„W krótkim czasie – mniej więcej takim, jaki zajmuje zjedzenie lodów – powstały wszystkie elementy naszego wszechświata. To właśnie z nich powstaliśmy. Ja, TY, ta książka, Twój obiad… wszystko składa się z cząsteczek, które istnieją od początku czasu” – czytamy w książce. Niebanalne porównania i zabawne rysunki powodują, że książkę weźmie chętnie do ręki dorosły i poczyta ją wspólnie z dzieckiem.

Część cząsteczek powstałych po Wielkim Wybuchu uśmiechało się radośnie do siebie. „Niektórym tak spodobało się towarzystwo innych, że postanowiły trzymać się razem” – wyjaśnia dzieciakom Bunting. W ten sposób zebrało się w końcu tyle cząsteczek, że zaczęły tworzyć pewne rzeczy, początkowo jedynie obłoki pyłu.

Większa część książeczki poświęcona jest życiu na Ziemi. „Pierwsza forma życia była dość prosta. Nie widziała, nie słyszała, nie mogła też włożyć na głowę śmiesznej spiczastej czapeczki. Ale umiała coś wyjątkowego. Potrafiła tworzyć swoje kopie” – opisuje Bunting.

Dzieciaki dowiedzą się, że ich przodkiem jest dziwna brunatno-zielona istota, ryba, która postanowiła wyjść na ląd, bo „postanowiła sprawdzić, co można zobaczyć poza morzem”. „Jej dzieci pokochały ląd i zostały zwierzętami lądowymi. Od dinozaurów po osły, od jaka do Ciebie… Nasze wspólne drzewo genealogiczne zaczyna się od tamtego dzielnego zwierzątka” – przekonuje Bunting. Między innymi w ten oto sposób pokazuje mechanizmy dotyczące ewolucji.

Autor podkreśla, że wszyscy mamy dużo szczęścia. Od Wielkiego Wybuchu wszystko mogło potoczyć się na różne sposoby. Na przykład moglibyśmy wyglądać zupełnie inaczej. Na rysunkach jest m.in. jednooka, zielona ośmiornica czytająca książkę albo duży, włochaty małpolud z dwoma wystającymi kłami. Jest też niewidzialna postać. Takie wizje, w przeciwieństwie do tych prezentowanych w przeważającej części książki, są raczej związane z fantastyką niż z nauką. Z pewnością jednak książkę należy polecić rodzicom, którzy chcą zaszczepić u swoich maluchów ciekawość odkrywania świata i jednocześnie pasję do nauki.

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Zyska i S-ka.

Autor: Szymon Zdziebłowski, PAP – Nauka w Polsce

Podczas gdy etaty nauczycielskie są masowo redukowane, zapotrzebowanie na domowych edukatorów wciąż rośnie.  Wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi, wykształcenie pedagogiczne, czy znajomość języków obcych, to atuty, które nauczyciele mogą wykorzystać  w pracy indywidualnej z dzieckiem.

- Zawód guwernera jest bardzo atrakcyjnym zajęciem dla ludzi ambitnych i twórczych. Domowy nauczyciel ma ten komfort, że nie pracuje z całą klasą, a jednym lub najwyżej dwojgiem dzieci. Może poświęcić im maksimum uwagi, skupić się na rozwijaniu ich talentów i przy tym także samemu  się rozwijać, a nie uczyć samych podstaw. Ponieważ najczęściej są to dzieci o konkretnych zainteresowaniach które chcą chłonąć wiedzę na dany temat,  ich nauczanie jest tym większą przyjemnością – tłumaczy Natalia Godlewska, Dyrektor Zarządzająca firmy Baby&Care.

Oprócz satysfakcji i komfortu pracy, dużym plusem są zarobki. 20 zł na godzinę to minimalne wynagrodzenie, jakie może otrzymać domowy nauczyciel.  Najwięcej zarabiają Ci, którzy oprócz podstawowych kwalifikacji, jakimi są wykształcenie pedagogiczne, znajomość języków obcych i wysoka kultura osobista, mają inne umiejętności, które będą w stanie przekazać dziecku – grają na instrumentach muzycznych czy mają talent plastyczny.

