Pani Patrycjo, od blisko 2 lat zarządza Pani przestrzenią coworkingową na warszawskim Wilanowie. Kto przychodzi tutaj pracować? Jak rozwinął się według biznes co-workingowy w Polsce?

Patrycja Kubiak, manager przestrzeni co-workingowej WORKING BALANCE ROBYG Sp. z o.o.: Z perspektywy czasu śmiało mogę stwierdzić, że widzę tendencję wzrostową, jeśli chodzi o powstawanie nowych miejsc o tzw. elastycznym charakterze najmu. Mam tu na myśli wynajem krótkoterminowy oraz korzystanie z biura w dowolnym momencie przez 24h na dobę. Według mnie, Polacy nadal uczą się korzystania właśnie z takich miejsc, jak nasze. Choć na brak klientów nie narzekamy, to uważam, że musi minąć trochę czasu, by tendencja na pełen rozwój miejsc co-workingowych ewoluowała. Nasz co-working ma charakter butikowy – to jest ponad 300 m2, gdzie można spotkać właścicieli małych firm, start up’ów oraz w liczniejszej wersji programistów szeroko pojętej branży IT.

Dlaczego właściciele firm decydują się na co-working?

Osoby, które decydują się na współpracę z nami, to osoby z tzw. sąsiedztwa. Myślę, że przede wszystkim czynnikiem przeważającym jest cisza i komfort pracy, jakie zapewnia Working Balance. Stylowe i miłe dla oka wnętrze stanowi dodatkowy atut, choć uparcie twierdzę, że to ludzie tworzą miejsca, a nie odwrotnie! Wraz z moim teamem staramy się wnosić wartości, które są ważne dla nas. Głęboko wierzę w to, że klienci to dostrzegają i chętnie do nas wracają.

Jest Pani członkiem organizacji, która skupia kobiety w nieruchomościach. Na czym polega uczestnictwo w tej inicjatywie?

Aby osiągnąć tzw. balans (nazwa firmy, w której pracuję zobowiązuje) i ważne dla mnie wartości muszą być w równowadze. Nie wyobrażam sobie życia bez jakiegokolwiek rozwoju, stąd przynależność do organizacji, które posiadają wartości, na których w głównej mierze mi zależy. „Top Woman In Real Estate” to organizacja, która zrzesza kobiety pracujące w nieruchomościach. Przez zupełny przypadek poznałam pomysłodawczynię tego projektu i z biegiem czasu zaprosiła mnie do bycia jedną z członkiń Rady Programowej programu mentoringowego „Top Woman In Real Estate”. Program został przygotowany z myślą o młodych dziewczynach startujących w branży nieruchomości, które chcą się rozwijać i w których firma widzi potencjał. Wspieranie kobiet oraz promocja różnorodności w biznesie to nasz główny cel.

Dzięki doświadczeniu oraz nabytym umiejętnościom staramy się zapewnić jak najlepszy program mentoringowy dla tych młodych kobiet. Być w gronie ekspertek największych firm budowlanych w Polsce to dla mnie ogromny zaszczyt. A jeszcze większy – móc być w ich towarzystwie i czerpać wiedzę oraz postawy i umiejętności biznesowe. Zdobywanie wiedzy i ciągły rozwój to podstawa, niezależnie w której branży się znajdujemy, warto się szkolić i uzupełniać swój warsztat.

Jak godzi Pani życie rodzinne z zawodowym i społecznym?

Staram się równoważyć w życiu to, co ważne. Skoro ważny jest dla mnie rozwój to dążę do tego, by ten rozwój znajdował się w moim życiu, w mniejszym lub większym stopniu, ale by był. Wszystko zależy od tego, jakie wartości pielęgnujesz.

Dlaczego kobiety niechętnie mówią o swoich sukcesach, jak to zmienić?

