EksMagazyn - ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady » NYC

Brooklyn Bridge

Ela Prochowicz — Fri, 23 Jan 2015 02:19:01 +0000

Most Brooklyński należy do grona najstarszych mostów wiszących na świecie. Łączy nowojorskie dzielnice Brooklyn i Manhattan, które oddziela od siebie East River. Budowę mostu ukończono w 1883. Był wtedy jednym z największych stalowych mostów wiszących na świecie.
Most Brooklyński to bez wątpienia jedna z największych atrakcji Nowego Jorku, znana zresztą z wielu filmów. Jego budowę rozpoczęto w 1870 r. a ukończono i otwarto dla ruchu 13 lat później. Inwestycja kosztowała około 15 milionów dolarów. Most charakteryzuje się neogotyckim stylem, z charakterystycznymi, wysokimi łukami. Budowla nie została przetestowana w tunelu aerodynamicznym (pod względem odporności na wiatr), ale dzięki mocnej konstrukcji udało się jej przetrwać, podczas gdy wiele podobnych mostów padło ofiarą sił natury.
Na początku mostem poruszały się jedynie tramwaje i dorożki, a obecnie biegnie nim sześć pasów ruchu (po trzy w każdym kierunku) dla samochodów oraz promenada dla pieszych i rowerzystów ponad jezdnią. W 1977 r. most został umieszczony w rejestrze zabytków architektonicznych.

Central Park

Kalina Samek — Sat, 27 Dec 2014 02:19:03 +0000

Kiedy w 1853 władze Nowego Jorku podjęły decyzję o zagospodarowaniu terenu na park miejski, było to „odludzie” (znajdowała się tam jedynie mała osada zamieszkana głównie przez zbiegłych czarnoskórych niewolników) pomiędzy Nowym Jorkiem a wioską Harlem. W 1857 ogłoszony został konkurs na koncepcję parku, który wygrał projekt Frederica Law Olmsteda i Calverta Vauksa nazwany The Greensward Plan.
Budowa parku trwała aż 15 lat, pracowało przy niej 20 tys. robotników. Największym wyzwaniem było przekształcenie bagien w teren nadający się do użytku. Wymagało to zasadzenia kilkuset tysięcy drzew oraz nawiezienia 3 mln m³ ziemi. Park został zaprojektowany w stylu angielskim. Posiada wiele rozległych łąk, kilkanaście wzgórz oraz ścieżki dla pieszych. Największym atutem parku jest duża liczba drzew (26 tys.), prawie całkowicie zasłaniających zabudowania miejskie. Mnóstwo to boisk i miejsc do grania w gry zespołowe, alejek do biegania i placów zabaw dla dzieci. Znajduje się tu także wiele rzeźb oraz nowojorskie zoo. Spośród kilkudziesięciu pomników najokazalszym i największym jest monument króla Władysława Jagiełły ustawiony w 1945 po wschodniej stronie Żółwiowego Stawu (Turtle Pond).
Z założenia park miał być miejscem wypoczynku i medytacji dla nowojorczyków i takim niewątpliwie jest. Z biegiem czasu został także uznany za rodzaj społecznego eksperymentu mającego na celu asymilację nowojorczyków z niższych i wyższych warstw społecznych. W 1980 powstała organizacja o nazwie Central Park Conservancy zajmująca się renowacją oraz dbaniem o Central Park. We współpracy z władzami Nowego Jorku zebrali oni około 50 mln dolarów na renowację parku, zajęli się usuwaniem graffiti. Dzięki ich wysiłkom Central Park jest teraz zadbanym, czystym miejscem wypoczynku w Nowym Jorku, który rocznie odwiedza 20 mln ludzi. W 1981 w Central Parku odbył się jeden z najsłynniejszych koncertów w historii muzyki rozrywkowej zagrany przez legendarny duet Simon & Garfunkel.

Muzeum Guggenheima

Ela Prochowicz — Tue, 09 Dec 2014 02:19:06 +0000

Muzeum zostało otwarte 21 października 1959, jako drugie muzeum utworzone przez Fundację Solomona R. Guggenheima. W pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku budynek przeszedł szeroką, trwającą trzy lata renowację. Gmach, będący ostatnim wielkim dziełem Wrighta, podzielił krytyków. Od strony ulicy przypomina cylindrycznie zwiniętą, białą wstęgę, nieco szerszą na górze, niż na dole. Spirala zwieńczona jest szklaną kopułą. Wnętrze muzeum ma kształt wznoszącej się spirali. Obrazy wystawiane są na ścianach spirali, a także na dodatkowych poziomach. W 1992 do budynku dobudowano wieżę, wyższą od zaprojektowanej przez Wrighta spirali, autorstwa Gwathmey Siegel & Associates Architects. Do tego czasu gmach muzeum zyskał status ikony, a więc zmiana oryginalnego projektu Wrighta stała się powodem wielu kontrowersji. Jedynym polskim artystą, który miał wystawę w Muzeum Guggenheima, był Wojciech Fangor.

