„Nasze badania dotyczyły jego, jak młodzież opowiada o przemocy werbalnej i o bullyingu (prześladowaniu w szkole). Chcieliśmy zobaczyć, czy inwektywy są dostosowywane do odbiorcy i czy w zależności od sytuacji mają one odmienne zadania” – mówi w rozmowie z PAP dr Mikołaj Winiewski z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Z badań wynikło m.in., że chłopcy spotykają się z innymi inwektywami niż dziewczynki. Wyniki ukazały się w czasopiśmie „School Psychology International”.

O ile dziewczyny spotykały się najczęściej z inwektywami dotyczącymi ich intelektu (obraźliwe określenia odnoszące się do czyjejś głupoty i tego, że nie daje sobie rady), o tyle chłopcy mieli najczęściej styczność z inwektywami związanymi z seksualnością (m.in. określenia dotyczące organów płciowych, czynności seksualnych czy orientacji seksualnej) – wynikło z badań.

„W tym okresie rozwoju inne rzeczy są bolesne dla chłopców, a inne – dla dziewczyn” – komentuje dr Winiewski.

Tłumaczy, że dla dziewcząt takim newralgicznym punktem jest poczucie sprawczości – to, że czują się zdolne, mądre, coś potrafią. „Jeśli usłyszą od kogoś, że są głupie, albo że nie dadzą sobie z czymś rady, mogą mieć poczucie, że odbiera się im tę sprawczość. I dlatego jest to dla nich tak bolesne” – mówi psycholog.

Wyzwiska dotyczące chłopców odnoszą się z kolei do sfery seksualności. „Może to wynikać z etapu rozwoju, w którym jest wtedy młodzież” – komentuje psycholog. Wyjaśnia, że to moment, w którym chłopcy dowiadują się o swojej seksualności, a hormony w nich buzują. Dopiero budują pewność swojej seksualności, a kwestionowanie jej może być odbierane jako atak.

„Jedną z funkcji przemocy werbalnej jest budowanie hierarchii” – mówi dr Winiewski. I komentuje, że u młodzieży jest moment, kiedy dziewczęta spędzają więcej czasu z dziewczętami, a chłopcy – z chłopcami. „Hierarchie w grupach chłopców i dziewcząt są budowane w inny sposób. A to poniekąd sprawia, że i używane tam inwektywy są inne i pełnią nieco inne funkcje” – interpretuje wyniki dr Winiewski.

„Nasze badania pokazują, że młodzież wyłapuje pewną strukturę społeczną. I dostosowuje do niej swój obraźliwy język” – zaznacza naukowiec.

Psycholog tłumaczy, że z badań można wyciągnąć pewne wnioski dotyczące tego, jak przeciwdziałać skutkom bullyingu. Jego zdaniem inne działania mogą się okazać skuteczne u dziewczynek, a inne – u chłopców. „Ścieżki powinny być tu różne” – mówi.

Podaje przykład, że u dziewczyn ważniejsze mogą się okazać działania nastawione na przywracanie poczucia sprawczości. A u chłopców – działania związane z budowaniem pewności swojej seksualności, m.in. w ramach zajęć w ramach edukacji seksualnej.

Badanie przeprowadzono w kilku mazurskich szkołach – gimnazjach i liceach. Część badanych dostała zadanie, by napisać, co mogło spotkać Kacpra, który wrócił smutny ze szkoły. A druga część badanych dostała analogiczne zadanie, tylko bohaterką była Ada. Chodziło o to, żeby zobaczyć, z jakimi trudnymi sytuacjami spotykają się w szkole dziewczyny, a z jakimi – chłopaki. „Zdecydowana większość historii dotyczyła bullyingu, przemocy rówieśniczej. Tylko kilka – relacji uczeń-nauczyciel” – podsumowuje dr Winiarski.

A drugie zadanie polegało na tym, by badani wymienili brzydkie słowa i inwektywy, z jakimi najczęściej się ostatnio spotkali. „Prosiliśmy o 10 inwektyw, ale część uczniów sobie poużywała i wypisała znacznie więcej, niż ich o to prosiliśmy” – uśmiecha się dr Winiewski.

