać po owoce i warzywa, które mu wcześniej stopniowo, ale konsekwentnie proponowaliśmy.

Jak zachęcić?

Teoria teorią, jednak rzeczywistość bywa trudniejsza. Niekiedy mimo stosowania się do zaleceń, wielu rodzicom ciężko mówić o sukcesie. Przede wszystkim my jako rodzice spożywajmy jak najwięcej warzyw i owoców, wówczas dzieci pójdą w nasze ślady.

O jakich wskazówkach powinniśmy jeszcze pamiętać?

1. Kolejność wprowadzania produktów do diety

Owoce zawierają więcej cukru niż warzywa, dlatego są bardziej lubiane przez dzieci. Gdy wprowadzamy do diety malucha pokarm stały – najpierw wprowadźmy warzywa, a dopiero po jakimś czasie owoce.

2. Wspólne przygotowywanie posiłków

Posiłki przyrządzajmy wspólnie z dziećmi. Jeśli są w odpowiednim wieku, mogą same pokroić składniki na sałatkę czy wycisnąć sok w wyciskarce. Jeśli syn czy córka są za mali na posługiwanie się nożem, możemy podsunąć im pokrojone już warzywa i owoce, aby samemu skomponowali sałatkę.

3. Dajmy wybór

Owoce i warzywa są chętniej jedzone przez dzieci, które nie tylko wspólnie z rodzicami przygotowują posiłki, ale też mają wybór, które z nich chcą jeść. Każdy ma swój gust i nie należy narzucać go swoim dzieciom. Jedno dziecko woli marchewkę, bo ma ładny kolor i chrupie, a inne wybierze ogórka, gdyż zna go z piosenki. Warto też sięgać po mniej oczywiste wybory, jak pożywna i chrupka kalarepa, a czasami zaskoczyć dzieci czymś egzotycznym, np. batatem.

4. Własna uprawa

Jeśli będziemy prowadzić własną uprawę i pomogą nam w tym dzieci – sukces będzie gwarantowany. Zachęćmy „małych farmerów” do obserwowania, jak rosną pomidory czy papryka. Później chętnie będą zjadać owoce własnej pracy.

Na podstawie inf. pras.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała otyłość za najgroźniejszą chorobę przewlekłą, która nieleczona prowadzi do rozwoju chorób układu krążenia, cukrzycy typu 2, zespołu metabolicznego, zaburzeń hormonalnych, a także zwiększa ryzyko zachorowań na niektóre nowotwory.

Według WHO koszty medyczne związane z leczeniem chorób powodowanych przez nadwagę i otyłość w 2025 r. mogą sięgnąć aż 1,2 bln dolarów.

Nadwagę mają te osoby, których wskaźnik BMI przekracza 25 punktów. Otyłość liczona jest powyżej 30 punktów w tej skali i jest ona szczególnie niebezpieczna dla zdrowia.

Według najnowszych danych Światowego Indeksu Bezpieczeństwa Żywnościowego, opracowanego przez Economist Intelligence Unit (EIU) na zlecenie firmy DuPont, w Polsce otyłość dotyczy już 23,2 proc. populacji.

Jedynym pocieszeniem jest zahamowanie – przynajmniej na razie – tempa, w jakim Polacy gwałtownie przybierali na wadze (w 2017 r. jest to spadek o 2 proc. w porównaniu do 2016 r). Nadal jednak ludzi otyłych u nas jest o 1,7 proc. więcej, niż wynosi średnia w Europie, sięgająca obecnie 21,5 proc.

W Europie najwięcej osób otyłych jest w Wielkiej Brytanii (27,3 proc.), Irlandii (25,5 proc.) i Czechach (23,8 proc.). Najmniej otyłych na naszym kontynencie jest w Serbii (17,8 proc.), Holandii (18,6 proc.) i Danii (19 proc.).

Polska ma taki sam odsetek osób otyłych, co Norwegia (23,2 proc.), a nieznacznie wyprzedza nas m.in. Rosja (23,1 proc.), Białoruś (22.2 proc.) i Węgry (22 proc.).

Na całym świecie w 1975 r. otyłych było 105 mln ludzi, a w 2016 r. ich liczba zwiększyła się do 1,1 mld. Jeśli nic się nie zmieni, to już w 2025 r. jedna czwarta populacji Ziemi będzie cierpiała z powodu otyłości – ostrzega World Obesity Federation.