Greenwich Village

Julia Nieznalska — Sat, 04 Oct 2014 02:25:26 +0000

Początki tej dzielnicy sięgają XVIII wieku, a jej niezwykły charakter, sielankowy spokój i kameralność, w czasach współczesnych przyciągały takie nazwiska jak Bob Dylan. Dziś środowiska artystycznego nie stać na mieszkania w okolicy, zostali wyparci przez zamożnych nowojorczyków, ważne osobistości i gwiazdy (mieszka tu m.in. Gisele Bundschen, Sarah Jessika Parker czy Annie Leibovitz). Przed zabytkowymi, starannie utrzymanymi mieszczańskimi willami parkują drogie samochody i motocykle, a ulicami przechadzają się wytwornie ubrane panie i panowie oraz oczywiście tłumy turystów. Wycieczkę po dzielnicy warto rozpocząć w Washington Square Park, który w latach 60. był centrum nowojorskiego ruchu hippisowskiego, a dziś służy mieszkańcom do szeroko pojętej rekreacji. Swobodny duch dzielnicy wciąż unosi się w tym miejscu, uliczni grajkowie urządzają koncerty, starsi panowie grają w szachy, a młodsi piknikują na trawie. Najdroższe mieszkania w Nowym Jorku, ale też najlepsze bary, knajpy i restauracje znajdują się przy ulicy Bedford Street. W bocznych uliczkach natkniemy się na sklepiki z płytami, gitarami, książkami, małe galerii i inne miejsca przypominające o dawnym, artystycznym rodowodzie tej dzielnicy.

East Village

Julia Nieznalska — Wed, 24 Sep 2014 02:25:23 +0000

Spacer po dawnej dzielnicy skupiającej środowiska studenckie, artystyczne, intelektualne i imigranckie zaczynamy na Astor Place. Pomnik ofiar bitwy pod Alamo – nowoczesny sześcian ze stali – jest miejscem spotkań młodzieży, muzyków i deskorolkarzy. Jeśli chcecie napić się, zaliczanej do najlepszej w całym mieście, kawy, szukajcie baru na kółkach o wdzięcznej nazwie „Mud” (błoto). Z Astor Place udajemy się główną ulicą na wschód wzdłuż alei, przy której mieszkali niegdyś znani amerykańscy intelektualiści i artyści, m.in. piosenkarka Joni Mitchell. Na rogu 9th Street mieści się kultowa knajpa Veselka, pierwotnie bar szybkiej obsługi ukraińskich imigrantów licznie zamieszkujących tę dzielnicę. Od lat 70. restauracja ma status kultowej i jest oblegana przez turystów spragnionych przyrządzanego według wschodniej receptury barszczu. Naprzeciwko Veselki znajduje się kościół St. Mark’s in the Bovery, od lat 30. będący schronieniem i miejscem spotkań wielu oddolnych ruchów społecznych – poczynając od robotników, na bitnikach i hippisach w latach 60. skończywszy. Swój proobywatelski charakter świątynia pielęgnuje do dziś. Odbywają się tu wystawy, spotkania i happeningi o charakterze kulturalnym, społecznym i politycznym. Uliczki w okolicy roją się od autorskich butików, restauracyjek, kafejek z wifi obleganych przez młodych hipsterów i freelancerów z okolicy. Można tu przepaść na kilka godzin. A na koniec warto zobaczyć Museum of Contemporary Art, perełkę architektury współczesnej, wyróżnioną w 2010 r. najważniejszą nagrodą w tej dziedzinie – Nagrodą Pritzkera.

SoHo

Julia Nieznalska — Thu, 14 Aug 2014 02:07:41 +0000

Skąd pomysł na żelazną dzielnicę? W latach, kiedy powstawały tutejsze budynki zdobienia odlewane z żeliwa były tańsze, prostsze w wykonaniu, niż te kamienne. Poza tym można je było lakierować na dowolny kolor. Technika używania żeliwa do zdobienia budynków stała się tak popularna, że w pewnym momencie zaczęto odlewać z nich coraz większe elementy elewacji. Dzięki temu budynkom można było nadawać bardzo indywidualny charakter. W latach 60. SoHo stało się siedzibą wielu awangardowych twórców, którzy w dawnych halach fabrycznych organizowali happeningi, spotkania, dyskusje i przeróżne wydarzenia artystyczne. Dekadę później dzielnica stała się centrum awangardowego jazzu, a potem nastała era komercji. SoHo stało się atrakcyjnym kąskiem dla pośredników nieruchomości, a bogate elity zaczęły masowo wykupować tu apartamenty. Dziś SoHo to specyficzny miks modnych klubów, drogich butików i jeszcze droższych apartamentów, hipsterskich zaułków, galerii i mini butików.