Naukowcy podzielili inwektywy na różne kategorie: obraźliwe (np. wulgarne określenie na „idź stąd sobie bardzo szybko”), seksualne (związane z organami płciowymi i zachowaniami seksualnymi, orientacją seksualną), ksenofobiczne (odwołujące się do obcych grup, np. etnicznych – Romów, Niemców, Turków), związane z intelektem (np. idiotka, dureń), dehumanizujące (np. świnia) albo odwołujące się do wyglądu, fizyczności (np. że ktoś jest źle ubrany lub nieatrakcyjny fizycznie).

W odpowiedziach młodzieży najczęściej pojawiały się inwektywy seksualne i intelektualne (po 30 proc. wszystkich odpowiedzi), a rzadziej – ksenofobiczne, dehumanizujące, dotyczące wyglądu czy obraźliwe.

W badaniach oprócz dr. Winiewskiego brały udział Magdalena Świder – która pisała na ten temat pracę magisterską, a także dr Magdalena Budziszewska z UW.

PAP – Nauka w Polsce, Ludwika Tomala, lt/ ekr/

Nastolatki obserwując działanie alkoholu u dorosłych mogą odczuwać pokusę skorzystania z tych samych atrakcji. Alkohol jest w końcu często częścią celebrowania uroczystości i sukcesów, uprzyjemnia spotkania z innymi ludźmi. Ułatwia im przeżywanie przyjemności, przynosi ulgę w przykrych momentach życia, a czasem ułatwia odpędzanie smutnych myśli. Ale nastolatki mają swoje specyficzne powody, które skłaniają je do sięgnięcia po ten zakazany w ich wieku napój.

Raport z badań HBSC (Health Behaviour in School-aged Children) stworzony we współpracy z Europejskim Biurem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przedstawia dane na temat „regularnego spożywania alkoholu” przez 15-letnią młodzież – zarówno skali problemu, jak i przyczyn sięgania po alkohol. W tym wypadku „regularne” oznacza cotygodniowe picie napojów alkoholowych. Dane dotyczą 219 460 nastolatków z 42 krajów spośród 48 krajów członkowskich sieci HBSC.

Dlaczego dorastające dzieci sięgają po alkohol:

• aby czuć się dorosłym,
• aby dopasować się do otoczenia,
• aby czuć się dobrze i być na luzie,
• aby wyrazić swoją potrzebę buntu i chęć zmierzenia się z ryzykiem,
• aby zaspokoić ciekawość,
• ponieważ alkohol jest łatwo dostępny.

Powtarzające się picie alkoholu przez nastolatki, nawet w ilościach nieszkodliwych dla dorosłych, może poważnie uszkodzić ich życie i procesy rozwojowe:

• zaburza zdolność do uczenia się, zapamiętywania i logicznego rozumowania, jest źródłem trudności w nauce i przeszkadza w dalszej edukacji i budowaniu kariery zawodowej;
• hamuje rozwój emocjonalny i opóźnia dojrzewanie – młody człowiek nastawia się tylko na doraźne i natychmiastowe przyjemności, nie uczy się dojrzałych i skutecznych sposobów radzenia ze stresem i rozwiązywania problemów życiowych;
• powoduje, że mózg uczy się radzenia sobie z problemami za pomocą alkoholu, co może prowadzić w dorosłości do uzależnienia;
• wczesne picie obniża motywację do osiągania celów życiowych i realizacji wartości;
• zwiększa ryzyko uzależnienia od alkoholu i nikotyny oraz sięgania po narkotyki – badania amerykańskie pokazały, że dzieci, które sięgnęły po alkohol do 15. roku życia uzależniały się od alkoholu czterokrotnie częściej niż te, które zaczęły pić po 20. roku życia,
• upijanie się przez nastolatki jest bardzo częstą przyczyną poważnych i doraźnych szkód związanych z wypadkami, także śmiertelnymi, ciężkimi chorobami, konfliktami z prawem i większym prawdopodobieństwem stania się ofiarą przestępstwa, ryzykownym seksem, przypadkową inicjacją seksualną, niechcianą ciążą.

Problem w tym, że przekazanie tych informacji nastolatkowi raczej nie przyniesie efektu w postaci niezłomnej postawy dziecka, że nie będzie sięgać po alkohol. Jak zatem to zrobić, by dziecko uchronić?