Zawód guwernera wiąże się także z innym trybem pracy niż nauczanie w szkole.  Najczęściej jest to praca na pół etatu, na cały etat, a czasami nawet z możliwością zamieszkania u rodziny nauczanych dzieci. Nie ma też dwumiesięcznych wakacji, ponieważ w przeciwieństwie do nauczyciela szkolnego, guwerner nie tylko realizuje ściśle określony program, ale stale rozwija zainteresowania dziecka, uczy go dobrych manier i zachowań.

Sytuacja redukcji etatów nauczycielskich jest na tyle poważna, że Ministerstwo Pracy zaapelowało do samorządów miast, o pomoc w znalezieniu pracy dla zwalnianych osób.  Nauczyciele, którzy stracili etat w szkole, a nauka i przekazywanie wiedzy jest ich pasją, nie muszą jednak się całkowicie przekwalifikowywać, a jedynie zmienić charakter i metody pracy. Kandydaci na guwernantki i guwernerów mogą szukać zatrudnienia na własną rękę lub poprzez profesjonalne agencje.

- Zgłaszają się do nas byli nauczyciele i jeśli spełniają wymagania, dostają pracę. W tym zawodzie należy przede wszystkim pamiętać, że indywidualna praca z dzieckiem wymaga porzucenia schematów, sztywnych zasad i szkolnych metod. Tu liczy się elastyczność i twórcze myślenie. Guwerner to zawód dla osób, które nauczycielem nie zostały z przypadku, ale z zamiłowania. – podsumowuje Natalia Godlewska.

Jako lidera w tej dziedzinie można wskazać USA, gdzie nauczanie w domu jest legalne we wszystkich 50 stanach. Naukę w domu pobiera około 3% wszystkich uczniów, czyli ponad 1,5 miliona dzieci. Rodzice decydują się na nauczanie w domu głównie po to, by zapewnić swoim dzieciom odpowiednie wychowanie moralne i religijne, bezpieczne środowisko nauki lub dlatego, że nie są zadowoleni z poziomu nauczania w szkołach.

Znaczny wzrost zainteresowania tzw. nauczaniem w rodzinie przejawił się w ostatnich latach w Rosji, gdzie ilość uczniów uczących się w domu nagle wzrosła z 10 do ponad 100 tysięcy. Rodzice mają do wyboru nauczanie w rodzinie, indywidualne nauczanie lub nauczanie eksternistyczne, a jednym z najczęściej wymienianych powodów rezygnacji z uczęszczania do szkoły jest niezadowolenie z poziomu nauczania. Nauczanie eksternistyczne dotyczy w szczególności uczniów starszych klas (liceum), którzy wolą przygotowywać się do matury w domu.

W innych krajach warunki do uczenia się w domu są bardziej ograniczone. W Ukrainie nauczanie w domu i nauczanie eksternistyczne również funkcjonują, jednak wymogi, które musi spełniać uczeń są znacznie wyższe. Poza szkołą mogą się uczyć dzieci z problemami zdrowotnymi, dzieci szczególnie uzdolnione, posiadające wybitne osiągnięcia sportowe lub te, rodzice których często wyjeżdżają w celach służbowych lub przebywają za granicą.

W Turcji homeschooling jest prawnie zakazany . W Hiszpanii nauczanie w domu nie jest oficjalnie uznawaną formą szkolnictwa (za wyjątkiem osób z poważnymi problemami zdrowotnymi). W tym kraju homeschooling nie jest prawnie rozpoznawany, oficjalnie nie jest uznawany za formę nauczania. Zgodnie z Orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego rodzicom nie przyznaje się prawa wyboru typu nauczania, który byłby inny niż uczęszczanie do szkoły.  Mogą oni jedynie wybierać między publicznymi a prywatnymi ośrodkami nauczania, a także tworzyć ośrodki nauczania wg. art. 27.6 Konstytucji hiszpańskiej. Aby ominąć postanowienia prawne część rodziców w Hiszpanii zapisuje swoje dzieci do szkół w innym kraju, gdzie homeschooling jest legalny. Gwarancja i rodzaj edukacji należy do władz publicznych.
W Niemczech prawo narzuca nie obowiązek edukacji, jak w niektórych krajach, ale obowiązek szkolny, który polega na zdobywaniu wykształcenia tylko i wyłącznie w szkole. Zdarzały się sytuacje, w których aresztowano rodziców za niewywiązywanie się z obowiązku szkolnego, tak więc nauczanie dzieci w domu jest czynem karalnym. Niektórzy rodzice próbują nagiąć prawo i uczą swoje dzieci w domu w tajemnicy. Badaniem tego zjawiska zajmuje się Thomas Spiegler, który w publikacji z 2003 roku szacował, że w Niemczech w domu uczy się około 500 dzieci. Obecne szacunki tego autora to 600-1000 dzieci. Amerykańskie źródła podają, że w Niemczech jest ok. 400 rodzin, które uczą swoje dzieci w domu i wszystkie działają w „podziemiu”.