W USA 34,3 proc. populacji zmaga się z otyłością, ale w 2030 r. otyła może być prawie połowa Amerykanów (aż 47 proc.). Podobnie jest w krajach arabskich, takich jak Katar, Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Arabia Saudyjska, Oman, gdzie jedna trzecia społeczeństwa zmaga się z otyłością.

W Jordanii 31,5 proc. populacji jest otyła, a w Turcji – 29,3 proc. Najmniejszy odsetek otyłych w krajach rozwiniętych jest nadal w Japonii, gdzie kłopoty z otyłością ma zaledwie 3,3 proc. populacji.

Opublikowany niedawno najnowszy raport WHO alarmuje, że w wielu krajach zwiększa się liczba otyłych dzieci i młodzieży. W ostatnich 40 latach na świecie wzrosła ona aż dziesięciokrotnie: z 11 mln do 120 mln.

W 2016 r. najwięcej otyłych dzieci i młodzieży było w Polinezji i Mikronezji (25,4 proc. dziewcząt i 22,4 chłopców).

W Europie Zachodniej i Północnej oraz w Stanach Zjednoczonych otyłość wśród najmłodszej części społeczeństwa ustabilizowała się i przestała wzrastać. Nadal jednak otyła jest znaczna część dzieci i nastolatków. W USA otyłych jest 19,5 proc., dziewcząt i 23,3 proc. chłopców.

Dyrektor Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie prof. Mirosław Jarosz przekonuje, że z otyłością i nadwagą można skutecznie walczyć. Jak mówi specjalista, wykazał to 12-tygodniowy program redukcji masy ciała przeprowadzony w 42. przychodniach i szpitalach. Objęto nim 1,7 tys. osób z nadwagą lub otyłością (ze wskaźnikiem BMI od 25 do 45 punktów), głównie kobiet. Aż u 95 proc. osób udało się uzyskać spadek masy ciała, zwykle od kilku do kilkunastu kilogramów (średnio o prawie 5 kg na osobę).

U znacznej części osób obniżył się również poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi oraz stężenie glukozy na czczo. Był to efekt zmniejszania masy ciała, jak i zmiany styku życia na bardziej korzystny dla zdrowia.

Więcej informacji na temat zasad zdrowego żywienia na stronie internetowej www.zachowajrownowage.pl.

- Musimy pamiętać, że aktywność seksualna tylko częściowo zależy od czynników biologicznych i zdrowia fizycznego – twierdzi seksuolog dr Andrzej Depko.

Wszystko jednak zmienia się, gdy tracimy zbędne kilogramy. Wtedy też powraca nasza sprawność seksualna. Dietetyk dr Magdalena Białkowska uważa, że zrzucenie 10% wyjściowej masy ciała może już znacznie poprawić naszą sytuację.

Ze względu na ryzyko otyłości, wiele elementów naszej diety ma niekorzystny wpływ na aktywność seksualną – przede wszystkim nadmiar kalorii i tłuszczów zwierzęcych (typowej dla diety staropolskiej) oraz produktów, które powodują szybki wzrost poziomu glukozy we krwi. Należy unikać słodzonych napojów, które zawierają fruktozę – cukier uważany obecnie za jeden z głównych powód tycia młodych ludzi.

Istnieją jednak składniki pokarmowe, które mogą poprawiać nasze życie intymne. Te składniki to między innymi selen, potrzebny do produkcji spermy, i cynk, który jest potrzebny do syntezy hormonów płciowych; białko; argininę – aminokwas potrzebny do produkcji tlenku azotu, który jest niezbędny do uzyskania erekcji; witaminy E, C i z grupy B, zwłaszcza kwas foliowy.

