EksMagazyn - ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady » nowe technologie

Sztuczna inteligencja nie przewiduje ludzkich losów

Julia Nieznalska — Mon, 12 Oct 2026 23:52:24 +0000

Sztuczna inteligencja w tym wypadku zawodzi – wynika z badania opublikowanego na łamach „PNAS”.

Naukowcy pod przewodnictwem specjalistów z Uniwersytetu w Princeton (USA) usiłowali przy pomocy najnowocześniejszych technik maszynowego uczenia się przewidzieć różne wydarzenia w życiu kilku tysięcy rodzin. Mieli do dyspozycji ogromną bazę danych, różnorodne modele socjologiczne i statystyczne oraz dużo zapału do pracy, a mimo to nie udało im się trafnie odgadnąć ludzkich losów.

„Rezultaty badania otworzyły nam oczy. Albo w ludzkich życiach główną rolę odgrywa szczęście, albo nasze teorie dotyczące nauk społecznych pomijają jakieś ważne zmienne. Jest jeszcze zbyt wcześnie, by to stwierdzić” – komentuje prof. socjologii Sara McLanahan.

Badacze zainspirowani wspólną inicjatywą przy tworzeniu Wikipedii, postanowili wykorzystać ideę masowej współpracy również w swoim projekcie. Udostępnili rzeszy innych naukowców dane zebrane na przestrzeni lat na temat 5 tys. dzieci i ich rodzin, i poprosili, by spróbowali oni przewidzieć, jaką owe dzieci (wówczas już 15-letnie) będą miały średnią w szkole, jaki będą miały charakter, z jakimi trudnościami finansowymi będą musiały mierzyć się ich rodziny, czy grozi im eksmisja, czy ich opiekunowie zostaną zwolnieni z pracy oraz czy będą oni uczestniczyć w szkoleniu zawodowym.

W odpowiedzi specjaliści otrzymali od 68 instytucji z całego świata 457 aplikacji, które miały posłużyć przewidywaniu tego typu zagadnień. Pracownicy Uniwersytetu Princeton porównali te prognozy z rzeczywistymi wynikami badania i stwierdzili, że przewidywania naukowców były po prostu nietrafne.

„Mieliśmy do dyspozycji bogatą bazę danych dotyczącą setek uczestników, a nawet najlepsze prognozy sztucznej inteligencji okazały się być niewłaściwe” – mówi współautor projektu prof. Matt Salganik.

Rezultaty badania sugerują, że należy zachować szczególną ostrożność przy prognozowaniu efektów programów społecznych czy resocjalizacyjnych, bo można się łatwo pomylić.

„Te wyniki pokazują nam, że uczenie maszynowe nie jest magią i najwyraźniej w przewidywaniu biegu ludzkiego życia wchodzą w grę inne czynniki. Badanie pokazuje nam też, że musimy się jeszcze wiele nauczyć, a tego typu masowe kolaboracje są niezmiernie ważne dla społeczności naukowej” – kontynuuje prof. Salganik.

Dlatego też naukowcy opublikowali wyniki analiz uzyskane przez 12 zespołów biorących udział w projekcie w specjalnym wydaniu ogólnodostępnego czasopisma „Socius”. Do wglądu pozostają również kody, prognozy i wyjaśnienia proponowane przez badaczy.

PAP Nauka w Polsce, ooo/ agt/

Lepsze życie czy kontrola ludzi?

Ela Prochowicz — Mon, 18 May 2026 00:45:05 +0000

Niektórzy twierdzą, że to duże zagrożenie, że niebawem komputery nas zdominują lub ludzie połączą z SI swoje mózgi. O szansach i zagrożeniach związanych z SI opowiada dr inż. Krzysztof Walas z Instytutu Robotyki i Inteligencji Maszynowej Politechniki Poznańskiej.

PAP Nauka w Polsce: Elon Musk przestrzegł właśnie, że za pięć lat sztuczna inteligencja stanie się sprytniejsza od ludzi. Od tego momentu ma zacząć rozwijać się wykładniczo w takim tempie, że za nią nie nadążymy. Czy to możliwe?

Krzysztof Walas: Myślę, że taki scenariusz jest możliwy i większość osób taki bieg wydarzeń przewiduje. Różnice dotyczą jednak czasu, kiedy to nastąpi, czy będzie to za kilka czy za kilkadziesiąt lat. W tej kwestii toczy się spór i to już nie tylko w środowisku naukowym, ale także w biznesie, który coraz częściej ze sztucznej inteligencji korzysta.

NwP: Czy takie systemy nie napotkają na jakieś ograniczenia, np. związane z poborem energii czy możliwościami sprzętu? Skoro biologia z jakiegoś powodu nie rozwinęła mózgu bardziej, może elektroniczne systemy też nie będą mogły tego zrobić? Z drugiej strony wytwory natury np. nie latają w kosmos, a rakiety tak…

K.W.: Może potrzebne będą nowe architektury procesorów. Wiele mówi się teraz o komputerach kwantowych, które całkowicie zmieniłyby paradygmat obliczeń. Może wręcz się okazać, że na obecne komputery – procesory, pamięci, twarde dyski będziemy patrzeć trochę tak, jak dzisiaj patrzymy na niektóre wytwory techniki z początku XX wieku. Zmiana może być totalna. Na przykład bariery energetyczne mogą okazać się zupełnie inne, niż dzisiaj nam się wydaje.

NwP: Tylko że inteligencja to jeszcze nie to samo, co świadomość. Nie wiadomo tak naprawdę, czym ona jest i jak SI będzie bez niej sobie radzić. Psychologia wskazuje jednak, że niska samoświadomość raczej prowadzi do kłopotów i destrukcyjnych działań.

K.W.: Debata na temat świadomości SI mogłaby trwać kilka dni. To złożone, filozoficzne zagadnienie. Samo zdefiniowanie świadomości jest problematyczne, bo skąd wiemy, czy ktoś jest świadomy, czy nie. Jak to teraz odnieść do maszyny? Naukowcy spierają się, na którym etapie biologiczne organizmy mogą stać się świadome. Przeniesienie tego sporu na sztuczne byty jest jeszcze bardzie karkołomne.

NwP: Świadoma, czy nie, SI może zagrażać – mówią niektórzy. Na razie jednak sztuczna inteligencja rozpoznaje twarze, uczy się stawiać diagnozy medyczne, prowadzić samochód. Dużych niebezpieczeństw tutaj nie widać.

K.W.: Możemy już teraz obserwować, że SI w niektórych wąskich dziedzinach już nas przerasta, bo bardzo dobrze operuje dużymi zbiorami danych. Takie programy mają jednak bardzo specyficzne, ograniczone zadania. Specjaliści debatują natomiast nad tym, czy może powstać system, który będzie posiadał ogólną inteligencję (ang. General Intelligence) i co się stanie, gdy taki system będzie inteligentniejszy od ludzi – czy będzie nam zagrażał.

NwP: Pytanie tylko – jak? Przecież raczej nie pozwolimy mu decydować o odpaleniu głowic jądrowych, jak to miało miejsce w „Terminatorze”.

K.W.: Sztuczna inteligencja już teraz podejmuje pewne decyzje o naszym życiu, choć możemy nie zdawać sobie z tego sprawy. Na przykład często decyduje, czy ktoś dostanie kredyt w banku. Systemy SI, na podstawie zachowań naszych i innych ludzi, rekomendują nam film, który może chcielibyśmy obejrzeć, wybierają dla nas wiadomości czy polecają zakupy.

