Nekropola w Asasifie Północnym, przebadana przez naukowca, należała do najwyższych urzędników państwowych, w tym dwóch wezyrów – czyli drugich osób w państwie po faraonie. Groby, które udało się przebadać Chudzikowi składały się właściwie z trzech części. Pierwszą był olbrzymi, widoczny z oddali, dziedziniec otoczony murem ceglanym lub kamiennym. Tam, jeszcze przez długi czas po pogrzebie, przychodziła rodzina zmarłego, składała dary i modliła się.

Kolejną część stanowił długi, wykuty w masywie skalnym korytarz i kaplica, która umiejscowiona była na jego końcu. W tym miejscu można było obejrzeć sceny z życia zmarłego oraz wizerunki tego, co miało się dziać po jego śmierci.

Wejście do kolejnej części z założenia znajdowało się w kaplicy na końcu korytarza. Po pogrzebie przejście maskowano, budując ścianę z cegieł mułowych, a następnie ją tynkując. Wszystko po to, aby zapewnić zmarłemu wieczny spokój. Tak naprawdę były to tylko marzenia, ponieważ po jakimś czasie groby służyły już innym. Co ciekawe, ok. XI wieku p.n.e. do grobowców, w których pierwotnie umieszczano jednego zmarłego, wsadzano nawet po kilkanaście trumien. Zarówno osoby, dla których wykuto grobowce, jak i te, które trafiły do nich 1000 lat później, zgodnie z tradycją musiały mieć ze sobą dary grobowe, które umożliwiały im życie po śmierci.

Zdaniem egiptologa ponowne wykorzystanie grobowców nie wynikało jedynie z chęci zaoszczędzenia. Było to „nawiązanie” do przeszłości i chwały przodków. Odbywało się to też w majestacie prawa, a wszystkim zarządzali miejscowi kapłani.

Egipcjanie w tamtych czasach przeznaczali też wiele środków na życie pozagrobowe. Świadczyć o tym mogą choćby liczne dary i zdobienia, które obecne były wtedy w grobach.

- W przypadku badanych przez nas grobów z okresu Średniego Państwa mówimy o czasach bogactwa i spokoju – być może nieco zbyt optymistycznie wierzono, że taki stan będzie trwać wiecznie i nic nie zagrozi wyraźnie eksponowanym w terenie grobowcom i ich wyposażeniu - wyjaśnia egiptolog.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Kobiety, których plan na biznes się powiódł mają dużą odporność emocjonalną i małe skłonności do rozpamiętywania i przeżywania minionych zdarzeń. Cechuje je też najwyższy poziom aktywności, wytrzymałości, ekstrawersji, sumienności, optymizmu, przekonania o własnej skuteczności i zadowolenia z życia. „Osoby, które łatwiej się relaksują, patrzą optymistycznie w przyszłość, oczekują najlepszego nawet w niepewnych czasach, zazwyczaj osiągają lepsze wyniki biznesowe” – mówi dr Drzewiecka-Sarosiek.
Co więcej, samo „rozkręcenie” własnej firmy przez kobietę powoduje zmiany jej przekonań i postaw. „Jest to tak ważne wydarzenie życiowe, że może nawet modyfikować cechy temperamentu” – tłumaczy dr Drzewiecka-Sarosiek.

Analiza wyników pokazała, że wbrew potocznej opinii, temperament nie jest jednak genetycznie ukształtowany i niezmienny. Cechy temperamentu ulegają zmianie w wyniku zdarzeń uważanych za pozytywne, czyli sukcesu. „Okazało się, że cena, jaką trzeba zapłacić za sukces w prowadzeniu firmy, jest z początku negatywna. W pierwszym etapie kariery zauważalne są zmiany cech temperamentu – spadek wrażliwości i wytrzymałości, przekonań – zmniejszenie poczucia własnej skuteczności przedsiębiorczej i poziomu optymizmu, a także wzrost stresu” – mówi dr Drzewiecka-Sarosiek.

Jednak – jak podkreśla w rozmowie z PAP badaczka – nawet po takiej niekorzystnej zmianie te panie i tak miały wyższy poziom np. ekstrawersji czy optymizmu w porównaniu do innych kobiet. Na razie jednak nie wiadomo, czy w późniejszych etapach te negatywne skutki są niwelowane, albo pojawiają się pozytywne rezultaty prowadzenia biznesu dla kobiecego temperamentu. „Na to pytanie mam nadzieję odpowiedzieć za jakiś czas, dokonując kolejnego pomiaru” – wyjaśnia dr Drzewiecka-Sarosiek.
Wyniki badania mogą okazać się przydatne przy tworzeniu programów szkoleń dla kobiet przedsiębiorców. Na początku należy głównie inwestować w wiedzę z zakresu zarządzania firmą, księgowości, marketingu, analizy branży i konkurencji. „W fazie prowadzenia firmy warto postawić zaś na wsparcie emocjonalne w postaci coachingu indywidualnego lub spotkania networkingowe z większą grupą” – mówi dr Drzewiecka-Sarosiek.

Badanie przeprowadzono w latach 2012-2013, w ramach pracy doktorskiej obronionej w 2014 roku pod opieką naukową dr hab. Anny Zalewskiej. Badaczka za pomocą kwestionariuszy, testów psychologicznych badała różne cechy, przekonania i postawy 450 kobiet, z których połowa właśnie podjęła decyzję o założeniu własnej firmy i po roku od podjęcia tej decyzji. Pozwoliło to na porównanie tej samej grupy w dwóch ważnych życiowo momentach. „Do pań planujących założenie własnej firmy docierałam poprzez firmy szkoleniowe, koła przedsiębiorczości kobiet, grupy zrzeszające kobiety przedsiębiorców. Trudno było znaleźć tak liczną grupę, która w danym miesiącu planowała założenie firmy” – podkreśla dr Drzewiecka-Sarosiek.

Żródło: www.naukawpolsce.pap.pl

„Dotychczasowe badania pokazują, że pomyślne funkcjonowanie w miejscu zatrudnienia zależy od tego, czy mamy wsparcie od przełożonych lub czy otrzymujemy informację zwrotną na temat jakości wykonywanych obowiązków. Jednak większość z nas żyje w dwóch sferach: w pracy i w domu. Każda z nich wiąże się z innymi wymaganiami i jest też źródłem innego kapitału społecznego” – poinformowano w komunikacie SWPS.

„Chcemy zbadać, czy na przykład taka cecha jak optymizm czy przekonanie, że jest się w stanie poradzić sobie z życiowymi wyzwaniami u jednego z partnerów przyczynia się do lepszego funkcjonowania w domu i w pracy drugiego partnera – mówi Smoktunowicz. – Jeśli nasze założenia potwierdzą się i zasoby, które mają swoje źródło w domu lub w partnerze okażą się równie istotne, co te związane z pracą, będzie to stanowić podstawę dla projektowania nowych interwencji w organizacjach” – dodaje.

PAP – Nauka w Polsce

Prawdopodobnie wynika to z faktu, że u osób szczęśliwych i optymistycznie nastawionych obniża się ciśnienie tętnicze krwi oraz poziom cholesterolu. Optymizm często wiązał się z częstszym wykonywaniem ćwiczeń fizycznych i zdrowym odżywianiem.

Wiele wcześniejszych badań wskazywało na stres i depresję jako czynniki mające związek z chorobami układu krążenia. Autorzy obecnych badań zastrzegają, że choć przeanalizowali 200 prac, to nadal nie dość, by wyciągać stanowcze wnioski – wskazane są dalsze badania.

PAP Nauka w Polsce