W Czechach i w Polsce homeschooling jest mało popularną formą nauczania. Dokładne statystyki właściwie nie istnieją. Mimo, że pojawia sie sporo głosów dotyczących niedoskonałości systemu edukacji, naukę w domu pobiera zaledwie kilkaset osób. Powodów istnienia takiej sytuacji jest sporo. Na pierwszym miejscu należy umieścić słabą świadomość społeczeństwa, z czym tak naprawdę wiąże się homeschooling.

Do jednego z najczęściej wymienianych zarzutów należy obawa przed słabą socjalizacją dzieci, które uczą się poza murami szkoły. Zwolennicy homeschoolingu w różnych krajach twierdzą, że szkoła nie ma za dużo wspólnego z socjalizacją. W szkole dziecko przebywa w środowisku, które zostało mu narzucone, wśród ludzi, z którymi, oprócz wieku, tak naprawdę niewiele go łączy. Ucząc się w domu uczeń jest w stanie opanować materiał w znacznie krótszym czasie, natomiast czas wolny poświęcić na zajęcia dodatkowe, zgodne ze swoimi zainteresowaniami. Zajęcia plastyczne, muzyka, taniec, basen – tu można znaleźć znajomych, z którymi połączy wspólna pasja, a nie tylko mury szkoły. Zdaniem specjalistów z krajów, gdzie homeschooling jest dobrze rozwinięty, dzieci edukowane w ten sposób są bardziej pewne siebie, niezależne a jednocześnie otwarte na innych ludzi.

Kolejny zarzut to jakość nauczania. Przeciwnicy nauczania w domu twierdzą, że rodzic nie jest w stanie uczyć dziecka samodzielnie ponieważ nie posiada wystarczającej wiedzy. W różnych krajach odpowiedź rodziców na ten zarzut jest bardzo podobna i można ją sprowadzić do jednego zdania: “Uczęszczaliśmy do tradycyjnej szkoły, opanowaliśmy szkolny program i jeśli po kilku latach po jej ukończeniu nasza wiedza uważana jest za niewystarczającą – świadczy to o niedoskonałości tradycyjnego systemu edukacji”.

Zwolennicy homeschoolingu uważają, że poza szkołą ich dziecko jest bezpieczniejsze i chronione nie tylko przed przemocą fizyczną, ale również psychiczną. Dzieci nie są poniżane, nie są zmuszane do wypowiedzi na forum jeśli nie mają na to ochoty i dzięki temu później, w dorosłym życiu nie mają oporów przed wypowiedziami publicznymi. Dzięki nauczaniu w domu rodzice zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa i kształtują w nim poczucie własnej godności.
Kiedy warto zdecydować się na naukę w domu? Zanim rodzic podejmie decyzję o uczeniu swojego dziecka poza szkołą, powinien zdać sobie sprawę ze wszystkich plusów i minusów oraz wyzwań, którym będzie musiał sprostać:

•    Aby uniknąć wspomnianej już słabej socjalizacji dziecka, które przebywa poza środowiskiem szkoły rodzice muszą w odpowiedni sposób zorganizować czas wolny swoich pociech, zapewniając im kontakt z dziećmi w podobnym wieku.

•    Aby uczyć skutecznie rodzic musi poświęcić sporo czasu. Często jedno z rodziców rezygnuje z pracy, by poświęcić się edukacji dzieci. Taki układ jest szczególnie korzystny jeśli w domu uczy się kilkoro dzieci.