W samochodach, takich jak np. Tesla, wiele decyzji podejmuje autopilot. Jeśli pozwoli się SI uczyć od przypadkowych ludzi, może zacząć zachowywać się nieprzyjaźnie. Tak było z chatbotem, czyli programem do konwersacji, którego jedną z implementacji przedstawił Microsoft. Firma go odłączyła, ponieważ od użytkowników nauczył się np. rasizmu. W internecie jest np. wiele hejtu. Co by było gdyby jakiś inteligentny system uczył się interakcji z ludźmi analizując wyłącznie internetowe fora?

NwP: No tak, ale te zagrożenia nie wydają się poważne. Chatbot to nie dostęp do broni, czy innych narzędzi, którymi inteligentne komputery mogłyby zaszkodzić ludziom.

K.W.: Widzę tutaj dwie możliwości. Po pierwsze, takie systemy mogą mocno wpływać na ludzi środkami niefizycznymi. Mogłyby nimi manipulować np. z pomocą mediów społecznościowych, nawet na masową skalę.

W ten sposób mogłyby np. nakłaniać ich do nienawiści choćby do sąsiadów czy innej grupy etnicznej. Wyobraźmy sobie taką sytuację w kraju, gdzie dostęp do broni jest łatwy. Sprytny program mógłby teoretycznie tak niektórych ludzi zmanipulować, aby zrobili coś złego. Komputer może nie mieć dostępu np. do broni, ale do ludzi, którzy się nią posługują.

NwP: A druga opcja?

K.W.: Druga opcja dotyczy już działań fizycznych, przez podłączone do sieci roboty. Z pomocą internetu można by w nich np. zmienić algorytmy i takie maszyny mogłyby zrobić coś, co zaszkodziłoby ludziom. Sam czasami myślę o tym, że gdyby całkowicie autonomiczny samochód mnie porwał, nie mógłbym nic zrobić. Oczywiście, kreślę tutaj czarne scenariusze. Mówimy o na razie teoretycznych, ale możliwych zagrożeniach.

NwP: Superinteligentne komputery mogłyby teoretycznie robić różne rzeczy, m.in. dlatego, że byśmy za nimi mentalnie nie nadążali. Wspomniany już Elon Musk twierdzi, że aby temu zapobiec, sami powinniśmy podłączyć się z pomocą chipów do sztucznej inteligencji. Mają do tego służyć takie układy, jak stworzony przez jego firmę Neuralink.

K.W.: W pewnym sensie na co dzień jesteśmy podłączeni do komputera, tylko bardzo wolnym łączem – klawiaturą. Różnica między tym a korzystaniem z wszczepianego chipa będzie taka, jak między chodzeniem na piechotę, a jazdą samochodem czy pociągiem. Przepływ informacji będzie dużo szybszy.

NwP: To z jednej strony może oznaczać łatwy dostęp do zasobów sztucznej inteligencji i komputerów w ogóle, ale z drugiej strony – większą możliwość manipulacji człowiekiem. Tym bardziej, że takie chipy miałyby nawet regulować wydzielanie niektórych hormonów.

K.W.: Zgadza się. Pierwotne struktury mózgu człowieka reagują szybciej niż wyższe, odpowiadające za racjonalne myślenie, bo ewolucyjnie powstały wcześniej. Odpowiadają one m.in. za tzw. reakcję walki lub ucieczki. Ponieważ tak silnie i szybko działają, ludzie często pod wpływem emocji robią coś, czego potem żałują i przepraszają. Oddziaływanie na poziom hormonów wpływałoby na te ośrodki i teoretycznie mogłoby więc być potencjalnie niebezpieczne.

NwP: Możemy, jako ludzkość się jakoś zabezpieczyć?

K.W.: Mówimy o zagrożeniach, ale pamiętajmy, że SI to przede wszystkim bardzo użyteczne narzędzie. Trzeba tylko odpowiednio się nim posługiwać. Na przykład w Unii Europejskiej powstaje kodeks etyczny regulujący rozwijanie SI. Stawia nas to trochę w gorszej pozycji na rynku niż np. USA czy Chiny, ale to chyba właściwe postępowanie.

NwP: Czyli sztuczną inteligencję trzeba dobrze wychować?

K..W: Są takie pomysły, że należy uczyć ją etycznych rzeczy, pokazywać jej wybory prowadzące do szczęścia, dobra. Wtedy, nawet gdy przerośnie ludzi możliwościami, może nagrodą będzie dla niej praca na rzecz dobra ludzkości, a nie coś innego, co mogłoby nam zaszkodzić.

NwP: Nawet wtedy jednak moglibyśmy się znaleźć w jakiejś mierze pod jej kontrolą. To się zwykle ludziom nie podoba.

K.W.: Mogłoby tak się stać, choć można by tak pokierować jej rozwojem, aby była dla ludzi systemem usługowym, doradczym.

NwP: Czy takie założenia da się tak skutecznie wprowadzić w życie, że żaden groźny system się nie wymknie spod kontroli?

K.W.: Może to być trudne, co pokazuje historia różnych badań medycznych. Są ludzie, którzy dochodzą do wniosku, że jak coś da się zrobić, to oni to zrobią, nie zważając na etykę danego przedsięwzięcia.

Podsumowując myślę, że powstrzymanie się od rozwoju sztucznej inteligencji nie jest możliwe, bo musiałby to zrobić cały świat, tak aby żaden kraj, czy korporacja nie zdobyły strategicznej przewagi, tylko dlatego, że nie powstrzymały się od badań. Jednak ważne jest, aby już teraz intensywnie pracować nad implikacjami zastosowań.

Rozmawiał Marek Matacz, PAP – Nauka w Polsce, mat/ agt/

Co świadczy o uzależnieniu dziecka od smartfona

Julia Nieznalska — Thu, 26 Mar 2026 00:49:54 +0000

Netoholizm, czyli uzależnienie od internetu i fonoholizm – nadużywanie telefonu komórkowego – to poważne uzależnienia behawioralne, które trzeba leczyć. Z pomocą specjalisty.

Wirtualny świat jest dla niektórych dzieci o wiele bardziej atrakcyjny od realnego życia. Tak bardzo, że zatracają się w nim – komórka zastępuje znajomości „na żywo”, zamiast zabaw na podwórku wolą godzinami grać w gry albo grzebać w internecie.

- Objawy są niemal identyczne jak u osób uzależnionych od substancji chemicznych. W obu przypadkach obserwuje się kompulsywne zaspokajanie określonej potrzeby, połączone z utratą kontroli nad nią i podporządkowaniem jej codziennego życia – mówi Magdalena Krukowska – Sidorczuk, psycholog i psychoterapeuta Poradni Zdrowia Psychicznego Harmonia Grupy LUX MED.

Dodaje, że spędzanie czasu w sieci to sposób na uciekanie od rzeczywistości, w której dzieci nie radzą sobie z trudnymi emocjami: lękiem, złością, samotnością. W wirtualnym świecie łatwiej o akceptację i zrozumienie, szybciej można zbudować sobie poczucie przynależności do grupy rówieśniczej. Dla wielu osób to sposób na zmniejszenie stresu i poprawę złego samopoczucia. Dzieci, które zbyt wiele czasu poświęcają zabawie smartfonem, często rekompensują sobie w ten sposób brak więzi z rodzicami i problemy w nawiązywaniu lub utrzymaniu kontaktów.

Uzależnienie od netu – pierwsze objawy

Uzależnienie od internetu przejawia się nadmiernym korzystaniem nie tylko z komputera, ale przede wszystkim ze smartfona, który – w przeciwieństwie do komputera – pozostaje w zasięgu naszej ręki przez całą dobę.