Psychologowie mówią, że podstawą jest dobra relacja z nastolatkiem, a tę kształtuje się od niemowlęctwa. Należy zdawać sobie sprawę z tego, że dla dorastającego dziecka istotne znaczenie ma jego grupa rówieśnicza, a w związku z tym uczyć je od najmłodszych lat mówienia „nie”.

„Bardzo duży wpływ na budowanie postawy naszego dziecka ma szacunek, który odzwierciedla zasada mówiąca o tym, że głos każdego domownika, nawet ten pochodzący od najmłodszego członka rodziny jest ważny i ma znaczenie. Wyrzućmy z naszego słownika popularne przysłowie: „Dzieci i ryby głosu nie mają”, które być może zdarzyło się nam słyszeć w dzieciństwie. Miejmy realne oczekiwania, bo przecież dyskryminując czy „gasząc” nasze pociechy na co dzień, nie wykształcimy w nich asertywnych zachowań. Pozwólmy dziecku uczestniczyć w drobnych wyborach, w podejmowaniu decyzji dotyczącej np. tego co zje w restauracji czy refleksji na temat planowanego, wspólnego wyjazdu. Wyjdźmy z inicjatywą zadając pytanie: „Co zjadłabyś na obiad – zupę pomidorową, czy ryż z warzywami? To małe rzeczy, a wiele wnoszą do dziecięcego, asertywnego świata” – radzi psycholożka Karolina Tuchalska-Siermińska, autorka popularnego bloga psychologicznego.

To pierwszy krok, a kolejny to jasne ustalanie zasad odnośnie picia alkoholu oraz… dawanie przykładu.

Z nastolatkiem trzeba też o alkoholu po prostu rozmawiać, ale stosując zasadę, że nie oceniamy jego wypowiedzi, a dyskutujemy, przedstawiając swój punkt widzenia.

Czy pozwalać dorastającemu dziecku na picie alkoholu w domu?

To dylemat wielu rodziców, którzy chcą ustrzec swoje dziecko przed ryzykownym, ze względu na wiek, kontaktem z alkoholem. W tej sprawie istnieją duże różnice zdań zarówno wśród specjalistów, jak i rodziców.

Niektórzy rodzice uważają, że kiedy pozwolą dziecku napić się alkoholu w domu nauczą je pić alkohol rozsądnie i odpowiedzialnie. Dopuszczanie do pełnego udziału w celebrowaniu uroczystości rodzinnych ich zdaniem wzmocni proces stopniowego dorastania dziecka.

Zdaniem innych takie podejście niesie ze sobą pewne niebezpieczeństwa. Dziecko może rozumieć zgodę rodziców jako ich ogólne przyzwolenie na spożywanie alkoholu. Zgoda rodziców na picie alkoholu, nawet jeśli tylko w ich towarzystwie, może też obniżyć poczucie ryzyka związanego z piciem alkoholu, a także osłabia wartość abstynencji.

Decyzja w tej sprawie jest podejmowana indywidualnie przez każdą rodzinę. Warto ją poważnie przemyśleć i omówić w gronie rodziny. I najważniejsza sprawa – podstawą ewentualnej decyzji musi być szczerość i porozumienie między rodzicami i dzieckiem.

Sygnały ostrzegawcze, że dziecko pije

Choć niektóre z opisanych poniżej objawów mogą być naturalne dla normalnego procesu dojrzewania, należy zwrócić szczególną uwagę na dziecko, gdy kilka tych zjawisk występuje równocześnie:

• wyraźny spadek zainteresowania zajęciami, które poprzednio były dla dziecka atrakcyjne.
• zwiększenie poziomu frustracji, stresu i rozdrażnienia.
• problemy w szkole z nauką i zachowaniem.
• izolowanie się od kontaktów rodzinnych i skrywanie szczegółów dotyczących życia poza domem.
• częste zmiany nastroju.
• zmiany zwyczajów związanych z jedzeniem i zasypianiem.
• zapach alkoholu.
• zaniedbywanie wyglądu i stroju.
• zwiększenie potrzeb finansowych i ukrywanie sposobu wydatkowania „kieszonkowego”. Znikanie drobnych sum pieniędzy z domu lub nieoddawanie reszty z zakupów zlecanych przez rodziców.
• nawiązywanie podejrzanych znajomości.
• reagowanie rozdrażnieniem na próby uzyskania przez rodziców informacji o tych kontaktach.