Nie można zapominać również o afrodyzjakach, takich jak żeń-szeń, guarana, johimbina, gorczyca, jałowiec, imbir czy chili. Ważne jest też, by w diecie było dużo kwasów tłuszczowych omega-3, które przeciwdziałają miażdżycy, obniżają ciśnienie, hamują apetyt i działają przeciwdepresyjne. Bogatym źródłem tych związków są ryby i owoce morza, jak ostrygi, a więc najsłynniejszy afrodyzjak.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Nawet kilka kilogramów więcej może przyczynić się do problemów z zajściem kobiety w ciążę. – Powoduje to zbyt duża ilość estrogenów, które zakłócają owulację, a nawet mogą przyczynić się do jej braku. Poważniejsze konsekwencje może nieść za sobą otyłość, np. spowodować zespół policystycznych jajników – wyjaśnia dr Anna Bednarska-Czerwińska, ginekolog z Kliniki Leczenia Niepłodności i Diagnostyki Prenatalnej Gyncentrum w Katowicach. W przypadku niedowagi zaburzona zostaje gospodarka hormonalna, a jajniki przestają prawidłowo funkcjonować. Może to się objawić np. brakiem miesiączki. Ale unormować swoją wagę powinno się nie tylko ze względu na to, by mieć potomstwo, ale również po to, by ciąża przebiegała prawidłowo.

Kilka kilogramów więcej dzięki bananom, ciastu marchewkowemu i twarożkowi

- W przypadku niedowagi z pewnością powinniśmy zwiększyć ilość posiłków do nawet 6-7. Poza śniadaniem, drugim śniadaniem, obiadem, podwieczorkiem i kolacją, warto zjeść również jedną lub dwie pełnowartościowe przekąski, np. kanapkę z pełnoziarnistego pieczywa z masłem, warzywami i drobiową wędliną czy półtłustym twarożkiem lub koktajl z owoców, jogurtu i orzechów z waflem ryżowym. Dozwolone są też zdrowe słodycze, np. domowe ciasto marchewkowe lub deser z twarożku i musu owocowego – mówi mgr Małgorzata Pelikan, dietetyk kliniczny Centrum Dietetycznego 4Health w Katowicach. W walce z niedowagą pomagają produkty o wysokiej gęstości odżywczej, takie jak: oleje roślinne, miód, wysokokaloryczne owoce: banany, awokado oraz ugotowane warzywa korzeniowe: ziemniaki, seler, pietruszka, marchewka. Należy też spożywać chude, białe mięso i tłuste ryby, np. łososie.

Unikajmy produktów wysoko przetworzonych i o długich terminach przydatności. To źródło pustych kalorii, które odkładają się w organizmie jako tkanka tłuszczowa. Specjaliści przestrzegają też przez piciem alkoholu, kawy i mocnej czarnej herbaty.

Z nadwagą walczymy skutecznie lecz nie drastycznie

Kobiety z nadwagą, które planują potomstwo, powinny uwzględnić w swojej diecie  5 posiłków: trzy główne i dwie przekąski. – Redukując masę ciała ważne jest by jeść regularnie odpowiednio mniejsze lecz pełnowartościowe porcje posiłków. Warto dietę ustalić z pomocą specjalisty by uniknąć błędów żywieniowych powodujących niedobory składników odżywczych– radzi dietetyk z 4Health.  Posiłki powinny opierać się przede wszystkim na naturalnych, dobrej jakości .  Należy pamiętać, by każdy posiłek zawierał porcję warzyw, a w przypadku głównych posiłków – pełnowartościowe białko oraz złożone węglowodany.  Owoce  natomiast jedzmy na drugie śniadanie.

Nie można zapomnieć również nawadnianiu organizmu. Codziennie powinno się wypijać  ok. 2,5 litra płynów w postaci wody, herbat, niesłodzonych kompotów owocowych. Odpowiedni poziom nawodnienia chroni przed odkładaniem się toksyn w organizmie.  Bez względu na to, czy kobieta boryka się z nadwagą, czy też z niedowagą  powinna wystrzegać się produktów wysoko przetworzonych i o długich terminach przydatności. Zatem należy zrezygnować z chipsów, zup i sosów w proszku, jedzenia w fast-foodach, oraz spożywania słodyczy  i  pieczywa cukierniczego. Należy również wystrzegać się wszelkich używek.

Menu bogate w minerały

Dieta pozytywnie wpływająca na płodność powinna zawierać produkty bogate w żelazo, które jest konieczne do prawidłowego funkcjonowania komórki jajowej i zarodka. Minerał ten znajdziemy przede wszystkim w mięsie oraz rybach oraz burakach, korzeniu pietruszki, suszonych morelach, orzechach i roślinach strączkowych. W codziennym jadłospisie niezbędny jest też magnez – jest on odpowiedzialny za prawidłowy podział komórek i replikacji DNA. Jego bogatym źródłem są: gorzkie kakao, kasza gryczana, rośliny strączkowe, orzechy, zielone warzywa liściaste oraz ryby.