- Fonoholik odczuwa potrzebę nieustannego sięgania po telefon nawet wtedy, kiedy nie ma ku temu żadnej rzeczywistej potrzeby. Co chwilę sprawdza powiadomienia, a jeśli nie ma takiej możliwości, odczuwa niepokój i rozdrażnienie, mogące przerodzić się nawet w agresję lub autoagresję – wymienia specjalistka.

Zwróć uwagę czy:

Twoje dziecko nie rozstaje się ze swoim telefonem; trzyma go blisko siebie; przerywa rozmowę, aby odebrać połączenie lub odpisać na wiadomość, wykonuje inne czynności z telefonem w ręce; korzysta z niego w miejscach i sytuacjach, w których nie powinno się tego robić (np. w toalecie lub podczas przechodzenia przez jezdnię); ukrywa korzystanie ze smartfona przed rodzicami.
Ma silną potrzebę korzystania z telefonu i ciągłą gotowość na odpisanie na sms; bywa rozdrażnione i niespokojne, gdy próbujesz ograniczyć mu korzystanie z telefonu.
Zaniedbuje swoje codzienne aktywności i obowiązki – szkołę, zajęcia sportowe; rezygnuje z pozaszkolnych zainteresowań na rzecz surfowania w sieci; wycofuje się z życia towarzyskiego i ogranicza kontakty bezpośrednie z rówieśnikami;
Korzysta ze smartfona tak często, że bywa niewyspanie, nie dba o wygląd, potrafi zapomnieć o jedzeniu; jest zdekoncentrowane.

Kiedy po pomoc?

Oczywiście nie w każdym przypadku częste, czy nawet nadmierne korzystanie z telefonu przez dziecko oznacza od razu zaburzenia. To jednak sytuacja, która łatwo może wymknąć się spod kontroli, dlatego lepiej czujnie obserwować swoje dziecko.

Co powinno zaniepokoić rodzica i skłonić do bezzwłocznego zasięgnięcia porady fachowca?

- To tzw. symptomy odstawienne. Jeśli zaobserwujemy, że dziecko jest pobudzone psychoruchowo, odczuwa nieustanny lęk, niepokój, obniżony nastrój czy reaguje agresją na próbę ograniczenia mu korzystania z telefonu, warto skonsultować się ze specjalistą, który zdiagnozuje i oceni stopień uzależnienia dziecka od internetu lub smartfona i w razie potrzeby zaproponuje odpowiednią psychoterapię – radzi Magdalena Krukowska – Sidorczuk.

Nie należy mieć złudzeń, że w dzisiejszym świecie można dziecko odizolować od internetu. Ale nadzór nad tym, jak dziecko z niego korzysta i wypracowanie jasnych zasad jest jednak możliwe.

Uzależnienie od netu: gdzie szukać pomocy

801 889 880 telefon zaufania – uzależnienia behawioralne. Telefon czynny jest codziennie, także w weekendy, w godzinach od 17.00 do 22.00.

Konsultacje telefoniczne prowadzone przez specjalistów Instytutu Psychologii Zdrowia PTP, przeszkolonych w zakresie problematyki uzależnień behawioralnych. Koszt połączenia zależnie od taryfy operatora.

800 100 100 – telefon dla rodziców i nauczycieli. Linia czynna jest od poniedziałku do piątku w godzinach 12.00–15.00. Więcej informacji znajdziesz na stronie.

Bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna oraz online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania przemocy, a także pomocy psychologicznej dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności, takie jak: agresja i przemoc w szkole, cybeprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, depresja i obniżony nastrój, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania.

116 111 – telefon zaufania dla dzieci i młodzieży. Telefon dostępny jest codziennie od 12.00 do 2.00 w nocy.

Bezpłatny i anonimowy telefon dla dzieci i młodzieży prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Dzieci i młodzież mogą także zarejestrować się na stronie internetowej i napisać wiadomość do konsultantów pełniących dyżur online. Więcej informacji znajdziesz na stronie https://116111.pl/

800 12 12 12 – dziecięcy telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Telefon jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.15 do 20.00.

Bezpłatna działająca całodobowo telefoniczna linia interwencyjna dla dzieci i młodzieży. Osoby dorosłe mogą zgłaszać problemy dzieci lub rażące zaniedbania względem nich. Więcej informacji na stronie https://brpd.gov.pl/telefon-zaufania

Dyżurnet.pl

Zespół ekspertów NASK – Państwowego Instytutu Badawczego, działający jako punkt kontaktowy do zgłaszania nielegalnych treści w internecie, szczególnie związanych z seksualnym wykorzystywaniem dzieci. Zgłoszenia o potencjalnie nielegalnych treściach można przekazywać za pomocą formularza, na adres e-mailowy lub za pomocą infolinii 801 615 005. Szczegółowe informacje znajdziesz na stronie https://dyzurnet.pl/

Uzależnienia behawioralne – poradnia on-line

Poradnia online prowadzona przez zespół ekspertów zajmujących się profilaktyką i terapią uzależnień, w tym uzależnień behawioralnych Możesz bezpośrednio zadać pytanie psychologowi – specjaliście terapii uzależnień: poradnia@uzaleznieniabehawioralne.pl lub prawnikowi: prawnik@uzaleznieniabehawioralne.pl. Dostępna jest również opcja kontaktu ze specjalistami za pośrednictwem formularza kontaktowego znajdującego się na stronie.

Na stronie poradni możesz również wyszukać ośrodki prowadzące terapię uzależnień na terenie całej Polski.

Uzależnienie od netu – gdzie szukać informacji

Oprac. Monika Wysocka, PAP Zdrowie

Źródło: FOMO i nadużywanie nowych technologii, Poradnik dla rodziców

Czeka nas inwazja robotów?

Ela Prochowicz — Sat, 07 Mar 2026 01:00:05 +0000

Sztuczna inteligencja, roboty, druk 3D – to tylko niektóre z technologii, które niemal z pewnością odmienią to, jak większość ludzi pracuje. Niektórzy mogą być zmuszeni do przebranżowienia, ale większość zawodów po prostu się nieco zmieni.

Naukowcy z fińskiej Åbo Akademi ostrzegają, że coraz szersza automatyzacja pracy może spowodować, iż satysfakcja z jej wykonywania spadnie. „Nasze wartości decydują o wyborach, jakie podejmujemy w życiu, w tym tych, które dotyczą kariery, pracy i kompetencji. To dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jak zmiany zachodzące z powodu wprowadzania nowych technologii wpłyną na pracę przyszłości i czy będzie ona zgodna z tym, co dzisiaj uznajemy za sensowne” – problem nakreśla Johnny Långstedt, autor publikacji, która ukazała się na łamach „Labour & Industry”.

Przeprowadzone przez jego zespół badanie pokazało, że kiedy automatyzuje się ściśle ustrukturyzowaną pracę, czyli taką z jasno określonymi obowiązkami i procedurami, po czym zastępuje się ją zadaniami bardziej kreatywnymi, mniej regularnymi i wymagającymi umiejętności społecznych, przestaje ona odpowiadać pierwotnym wartościom pracownika. To z kolei skutkuje wyraźnym spadkiem zaangażowania w pracę i zadowolenia. Mówiąc inaczej, niektórzy lubią jasno określone, usystematyzowane zadania i mogą źle czuć się w pracy wymagającej innego podejścia.