Bo my, kobiety wolimy ich doświadczać! OK, teraz całkiem serio. Niezależnie od tego, jak definiujesz słowo sukces to dla życzliwych kobiet staniesz się inspiracją i motywacją, a u tych, które będą Ci zazdrościć – wywołasz negatywne emocje. Z reguły nie chwalimy się sukcesami, bo nie zostałyśmy tego nauczone. To kwestia raczej odgórnie narzuconych schematów społeczeństwa oraz wychowania według pewnych paradygmatów. Na szczęście, dzięki powstającym inicjatywom o charakterze „women support” ta świadomość wzrasta. Coraz więcej młodych kobiet ma sprecyzowaną wizję i dość wyraźnie zarysowany kontur swojej kariery. Z ogromną ciekawością i entuzjazmem przyglądam się uczestniczkom pierwszej edycji programu mentoringowego „Top Woman In Real Estate”. Przyjemnie patrzeć na to, jak kobieta pomaga kobiecie, dzieląc się wiedzą i biznesową poradą, co powinno być oczywiste. Niestety, w licznych kobiecych środowiskach jest zupełnie odwrotnie, być może w obawie o zazdrość, wolimy przemilczeć „swoje sukcesy”.

Co lubi Pani w sobie na polu zawodowym i prywatnym?

Wytrwałość i pracowitość, bo bez tych elementów nie ma możliwości na przetrwanie w biznesie. Na gruncie prywatnym – szczerość i autentyczność.

Recepta na sukces?

By osiągnąć sukces, niezależnie, jak go definiujesz – pierwsze, co musisz zrobić, to zakochać się w ciężkiej pracy. Czyń tylko to, co podpowiada Ci serce, ponieważ zawsze znajdzie się ktoś, kto stwierdzi, że jest inaczej. Grunt to nigdy się nie poddać. Najtrudniejsze jest zdecydowanie się na działanie, reszta to już tylko kwestia wytrwałości. Jeśli podążasz za marzeniem, zawsze będziesz testowany.

Szlakiem Michała Anioła
Zwiedziłam każdy zakątek tego miasta. W przerwach, przy małych kameralnych stolikach, sącząc czarne espresso, spoglądałam na turystów i lokalnych. Bardzo łatwo można było ich rozpoznać. Włochy i jego mieszkańcy to niezwykle uśmiechnięci i serdeczni ludzie, a podróżnicy mogą poczuć się, jak w domu. Zwiedzanie zaczęłam od tętniącego sercem placu – Piazza del Duomo. To tu znajduje się największa duma mieszkańców – Katedra Santa Maria del Fiore (katedra Matki Boskiej Kwietnej), która zalicza się do najcenniejszych zabytków miasta. Zbudowana z czerwonych cegieł kopuła wznosi się ponad całe miasto i nosi miano największej kopuły na świecie. Ściany katedry okalają mozaiki z białego, zielonego i różowego marmuru. Budowla powstawała w latach 1296 – 1436, czyli blisko 140 lat. Obok świątyni stoi Babtyserium i Dzwonnica Giotta, gdzie można wspiąć się po schodach wieży, by podziwiać piękno włoskiego miasta. Choć wdzieranie się po 414 wąskich, krętych schodkach do łatwych nie należy, to widok z wieży rekompensuje w pełni ten wysiłek. Obraz, jaki maluje się z wysoka, sięga po odległy horyzont gór i dachy florenckich zabytków i domów.