Tego typu sygnały ostrzegawcze mogą wskazywać nie tylko na picie alkoholu, ale także na zażywanie narkotyków.

Monika Wysocka, zdrowie.pap.pl
Źródło: PARPA, Instytut Łukasiewicza,
stopuzaleznieniom.pl
Raport z badań HBSC
https://www.niaaa.nih.gov/publications/brochures-and-fact-sheets/make-a-difference-child-alcohol#TakingAction

W 2019 r. utrzymał się trwający już od blisko dwóch dekad trend spadkowy dotyczący spożywania napojów alkoholowych przez 15 i 16-latków. To jeden z głównych wniosków, jakie wypływają z najnowszej edycji ogólnopolskich badań ESPAD, dotyczących używania substancji psychoaktywnych przez młodzież szkolną.

Konkretnie, w ramach tego badania, 47 proc. ankietowanych uczniów z tej grupy wiekowej przyznało, że piło alkohol w ciągu ostatnich 30 dni, podczas gdy jeszcze w 2003 r. odsetek ten wynosił aż 66 proc. Z kolei na pytanie o konsumpcję alkoholu w ciągu ostatnich 12 miesięcy twierdząco odpowiedziało w ankiecie z 2019 r. 69 proc. uczniów z tej grupy wiekowej, podczas gdy w 2003 r. było to aż 85 proc.

W tym kontekście warto dodać, że wśród 15 i 16-latków, do picia w ciągu ostatnich 30 dni, przyznał się w 2019 r. podobny odsetek chłopców (46 proc.), jak i dziewcząt (47 proc.). To jednak oznacza dużą zmianę i nowość, bo w poprzednich edycjach badania chłopcy zawsze znacząco przeważali.

Co ciekawe, zrównanie się chłopców i dziewczynek w tej dziedzinie nie wynika wcale z faktu, że wzrosła konsumpcja napojów alkoholowych wśród uczennic, lecz z dużego spadku popularności alkoholu wśród uczniów. Dla porównania: w 2003 r. picie alkoholu w ciągu ostatnich 30 dni deklarowało aż 72 proc. chłopców i 60 proc. dziewczynek z tej właśnie grupy wiekowej.

O tym, że są powody do umiarkowanego optymizmu świadczą też deklaracje młodzieży dotyczące silnego upijania się (w ciągu ostatnich 30 dni). Również i w tej kwestii widoczna jest istotna poprawa sytuacji. Konkretnie, w badaniu z 2019 r. przyznało się do tego „tylko” 11 proc. 15 i 16-latków, podczas gdy np. w 2011 r. odsetek ten był o całe trzy punkty procentowe wyższy (14 proc.).

W części badania ESPAD dotyczącej alkoholu niepokoić może jednak bardzo m.in. fakt, że alkohol, zwłaszcza piwo, jest wciąż zbyt łatwo dostępny dla nieletnich. Niemal jedna czwarta uczniów w wieku 15-16 lat zadeklarowała, że w ciągu ostatnich 30 dni dokonała zakupu piwa, choć według prawa jest to przecież zabronione. Nic dziwnego, że w ocenie aż 46 proc. ankietowanych piwo jest bardzo łatwe do zdobycia.

Warto przy tym pamiętać, że prawny zakaz sprzedaży alkoholu osobom niepełnoletnim ma medyczne przesłanki: picie alkoholu w sytuacji, gdy mózg wciąż się rozwija może mieć wiele negatywnych konsekwencji.

Z badań ESPAD 2019 r. wynika, że obok alkoholu, dużą popularnością wśród młodzieży cieszą się również wyroby nikotynowe – zarówno te tradycyjne, jak i nowatorskie, czyli głównie e-papierosy.