„Do tej pory rozmawiało się głównie o tym, jak to dobrze, że maleje ilość rutynowej pracy. Ale co z tymi, którzy ją lubią. To pierwsze badanie zaprojektowane z myślą o zrozumieniu tego, jak nasze wartości wiążą się z pracą, którą spodziewamy się wykonywać w przyszłości” – mówi Johnny Långstedt.

Tymczasem, jak przypominają fińscy naukowcy, postępy w dziedzinie sztucznej inteligencji czy robotyce skłaniają w ogóle do głębokiego zastanowienia nad przyszłością obecnych zawodów. Badacze powołują się na szacunki, według których w ciągu 10-20 lat na świecie aż 60 proc. wszystkich zawodowych zadań zostanie w jakiś sposób zmienione przez nowe technologie. O dużych zmianach mówią bowiem różni eksperci.

Na przykład James Timbie z Hoover Institution, były doradca w amerykańskim Departamencie Stanu, jeden z redaktorów książki „Beyond Disruption: Technology’s Challenge to Governance” twierdzi, że nieuniknione są przekształcenia w dużej skali. Sztuczna inteligencja, robotyka, druk 3D i inne technologie według niego pozwolą z jednej strony na dużo wydajniejszą produkcję różnych dóbr i łatwiejszy dostęp do usług i będą zastępować kolejne czynności wykonywane przez człowieka. Skorzystać ma na tym całe społeczeństwo, ale niektórzy pracownicy mogą musieć mierzyć się z problemami.

Czy jednak trzeba się niepokoić? Poświęcony temu raport ufundowany przez The Internet Foundation in Sweden wskazał kilka głównych wniosków. Po pierwsze możliwości automatyzacji nierutynowych zadań np. wymagających samodzielnego poruszania się, kreatywności, rozwiązywania problemów czy złożonej komunikacji są ograniczone. Po drugie ma zmienić się natura pracy – rutynowe zadania będą wykonywały maszyny, a ludzie będą z nimi współpracowali. Zdaniem autorów raportu najbardziej podatne na zmiany są takie gałęzie gospodarki, jak usługi związane z zakwaterowaniem, transport i magazynowanie, sprzedaż detaliczna i hurtowa oraz produkcja przemysłowa. Większość zawodów ma przy tym zostać zmieniona przez automatyzację, ale tylko nieliczne zostaną całkowicie wyeliminowane.

Podobne tezy głosi prof. Erik Brynjolfsson z Massachusetts Institute of Technology (MIT), który bada wpływ sztucznej inteligencji. Według niego AI będzie przynajmniej na razie przejmowała głównie pojedyncze zadania. „Nasze badania sugerują, że potrzebna jest zmiana w obecnej debacie na temat skutków wprowadzania AI. Od koncentracji na pełnej automatyzacji całych miejsc pracy i powszechnych zmian zawodów, w kierunku modyfikacji miejsc zatrudnienia i modeli biznesowych” – twierdzi specjalista. Badacz ze swoim zespołem opracował system sprawdzający, jak bardzo różne zadania są podatne na automatyzację i przeanalizował ponad 900 zawodów obecnych w USA. Przypomina, że wbrew hollywoodzkim wizjom technice daleko jest jeszcze do zastępowania człowieka i jeszcze przez kilka dekad tak raczej pozostanie.

Dzisiejsze inteligentne systemy potrafią radzić sobie z różnymi, ale ściśle określonymi czynnościami, takimi jak. przetwarzanie mowy, czy rozpoznawanie obrazu. „Prawie w każdym zawodzie istnieje przynajmniej jedno zadanie, które może się zmienić, ale jest także wiele takich, które pozostaną takie same. Niektóre prace obejmują przy tym więcej zadań podatnych na automatyzację przez sztuczną inteligencję” – wyjaśnia prof. Brynjolfsson. Jako przykład można podać zawód lekarza-radiologa. System AI coraz lepiej radzą sobie z analizą wyników radiologicznych badań, ale opieka nad pacjentem, czy choćby odpowiednie poinformowanie go o wynikach i dalsza rozmowa to już domena typowo przeznaczona dla człowieka z jego szeroką wiedzą, doświadczeniem czy umiejętnościami społecznymi. Z drugiej strony np. recepcjonistów, kasjerów, czy sprzedawców zastąpić jest dużo łatwiej. Dlatego też, według naukowców z Northwestern University i MIT większe zmiany z powodu automatyzacji pracy będą zachodziły w małych miejscowościach. Do takich wniosków badacze doszli, gdy odnieśli model dotyczący podatności zawodów na robotyzację do danych geograficznych i socjologicznych. Niektórzy twierdzą także, że bardziej stabilne będą zawody uważane za „kobiece”, czyli np. pielęgniarka, nauczycielka czy opiekunka. Rzecz w tym, że wiele tego typu stanowisk często wymaga wysokich kompetencji społecznych, takich jak empatia, a to dla maszyn najtrudniejsze. Nie wiadomo, czy tego nauczą się kiedykolwiek.

Marek Matacz, PAP Nauka w Polsce

Internet rzeczy: co to takiego?

Edyta Nowicka — Tue, 17 Feb 2026 02:57:58 +0000

I co w światowym projekcie rozwoju tych technologii robią naukowcy z Politechniki Gdańskiej? W rozmowie z PAP mówi o tym przedstawiciel Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki tej uczelni.

Naukowcy z Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej biorą udział w Intelligent Secure Trustable Things – szeroko zakrojonym, międzynarodowym projekcie, w ramach którego powstają nowoczesne technologie z obszaru internetu rzeczy (internet of things). W rozmowie z PAP dr hab. inż. Łukasz Kulas z tego wydziału opowiada, jak internet rzeczy wpłynie na życie, jakie oznacza zagrożenia i przybliża kwestie, nad którymi pracują naukowcy z PG.

PAP Nauka w Polsce: Jako jedyna uczelnia w Polsce przystąpili Państwo do projektu Intelligent Secure Trustable Things. Co się kryje za tą nazwą?

Dr hab. inż. Łukasz Kulas: Projekt ma dwa zasadnicze cele. Pierwszy to opracowanie technologii związanych z internetem rzeczy, z naciskiem na bezpieczeństwo i wykorzystanie sztucznej inteligencji. Równolegle będą prowadzone prace nad scenariuszami wdrożeń wynalazków, które tworzone są przez partnerów projektu. Mówimy tutaj o zastosowaniach w różnych obszarach – od samolotów i lotnisk, przez szpitale, różnego rodzaju budynki, rozwiązania dla Przemysłu 4.0, po motoryzację czy statki.

NwP: Przypomnijmy krótko, na czym polega internet rzeczy?

ŁK: Internet rzeczy należy rozumieć jako różnego typu urządzenia, w tym powszechnego użytku, połączone w sieć. Może to być samochód, lodówka, ale nawet czajnik bezprzewodowy, który ma wewnątrz wbudowaną elektronikę i odpowiednie oprogramowanie. Internet rzeczy to także różnego rodzaju sensory. Mówimy głównie o małych układach scalonych, mikrokontrolerach czy mikrokomputerach, które są zintegrowane z powszechnie używanymi rzeczami, posiadają własne oprogramowanie oraz możliwości komunikacji z innymi urządzeniami – często bezprzewodowo. Potrafią one np. wykrywać jakieś zależności zachodzące w środowisku i na tej podstawie dopasowywać swoje działanie, np. aby ich użytkownik mógł efektywniej pracować, lub aby jego życie było wygodniejsze i bezpieczniejsze.

NwP: Internet rzeczy to także nowoczesny przemysł czy służba zdrowia, prawda?