Nowojorskie lofty

Julia Nieznalska — Sat, 09 Aug 2014 02:13:04 +0000

Tym, którzy interesują się architekturą polecamy spacer promenadą High Line, z której podziwiać można najnowsze osiągnięcia nowojorskiej architektury. Pierwszy w kolejce jest Standard Hotel wg. projektu architektów z pracowni James Polscheck and Partners. Kilka przecznic dalej, nad rzeką Hudson wznoszą się okazałe drapacze chmur autorstwa słynnych architektów Franka Gehry’ego i Jeana Nouvela. Za nimi i przed nimi podziwiać można z bliska lofty, przerobione na mieszkania z dawnych hal i magazynów. Ich surowe wnętrza i ogromne przestrzenie są wyzwaniem dla designerów wnętrz i chlubą właścicieli. W poszukiwaniu słynnych loftów polecamy też Brooklyn i ulicę Mckibbin. Dawne szwalnie mieszczące się w pięciopiętrowych budynkach z 1936 r. zamieniono na mieszkania, które szybko stały się znane z ostrych imprez i przeróżnych wydarzeń artystycznych. Kręcono tam sceny do filmu „Quiet City” Aarona Katza.

Wall Street i Dzielnica Finansowa

Ela Prochowicz — Sat, 12 Jul 2014 02:12:56 +0000

Ta część Manhattanu, bardzo gwarna i tłoczna w ciągu dnia, po g. 18 niespodziewanie pustoszeje. Na spacer po słynnej dzielnicy finansowej, warto więc wybrać się późnym popołudniem. Obowiązkowym punktem wycieczki jest siedziba nowojorskiej giedły przy słynnym Corner (zbiegu ulic Wall Street i Broad Street). Po zamachach z 11 września sporo banków przeniosło swoje siedziby w inne rejony, stąd wiele wieżowców z lat 1910-1930 zamieniono na apartamentowce. Pod numerem 23 Wall Street znajdziemy zbudowany w 1914 wieżowiec,siedzibę banku J.P. Morgan, który przez wiele lat był najważniejszym adresem w tutejszym światku finansów. Inne ciekawe budynki to Federal Hall, wieżowiec 14 Wall Street i liczący 70. pięter 40 Wall Street.
W 2007 roku władze NY otworzyły Muzeum Finansów Amerykańskich, w którym zobaczymy stałą ekspozycję poświęconą globalnym rynkom i historii wielkich kryzysów i zapaści. Jeśli mamy ochotę na obiad w klimacie dzielnicy, warto odwiedzić Trinity Place – restaurację zlokalizowaną we wnętrzu bankowym z 1904 roku, do którego prowadzą ważące dwie tony wrota sejfu.

High Line

Ela Prochowicz — Tue, 01 Jul 2014 02:13:03 +0000

High Line powstała w 2009 roku dzięki społecznej inicjatywie. Wcześniej w tym miejscu znajdowała się nieużywana od lat i niszczejąca kolejka naziemna biegnąca przez zachodni Manhattan. Władze miasto planowały wyburzyć estakadę, ale dzięki pomysłowym mieszkańcom NY przekształcono ją w niezwykłą, rekreacyjną, pełną zieleni przestrzeń. Turyści i miejscowi zatrzymują się na chwilę wypoczynku na ławkach, spotykają się towarzysko, czytają książki lub po prostu spacerują po drewnianej promenadzie. Rozciągają się z nie niezwykłe widoki na miasto, jak na dłoni widać poprzemysłowe budynki Meatpacking District, nowobogackie lofty i wieżowce środkowego Manhattanu,a także rzekę Hudson. 2,5 kilometrowy spacer najlepiej rozpocząć z południa na północ, w okolicy Gansevoort Street.

Meatpacking District

Ela Prochowicz — Mon, 23 Jun 2014 02:13:03 +0000

Ta niewielka dzielnica pomiędzy Chelsea a Greenwich Village w ciągu kilkunastu lat przeszła niebywałą metamorfozę. Dziś pełno tu luksusowych, designerskich sklepów i obleganych przez zamożną elitę NY restauracji i nocnych klubów. Jeszcze w połowie lat 90. XX krajobraz tego miejsca wyglądał zupełnie inaczej. Mieściła się tu dzielnica rzeźników uprawiających swój fach w licznych masarniach usytuowanych pomiędzy wybrukowanymi zaułkami. A wieczorami w okolicznych barach kręciło się szemrane towarzystwo i kolorowe subkultury. Dziś pełno tu eleganckich imprezowni, do których w kolejce ustawiają się spragnieni zabawy, wystrojeni w najmodniejsze ciuchy bywalcy. Warto odwiedzić kultowy, jeden z pierwszych w dzielnicy butik Jeffrey przy 14th Street słynący z ekstrawaganckiego salonu z butami i restaurację Pastis słynną dzięki filmowi Woody’ego Allena „Melinda i Melinda”. Znakiem charakterystycznym dzielnicy i symbolem jej przemiany jest aleja spacerowa High Line rozciągnięta 9 km nad ziemią w miejscu dawnej, nieczynnej kolejki naziemnej.