Z polskim akcentem
Kolejnym miejscem wartym polecenia jest centralny plac Florencji, Piazza della Signora, na terenie, którego znajduje się Palazzo Vecchio – jeden z najważniejszych obiektów miasta zwieńczony 94–metrową wieżą z tarasem. Dawniej był siedzibą republiki florenckiej, dziś pełni funkcję ratusza. Wejście do pałacu ozdabia replika Dawida, autorstwa Michała Anioła, fontanna Neptuna wykonana z białego marmuru wraz z morskimi bóstwami i syrenami z brązu oraz postaci Herkulesa i Kakusa. Aby zobaczyć najbogatsze zbiory sztuki Medyceuszy warto wybrać się do jednego z najstarszych i najsłynniejszych muzeów w Europie, Galerii Uffizi. Wśród zbiorów przeważają obrazy włoskich artystów tj.: Caravaggio, Sandro Botticelli, Rafael, Rubens czy Michał Anioł. Nie zabrakło również polskiego akcentu. Uffizi przechowuje wizerunki polskich władców i książąt: Stanisława Augusta Poniatowskiego, Zygmunta I, Zygmunta III Wazy, Władysława IV, Jana III Sobieskiego, Augusta II. Wśród miniatur portretów natrafimy na Teresę Lubomirską, Helenę Radziwiłłową, Henryka Walezego i Stefana Batorego. „Piękno rzeczy śmiertelnych mija, lecz nie piękno sztuki” – mawiał Leonardo da Vinci. I rzeczywiście, wędrując uliczkami Florencji, trudno z tym stwierdzeniem się nie zgodzić. Niemal każda droga prowadzi do historycznych zabytków.
Ciężkie, dostojnie stojące od wieków posągi, wywołują ogromny zachwyt i w pewnym sensie również trwogę. Podziw budzą posągowe twarze, dłonie o wyraźnych detalach czy liczne pasma mięśni na męskich, starannie wyrzeźbionych kamiennych ciałach. Tu imponuje i fascynuje wszystko.

W drodze do złotego mostu
Turyści oblegają muzea, galerie, katedry, piją regionalne wina, kosztują włoskich specjałów i robią mnóstwo zdjęć. Kolebka renesansu jak magnes przyciąga podróżników z całego świata. Tu można snuć się i spacerować bez konkretnego celu.
Warto jednak dotrzeć do symbolu miasta – Ponte Vecchio, który znajduje się na rzece Arno. To najstarszy most we Florencji, przeżył wojnę i obecnie piastuje stanowisko dla najlepszych złotników. Ilość kramików z błyszczącym kruszcem zdumiewa zarówno pięknem jubilerskiego kunsztu, jak i jego wysoką ceną. Nic w tym dziwnego, że tzw. złoty most to najbardziej strzeżony most we Florencji. Nocą każdy kramik jest zabezpieczony grubymi płytami i solidnymi kłódkami. Pośrodku mostu znajduje się punkt, gdzie najchętniej turyści wykonują pamiątkowe zdjęcia. Tym samym upodobali to miejsce jako taras widokowy na rzece Arno. Jednak najlepszy widok, jaki rozpościera się na całe miasto to Plac Michała Anioła. Piazzale Michelangelo to obowiązkowy końcowy punkt każdej wizyty we Florencji. Powstał z okazji 400-tnych urodzin Michała Anioła i ukazuje Florencję z lotu ptaka. Aby dostać się na wzgórze, trzeba pokonać łagodne wzniesienie wykonane z kamiennych płyt. Dla turystów nieco wygodniejszych jest wersja lżejsza – autobus, który kursuje na sam szczyt placu. Plac Michała Anioła to miejsce artystów, którzy na kawałku płótna malują przepiękny widok toskańskiego raju. Spoglądanie na zapierający dech w piersiach widok umilają muzycy. Włoska gitara i delikatne szarpanie jej strun to idealna dla całego widoku aranżacja. Zwykle, tłumy turystów pojawiają się o zmierzchu, bądź specjalnie przyjeżdżają po to, by zwieńczyć dzień widokiem zachodzącego słońca. Czerwono – krwiste niebo króluje nad stolicą Toskanii, a rzeka Arno wydaje się złotą, błyszczącą taśmą przecinać ląd. Warto tę niezwykłą chwilę celebrować przy kieliszku toskańskiego wina w pobliskiej restauracji na wzgórzu.