ŁK: Zgadza się – powiedziałbym nawet, że przemysłowe zastosowania mocno się podkreśla. Podam przykłady prac, w których bierzemy udział na politechnice. Jeden z takich obszarów to ulepszanie samolotów. Niemałą część ich masy stanowią kable, które nie dość, że swoje ważą – to jeszcze mogą ulec uszkodzeniom. Internet rzeczy pozwoli na poprawienie bezpieczeństwa dzięki instalacji dodatkowych sensorów monitorujących stan istotnych komponentów samolotu i komunikujących się bezprzewodowo. Bez wykorzystania łączności bezprzewodowej nikt nie zainstaluje dodatkowego sensora obawiając się – ze względu na dodatkowe kable – zwiększenia masy, co oczywiście przyczyni się do wzrostu zużycia paliwa. A dodatkowe sensory mogą w znaczący sposób poprawić bezpieczeństwo lotu – np. w trakcie lądowania.

Z kolei np. na oddziałach ratunkowych szpitali używa się mnóstwa sprzętu ratującego życie. Często trzeba go przemieszczać. Dodanie do niego małych sensorów, komunikujących się z siecią, pozwoli ten sprzęt szybko namierzyć. Prowadzimy prace nad takim systemem.

NwP: Powiedział Pan, że pracują Państwo nad bezpieczeństwem takich technologii. Na czym polegają zagrożenia związane z internetem rzeczy?

ŁK: Pierwsze z nich związane jest z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Niedawno samochód Tesla z pełną prędkością uderzył w przewróconą ciężarówkę, ponieważ algorytmy nie wykryły jej na obrazie z kamer. Problem polega na tym, że często nie wiadomo, czego właściwie nauczyła się sztuczna inteligencja.

NwP: To brzmi groźnie.

ŁK: I takie jest. Jednym z naszych celów jest np. ulepszenie jednostek pływających właśnie w kontekście bezpieczeństwa. Jeden ze statków w Gdyni chcemy niedługo wzbogacić o urządzenia z pogranicza internetu rzeczy i sztucznej inteligencji. Będą one zbierać różne informacje ze środowiska. Załoga będzie mogła np. sprawniej przycumować jednostkę do brzegu. Gdyby np. z powodu zmian w pogodzie sztuczna inteligencja zaleciła, aby utrzymać dłużej pełną prędkość zamiast zwolnić, mogłoby dojść do kolizji.

NwP: Jakie jest rozwiązanie?

ŁK: Chcemy wykorzystać tzw. explainable AI czyli „wytłumaczalną” sztuczną inteligencję – taką, której działanie rozumiemy, i która daje gwarancję, że po jej wdrożeniu nikomu nic się nie stanie.

NwP: A drugie zagrożenie?

ŁK: Drugi rodzaj niebezpieczeństw jest być może nawet ważniejszy. Dotyczy on szeroko rozumianych wrażliwych danych, które ktoś mógłby przechwycić. Znane są przypadki, kiedy ktoś włamał się do systemu kamer do monitoringu i podglądał, co dzieje się u kogoś w domu. Można też zakłócać ważny sygnał z pomocą tzw. jammerów. Pracujemy nad systemami, które będą bardziej odporne na tego typu działania.

NwP: Jak można się zabezpieczyć?

ŁK: Na przykład dla samolotów projektujemy czujniki z antenami, które w inteligentny sposób rozpoznają, z jakiego kierunku dobiega sygnał. W razie ataku potrafią dzięki temu zmienić swój sposób działania w taki sposób, aby system stał się odporny na zakłócenia. Przy okazji można wspomnieć, że pracujemy również nad inteligentnymi antenami, które pozwolą na precyzyjną lokalizację urządzeń nie tylko na zewnątrz budynków, ale także w ich wnętrzu – czyli tam, gdzie GPS ma często kłopoty.

NwP: Jaki jest jeszcze udział Politechniki Gdańskiej w całym projekcie?

ŁK: Pracujemy m.in. nad systemami zwiększającymi bezpieczeństwo lotnisk. Chodzi o systemy do autonomicznej inspekcji obszaru dookoła lotniska, które pomogą ograniczyć liczbę wtargnięć. Kiedy ktoś na przykład pokona ogrodzenie i wejdzie na teren, gdzie nie powinno być ludzi – będzie można to wykryć. Podobnie w przypadku zwierząt. Powstają też urządzenia sprawdzające, czy nie ma żadnych niespodziewanych przeszkód na pasie startowym.

NwP: Ma Pan na myśli drony?

ŁK: Tak, ale będą to drony jeżdżące. Jeśli jakieś urządzenia latałyby w pobliżu lub na terenie lotniska, same mogłyby stworzyć zagrożenie dla samolotów.

NwP: Mamy więc szpitale, samoloty, lotniska statki… Lista robi wrażenie.

ŁK: Chciałbym wspomnieć jeszcze o dwóch projektach. Zamierzamy niedługo podpisać umowę z największym portem w Polsce – w Gdańsku. Planujemy zainstalować w nim system internetu rzeczy, który będzie poprawiał sprawność realizacji różnego typu działań, na przykład przeładunków. Pomoże też znaleźć urządzenia, które nie pracują optymalnie. Ogólnie rzecz ujmując, system będzie pozwalał oszacować efektywność różnych procesów i zaproponuje, jak można ją poprawić. Nawet jeśli zwiększymy ją o 5-10 proc., to oznacza duży zysk dla budżetu.

NwP: A drugi projekt?

ŁK: Na Pomorzu, przy współpracy wielu podmiotów powstała grupa zajmująca się autonomicznymi pojazdami. Postanowiliśmy zrobić pierwszy krok w kierunku autonomicznych statków. Chcemy istniejącą już jednostkę wyposażyć w systemy, dające jej pewną inteligencję. Różne sensory będą monitorowały np. zużycie paliwa, ciśnienie w różnych elementach czy wykrywały uszkodzenia. System będzie więc optymalizował pracę statku. W drugim kroku chcemy sprawić, aby jednostka stała się do pewnego stopnia autonomiczna. Podobnie jak ma to miejsce w samochodach – będzie np. wykrywała odległość od innego statku.

NwP: Kiedy te urządzenia będą już gotowe, gdzie chcą je Państwo wdrażać – w Europie, czy może szerzej?

ŁK: Pokażę to na przykładzie wspomnianego systemu dla szpitali. Jako politechnika zamierzamy wdrażać go w polskich klinikach. Chcemy uniknąć sytuacji, w której wynalazek trafiłby do jakiegoś światowego koncernu, po czym wróciłby do Polski trzy razy droższy. Ale taki koncern też jest potrzebny, bo sami nie wdrożymy go wszędzie, gdzie mógłby się znaleźć. Będziemy więc oferować nasze produkty różnym światowym firmom. Jedna z nich jest już mocno zainteresowana systemem dla szpitali. Bardzo też liczymy na współpracę z polskimi firmami MŚP – kilka z nich już wyraziło zainteresowanie współpracą.

NwP: O jakim przedziale czasowym rozmawiamy?

ŁK: Cały projekt jest przewidziany na trzy lata. Właściwych wdrożeń można więc spodziewać się za jakieś pięć lat. Jednak, wdrożenia pilotażowe rozpoczną się już w tym roku i jeśli wprowadzany w przeciągu roku system dla szpitala się sprawdzi, to może zostanie wprowadzony jeszcze w czasie trwania projektu.

Marek Matacz, PAP Nauka w Polsce

Danuta Ochał: Uśmiech na początek dnia

Dagna Starowieyska — Thu, 12 Aug 2021 19:40:15 +0000

Odpowiada za działania firmy LaserTec S.A. w obszarze handlu i marketingu, relacje z partnerami strategicznymi, uczestniczy w tworzeniu koncepcji rozwoju spółki, w tym odnośnie projektów bateryjnych.