W diecie przyszłej mamy powinny znaleźć się także kiełki pszenicy, nieoczyszczone produkty zbożowe i mąki z pełnego przemiału, kiełki pszenicy, jaja, mięso indycze, owoce morza. Dzięki zawartemu w nim cynkowi regulują cykl menstruacyjny. Natomiast na jego prawidłowy przebieg wpływ ma selen zawarty w morskich rybach, produktach zbożowych, czosnku i pomidorach.

Wszystkiemu winien tłuszcz

- Organizm kobiecy ma większą masę tłuszczową niż jego męski odpowiednik, bo od 22 do 27 proc. wobec 13-17 proc. u mężczyzn. Różnica ta również przejawia się większą ilością komórek tłuszczowych – tłumaczy Barbara Bugaj, dietetyczka i specjalistka ds. zdrowego odżywiania.
Ponadto u kobiety rozłożenie masy tłuszczowej ma najczęściej charakter gynoidalny (gruszka – poniżej linii pasa), z częstymi komplikacjami cellulitowymi. U mężczyzn jest ono raczej typu aneroidalnego (jabłko – powyżej linii pasa).

Ta szczególne ułożenie tkanki tłuszczowej kobiecego ciała (obfite biodra, pośladki, uda) spełnia jasno określoną , naturalną funkcję: zapewnienie rezerwy energetycznej na wypadek ewentualnej ciąży lub karmienia piersią. – To troska organizmu, by zagwarantować sobie zapasy w razie, gdyby pojawił się głód lub klęska żywiołowa. Jest już dzisiaj anachroniczna w krajach wysoko rozwiniętych, jednak organizm kobiecy często jeszcze zachowuje pierwotne instynkty – tłumaczy Bugaj.

Komórki tłuszczowe w niższych partiach ciała kobiety wyposażone są w szczególny mechanizm „zaprogramowany” raczej do gromadzenia zapasów niż pozbywania się ich. Dlatego ewentualny nadmiar tłuszczu w tych miejscach jest więc ze względów anatomicznych oporniejszy na wszelkie próby pozbycia się go.

I te hormony

Rytm życia kobiety w okresie aktywności płciowej wyznacza jej stan hormonalny. Tym bardziej więc w okresie dojrzewania, ciąży, menopauzy, kiedy zauważa się brak równowagi pomiędzy estrogenem a progesteronem, są okresami zwiększonego ryzyka i mogą sprzyjać przybieraniu na wadze.

Wilczy apetyt i uczucie nienasycenia przed menstruacją? – W okresie 3-6 dni przed miesiączką, może nastąpić zwiększenie apetytu oraz zwiększenie zapotrzebowania organizmu na węglowodany, czyli ochota na słodkości. Wynika to ze spadku poziomu serotoniny – tzw. hormonu szczęścia, niekiedy objawiającą się lekką depresją i większą wrażliwością. Spożycie większej ilości cukru przyczynia się wzrostu poziomu stężenia tego hormonu – wyjaśnia te prawidłowości dietetyczka.

Naturalnie w trakcie ciąży ciało kobiety ulega zmianom i kilogramów przybywa. – Przyrost masy ciała powinien być jednak kontrolowany, ponieważ otyłość w ciąży stwarza duże zagrożenie zarówno dla zdrowia matki, jak i dziecka. Im niższa masa ciała kobiety przed zajściem w ciążę, tym większy przyrost masy ciała powinien mieć miejsce w czasie ciąży – mówi Barbara Bugaj.

Menopauza, a tycie

W tym szczególnym dla kobiety okresie dochodzi do zmniejszenia wydzielania ilości żeńskich hormonów płciowych. Zaczyna też wygasać czynność jajników. Te zmiany wpływają na wzrost zawartości tkanki tłuszczowej w kobiecym ciele, zwłaszcza w okolicy brzucha. Wzrasta także ciśnienie krwi oraz poziom glukozy na czczo, co zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy.

Zmiany związane z menopauzą zachodzą w następującej kolejności:

- ok. 3 lata przed menopauzą – wzrasta tkanka tłuszczowa wisceralna
– 0-5 lat po menopauzie – obserwuje się wzrost glukozy we krwi, pojawia się otyłość brzuszna
– 5-9 lat po menopauzie – nadciśnienie
– 10-14 lat po menopauzie – wzrasta stężenie Tg (trójglicerydy – to tłuszcze służące do magazynowania energii pochodzącej z jedzenia).