I tak, do palenia tytoniu w ciągu ostatnich 30 dni przyznało się w 2019 r. aż 23 proc. 15 i 16-latków, podczas gdy do „wapowania”, czyli korzystania z e-papierosów aż 30 proc. Przy okazji warto dodać, że w przypadku starszej młodzieży szkolnej (17-18 lat) odsetki te są znacząco wyższe i wynoszą odpowiednio: 36 i 37 proc.

- Za tego rodzaju problemami młodzieży szkolnej tak naprawdę w dużej mierze stoją dorośli, więc również do nich powinny być kierowane działania profilaktyczne i interwencyjne, które mają przeciwdziałać używaniu przez młodzież substancji psychoaktywnych – podkreśla Katarzyna Łukowska, dyrektor Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Chodzi m.in. o sprzedawców, których zdaniem specjalistów od profilaktyki należy uczyć legitymowania młodzieży, a także odmawiania nieletnim sprzedaży napojów alkoholowych czy też wyrobów nikotynowych. Rzecz jasna chodzi także o rodziców, których należy uczyć traktowania dzieci z szacunkiem, wspierania ich i budowania z nimi dobrej więzi – bo jak podkreślają eksperci jest ona istotnym czynnikiem chroniącym przed zachowaniami ryzykownymi i uzależnieniami. Chodzi też o nauczycieli, bo środowisko szkolne i dobry klimat w nim panujący również stanowią czynnik chroniący młodzież przed podejmowaniem ryzykownych zachowań. Na liście są jednak również twórcy reklam i marketerzy, do których eksperci od uzależnień apelują m.in. o umiar w budowaniu pozytywnych skojarzeń z alkoholem i innymi używkami.

Na koniec wyjaśnijmy, że badania ankietowe ESPAD realizowane są w Polsce od 1995 r. co 4 lata i stanowią część międzynarodowego projektu: „European School Survey Project on Alcohol and Drugs”. Dotyczą one używania substancji psychoaktywnych przez młodzież (głównie eksperymentalnego i okazjonalnego). Najnowsza edycja tych badań została zrealizowana przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA) oraz Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii (KBPN) przy współpracy Instytutu Psychiatrii i Neurologii (IPiN) – na reprezentatywnych losowych próbach uczniów w wieku 15-16 lat oraz 17-18 lat z całej Polski.

Wiktor Szczepaniak, zdrowie.pap.pl

Źródła:

Konferencja prasowa online pt. „Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież w 2019 roku – wyniki badania ESPAD”, zorganizowana przez Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii oraz Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, która odbyła się 25 czerwca 2020 r.

Centrum Informacji o Narkotykach i Narkomanii Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii

Justyna Suchanek, znana widzom YouTube’a i Instagrama jako Sukanek, szczerze opowiada o dorastaniu w rodzinie z problemem alkoholowym, o swoich nastoletnich zmaganiach z depresją, próbach samobójczych, pobytach w szpitalach psychiatrycznych, autodestrukcyjnych myślach i uzależnieniu od miłości. A także o tym, jak dzięki pomocy terapeutów i samoświadomości uporządkowała swoje uczucia, zakończyła niezdrowe relacje i pokochała samą siebie. To również opowieść o tym, że warto prosić o pomoc. I nigdy nie wolno rezygnować z samego siebie.

Masz prawo do szczęścia – zapewnia Sukanek – więc odważ się z niego skorzystać.

Czujesz czasami, że nikt Cię nie rozumie? Że jesteś tylko problemem i byłoby lepiej, gdyby Cię nie było? Nie wiesz jak wypełnić pustkę, którą nosisz w środku? Wydaje Ci się, że czujesz się tak tylko ty?
Sukanek świetnie zna te myśli – towarzyszyły jej, od kiedy tylko pamięta. I nie będzie kłamać, nie było jej łatwo. Ale jednego jest pewna – życie może jeszcze Cię pozytywnie zaskoczyć. Pozwól sobie pomóc.

Justyna Suchanek, znana jako Sukanek – youtuberka, influencerka, montażystka i fotografka. W 2014 roku utworzyła kanał na YouTubie, na którym publikuje vlogi, autorskie charakteryzacje oraz teledyski. W swoim cyklu Szczerze o… często porusza kontrowersyjne tematy, takie jak depresja, samobójstwo czy autodestrukcja. Na swoim profilu na Instagramie często podejmuje się tematów, których inni wolą unikać. Pokazuje nie tylko same dobre chwile, ale i te najgorsze. Motywuje i inspiruje ludzi do walki o lepsze życie. Dzięki temu wielu z nich sięgnęło po odpowiednią pomoc i z każdym dniem radzi sobie coraz lepiej.