LaserTec S.A. to jedna z wiodących firm na rynku europejskim w obszarze technologii laserowych dla przemysłu. Spółka specjalizuje się w doborze parametrów procesowych, opracowywaniu technologii, projektowaniu oraz wykonywaniu zrobotyzowanych systemów laserowych. LaserTec oferuje usługi laserowego: hartowania, napawania, spawania, cięcia 3D oraz spawania hybrydowego.

Co w Pani pracy jest niezwykłego, co Panią codziennie wprawia w dobry nastrój?

Niezwykłe w mojej pracy są projekty i ludzie, którzy je tworzą i realizują. Są to przedsięwzięcia innowacyjne o różnym stopniu skomplikowania i każdy dzień niesie nowe wyzwania. Każda osoba w naszej firmie jest zaangażowana w jej rozwój i przyczynia się do jej sukcesów.

Gdy widzę, jak ludzie ze sobą współpracują, wymyślając i tworząc naprawdę niesamowite rozwiązania, czy też mobilizując się w sytuacjach nieprzewidywalnych, to sama do siebie uśmiecham się. Mamy świetny zespół i dlatego mam niemalże zawsze dobry nastrój.

Co w sobie uważa Pani za wyjątkowe i wspaniałe?

Cechę, która może być dwojako rozumiana, a więc upartość. Pozwala mi ona w konsekwentnym dążeniu do wyznaczonych celów. Ponadto empatię i pracowitość.

Co w kobietach ceni Pani najbardziej i co mogłaby Pani określić przymiotnikiem „wspaniałe”?

Cenię i podziwiam w kobietach ich kobiecą siłę, a więc umiejętność funkcjonowania i osiągania celów w świecie, który niestety nadal nie jest równie sprzyjający dla nich, jak dla mężczyzn. Mimo wielu stereotypów i trudności, kobiety potrafią być wielozadaniowe, potrafią zakasać rękawy i stawić czoła przeciwnościom, nie zwracając uwagi na swój nastrój umieją pomagać innym. Kobieca siła to także empatia, intuicja oraz konsekwencja w działaniach.

Jakie cechy charakteru, według Pani, powinna mieć skuteczna kobieta biznesu?

Przede wszystkim odwagę, wytrwałość, skłonność do ryzyka i wiarę w swoje możliwości. Ważna jest również systematyczność i pracowitość, a przy tym dystans do siebie, co pomaga oszczędzać czas i zdrowie na przejmowanie się zbędnymi komentarzami. Mimo, że wiedza, umiejętności i kompetencje nie mają płci, nie należy zapominać o ciągłym doskonaleniu się i pogłębianiu wiedzy.

Co może nam najbardziej przeszkadzać w drodze do zawodowych sukcesów?

My, kobiety, bardzo dużo od siebie wymagamy. Jednym z powodów naszych błędów, czy nawet największych porażek, są często brak pewności siebie i wiary w swoje możliwości, emocjonalne podchodzenie do biznesu, niekonsekwentne działania, a także perfekcjonizm, który może nas wprowadzić w błędne koło.

Zazdroszczę mężczyznom. Chciałabym mieć taką pewność siebie i taki niesamowity luz, bo jednak można powiedzieć, że jestem perfekcjonistką, mimo, iż walczę z tym. Dlatego też ważne jest, rozwijanie firmy na zaletach innych ludzi. I to, co może być pomocne, ale może nam również przeszkadzać czy zniechęcać w drodze do zawodowych sukcesów to najbliższe otoczenie. Należy otaczać się osobami, które nas wspierają na tej drodze, albo przynajmniej nie przeszkadzają.

Po więcej informacji o działalności naszej Bohaterki zapraszamy tutaj:

http://lasertec.pl/pl/

Foto – materiały własne oraz zdjęcie z Hali przemysłowej LaserTec S.A

Materiał powstał w ramach kampanii LA DOLCE VITA!

Smartwatch: efektowny i efektywny pomocnik

Julia Nieznalska — Mon, 19 Jul 2021 22:01:37 +0000

Jedną z firm, która dostrzega ten trend, jest polski producent i dystrybutor: Maxcom, który niedawno wprowadził na rynek smartwatcha stworzonego z myślą o kobietach. Czym się wyróżnia?

Gdy inteligentne opaski sportowe to za mało

Smartbandy mają wiele zalet. Można tu wskazać na przykład na atrakcyjną cenę oraz sporą ilość ciekawych funkcji. Nie da się jednak nie zgodzić ze stwierdzeniem, że design i estetyka nie są ich najmocniejszą stroną. Czy tego chcemy, czy nie, smartwatche wyglądają na kobiecym nadgarstku o wiele lepiej.

Niestety, nie każde urządzenie, które aspiruje do bycia smartwatchem, jest tworzone w taki sposób, by jak najmocniej podkreślić atuty kobiet — płci pięknej, która ogromną wagę przykłada do detali. Nowoczesna business woman lub studentka nie chce jakiegoś smartwatcha. Oczekuje czegoś więcej. Urządzenia, które pomoże się wyróżnić.

Właśnie w tej niszy doskonale odnajduje się inteligentny zegarek od Maxcom: FW42 Gold. Smartwatch charakteryzuje się wysokiej jakości materiałami wykończeniowymi, które idą w parze z klasycznym, ponadczasowym designem, który jeszcze przez wiele lat nie wyjdzie z mody.

Czym wyróżnia się Maxcom FW42 Gold?

Na pewno trzeba wskazać na złoconą kopertę ze stali nierdzewnej, wykonaną w innowacyjnej technologii CNC, co znacznie zwiększa odporność urządzenia na uszkodzenia mechaniczne. Już ten element wyraźnie sugeruje, że mamy do czynienia z urządzeniem niebanalnym, które nie naśladuje konkurentów, a idzie własną drogą.

Maxcom FW42 Gold ma ekran o przekątnej 1,09 cala, który wykonano w technologii TFT. Deklarowana rozdzielczość wynosi 240 × 240 pikseli. Producent wyposażył swój inteligentny zegarek w baterię (Li-Ion) o pojemności 180 mAh, co ma zapewnić nawet 5-7 dni pracy z dala od ładowarki. Urządzenie wspiera też łączność bezprzewodową w nowoczesnym standardzie Bluetooth 5.0.

Tarcze FW42 Gold są spójne z jego designem. Co więcej, producent daje tutaj użytkownikom duże pole wyboru: możemy wybrać między jednym z czterech motywów głównych. Dzięki zastosowaniu standardu IP68 Maxcom FW42 Gold jest też odporny na kontakt z wodą oraz pył. Smartwatch polskiego producenta świetnie sprawdzi się nie tylko w roli eleganckiego gadżetu do pracy, ale również jako zegarek sportowy.

Troska o zdrowie ma znaczenie

Pandemia COVID-19 pokazała nam, że troska o stan naszego zdrowia to nie tylko opcja, a wręcz obowiązek. Maxcom dostrzega ten trend i wychodzi mu naprzeciw. Smartwatch oferuje wiele trybów sportowych, które można dopasować do sportu, który w danej chwili uprawiamy.

Po stronie atutów trzeba wskazać też na obecność takich modułów, jak krokomierz, licznik kalorii, a nawet dedykowany tryb informowania użytkowniczki o bezruchu. FW42 Gold może więc być skutecznym motywatorem, który zachęci do aktywności fizycznej, która może mieć ogromny wpływ na nasze zdrowie.