•    Rodzice, którzy nie mogą samodzielnie wytłumaczyć dziecku zagadnienia z niektórych przedmiotów są zmuszeni do zatrudnienia korepetytora lub zorganizować się i uczyć dzieci w grupach, korzystając z pomocy innych rodziców.

Nauka z domu lepsza niż w szkole?

Na wspomnienie edukacji w wirtualnych warunkach zazwyczaj przychodzą na myśl e-booki bądź interaktywne testy językowe. Takie materiały nie gwarantują jednak systematycznych postępów, bo nawet najlepszy podręcznik nie zastąpi doświadczonego nauczyciela oraz motywacji wynikającej z uczestniczenia w grupowych zajęciach. Tłumaczy to rosnącą popularność kursów językowych prowadzonych za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym. Teraz każdy z laptopem i dostępem do sieci może uczestniczyć w video-konferencji ,,na żywo”.

Zalety innowacyjnego sposobu nauki

- Uczenie się w wirtualnej klasie nie wiąże uczestnika w jednym miejscu i w dodatku ułatwia godzenie edukacji z obowiązkami – komentuje Magdalena Szajnóg z serwisu LingoLab.pl. – ,Wystarczy komputer z dostępem do Internetu, aby skorzystać z lekcji. Kurs w tej formie to ogromna oszczędność czasu oraz pieniędzy.

Nowoczesne platformy edukacyjne pozwalają zapomnieć o konieczności siedzenia w szkolnej ławce. Mobilność rozwiązania pozwala na kontynuowanie zajęć nawet za granicą albo w trakcie podróży, jeśli tyko mamy dostęp do Internetu. Ponadto, skutecznej nauce sprzyja możliwość swobodnego odtwarzania lekcji, co jest wyjątkowo pomocne w przypadku opuszczenia zajęć.

Jak wygląda nowoczesna edukacja w Polsce?

Zainteresowanie nauką języka angielskiego i wielu innych nikogo dziś nie dziwi. Uczniowie cenią sobie indywidualne podejście lektora do słuchacza. Zorganizowanie małych grup zajęciowych i pomysłowe, interaktywne ćwiczenia ułatwiają spełnienie tych oczekiwań. Przykład serwisu LingoLab.pl pokazuje, że na tym nie kończą się zalety nauki przez Internet. Platforma Learning Management System oraz specjalny program do video-konferencji pozwalają na pełne wykorzystanie potencjału nauki w wirtualnej klasie. Doświadczeni lektorzy i materiały dydaktyczne wysokiej jakości są niezbędne, aby zdobyć wartościową, praktyczną wiedzę.

Internetowe szkoły lepsze od tradycyjnych?

Twórcy platformy stawiają przede wszystkim na naukę swobodnej komunikacji, dlatego wszystkie zajęcia odbywają się w przyswajanym języku. Praktyczne ćwiczenia wyznaczają najkrótszą drogę do biegłego posługiwania się angielskim. W przypadku LingoLab.pl nie ma ryzyka, że trafi się do grupy odstającej od nas poziomem lub zbyt zaawansowanej. Każda osoba odwiedzająca stronę www.lingolab.pl może wypełnić test online, który stanowi informację zwrotną o poziomie wiedzy. W razie zdecydowania się na zajęcia, test ułatwia trafne dopasowanie odpowiedniego kursu.

,- Podczas kursu słuchacze mają wiele okazji do wyrażania swoich opinii, przekonań i poglądów na różne tematy poruszanych podczas zajęć. Komunikacja odbywa się za pośrednictwem kamery internetowej i słuchawek z mikrofonem. – podsumowuje Magdalena Szajnóg ze szkoły LingoLab.pl.

Technika otwiera nowe horyzonty samodoskonalenia. Mając świadomość jak cenna jest znajomość języków obcych, warto przyjrzeć się bliżej rozwiązaniom takim jak platforma LingoLab.pl. Internetowe szkoły języków obcych zyskują coraz więcej zwolenników ponieważ nauka online jest równie efektywna jak tradycyjne zajęcia, a jednocześnie gwarantuje nieprzeciętny komfort i oszczędność czasu. Kto wie, może w przyszłości sale lekcyjne nie będą już potrzebne?