Premiera książki 26 lutego 2020 roku.

W ogromnym skrócie: im dłużej młoda osoba „siedzi” na facebooku czy twitterze, tym większe jest ryzyko spadku samooceny, zaburzeń snu, a w efekcie – depresji. Młodzież spędzająca 3-5 godzin dziennie w social media była narażona na objawy depresyjne o 21-26% bardziej niż rówieśnicy zalogowani przez 1-3 godziny. Z kolei u nastolatków pozostających online więcej niż 5 godzin dziennie to samo ryzyko wynosiło już 35-50%.

Niestety, w każdym z powyższych przedziałów najwyższa wartość dotyczy dziewcząt (26% i 50%), podczas gdy u chłopców to ryzyko stanowi dolny pułap (21% i 35%). Próbując to wyjaśnić, naukowcy z University College (pod kierownictwem prof. Yvonne Kelly) sprawdzali, jak często młodych ludzi w sieci spotykają przykrości.

Okazuje się, że co czwarty chłopiec (25%) doświadczał nękania i innych form cyberprzemocy. U dziewcząt to zjawisko było znacznie częstsze, dotykało aż 40%! Niemal identycznie wygląda problem zaburzeń snu, silnie związanych z powstawaniem zaburzeń depresyjnych. U chłopców problem dotyczy 28%, u dziewcząt znów 40%.

To nie koniec, ponieważ dziewczynki od młodych lat są często oceniane pod kątem fizyczności. W grupie spędzającej najwięcej czasu w mediach społecznościowych (50%) wyraźnie spadała samoocena i zadowolenie ze swojego ciała.

Wyniki są niepokojące i powinny stanowić wskazówkę dla pedagogów i rodziców. Bezpieczne korzystanie z mediów społecznościowych to wciąż temat, który trudno „ugryźć”, ponieważ szybki rozwój branży i dynamiczne zmiany w ramach poszczególnych portali utrudniają okiełznanie potencjalnych zagrożeń płynących z ich użytkowania.

Źródło: EClinicalMedicine / PAP

Te trendy, jak pokazują badania, to ograniczenie aktywności fizycznej, zła dieta, wzrost zachowań ryzykownych, zła samoocena, pogorszenie relacji społecznych. Na konferencji prasowej przedstawiającej wstępne rezultaty projektu prof. Fijałkowska mówiła, że właśnie ok. 15. roku życia dziewczynki w Polsce zaprzestają regularnej aktywności fizycznej, jednocześnie źle się odżywiają, jedząc niepełnowartościowe i zbyt małe posiłki, zaczynają sięgać po używki. Na dodatek, spośród rówieśniczek w Europie mają najgorszą samoocenę swojego ciała – uważają się za zbyt grube, co nie ma potwierdzenia w rzeczywistości.

Pierwsze, wstępne rezultaty tego programu są optymistyczne. – Dziewczyny polubiły ten projekt. Podobało się im, że się nimi zainteresowaliśmy – mówi prof. Fijałkowska.

Jeśli chodzi o przykłady konkretnych wstępnych wyników z realizacji programu to wiadomo już, że uczestniczki grupy I i II znacznie korzystniej oceniły zmiany, które zaszły u nich pod wpływem udziału w programie w zakresie takich obszarów jak: samopoczucie, poczucie własnej wartości, wiara w siebie, relacje z rówieśnikami czy też relacje z rodziną. Warto jednak zaznaczyć, że również dziewczynki z grupy III uznały, że udział w programie poprawił ich stan zdrowia oraz relacje społeczne.

Jak tłumaczy prof. Anna Fijałkowska, najistotniejsze jest to, że dziewczyny objęte programem nie zaprzestały regularnej aktywności fizycznej (a badania wskazują, że tak się dzieje w populacji piętnastolatek w Polsce), a także nie pogorszył się im wizerunek własnego ciała, a nawet lekko poprawił (tu także odbiegają od polskiej normy). Jeśli chodzi o zmianę nawyków żywieniowych, okazało się, że po kilku miesiącach dziewczyny zmniejszyły spożycie słodyczy i słodkich napojów.