Gdy już wyjdziemy z domu, o zawsze aktualne dane zadba między innymi tryb rejestracji tętna, a także pulsoksymetr. Zegarek przypomni też o konieczności nawodnienia się przed i po treningu. Producent nie zapomniał również o trybie badania jakości naszego snu. Urządzenie polskiej firmy potrafi analizować je z podziałem na fazy.

Nowoczesność nie musi kosztować zbyt wiele

Smartwatch Maxcom FW42 można kupić już za 299 złotych. To atrakcyjna cena, która na pewno nie nadwyręży naszego portfela. Urządzenie jest w pełni kompatybilne zarówno z ekosystemem Google Android, jak i Apple iOS. Zegarek wspiera też powiadomienia push z najpopularniejszych platform i komunikatorów.

Melomani na pewno docenią tryb zdalnego sterowania muzyką, który jednocześnie uwolni nasze dłonie od konieczności sięgania po smartfona. Bez względu na to, czy będziemy chcieli włączyć naszą ulubioną składankę w domu, w aucie czy podczas treningu, kiedy Maxcom FW42 Gold będzie nam towarzyszył.

Link do materiału na YT: https://www.youtube.com/watch?v=8RZs_fk-zd4

Link do produktów znajdziecie TUTAJ!

Golden Joystick Awards i tryumf The Last of Us 2!

Kalina Samek — Thu, 24 Dec 2020 23:38:32 +0000

Przyzwyczailiśmy się do tego, że w branży komputerowej, internetowej w każdym roku rozdawane są prestiżowe nagrody. Różne statuetki zdobywają producenci tworzący polski sloty, kasyna oferujące free spiny bez depozytu, jak i również deweloperzy w świecie gier komputerowych. Tym razem już po raz 38. rozdane zostały nagrody Golden Joystick Awards. Przyznawane są one przez samych graczy i ekspertów, dzięki czemu mają prestiżowe znaczenie. Największym zwycięzcą została gra The Last of Us 2. Zdobyła 5 statuetek, w tym dla gry roku. Zaprezentujemy zatem najważniejsze kategorie.

Gra roku – The Last of Us 2

The Last of Us 2 to z pewnością jedna z najbardziej wyczekiwanych gier w ostatnich latach. Kontynuacja wielkiego hitu z 2013 roku co prawda spotkała się z wieloma głosami krytycznymi ze strony graczy, jednak profesjonalni recenzenci wystawiali jej najwyższe oceny. Widać to choćby na popularnym serwisie Metacritic, gdzie gra posiada ocenę 93, zaś od graczy jedynie 5.7 na 10. Fabularnie zostajemy tutaj przeniesieni 5 lat po wydarzeniach z pierwszej części. Ellie to już dorosła dziewczyna, która wraz z Joelem żyje w osadzie Jackson. Niestety coraz bardziej zagraża im tajemnicza sekta, a pewne wydarzenia sprawiają, że Ellie wyrusza na prywatną zemstę. Gra ta wygrała także w kategoriach: Gra roku na konsole PlayStation, Najlepsza fabuła, Najlepsza warstwa audio, Najlepsza oprawa graficzna, w związku z czym zdobyła większość najważniejszych statuetek, a jej twórcy Naughty Dog otrzymali ponadto tytuł Najlepszego studia.

Wybór krytyków: Hades: Battle out of Hell

Krytycy w przeciwieństwie do graczy za produkcję roku uznali Hades: Battle out of Hell. Jest to tytuł od studia Supergiant Games, który jako dungeon crawler toczy się w świecie greckich mitów. Naszym bohaterem jest tutaj Zagreus, syn Hadesa, który buntuje się i próbuje uciec z podziemnego świata. Rozgrywka polega tutaj przede wszystkim na przemierzaniu kolejnych plansz, walce z przeciwnikami, bossami oraz ulepszaniu naszego bohatera.

Gra roku na konsole Nintendo: Animal Crossing: New Horizons

Nie było wątpliwości, że Animal Crossing: New Horizons będzie zwycięzcą w tej kategorii. Jest to największy hit na Nintendo w 2020 roku, który cieszy się ogromnym powodzeniem w czasie pandemii. Animal Crossing: New Horizons pozwala nam na prowadzenie wirtualnego życia na wyspie pełnej postaci przypominających zwierzęta i ludzi. Można tu zajmować się uprawami na farmie, budową nowych obiektów, ogrodnictwem. Ponadto możemy wchodzić w interakcję z NCP i innymi graczami. Animal Crossing: New Horizons pozwala na wirtualne spotkania w gronie znajomych, co jest bardzo cenione w obecnych czasach.

Gra roku na Xboksa: Ori and the Will of the Wisps

Dzieło studia Moon Studios stanowi kontynuację popularnego i bardzo dobrze przyjętego tytułu: Ori and the Blind Forest. Po raz kolejny wcielamy się tutaj w tytułowego duszka Oriego, który tym razem musi przekroczyć granicę lasu Nibel. Będziemy zatem przemierzać kolejne platformy, lokacje, gdzie omijać będziemy niebezpieczeństwa, rozwiązywać zagadki. Ponadto przyjdzie nam stanąć do walki z różnymi przeciwnikami. W grze ponadto obecne są Spirit Trials, czyli specjalne zadania na czas. Tak jak i pierwsza część, Ori and the Will of the Wisps prezentuje się obłędnie pod względem graficznym czy dźwiękowym.

Gra roku na PC: Death Stranding

Wybór ten też raczej wydawał się oczywisty. Gra od Kojima Productions zabiera nas w wyjątkową przygodę, gdzie spotkamy postaci odgrywane przez znanych aktorów: Norman Reedus, Mads Mikkelsen, Léa Seydoux, Guillermo del Toro, Nicolas Winding Refn. Przenosimy się tu w niedaleką przyszłość, gdzie po serii wybuchów pojawiły się na świecie tajemnicze zjawiska znane jako Death Stranding. Naszym bohaterem jest Sam Porter, który działa jako specjalny kurier między miastami. Wyruszamy z nim na niebezpieczną podróż po świecie.

Google Chrome i wzrost wydajności

Edyta Nowicka — Thu, 24 Dec 2020 00:00:10 +0000

Dziś za pośrednictwem przeglądarek internetowych nie tylko szukamy informacji, korzystamy z serwisów społecznościowych, lecz także gramy w gry online, odwiedzamy kasyna oferujące kasyno bez depozytu. Zdarza się jednak, że różnie bywa z wydajnością popularnych przeglądarek. Na szczęście właśnie się dowiedzieliśmy, że najnowsza aktualizacja Google Chrome zapewnić ma nam największy wzrost wydajności od lat. O co w tym wszystkim chodzi?

Nowa aktualizacja

Google ogłosiło, że koniec 2020 roku wiązać się będzie ze znacznym ulepszeniem wydajności przeglądarki Google Chrome tej znanej firmy. Na oficjalnym firmowym blogu, Matt Waddell, dyrektor produktu Chrome, napisał, że najnowsza aktualizacja będzie wiązała się z największym wzrostem wydajności Chrome od lat. Możemy się zatem spodziewać znacznych ulepszeń w najpopularniejszej przeglądarce na świecie.

