Empatyczni z czasem zyskują

Ela Makos — Tue, 25 Oct 2016 04:59:36 +0000

Badania zmierzające do pokazania, jak kształtuje się popularność osób w nowo powstających grupach – np. wśród studentów I roku krakowskich uczelni – przeprowadził międzynarodowy zespół naukowców, koordynowany przez dr Annę Czarną z Instytutu Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wyniki analiz były jednoznaczne. W początkowym okresie istnienia grupy najbardziej popularni byli studenci, którzy zwracali na siebie uwagę, podkreślali własne sukcesy, opowiadali o swych doświadczeniach. Badacze klasyfikowali takie osoby, jako narcystyczne. Narcyzi robili świetne pierwsze wrażenie.

Ta popularność nie trwała jednak zbyt długo. Z czasem ich miejsca zaczęły zajmować osoby o niskim poziomie narcyzmu, a wysokim poziomie inteligencji emocjonalnej. Było im bowiem znacznie łatwiej zbudować trwały kontakt. Później znacznie bardziej była również doceniana ich umiejętność zdobywani przyjaciół i zjednywania sobie ludzi. Ich sukces wiąże się również z empatycznym reagowaniem na innych, a także umiejętnością udzielania wsparcia.

Inteligencja emocjonalna nie zawsze jest jednak oceniana pozytywnie. Można ją również wykorzystać w negatywnych celach. Wynik badania nie oznacza też, że osoby narcystyczne mają niższy poziom inteligencji emocjonalnej.

W badaniu naukowcy wykorzystali specjalny test inteligencji emocjonalnej, opracowany przez dr Magdalenę Śmieję z Instytutu Psychologii UJ. Opiera się on na koncepcji innego członka grupy badawczej – prof. Petera Saloveya z Yale University. Salovey stworzył teorię i metodę pomiaru inteligencji, umożliwiającą oddzielenie prawdziwej zdolności rozumienia procesów emocjonalnych od bezpodstawnych przechwałek, że posiada się takie zdolności.

W swoim badaniu naukowcy przeanalizowali zachowania i poglądy ponad 270 studentów z 15 realnych grup rówieśniczych. Badane osoby wypełniły kwestionariusz miar narcyzmu, samooceny i test inteligencji emocjonalnej oraz wskazały, które osoby w swojej grupie lubią najbardziej. Pierwszy dane naukowcy uzyskiwali na samym początku semestru, kiedy badani się nie znali. Kolejny pomiar następował po trzech miesiącach, kiedy studenci mieli już więcej informacji o swych koleżankach i kolegach.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

On kocha głównie siebie

Karina Maciorowska — Fri, 27 Jul 2012 02:58:34 +0000

EksMagazyn: Jaki jest sposób na związek z zakochanym w sobie narcyzem?
Daniel Cysarz, psychoterapeuta, seksuolog kliniczny: O tym, jak trudny może być związek z taką osobą, może świadczyć pogląd specjalistów zajmujących się psychoterapią, że pacjenci z narcyzmem są jednymi z najtrudniejszych przypadków. Choć przecież narcyz w kontaktach międzyludzkich sprawia wrażenie stale zadowolonego, nie mającego żadnych kłopotów ze sobą i innymi, a jego jedyną wadą wydaje się być jedynie fakt, że rzadko tworzy długotrwałe związki i lubi uwodzić kobiety, bo dzięki temu niejako sam sobie potwierdza własną wspaniałość.

A czy przypadkiem samouwielbienie nie jest sposobem na maskowanie swoich kompleksów?
Oczywiście, bo częste zmiany partnerek są tak naprawdę wyrazem wewnętrznej niepewności: w głębi duszy narcyz nie wierzy, że jest w stanie dać kobiecie coś więcej, boi się odrzucenia lub ośmieszenia. Jeśli wejdzie w związek na dłuższy czas, bywa bardzo zazdrosny, co jest również wyrazem wewnętrznego lęku o brak własnej doskonałości. Trudno mu odnaleźć szczęście w związku. Relacje uczuciowe opierają się dla niego na kryteriach zewnętrznych, dlatego szybko zaczyna odczuwać pustkę w relacji.
Gdy zajrzymy pod maskę zadowolenia i obojętności narcyza, ze zdziwieniem stwierdzimy, że wewnątrz kryją się ogromne pokłady lęku. Często boi się on, że nie znajdzie akceptacji w oczach innych, a na tym właśnie opiera się jego samoocena. Obawia się także, iż wydarzy się coś, przez co inni odkryją w nim cechy, które kłócą się z jego idealnym wizerunkiem. Im większa jest rozbieżność pomiędzy „ja realnym”, a „ja idealnym”, tym większy lęk odczuwa taka osoba.
Paradoksalnie, do związku z taką osobą należy podejść z dużym zrozumieniem, a nawet współczuciem. Ponieważ bardzo często rys narcystyczny jest przejawem wielkiej wewnętrznej pustki i cierpienia, które ta osoba chce za wszelką cenę ukryć przed innymi.

Uwielbienie siebie a rozbujane ego – jedno idzie zawsze w parze z drugim? Jeśli tak, to czego spodziewać się po relacji z narcyzem?
Narcyz jest egocentryczny, ale jego uwielbienie dotyczy jedynie tej części ego, która jest stworzona na potrzeby kontaktów z innymi. Ma wewnętrzne przekonanie, że o jego wartości stanowią jego osiągnięcia, status materialny i aprobata innych ludzi. Stąd mężczyzna-narcyz szuka prestiżowej pracy, ubiera się w dobre ciuchy, chce jeździć dobrym samochodem i mieć u swego boku kobietę, najlepiej bardzo atrakcyjną, bo atrakcyjna partnerka może być przykrywką dla wewnętrznych deficytów i kompleksów. Czasem tego typu pacjenci mają szczere przekonanie brzmiące: „jesteś tym, z kim śpisz”, a to jest prosta droga do zaniżania poczucia wartości i utrwalania kompleksów.

Jeśli chcecie skontaktować się z Danielem Cysarzem, zapraszamy na jego stronę: www.seksuolog-psychoterapia.pl

EksMagazyn - ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady » narcyz

Empatyczni z czasem zyskują

On kocha głównie siebie