Źródło: Zdrowie.PAP.pl

Według badań Today.com obecnie aż 70% kobiet źle czuje się w swoim pociążowym ciele. Jednym z głównych powodów jest głównie presja, z jaką muszą się mierzyć każdego dnia. Ta sama presja ma coraz częściej wpływ na życie seksualne młodych mam. Te zmiany w życiu seksualnych kobiet i wyglądzie ich miejsc intymnych są zupełnie naturalne. Efektem tego jest pojawiająca się u kobiet depresja czy obsesyjne odchudzanie się, które nie sprzyja ich zdrowiu. Dodatkowo pojawiają się również problemy z nagością. Kobiety po porodzie często po prostu wstydzą się swojego ciała, nie chcą go pokazywać.

Nie jest to jednak jedyny problem związany z pogorszeniem się jakości życia seksualnego po ciąży. Wygląd to tylko jeden z aspektów, znacznie poważniejsze może być dla pań to, że już nie odczuwają takiej satysfakcji podczas stosunków jak wcześniej. U wielu kobiet w wyniku wysiłku dochodzi do rozluźnienia pochwy. Przyczyną tego jest wysiłek podczas porodu, ale także hormony – relaksyna i estrogen. I chociaż najczęściej po 5-8 tygodniach pochwa wraca do kształtu sprzed porodu, zdarzają się sytuacje, kiedy rozluźnienie może być trwałe.

To, jak szybko ten proces przebiegnie zależy od wielu czynników. Wśród nich jest m.in. intensywność porodu, rozmiar dziecka, czas trwania porodu czy też poziom estrogenu. Jeśli kobieta karmi piersią to zazwyczaj ten czas rekonwalescencji jest dłuższy. Wtedy poziom tego hormonu w organizmie jest znacznie niższy.

Nie zmienia to jednak faktu, że młode mamy chcące szybko wrócić do formy i pełnej aktywności seksualnej coraz częściej decydują się na poprawki zarówno w sferze intymnej, jak i w swojej figurze. W ostatnich latach popularne stają się zabiegi korygujące, odmładzające i obkurczające części intymne. Hitem wśród kobiet, które niedawno urodziły jest laserowe obkurczanie pochwy. Zabieg przywraca elastyczność pochwy oraz jej prawidłową fizjologię. W efekcie obwód waginy ulega zmniejszeniu, a jej ścianki stają się bardziej elastyczne. Poprawie ulegają także doznania seksualne.

Młode mamy sięgają także coraz chętniej po zabieg ostrzykiwania części intymnych kwasem hialuronowym. Poprawia on elastyczność i redukuje suchość pochwy, która często dotyka kobiety po porodzie. Niektóre panie idą nawet o krok dalej, decydując się na lifting okolic intymnych wykonywany przy pomocy specjalnych nici. Dzięki niemu przywraca się napięcie mięśni, a także zmniejsza wejście do pochwy.

Źródło: Guarana PR

Kilka lat temu w tego typu gabinetach gościły zazwyczaj kobiety w wieku 35-40 lat. Teraz średnia wieku diametralnie spadła. Wszystko za sprawą różnego rodzaju zabiegów prewencyjnych, po które sięgają panie w wieku 18-20 lat. Poddanie się tym zabiegom ma im zapewnić młody wygląd skóry przez dłuższy czas.

Teraz do gabinetów medycyny kosmetycznej często chodzą także dziewczyny w wieku 15-17 lat. Stanowią one już blisko 5% klientek gabinetów. Zjawisko to przybrało na sile zwłaszcza w ostatnich 2 latach. Dzieje się tak, gdyż młode dziewczyny obserwują zmiany w postrzeganiu kobiecej urody. Oglądając kobiety będące od nich 10 czy 20 lat starsze, starają się zapobiegać wszystkim zmianom, o których mówią ich idolki. Dlatego tak często zgłaszają się do takich właśnie miejsc. Trudno się dziwić, żyją w kulcie piękna i dokładnie wiedzą czego oczekują.