Pierwsza zmiana ma dotyczyć zakładek. Chrome 87 ma od tej pory traktować priorytetowo naszą aktywną kartę nad innymi w tle. Będziemy dzięki temu mogli liczyć na zmniejszenie zużycie procesora nawet 5-krotnie, a w przypadku telefonów czy laptopów ma to wpłynąć na wydłużenie żywotności baterii nawet o 1 godzinę i 15 minut. Ma to przede wszystkim nastąpić poprzez ograniczanie obsługi JavaScript. Udało się to ponoć osiągnąć bez poświęcania funkcji działających w tle, na których zależy użytkownikom, zwłaszcza odtwarzania muzyki i otrzymywania powiadomień. Już samo otwarcie Chrome powinno działać szybciej. Przeglądarka uruchamiać ma się teraz 25 procent szybciej, a przy tym ładuje strony nawet o 7 procent szybciej przy mniejszym zużyciu energii i pamięci RAM niż wcześniej.

Google do nowości dodaje również wyszukiwanie w kartach. Będziemy zatem mogli zobaczyć teraz listę otwartych kart i to niezależnie od okna, w którym się znajdują, po czym szybko wpisać hasło, aby znaleźć tę, której potrzebujemy. Ta funkcja jednak zadebiutuje najpierw na Chromebookach, a następnie będzie dostępna w wersji Chrome na komputery. Kolejną nowością jest coś, co Google nazwało akcjami Chrome. Polega bowiem na szybszym sposobie wykonywania zadań za pomocą kilku naciśnięć klawiszy. Jeśli zatem wpisujemy w pasku hasło typu “usuń historię”, to automatycznie zostaniemy przekierowani do tej opcji w ustawieniach.

Ponadto po otwarciu nowej karty w Chrome możemy wkrótce zauważyć „karty”. Są to specjalne moduły, które mają nas przenieść do ostatnio odwiedzanych i pokrewnych treści w internecie. Jeśli zatem szukaliśmy nowych opon, to po wpisaniu tego otrzymamy poprzednie wyniki, jak i sugerowane strony. Takie jednak karty Google planuje dodać dopiero w przyszłym roku. Nową przeglądarkę już teraz można ściągnąć na swoje urządzenia bądź ręcznie lub automatycznie zaktualizować. Dzięki temu można się przekonać, jak wygląda sprawa z najnowszymi funkcjami i zmianami. Z pewnością będzie to bardziej zauważalne na starszych i wolniejszych komputerach.

Chrome dla początkujących

Dziś coraz więcej starszych osób korzysta ze smartfonów czy też laptopów, a pierwszy kontakt z przeglądarką może być dla nich trudny. Dlatego też Google wystąpiło z propozycją pomocy. Równie wersje Dev oraz Canary przeglądarki Chrome na Androida zostały wzbogacone o samouczek. Dzięki temu można przy pierwszym odpaleniu przeglądarki na telefonie, skorzystać z wprowadzających materiałów wideo. Można się z nich dowiedzieć, jak korzystać z Chrome, trybu incognito, jak wyszukiwać informacje przez Chrome, w tym również za pomocą głosu? Dla większości z nas jest to zbędna funkcja, jednak być może niektórym starszym osobom pomoże ona w pierwszych krokach w sieci.

Jak działa ładowarka bezprzewodowa do telefonu?

Edyta Nowicka — Mon, 21 Dec 2020 23:01:42 +0000

Żyjemy z całą pewnością w bardzo interesujących czasach. Rozwój technologii cały czas zaskakuje. Czy wyobrażałeś sobie jeszcze 3 lata temu, że będziesz mógł naładować telefon bez użycia kabla? W jaki sposób działa właściwie ładowarka bezprzewodowa? Jak wytłumaczyć zjawisko, które dla niektórych wygląda jak magia? Wystarczy znajomość podstawowych praw fizyki. Poniżej wszystko wyjaśniamy.

W jaki sposób działa ładowanie indukcyjne?

Grasz w vulkan vegas zaloguj i Twój telefon zaczyna padać? Zaczynasz poszukiwać ładowarki. Chwytasz ją, a wszystkie kable są splątane. To dość irytująca sytuacja. A gdyby tak skorzystać z ładowania indukcyjnego? Jak to wygląda?

Ładowanie indukcyjne wykorzystuje standard Qi i jest obsługiwane przez większość dzisiejszych smartfonów. Rozwiązanie to obejmuje też. standard PMA stosowany przez smartfony Samsunga. Jednak z bardzo dużym prawdopodobieństwem można powiedzieć, że wybierając ładowarkę bezprzewodową najprawdopodobniej użyjesz pierwszej przedstawionej opcji.

Opisywana w tym artykule technologia opiera się na dwóch cewkach – jedna cewka do nadawania w ładowarce i druga cewka do odbioru w telefonie. Pierwsza generuje pole elektromagnetyczne i indukuje napięcie w cewce telefonicznej. Przetwornik umieszczony w smartfonie musi jeszcze zmienić prąd przemienny na prąd stały. To właśnie tak zaczyna się ładowanie bezprzewodowe.

Trzeba jednak podkreślić, że ostatecznie kończymy na podłączeniu ładowarki indukcyjnej do źródła zasilania, a następnie umieszczeniu smartfona na płytce podłączonej w ten sposób. Oznacza to, że ładowanie indukcyjne nie jest do końca całkowicie bezprzewodowe.

Jaką ładowarkę indukcyjną wybrać?

Technologia ładowania indukcyjnego wciąż ewoluuje, podobnie jak sama prędkość ładowania. Z biegiem lat zaobserwowaliśmy wzrost mocy ładowania oznaczony symbolem Wat (W). Na rynku dostępne są bardzo mocne ładowarki 20W, 18W lub 15W. Zwykle najnowsza (i najdroższa) ładowarka bezprzewodowa obsługuje tę właśnie moc. Niedawno Xiaomi pochwaliło się rekordową ładowarką 30 W. Inne napotykane moce to zwykle 5 W, 7,5 W lub 10 W.

Różne telefony mogą mieć swoje ograniczenia – na przykład nieco starszy iPhone będzie obsługiwał ładowanie do wartości, która nie przekracza 7,5 W.

Na co zwrócić uwagę przy dokonywaniu zakupu?

Natężenie – oprócz mocy wpływa również na szybkość ładowania. Im wyższa wartość, tym większe ryzyko zwiększonego zużycia baterii.
Materiał i jakość wykonania – z całą pewnością należy zwrócić uwagę na to, czy w miejscu użytkowania smartfona znajdują się materiały antypoślizgowe, jest to szczególnie istotne, zwłaszcza gdy ładowarka stoi. Lepsze materiały mogą być również bardziej odporne na ewentualne przegrzanie.
Cena – koszt ładowarki indukcyjnej może wynosić kilkadziesiąt złotych. Na rynku dostępne są także modele w przedziale cenowym od 150 do nawet 200 złotych. Im droższe urządzenie, tym może być mocniejsze i po prostu wykonane z lepszych materiałów.
Producent – wybierz firmę, której zwyczajnie ufasz. Bardzo często jest to czynnik decydujący przy różnego rodzaju zakupach.
Kształt – czy wiedziałeś, że w sklepach dostępne są ładowarki bezprzewodowe stojące, takie w kształcie koła, kwadratu czy prostokąta. Którą wybrać? To proste! Zdecyduj się na wersję, która zwyczajnie najbardziej Ci się spodoba.

Z bardzo dużym prawdopodobieństwem możemy stwierdzić, że za kilka lat na rynku pozostanie tylko rozwiązanie bezprzewodowe. To ogromna wygoda i jednocześnie ograniczenie w produkcji dodatkowego plastiku. Z roku na rok możemy się również cieszyć jeszcze lepszą mocą i szybkością ładowania. Bardzo możliwe, że już niedługo naładowanie telefony w 10 minut będzie standardem.