Chorzy z przejedzenia
Brytyjski odpowiednik NFZu finansuje zabiegi, kiedy otyłość zagraża życiu pacjenta. W tym momencie kolejka do operacji jest dłuższa niż ilość refundowanych zabiegów. Z tego powodu Brytyjczycy decydują się płacić za zabiegi z własnej kieszeni. Cena założenia opaski na żołądek (ang. gastric band) waha się pomiędzy 5, a 8 tys. funtów, a bypassu żołądka między 9,5, a 15 tys.. Wyspiarze szukają też możliwości wykonania jej po niższej cenie, za granicą. Według obliczeń UK’s National Obesity Forum, leczenie osoby z BMI powyżej 40 jest 3,5 razy droższe niż osoby, w „normalnym” rozmiarze.
Według danych opublikowanych przez BBC, otyłość kosztuje Wielką Brytanię 4,2 miliarda funtów rocznie. O ile opinia publiczna zgadza się co do faktu, że płacenie za operacje żołądka jest inwestycją na przyszłość (odchudzony pacjent mniej choruje, zatem rzadziej odwiedza lekarza), o tyle NHS brakuje na radykalne działania budżetu, jednocześnie przy sytuacji, kiedy coraz częściej doraźnej pomocy wymaga chorobliwie otyła część społeczeństwa. Szacuje się, że w Wielkiej Brytanii jest już ponad milion osób z BMI pomiędzy 40 a 50, czyli właśnie chorobliwie otyłych. Ponad 30 proc. dzieci na Wyspach cierpi na otyłość.
Polska na tle Wielkiej Brytanii wcale nie wypada rewelacyjnie. Już 60 proc. społeczeństwa ma nadwagę lub jest otyła (wyniki badań Instytutu Żywności i Żywienia z czerwca 2012 – przyp. red). Bardzo szybko gonimy kraje zachodnie w niechlubnych statystykach. Różnica polega na tym, że na wyspach traktuje się otyłość jako problem narodowy i od państwa wymaga się wdrożenia rozwiązań, które mają mu zaradzić. Tak, jak alkoholik, który publicznie, przed bliskimi przyznał się, że ma problem, tak Wielka Brytania analogicznie zrobiła w kwestii otyłości.
Deputowany z departamentu zdrowia, Lord McColl opublikował w ostatnim czasie plan walki z otyłością w Wielkiej Brytanii, który zawrzeć można w dwóch frazach: „mniej jedz, więcej ćwicz”. – To najgorsza epidemia, jaka dotknęła Wielką Brytanię od ponad 100 lat – przyznaje McColl. – Zabija miliony, kosztuje miliardy, a lekarstwo jest proste – jeść mniej. Żyjemy w bardzo dziwnym świecie, połowa świata umiera z powodu głodu, druga połowa, obżera się. Otyłość to problem, który zaczyna dotyczyć niemal każdego kraju – kwituje McColl.
Diane Abbott z Partii Pracy określiła poglądy McColla jako zupełnie oderwane od rzeczywistości. Niemniej zwróciła uwagę, że rząd sam zapętla się w swoich działaniach: najpierw ze szkół usuwa się lekcje sportu, aby zaraz mówić o tym, jak ruch jest ważny w walce z otyłością.
Baronowa Murphy, psychiatra: “Lord McColl ma absolutną rację – otyli powinni jeść mniej. Wszyscy powinniśmy jeść mniej, bo współczesny świat się przejada. Ale dla permanentnie otyłej osoby odstawienie jedzenia jest jak odstawienie heroiny! Prawie niemożliwe. Dlatego otyłe osoby potrzebują wsparcia od rządu w walce z otyłością.”
Jamie Oliver, znany kucharz, natychmiast po słowach McColla skrytykował rząd za to, że ten nie robi nic, żeby zapobiec epidemii nadwagi. Zarzucił autorom programu do walki z otyłością, że nie ma tam restrykcji dla firm fast foodowych dotyczących używania soli, tłuszczu, regulacji dot. kaloryczności produktów, itd.