Jakie to zabiegi?

Na szczęście zazwyczaj są to zabiegi nieinwazyjne lub takie, które mają uzasadnienie medyczne. Te stanowią 80% wszystkich przypadków. Jeżeli chodzi o najpopularniejsze zabiegi wśród nastolatek to najczęściej wybierają one te dotyczące okolic twarzy. Ponad połowa wszystkich wykonywanych zabiegów to peelingi skóry, czyli nieinwazyjne oczyszczanie cery przy pomocy specjalnych kwasów, masek i naturalnych preparatów. Nastolatki wydają na nie jednorazowo od 150 do 500 zł.

Poza tym 25% zabiegów związanych jest z usuwaniem blizn. Przede wszystkim tych po trądziku, blizn zanikowych i przerostowych, bliznowców. Gama wybieranych zabiegów waha się tutaj od laseroterapii poprzez osocze bogatopłytkowe, po mezoterapię igłową. Ta ostatnia chętnie wykorzystywana jest także przez nastolatki do usuwania cieni pod oczami. Za zabieg trzeba zapłacić od 300 zł do 1100 zł.

Popularne jest także usuwanie przebarwień i plam np. posłonecznych przy pomocy laserów i peelingów. Co trzeci zabieg u nastolatki to z kolei depilacja laserowa lub tradycyjna przy pomocy wosku. Te ostatnie wyciągną z kieszeni rodziców od 20 zł, nawet do 5000 zł. za całą serię zabiegów depilacji laserowej.

Piękne usta

Nie da się ukryć, że zdarzają się także bardziej inwazyjne zabiegi. Najwięcej z nich wiąże się z ustami. Moda na tego typu ingerencje zrodziła się pod wpływem gwiazd. Specjaliści odradzają jednak wykonywanie tych zabiegów w młodym wieku, gdyż twarz wtedy ciągle się jeszcze zmienia.

Choć popularność gabinetów medycyny estetycznej ciągle rośnie to nadal większość zabiegów jest możliwa wyłącznie za zgodą rodziców.

Źródło: Guarana PR

Po zebraniu danych, profesor, najpierw przeanalizował ankiety wypełnione przez uczniów, a następnie zabrał się za odsłuchiwanie wskazanych przez nich piosenek. Okazało się, że wśród tych uczniów, którzy przynajmniej przez 14 godzin w tygodniu słuchali piosenek, w których często pojawiały się poniżające opisy seksu oraz słowa wulgarne, jedna trzecia – niezależnie od płci – była już aktywna seksualnie.

W Stanach Zjednoczonych rocznie ok. 750 tys. nastolatek zachodzi w ciążę, a według niektórych informacji, co czwarta przechodziła infekcję przenoszoną drogą płciową. Badania dr. Primacka miały za zadanie pokazać, jakie czynniki mogą przyspieszać seksualną inicjację młodzieży.

źródło: PAP Nauka w Polsce

Badacze odkryli, że wśród aktywnych seksualnie nastolatek, te, które miały nadwagę lub uważały, że ją mają, rzadziej stosowały prezerwatywy niż dziewczęta o prawidłowej masie ciała. Podobna prawidłowość dotyczyła dziewcząt z niedowagą.

Poza postrzeganiem własnej atrakcyjności, na ryzykowny seks wpływ miało również pochodzenie etniczne. Tutaj najbardziej niefrasobliwe okazały się Latynoski. One też najczęściej pierwszy raz za sobą miały już w wieku 13 lat, mogły się pochwalić większą ilością partnerów seksualnych niż ich koleżanki (średnia to czterech partnerów). Częściej też szły do łóżka pod wpływem alkoholu.

Specjaliści podkreślają, że badania są ważne, bo pokazują, jak normy kulturowe dotyczące wyglądu zewnętrznego, a zwłaszcza wagi nastolatek, mogą mieć wpływ na decyzję młodych dziewcząt dotyczące życia seksualnego. Zaznaczają też, że wiedza na temat tego, jak dziewczynka postrzega swoją masą ciała może być równie ważne jak to, ile waży naprawdę.

Źródło: PAP Nauka w Polsce