Let’s move!
Otyłość jest na tyle poważnym problemem w Stanach Zjednoczonych, że za odchudzanie społeczeństwa wzięła się pierwsza dama Michelle Obama. Pani prezydentowa zaczęła od podstaw społeczeństwa, czyli od dzieci. Jej kampania „Let’s move” niedawno obchodziła dwulecie istnienia. W swoich działaniach Michelle Obama zwracała się do polityków i działaczy o budowanie większej ilości ścieżek rowerowych, placów zabaw, podawanie w szkole zdrowych posiłków. Michelle kierowała operacją odchudzania narodu nie tylko z murów Białego Domu. Pierwsza Dama odwiedzała szkoły i sprawdzała czy wywiązują się z obietnic. Ponadto, nie było dla niej problemem wskoczyć w dres i ćwiczyć z dziećmi podczas lekcji wuefu. Jej apele zostały usłyszane przez Walmart – spożywczego giganta. Producent żywności obiecał zmniejszyć ilości tłuszczów, soli i cukrów w swoich produktach.
Obama nie ma złudzeń, że zmieni nawyki Amerykanów w krótkim czasie. Nie jest również przekonana co do prawdziwości obietnic składanych jej przez przedsiębiorców odnośnie zmian w produkcji żywności. Mimo wszystko, wierzy, że działania „Let’s move” zaprocentują dla przyszłych pokoleń.
Znakiem czasów może być też fakt, że niedawno otwarto w Indiach, w Armitsar pierwszy wegetariański McDonald. Z menu tamtejszej restauracji zniknęły burgery i tzw. Wraps. Fast foodowa sieciówka, obarczana często winą za dodatkowe centymetry i kilogramy milionów ludzi na świecie, ma 33 tys. restauracji na całym globie. Przedstawiciele marki twierdzą, że wegetariański McDonald w Indiach to świetny pomysł ze względu na obowiązującą religię. Niemniej jednak, należy to uznać za przełom.

Cały materiał znajdziecie w XIII numerze EksMagazynu.

Dr Knutson zebrała dane dotyczące eksperymentalnych i obserwacyjnych badań nad snem. Wynika z nich, że sen krótszy niż sześć godzin na dobę prowadzi do podwyższenia wskaźnika masy ciała (BMI), który jest wyznacznikiem nadwagi i otyłości.

Zbyt krótki sen zaburza wydzielanie greliny i leptyny, co zwiększa apetyt i zaburza odczuwanie sytości. W rezultacie niewyspana osoba je więcej i mniej się rusza.

W USA około 18 proc. dorosłych śpi mniej niż 6 godzin na dobę, co odpowiada 53 milionom niedospanych. Jednak wpływ braku snu na dzieci i młodzież jest jeszcze silniejszy.

PAP Nauka w Polsce

Joanna Brzezińska, ekspert Spersonalizowanego Programu Zarządzania Wagą: Mimo że, węglowodany dostarczają naszemu organizmowi paliwa, dzięki któremu możemy funkcjonować, to spożywanie ich w zbyt dużej ilości może uniemożliwiać walkę ze zbędnymi kilogramami. Aby skutecznie schudnąć należy nauczyć się osiągnąć równowagę w jedzeniu węglowodanów, np.: zastosować zamienniki w codziennej diecie, dodać aktywność fizyczną. Warto też poszukać preparatów, które ograniczą wchłanianie węglowodanów z posiłków.

1.   Makaron biały zamień na makaron pełnoziarnisty lub razowy – ten pierwszy doskonale komponuje się ze wszystkimi dobrze znanymi Ci potrawami, jak rosół, pomidorowa, bolognese, itp.;

2.   Ryż biały zamień na ryż basmanti lub pełnoziarnisty;

3.   Postaraj się ograniczyć ziemniaki w diecie lub potraktuj je jak dodatek do warzyw;

4.   Białe pieczywo: chleb i bułki, zamień na chleb razowy najlepiej taki, który jest produkowany na naturalnym zakwasie chlebowym;

5.   Postaraj się, aby Twoje kanapki były przyrządzane z większa ilością warzyw, twarogów i wędlin i aby to one były przewagą na Twojej kanapce, a nie pieczywo;

6.   Odkop babcine przepisy i wróć do kasz: gryczanej, perłowej, jęczmiennej;

7.   Postaraj się powoli odwrócić rolę, niech właśnie te produkty staną się codziennością, a poprzednie „białe” – odejściem od reguły;

8.   Do swojej diety włącz więcej produktów białkowych, ryby, mięso.